Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Ja en die bedoeling die kan je op tig andere wijze behandelen als docent zijnde. De uitwerking van deze film zal echter als metafoor om dit duidelijk te maken door velen niet gewaardeerd worden ben ik bang. Maar goed, ik ben er wel klaar mee. Ik ben er overigens van overtuigd dat deze film nooit op een school (los van filmwetenschap) getoond wordt. En gelukkig maar.

Het ging mij erom dat jij dit afdeed als een overbodige film.

Ik gaf enkel aan dat de film mijns inziens weldegelijk nut kan hebben. Los van dat ik het zelf een bijzondere kijkervaring vond en een scherpe kritiek op machtsverhoudingen en misbruik ervan. Iets wat we overigens in een veel bredere wereld tegen komen dan enkel onder facistische regimes. Lijkt me dat daar niet genoeg aandacht aan geschonken kan worden. En als deze film bijdraagt tot die discussie is dat al een groter pluspunt dan de meeste films die vaak niet meer bieden dan anderhalf uur vermaak of escapisme. Het is daarom dan ook dat ik zo fel ageer tegen zij die dit afdoen als overbodig of enkel vuiligheid, maar bij film als Saw of Hostel zwijgen.

Het gaat mij er ook helemaal niet om dat de leerlingen de film goed moeten vinden. Integendeel, 'afschrikwekkend' zou me meer plezieren.

En zo lang jij schrijft dat je denkt /op je over komt dat 'de regisseur een excuus nodig had om dit te laten zien', hou ik het toch op onbegrip van jouw kant. Verder is de uitwerking minder eenvoudig dan je denkt. Er zit een prachtige spanning tussen de schoonheid van de locaties en de (klassieke) composities en hetgeen de personages bezigen. Vervang de poep, door gebraden fazant en het kan zo in het rijksmuseum aan de muur.

Lijkt mij eerder een gemiste kans, zeker gezien de politieke stromingen die de laatste jaren aan kracht winnen. Je kan 100 keer beter deze film op school vertonen dan bepaalde groepen over één kam scheren.....

Maar ik vind het nog altijd overbodig hoor deze film. En welke groep scheer ik precies over één kam? Ik sta in tegenstelling tot jouw visie op mensen die dit niks vinden gewoon open voor mensen die deze film waarderen hoor. Ik zou hem alleen niet op scholen laten zien, that's all. En je moet echt beter leren lezen. Ik stel niet dat ik denk dat hij een excuus nodig had (staat er zelfs tussen haakjes nog achter omdat ik deze reactie al verwacht had), maar vertel alleen hoe zaken op mij over kwamen.

Maar goed, zolang jij andere meningen niet waardeert (je geeft het in afgelopen posts al enkele keren aan: geen hoge pet op hebben van mensen met andere meningen), houdt verder alle discussie op. Want het gaat hier alleen maar om meningen, niet om feiten. Dat jij blijft strooien met termen als 'onbegrip' en de waarheid in pacht denkt te hebben is niks nieuws voor mij op deze website maar ik ga mijn tijd daar verder niet aan verprutsen. En eindeloos in herhaling vallen is ook mijn hobby niet, ik heb wel gezegd hoe ik over deze film denk nu.

Dat is regelmatig het probleem in discussies met jou.

Bij iedereen, die jouw mening niet deelt, kom je ten pas en te onpas met de dooddoener dat je daar een lage van pet van op hebt.

Een beetje respect voor andermans mening, mistaat niemand.

Succes ermee en geniet maar lekker van alle weerzinwekkende rotzooi, die sommige cineasten op de markt brengen.

Net als merijn82 ben ik klaar met deze discussie. Doei!

Ik waardeer andere meningen wel, maar niet als je de film overbodig noemt, want daarmee geef je impliciet juist aan andere meningen niet te respecteren. Want een positieve (andere) mening over dee film wordt immers miskent door te stellen dat de film overbodig is.

Hè bah nu moet ik toch weer reageren

Maar je draait de zaken een beetje om. Maar oké, speciaal voor jou (ik had juist bij jou niet verwacht dat dat nodig zou zijn): IK VIND de film overbodig. Dat is hij niet voor iedereen, maar voor mij had hij niet gemaakt hoeven worden. Het is toch ook logisch dat je juist zo'n film met een belangrijke boodschap/waarschuwing overbodig vindt als de 'manier waarop' je persoonlijk niet aanstaat? Sowieso vind ik alle films die ik 0,5/1* geef (moet ik bij deze nog doen overigens) overbodig. Maar als hij voor jou en anderen wel werkt, prima toch? Stond toch echt al in meerdere berichten van mij.

Dat is dus wat anders dan mensen die negatief zijn meteen het stempel geven dat ze de film niet begrepen hebben. Of als je ergens anders over denkt 'er geen hoge pet van op hebben'. Als je de achtergrond (en die moeite heb ik genomen, voldoende research gedaan) van deze film kent, dan valt hier echt niet zo veel meer aan te begrijpen hoor. Dan is het echt alleen nog maar een kwestie van smaak of je het wat vindt of niet.

