Alexander (2004)

Oliver Stone is niet bepaald een hollywood regisseur en denk je niet dat ze in hollywood Alexander juist als een hetero zouden tonen?

Dat je überhaupt nog op die onzin in gaat..

Je gebruikt een hoop mooie woordjes, maar wat wil je hiermee precies zeggen? Wat is hier de ontaardingsfactor? Waarom denk je dat dit een betere film zou zijn geweest als het "historisch correct" zou zijn aangepakt? Waarom ben je er zo zeker van dat er zoiets is als een "historische werkelijkheid"?

Historische correctheid is overschat. Feiten zijn leuk, handig, tot op zekere hoogte nodig, maar overschat. Uiteindelijk blijft het speculatie en interpretatie, geschiedenis drijft toch in de eerste plaats op persoonlijke visies en causaliteiten waaruit men lering en conclusies trekt.

Bovendien ga ik niet naar een film voor een geschiedenisles. Ik ga naar een film voor een goed verhaal, mooie beelden, e.d. om zo vermaakt te worden en kennis te nemen van een persoonlijke visie. Een dergelijke historische les als bijkomstigheid is leuk, geschiedenis is mijn studie en grootste interessevlak, maar daar zijn bronnen en literatuur voor. In een film ben ik toch voornamelijk geinteresseerd in het verhaal en de daarin verwerkte visie van de regisseur.

En afgaande op de inhoud van je post bij deze film vind ik toch curieus dat je Braveheart in je top 10 hebt staan. (Flauw, weet ik, the jury shall ignore this remark .)

Om nou mijn mening over Alexander te geven: een goede film, waar wel wat haken en ogen aan zitten.

Het was wennen aan het camerawerk, dat niet erg overkwam als typisch "Stones". De regie in zijn voorgaande films is erg broeierig en dicht op de huid, hier werd er toch meer afstand gecreeërd. Alleen in de veldslagen en bij het incidenteel gebruik van een kleurenfilter herkende ik zijn stijl weer terug, maar deze laat zich dan weer niet goed lenen om een grootschalig gevecht in beeld te brengen. De shots van bovenaf waren wel weer erg mooi.

Met de tijdsprongen en het vermeende ontbreken van de logica erin had ik geen moeite. Wel kwam het erg haastig over.
Stone had wat mij betreft of meer tijd moeten nemen om meer elementen in zijn verhaal te kunnen verwerken, of zijn prioriteiten ietswat kunnen verleggen om meer ruimte te creëren.

Ook had hij meer op de persoon Alexander zelf kunnen spelen, die in deze film vooral gevormd en getekend wordt door de mensen om zich heen. Zo blijft het een beetje afleiden en raden naar het waarom rond zijn karakter, maar naarmate de film vordert wordt dat plaatje wel steeds duidelijker. Het had echter wel dieper en directer gekund, want na het einde had ik niet het idee de hele persoon te kennen. Iets wat ik eigenlijk wel verwachtte na drie uur film en iets wat ook mogelijk is, gezien het feit dat bijvoorbeeld een Citizen Kane dat doel wel bereikt in twee uur.

Pluspunten van de film vond ik de décors, die ondanks dat ik de laatste tijd op dat gebied erg verwend ben door andere films mooi en groots waren.

Het acteerwerk van Farrell was boven verwachting, iets te melodramatisch in zijn gelaatsuitdrukkingen soms, maar op andere momenten weer zeer sterk en overtuigend. Vooral de scène waarin hij op zijn paard op die olifant afstormt is me bijgebleven, je ziet echt overtuigende waanzin in zijn ogen.

De dialogen vond ik over het algemeen erg mooi en krachtig, zoals ik van Stone gewend ben en kan waarderen. Zeer poëtische aanpak, waardoor ik kan begrijpen dat sommigen het geforceerd vinden, maar ik hou er wel van. En in dit geval was het ook nog inhoudelijk, hoewel je daar geen boodschap meer aan zult hebben als de esthetiek ervan je niet aanspreekt.

Al met al een mooi werkje. Lang niet goed genoeg voor een "levenswerk", maar Stone-waardig.

3,5*.

Stel dat er een film zou komen waarin Hitler als een sympathieke melkboer werd neergezet die dagelijks de synagoge bezocht en geen jooden aanviel, zou u daar niet kritisch tegenover gestaan hebben? Of zou u gewoon de schouders ophalen en genieten van uw popcorn?

