Fight Club (1999)

hoe durf je deze geweldige film zo laag te waarderen..

Alles maar dan ook alles wat Orbit over Fight Club heeft gezegd qua kritiek (holle huls, domme Amerikaanse geweldfilm etc etc) is van af nu niet meer serieus te nemen!

De film zet ook niet aan tot pacifisme.

Helaas niet, 't blijft hangen in een vage vorm geweldplegingen goed te keuren. Nergens een statement dat dát niet juist is.

Kom zeg, de film reikt wel een oplossing aan:

Plan Chaos wordt bovendien keurig netjes uitgevoerd.

Mc Veigh had er jaloers op kunnen zijn.

Origineel vind ik deze film bij lange na niet, flauw aftreksel van een combinatie tussen Lost Highway en A Clockwork Orange... Als ik ongelijk heb hoor ik dat graag

2.5* vanwege de sfeer en de goed overgebrachte boodschap over materialisme.

PS

Wat zie je in de laatste scene nou nog even haperend flitsen, kon het niet goed zien

1.5 vanwege de overvloedige hoeveelheid "macho porno"

De Troetelberen gelukkig wel.

Maar ook nergens een statement dat het wel juist is. Het is verdorie geen sociaal drama of neo-realisme. Ik vind het erg triest dat sommige users blijkbaar geen onderscheid kunnen maken tussen cinema die zich richt op een haast cartooneske, hippe, met zwarte humor doorspekte vertelling enerzijds en cinema die streeft naar sociaal realisme anderzijds. Een Taxi Driver speelt zich wat dat betreft in een veel realistischere wereld af. Toch ga ik door Scorsese echt geen pistool kopen om mijn onvrede van me af te knallen. Ik snap niets van deze commentaren.

En Fincher wel? Fincher toont ons enkel een uit de hand gelopen situatie, verder niets. Denken jullie nu echt dat Fincher roept: "mensen: niet tevreden met deze wereld? Blaas dan het financieel centrum op!". Pfffff

Maar worden we dan geacht het geweld in Fight Club te verafschuwen? Daarvoor wordt het toch echt allemaal teveel als Die Hard-achtig entertainment gebracht (om die vergelijkig maar even aan te houden), inclusief spectaculaire explosies. Het is door die 'exploitatieve' benadering dat de film impliciet het getoonde geweld goedkeurt, niet zozeer door een boodschap uit de conclusie.

Dat weet ik niet. Waarom genieten we van Rambo? Is Rambo fascistisch? Straalt Rambo de boodschap uit geweld goed te keuren? Waarom daar niet discussieren en hier wel?

Tuurlijk roept-ie dat niet, want hij moet zijn film kunnen verkopen en hij mag geen haat zaaien. En hoe verkoop je iets dat niet deugt? Altijd met een alibi. Vervolgens wordt dat in een intelligent scenario gegoten, en voila: het geweld lijkt gerechtvaardigd.

Het lijkt chique om deze film 'een aanklacht tegen het materialisme' te noemen, maar eigenlijk is het gewoon de zoveelste film waarin een mannelijkheidsideaal wordt gepresenteerd, dat nog altijd een enorme aantrekkingskracht op mannen heeft.

Vooral imagebuilding en moneymaking deze film. Een ordinaire representant van materialisme waar deze film juist een aanklacht tegen wil zijn.

Al leverde hij pas wat op toen-ie op DVD uitkwam.

Hm..

Klinklare onzin dit!

Zou alleen zo zijn wanneer Fincher het zelf allemaal bedacht had en er een scenario van had gemaakt, maar het hele idee is van Chuck Palahniuk, wiens boek bijna letterlijk verfilmd is (ik kan geen enkele boekverfilming noemen die zo dicht bij het oorspronkelijke boek staat!).

Ik weet ook niet of het Finchers idee was dit te gaan verfilmen, of dat hij er later bij is gehaald (dan is het al helemaal niet van toepassing!)?!

Jezus, stalker. Waarom ben je in godsnaam zo paranoïde? Dan kun je iedere film waar geweld in zit wel een laag cijfer geven. Het is écht niet de bedoeling van deze film om aan te zetten tot geweld hoor.

Er schijnen toch heel wat verschillen te zijn met dat boek.