Alexander de Grote volgde een netjes uitgestippelde raciale-etnische koers in de bezette gebieden. Hij was van mening om bij deze volkeren een half-Europeesche tussenkaste op te richten die dan verder de controle van dat immense rijk op zich zou nemen. Dit is een wezenlijk verschil met de huidige agitatie, dat net het omgekeerde voorheeft: om het procentuele aantal blanke genen te verminderen. Alexander had net het omgekeerde voor. Ik begrijp zeer goed waarom bepaalde Universiteiten zo'n onzin de studenten voorhouden, maar de geschiedkundige waarheid gebiedt ons te zeggen dat dat niet zo is. Alexander was daarom ook zo streng voor verwaterde volksgenoten die zich volledig assimileerden. Ik zie het begrip 'ras' toch wel als rode lijn lopen door zijn tocht van Macedonië over de Dardanellen, over de Hindu Kush tot in China. Een prachtvoorbeeld van blanke scheppings- en dadendrang.

De echte Alexander de Grote was juist degene die de verschillende Arische volkeren verenigde, mensen van gelijk ras dus. Trap niet in de Hollywood-poep en lees zelf de biografieën over Alexander de Grote van 2000 jaar geleden:

http://classics.mit.edu/Plutar...

Oliver Stone is geen specialist klassieke oudheid. Zijn anti-zionistische en linkse ideologie maakt hem natuurlijk al onbewust rijp voor bepaalde standpunten, maar hij praat gewoon na wat de hedendaagse universiteiten over Alexander de Grote vertellen. Ik zelf zoek er zo niet direct een "complot" achter. Je kan toch moeilijk verwachten dat een linkse kloot als Stone in Hollywood Alexander neer gaat zetten als Arische held ?

Heu...mja, ik heb de film nog niet gezien en ik weet nog maar zeer weinig over Alexander. Maar bedoel je dat Alexander iemand was die de wereld Arisch wilde maken en dat Stone bang is om hem zo te tonen, omdat hij links is en anti-zionist(=anti-semiet ?).

Of begrijp ik er totaaaaaal niks van?

Feit is dat Stone gewoon is afgegaan op de hedendaagse officiele politiek-correcte Alexander-historiografie, en wel op basis van Robin Lane Fox, Professor Oude Geschiedenis (Grieks-Romeins etc.) aan de Universiteit van Oxford.

Ter info, de Grieks-Macedoniërs hebben ook op verschillende plaatsen een echt raciaal apartheidsbewind ingesteld, blijkbaar omdat ze de plaatselijke bevolking als wezenlijk anders beschouwden. Zo werd in Egypte een apartheidsregime ingesteld, ongeacht het feit dat Alexander en de Ptolemeïsche dynastie zich voor hun Egyptische onderdanen als Pharao's voorstelden en de lokale cultuur en traditionele Egyptische godsdienst stimuleerden. In Alexandrië moesten de niet-Grieken de stad uit bij zonsondergang en op bepaalde dagen, en ook de jooden kregen overal aparte wijken (zoals die jooden ook meestal zelf wilden.)

De zwarte Amerikaanse bevolking hebben hun dochters in de loop der 20ste eeuw vaak Cleopatra genoemd, naar Cleopatra VII, niet wetende dat deze koningin, het liefje van Caesar, stamde uit een Grieks-Macedonische dynastie (waarvan de koningen altijd Ptolemeus en de koningin altijd Cleopatra heetten, Cleopatra is een Grieks-Macedonische naam) en dat deze een hard aprtheidsregime voerden tegen de lokale Egyptenaren (die overigens doorgaans met rust werden gelaten en zich graag met eigen zaakjes bemoeiden.)

Het leger bestond uit Europeesche huurtroepen, zoals vooral veel Kelten. Een historisch accurate film over Egypte in de tijd 300 BCE-30 BCE zou duidelijk Arische koningen en koninginnen moeten tonen (Macedoniërs en aanverwanten waren vaak blond en bruinharig), bewaakt door Keltische lijfwachten met grote blonde en rode snorren. Zelfs uit het huidige België, Noord-Frankrijk en de Britsche eilanden gingen er huurlingen naar de Hellenistische Rijken in Egypte en Klein-Azië om goed geld te verdienen. Later kwamen ook de Germanen. Menige Batavier in Romeinsche krijgsdienst werd begraven in het Midden-Oosten. Zo is er ook graffiti gevonden van 4 Keltische soldaten uit West-Europa in Egypte onder de Macedonische dynastie, die tijdens verlof op vossenjacht gingen, de vos (of waarschijnlijk eerder een jakhals) vingen en dit feit op een wand vereeuwigden. "Vier maats hebben hier een vos gevangen".