-veel teksten uit de roman werden in de film door andere karakters uitgesproken dan in het origineel. Waarschijnlijk is dit gedaan zodat de andere karakters meer tekst zouden hebben dan in het boek, waar de verteller meer spreekt (een speech van Tyler werd in het boek bijvoorbeeld door een robot gegeven).

-Tyler's aandeel in de verhaallijn van de film is vaak op de voorgrond, terwijl hij in de roman nauwelijks te zien is.

In dit geval werd een boek verfilmd, maar dat verandert niet het feit dat er altijd een alibi nodig is om exessief geweld te presenteren.

Dat is het hypocriete van deze film: het is zogenaamd een aanklacht tegen de consumptiemaatschappij maar het is eigenlijk een enorm product van deze maatschappij.

ik twijfel om de film 3,5 of 4 sterren te geven, het eerste uur moest de film nog een beetje op gang komen, maar daarna was hij zeker interessant, goed verhaal goed geacteerd en best verassend.

vooruit.. 4,0

Ik vond First Blood een behoorlijk mislukte film, dus dat is wellicht niet zo'n gelukkig voorbeeld, maar ik kan begrijpen dat mensen die film kunnen accepteren als hersenloos entertainment (de onovertuigende moraal aan het einde zal door de meeste kijkers dan wel genegeerd worden; als je die serieus neemt is het eigenlijk een anti-geweldsfilm). Ik heb in het algemeen ook niet zo'n moeite met de geweldsverheerlijking van diverse actiefilms, omdat je weet dat je die films niet serieus moet nemen. Bovendien wordt er in de regel tegen zo gedefinieerde 'schurken' gevochten, en niet tegen 'mensen'.

Fight Club is anders omdat de film pretendeert een boodschap te hebben - over materialisme, of over onderdrukking, of waar dan ook over -, en dat brengt al die gebeurtenissen terug naar het realistische vlak. Als ik dan in de discussie hierboven zie dat mensen de anarchistische acties (niet fascistisch) van Tyler en consorten toejuichen, dan vind ik dat zorgwekkend. Ik begrijp dat dat komt door de vrolijke manier waarop de film alles presenteert, maar dat is daarom deel van het probleem. Fight Club is namelijk niet objectief over het getoonde geweld; het moet vrolijk entertainment zijn. (zo entertaining vond ik het niet trouwens, maar dat is nog weer een vervolgprobleem).

Wat een vet einde zeg, had het echt niet verwacht er wordt ook goed ingeacteerd en goeie muziek. een 4.

wat ben jij stellig. waarom maak ik die vergelijking. Omdat Dostojewsky in het begin van zijn vertelling ook exessief geweld gebruikt, net zoals Chuck Palahniuk, maar D. doet het voor mij op een goede manier en C.P. niet >>> effectbejag.

Ik zeg niet dat C.P. geweld verheerlijkt, maar hij doet er verder ook niet anders mee dan het tenslotte laten escaleren.

zulke reacties vind ik dus echt zorgwekkend

Iets anders was vrijwel onmogelijk geweest. Als alles weer goed was gekomen of er een manier getoond werd hoe je het op kon lossen zonder geweld oid was het echt ten koste gegaan van de hele film.

Bij Dostojevski draait het ook niet echt om het geweld, hier wel. Ik kan van beide genieten, Dostojevski doet het gewoon heel anders. Zijn boeken, en alles wat erin gebeurt moet je echt serieus nemen in tegenstelling tot deze film. In Schuld en Boete speelt het verhaal zich trouwens af in een veel realistischere wereld (zeker voor de mensen die het lazen toen het voor het eerst verscheen), als je het zo bekijkt zouden zijn boeken zelfs eerder aanzetten tot geweld dan Fight Club. Schuld en Boete is ook niet voor niets heel lang verboden geweest.

Dat het in Fight Club wel voonamelijk om geweld draait wil trouwens nog niet zeggen dat mensen in deze film wel aangezet worden tot geweld (in Schuld en Boete dus ook niet, begrijp me niet verkeerd), en als dat al zo is bij iemand dan heeft die persoon van zichzelf al een zieke geest, en was het toch wel een keer misgegaan. Ook zonder deze film.

Ik niet.

Lang leve geweldscinema.