Opvallend is wel dat in de echte wetenschappelijke historiografie deze zaken absoluut geen geheim zijn, bij de vakwetenschap in feite, maar de meer gepopulariseerde werken en films, met grote publieke verspreiding in gewone mensentaal geschreven, daarin heeft men de valse voorstelling van zaken.

Wie een aardige documentaire wil zien over Alexander kan eens zoeken in de Openbare Bibliotheek naar Michael Wood's BBC-documentaire, ook al eens door de Belgische TV uitgezonden. Wellicht ook nog wel op internet te koop. Ook aardig politiek correct, maar met veel leuke weetjes over Alexander en zijn tegenstanders, en vooral ook de blijvende haat van de Perzen tegen de man die voor hen de incarnatie blijft van de duivel, omdat hij hun eerste grote rijk vernietigde en volgens hen, hun heilige boeken liet verbranden.

Voor de goede orde, Alexander c.s. Iskander-met-de-twee horens neemt ook een plaats in het islamitische geschiedbeeld en de Koran in. Voor de Islam is Alexander de Grote een positieve figuur aan de kant van Allah. Er zijn allerlei verklaringen die men zo op een regenachtige zaterdagmiddag eens voor dit fenomeen kan verzinnen. In ieder geval vernietigde hij het Rijk der Perzen, en was hij onder de Sassanidische dynastie die medio 640 door de moslims werd omvergeworpen de grote boeman. Hij was in ieder geval de vijand van de vijand. Vandaar misschien ?

Persoonlijk vind ik dat toch wel erg belachelijk. Stone moet vooral de filmpjes maken over een figuur die al 2300 jaar dood is volgens zijn eigen inzicht. Logischer zou zijn dat die Grieken zich zouden richten tegen Robin Lane Fox en aanverwanten, want Stone vertelt alleen maar wat deze professoren hem influisteren. Maar dan nog, dat idiote gedoe met die rechtzaken. De enorme toename aan juridisch gedoe, aan processen en dreiging met processen, ondermijnt hedendaags iedere normale rechtsgang.

Daar komt bij dat de verwantschap tussen Koning Alexander III van Macedononië en de hedendaagse Grieken raciaal, cultureel en godsdienstig maar zeer oppervlakkig is. Het hedendaagse Griekse nationalisme is bij uitstek een Balkan-nationalisme met definities volgens Islamitische normen, een theocratisch model waarbij iedereen die Grieks-Orthodox is een Griek is, kortom de "Millet der Romeinen" uit de Ottomaanse tijd. Dat is nog steeds de wet in Griekenland. Alexander was veel, maar geen christen, en derhalve ook geen Griek volgens de normen die de "Grieken" van de moderne tijd hanteren.

Hoe kom je hier in vredesnaam bij?

Iedereen met maar een beetje historisch besef weet dat homoseksualiteit bij de oude Grieken net zo normaal was als heteroseksualiteit. Het doet er feitelijk niet toe of Alexander wel of niet homo of bi was. Feit is dat dit niet onwaarschijnlijk is en het is een goede zaak dat een regisseur dit aanstipt. Er zijn al genoeg regisseurs die hun vingers er niet aan willen branden en de veilige weg kiezen door alleen maar hetero's in hun films op te laten draven.

Het stoort me een beetje dat mensen bezwaar maken tegen het feit dat Alexander als biseksueel wordt geportretteerd. Alsof hij dan ineens niet meer een held is en dit een smet is op zijn blazoen.

Het stoort me dat mensen een 0,5 geven alleen om het feit dat het niet helemaal "historisch correct" is, epische verfilmingen zitten altijd boordevol met onwaarheden = zie Troy, Spartacus, Braveheart, zelfs Lawrence of Arabia is wel een beetje afgeweken van bepaalde gebeurtenissen, dan alleen maar om de film er mooier op te maken.

Stone staat er om bekend dat hij altijd een eigen visie heeft op dingen, dit is dan ook "zijn Alexander".

Over Alexander de Grote verschillen de meningen nogal, lees het internet er maar op na, in die tijd was het een normaal gebeuren dat steden met de grond gelijk werden gemaakt en vrouwen en kinderen als slaven werden verkocht (om even in te aan op de bewering dat Alexander een moordlustige Tiran zou zijn geweest)

Elk expansionistisch leger/volk heeft gruwelijkheden begaan, de Mongolen hebben in de 13e eeuw steden inclusief de inwoners volledig van de kaart geveegd, de kruisvaarders hebben slachtingen aangericht in Palestina en het Midden-Oosten net zoals de Ottomanen later deden.

Ook de altijd onschuldige Britten hebben moordpartijen op hun geweten in India en elders, de Nederlanders op hun beurt weer in Indonesië en om het dan nog maar niet te hebben over de heldhaftige Amerikanen.

Het maakt mij echt geen bi of flikker uit als sommige dingen niet kloppen, als de film maar leuk is.

Dat Rosario Dawson niet bepaald het uiterlijk heeft van een centraal-aziatisch vrouwtje moet maar met een korreltje zout genomen worden.

Volgens mij valt dit wel mee, maar Stone wil m.i vooral laten zien dat hij (daar waar Kubrick in 'Spartacus' nog subtiel naar homosexualiteit verwees) Alexander expliciet als bisexueel durft te laten zien...teveel benadrukt als spraakmakende factor dus en veel meer over Alexander komen we feitelijk niet te weten.

Verder vond ik het als spektakelfilm, met name de regie van de gigantische veldslag, zeer indrukwekkend en laat een film als 'Troy' ver achter zich. 3,5*

Waar Cicero zich kennelijk aan ergert is niet zozeer een foutieve interpretatie van de geschiedenis, maar het feit dat interpretatie van het leven van onze Arische held Alexander uit linkse (en joodse?) hoek komt. Terwijl onze Dietschlander Cicero ons wakker probeert te schudden met zijn foutloos opgedreunde rechtse propaganda, lijkt hij zich niet te realiseren dat ook zijn visie op de geschiedenis een interpretatie is, en wel eentje die door de fixatie op raciaal-etnische factoren en zijn afschuw van homofilie zijn blik ernstig heeft doen vertroebelen en hierbij tevergeefs de loop van de geschiedenis probeert te onderwerpen en in overeenstemming tracht te brengen met zijn specifieke ideologie.

Trouwens, klop toch eens aan bij Hollywood: gezien je historische kennis is er een grote kans dat menig regisseur werk zal willen maken van jouw historische perspectief. Duidelijk mag zijn dat Oliver Stone geen Hollywood is. Maar goed, persoonlijk heb ik er geen problemen mee wanneer mensen bij de beoordeling van films 'politieke' factoren in aanmerking nemen.

reactie van Stone zelf over de bi-sexualiteit van Alexander.

Ik kan het niet laten. Waar baseer je dit in hemelsnaam op?

Er is een ding dat ik ook niet helemaal volg. Alexander een Arier? En bovendien iemand met duidelijke rassenideeen? Dat gaat me een beetje ver.

En dat in de 4e eeuw v. Chr. toen er niet eens sprake was van nationaal besef, laat staan rassenbesef.

Ik kan me niet voorstellen dat dat er toen niet was.

Er waren immers wel grenzen gesteld en er werden oorlogen gevoerd, maar misschien niet het nationalisme van de laatste paar eeuwen.

Wat een verschrikkelijke slechte saaie bagger film! Dacht dat het na de pauze misschien nog beter zou worden, maar het werd alleen maar erger.. Gevechten slecht uitgewerkt (overal stof, slechte camera posities) en ik dacht tegen het einde echt dat ik bij Alexander the Gay zat ipv the Great.. 1,5 *

Huh, was het niet zo dat Perzen (en andere Indo-europese volkeren in het Midden-Oosten) in de tijd van Alexander van Macedonië, zich ariërs noemden. En niet alleen de Perzen (en andere Indo-europese volkeren in het Midden-Oosten) zichzelf, maar ook andere volkeren eromheen hen ariërs noemden? En dat de Perzen juist de Grieken als barbaren zagen. En dat Alexander zich wilde revancheren voor hetgeen wat Perzen met Grieken 150 jaar eerder hebben gedaan?