Mijn favoriete films staan er bol van:

Fight Club, Clockwork Orange, Rambo, Wild At Heart, Apocalypse Now, Hard Boiled, Comando, etc.... Ik vind geweld (in films) heerlijk.

PS. Ben nooit veroordeeld voor een geweldsdelict. Integendeel, ik hou niet van het gebruik van geweld, gebruik het ook zelden/nooit.

Hmmm

Er zijn ook wel een aantal 'geweldfilms' die ik geweldig vind, de vraag is alleen of ik die dan zo leuk vind óm het geweld.

Denk het eigenlijk niet. 'Goede geweldfilms' bieden je toch meer dan alleen geweld?

Geweld kan wel in dienst staan van een boodschap. Maar dan gaat het mij toch meer om de boodschap.

Tjee, wat een discussie hé...

Hebben de Fight Club -haters recentelijk nog eens bij de genre-aanduiding gekeken? Daar staat het toch duidelijk; Komedie.

Fight Club een fascistische film Kom op zeg, Der Eewige Jude das een fascistische film. Ook die vergelijking met anarchisme slaat imo nergens op, fascisme is namelijk iets verwerpelijks maar eens gezonde dosis anarchisme heeft een mens zo af en toe een gewoon nodig. Lekker schoppen en trappen tegen het systeem, werkt heerlijk therapeutisch! Voorkomt dat je waanzinnige complotten in hollywood films gaat zoeken. En als je die wil zoeken zijn er zat hoor, spit de top250 maar eens uit op geweld (al dan niet zinloos/vol) in films.
Vergelijk het maar met snoeiharde metal. Daarin wordt ook de duivel aanbeden, alles en iedereen vervloekt maar man wat voel ik me opgelucht als ik na een k%@dag zo af en toe eens keihard Slayer of Pantera door de speakers kan laten knallen.

En het einde, als de hele wereld vergaat en de Pixies zingen "Where is my mind" dat is toch niet serieus te nemen zoiets. Het is niet zo dat de operatie geslaagd is, het is eerder de climax der waanideeën! Ik vond het einde echt ook heel tof iig.

Tsja, ieder z' n meug. Geweld met een dosis humor of met een etiket 'comedy' op de dvd schijnt heel vermakelijk te zijn. David Lynch liet in Wild at Heart een hondje met een hand van een slachtoffer van een bomexplosie wegrennen. Schijnt heel vermakelijk te zijn, gezien het schaapachtige gegrinnik om mij heen in de bioscoop. Pulp Fiction en Natural Born Killers schijnen ook heel vermakelijk te zijn. Gewoon niet serieus nemen dat geweld. Schijnt dus enorm op te luchten en vermakelijk te zijn als het vet over the top gejaagd wordt. 'Lekker genieten' van gewelddadige films is 1 ding, maar met de pretentie komen dat deze film juist kritiek wil geven op de consumptiemaatschappij is vreselijk hypocriet. Deze film is gewoon gemaakt om op een zgn. intelligenter niveau jezelf te verlekkeren aan geweld. Net zo dom als Rambo, alleen iets hypocrieter.

Ik vind noch Fight Club, noch Rambo dan wel al die andere "geweld" films die je opnoemt "dom" en neem ze als film zeker wel serieus.

Geweld maakt natuurlijk wel onderdeel uit van de menselijke soort, daar verleent het ook gedeeltelijk zijn fascinatie aan denk ik. We verafschuwen het aan de ene kant maar aan de ander kant fascineerd het omdat het diep in ons ook ergens op de loer ligt... Juist dat spanningsvlak maakt films als Fight Club, Natural Born Killers, Apocalypse Now, Rambo zo boeiend als (kunst)uitingsvorm.

2002 kos, 2002! Ik vind het echt een beetje flauw worden. Ontwikkeling, ook in filmsmaak, politiek gedachtegoed, met jezelf in de knoop zitten etc. Ik begin mijn post in 2007 dan ook met....

Jaren geleden droeg ik de film op handen omdat de film een bepaalde onvrede die bij mij heerste visualiseerde, en ergens doet de film wat dat betreft nog steeds wat met me, maar dat de film een fascistische boodschap overbrengt gaat met echt veel te ver.

Het wordt hier flauw. De mond is gesnoerd in ieder geval.

Die Hard ís tenminste die lekker domme geweldsfilm zonder pretenties