Het Perzische volk was idd een arisch volk in tegenstelling tot wat velen denken dat het alleen te maken had met het nationaal-socialisme. (woorden van Hitler)

Tenslotte komen de Europese volkeren ook uit het Midden-Oosten vandaan, in Mesopotamië ontstonden de eerste beschavingen voor zover ik weet.

Het is overigens positief dat de klassieke Europese geschiedenis door Stone hier onder de aandacht is geplaatst, zoals ook met de moderne recente producties over Jason en de Argonauten, Odysseus, de Trojaanse oorlog en het aardige Gladiator met Russell Crowe. De ideologische en historische tekortkomingen van al die producties doen daar niets aan af. Je kan moeilijk van Hollywood verwachten dat ze een geschiedkunidig accurate versie van het geheel gaan maken. Vaak mengen regisseurs dit soort producties met een flinke dosis politiek-correctheid.

Het spreekt verder vanzelf dat de raciale samenstelling van de huidige Islamitische Republiek Iran zeer anders is dan van het Achaemenidische Perzië zoals verovert door koning Alexander III van Macedonië, Opperbevelhebber van het Grieksche leger en de Grieksche Confederatie. De bestuursvorm van het Perzische Rijk van de Achaemenische koningen lijkt overigens wel wat op de praktijk in India, waar nieuwe onderworpen stammen en landen ook hun culturele eigenheid mochten bewaren.

Na de Macedoniërs & Grieken van Alexander zijn er allerhande volken doorgetrokken, allerhande dynastiën hebben er geheerst, en slaven uit alle continenten zijn ingevoerd. De belangrijkste scheut bloed en cultuur in deze mix lijkt die der Arabieren te zijn, en het huidige Iran spreekt dan ook een moderne vorm van het Perzisch (namelijk het Farsi, ook de tweede taal van Afghanistan, aldaar Dari genaamd, en ook zeer verwant aan het Tadjiks in het oosten en het Koerdisch in het westen), maar qua afstamming zit er veel Arabisch bloed bij. De identiteit van de Iraniërs is dan ook sterk gebonden aan deze Arabische connectie. Er is natuurlijk ook zeer veel Turksche invloed in Iran. De adelijke opperlaag was 1000 jaar lang veelal Turksch van afstamming (in mannelijke lijn dan).

De huidige permanente ideologische strijd in Iran is een weergave van de twee belangrijkste bloedbanen, de Arische en de Arabische. De huidige Perzen weten eigenlijk niet welke belangrijker is. Soms wijzen ze op de klassieke voorouders en hun politieke en architectonische werken, en de rijke Perizische literatuur, soms ook neigen zij naar de Arabische component en de bloedband met de profeet Mohammed en de Shia Islamitische identiteit. Dat lijkt de specifieke Shia Islam ook wel weer sterk beïnvloed door bepaalde pre-islamitische denkpatronen, riten, mythen en organisatie, als het ware een godsdienstige weergave van de raciale mix.

Tsja, in hoe verre de Arcaciden- en Sassaniden-rijken, althans de eigenlijke Iraanse volksmassa's, al gebastariseerd waren, en op welke wijze, daar moet ook ik eens over nadenken. Ik denk wel in beperkte mate gebastariseerd, met ook een toename van de niet-Arische genen in de totale genpool, met een aankomende genetische transformatie. Het Sassaniden-rijk en de gehele (religieuze) cultuur van dit rijk, van medio 220-640, lijkt me ook erg lijken (in metapolitieke zin) op het rivaliserende christelijke Romeinse Rijk. In de zin dat tribale, nationale, raciale identiteit vervangen is door een theocratisch concept. De wereldoorlog van 220 CE -640 CE was ook en vooral de strijd tussen twee heilsleren en theocratische concepties, namelijk van de zoroastrische Sassaniden tegen de proto-christelijke en christelijke Romeinen/Byzantijnen. Dat lijkt al te wijzen op een theocratische ideologie als basis van de staat, en de genetische vernietiging van de oude stamstructuren en stamsolidariteit. Geen tribale etnische basis van de staat meer, maar een theocratische staatstheorie. De geschiedenis van de Perzen lijkt me in deze erg lijken op de Grieks-Romeinse geschiedenis.

Jij moet maar eens met Queto gaan praten

Ja ik ben ook halverwege het verhaal afgehaakt.

Dat slaat nergens op! Omdat Iranezen moslims zijn, zijn ze dus automatisch 'gedeeltelijk' Arabieren (Semieten). Dat betekent dus dat Europeanen -> Christenen ook automatisch "gedeeltelijk" Joden (Semieten) zijn. Omdat christendom een (uit de hand gelopen) Joodse sekte is (net als Islam trouwens)! Alexander de Grote was degene die het geloof der Perzen, hoofdstad der Perzen, Persepolis etc. heeft vernietigd. Waarom? Omdat Zarathustra (geloof der ARIERS) een monotheïstisch geloof was/is. (Perzen geloofden maar in 1 God). En omdat Alexander zich als godenzoon wilde presenteren moest hij dat geloof wel uitroeien. Dat geloof vormde een bedreiging voor hem! Er zij nog steeds genoeg mensen in Iran die dat geloof hebben behouden. Ik ken geen enkele Iranees (volgems mij bestaan ze niet) die zich als een Semiet opstelt, laat staan als een Arabier! Ze hebben hun geloof overgenomen maar niet hun ras! Weet je wat de naam Iran betekent?

Beter een Jood, een Moslim of een Christen dan een atheïst, toch?!

Je leest verkeerde boeken en gebruikt verkeerde bronnen (geen archeologisch gevonden feiten). Mijn naam verraad het al, ik ben geen Iranees maar een Koerd. Ik ben er dus niet op uit om de Iranezen te verdedigen.

Men kan het heden en toekomst manipuleren, maar geschiedenis kan zelfs Hitler niet veranderen!

Pardon?

We gaan het hier verder weer over deze film hebben, voor dit soort politieke en religieuze discussies zijn er andere sites.

Om dus terug over de film te spreken: ik vond hem fantastisch. Ik dacht dat ik meteen ging begrijpen waarom zoveel mensen het slecht vinden, maar ik snap het nog altijd niet goed. Misschien wordt het over tien of twintig jaar beter gewaardeerd wie weet. In elk geval: 4,5 sterren!

Negatieve Dingen:
1. Oliver Stone’s stijl kwam naar m’n smaak iets te weinig voor

2. Heel even is de muziek te ’glorieus’

3. Rosario Dawson mocht wat beter acteren

4. Heel af en toe mochten de gevechten wat stabieler gefilmd worden

5. De scène op het balkon waarbij Hephaiston zegt dat Alexander hem emotioneel maakt. Ik geef toe dat ik daarbij moest lachen (sorry Oliver )

6. De afwezigheid van één of twee gevechten

7. Colin Farrel die af en toe wat subtieler mocht acteren

Positieve Dingen:
1. De acteerprestaties zijn uitstekend, vooral Val Kilmer en Angelina Jolie. Farrell heeft ook zeer goed gespeeld, met een menselijke en ‘realistische’ Alexander. Hopkins monoloog en voice-over vond ik helemaal niet saai en de rest van de cast acteerde over het algemeen goed.

2. De muziek: ik ben nooit een fan geweest van Vangelis, en ik vreesde dat hij voor een zeer irritante synthesizer muziek gezorgd had. Gelukkig viel de muziek zeer goed mee en werd er vrij veel gebruik gemaakt van orkest.

3. De zeer realistische en chaotische gevechten. Precies ‘Saving Private Ryan’ in de oudheid.

4. Het feit dat het totaal niet-Hollywood is.

5. De Oliver Stone stijl, vooral in de laatste stuk van de film.

6. Het eposgevoel dat de film geeft. Het lijkt alsof je samen met Alexander een hele reis hebt afgelegd.

7. Het feit dat de film ervoor heeft gezorgd dat ik meer wil weten over Alexander en er boeken over wil lezen, zelfs al ‘bewijzen’ de boeken dat de film niets de maken heeft met de ‘echte’ Alexander de Grote.

Dit wordt haast onmogelijk gemaakt door de totaal verkeerde sprongetjes in tijd. Die reis voel je juist totaal niet, alleen omdat er misschien wat andere mensen zijn met een iets ander accent Engels....

Inderdaad; ik had het grootste gedeelte van de film geen benul waar ze waren en eerlijk gezegd interesseerde me dat ook geen reet....