Gegroet!

Dat jij de film overbodig vindt, is nog steeds een diskwalificatie naar anderen die dat niet vinden toe.

Dat de film voor jou overbodig is prima, dat is nog steeds iets anders dan de film overbodig vinden.

De reden dat ik aangeef dat je de film imo niet begrepen hebt is omdat je aangeeft het idee te hebben dat de regisseur de boodschap als excuus gebruikt om deze smerig heden te tonen. De reden dat ik geen hoge pet op van zij die dit afdoen als exploitation is omdat zij voorbij gaan aan de artistieke kwaliteiten en intentie van de maker. Heeft in beide gevallen dus een heel andere grond dan 'een andere mening'.

Vooral niet lezen wat ik zeg en selectief reageren.

Voor de 3e keer: ik weet dat hij de boodschap niet als excuus gebruikte, maar als het op mij wel zo overkomt (dat bepaal ik altijd nog zelf) dan is de film (mede daardoor) voor mij mislukt!

Maar ik geef het op, dit is te vermoeiend. Maar je argumentatie op dit moment, afgezet tegen juist jouw manier van communiceren en diskwalificeren hier op het forum, is echt lachwekkend!

0,5*

Exact. Je weet het omdat je het gelezen hebt, maar begrijpt het niet, want het komt niet zo op je over. Kortom de kennis die je hebt komt voort uit externe info, niet vanuit eigen begrip. Had je het zelf wel begrepen, was het immers wel op je over gekomen en had je de externe info niet als bron hoeven te betrekken.

Een film als "Saló" is totaal ongeschikt om op school vertoond te worden, althans als waarschuwing tegen verderfelijke ideologiëen zoals fascisme, stalinisme en oa ook religieus fundamentalisme. "Saló" is film, dus nep. Al die personen die daar in meegespeeld hebben lopen nu nog vrij rond, tenzij ze een natuurlijke dood gestorven zijn. Enkelen uitgezonderd (Pasolini!). Saló zou bij vertoning op school alleen maar walging of misschien nog meer lachlust opwekken. Het zou niet serieus genomen worden en daardoor een averechts effekt hebben.

Neen, dan is dit filmpje van Alain Resnard Nuit et Brouillard aanzienlijk beter geschikt. Wat je hierin ziet is geen nep, maar pure werkelijkheid!

Ik heb al genoeg deze film verdedigd maar hier wil ik even op inhaken omdat het niet klopt: Australie en Engeland zijn namelijk van alle Westerse landen juist het ergst qua censuur en hebben er tot op de dag van vandaag vrij uitgebreide mogelijkheden voor. Als er twee Westerse landen wèl kinderachtig zijn zijn het deze twee wel. In beide landen zijn films verboden (of zitten er verplichte cuts in) die je in elk ander Westers land gewoon kunt kopen. In Australie kunnen er overigens verschillen zitten in staten onderling.

Ik vind de film een prachtig portret van machtsmisbruik en het fascisme. Mensen kunnen wel liggen zeiken op Pasolini, maar de man heeft eerder nog veel mooiere films gemaakt waarin geen expliciete beelden in voor komen. De martelingen zijn gruwelijk om naar te kijken maar ook wel heel erg confronterend. Het einde laat uiteindelijk ook zien hoe de mensheid eigenlijk omgaat met geweld, denk maar aan die dans scène.

Pasolini focust zich met Salo compleet op de geschiedenis van Italië.

Onzin, het is welliswaar een fictief verhaal maar wel gemaakt als commentaar op de echte geschiedenis. Zonder die geschiedenis, zou hij Salo nooit gemaakt hebben.

De film mag dan wel over serieuze thema's gaan, door de ondermaatse acteerprestaties zag het er vooral amateuristisch uit. Alleen de perverse President kwam bij mij geloofwaardig over.
Choquerend vond ik het niet, door de slimme manier waarop het gefilmd bespaart de regisseur je gelukkig van de meest schokkende beelden. Zo wordt het beeld bijvoorbeeld geblokkeerd door het raamwerk. Ook het moment waarop de opdienster verkracht wordt en ze de penis alleen in de schaduw op de muur tonen bijvoorbeeld.
Sommige scenes kwamen bij mij eerder over als absurde humor dan als choquerend, de terrine vol kaka bijvoorbeeld. En de woorden die ze zorgvuldig kiezen om deze 'delicatesse' uitgebreid te beschrijven..
De droge moppen zorgen voor een zeldzame glimlach en welkome afwisseling bij deze film. "Wat doet een Bolsjevik als hij in de Rode Zee duikt? Plons!" Tja...

Anyway, duidelijk niet mijn ding.

Helemaal met je eens congo, moet zeggen dat ik er lang over heb gedaan om de film in zn totaal te zien, omdat hij soms weerzinweekend is, maar is dat niet juist wat Pasolini wou opwekken?

En volgens mij is hij daar heel erg goed ingeslaagdt.

Ijzersterke film blijft het, ook zoveel jaar na dato nog.

Salò, or The 120 Days of Sodom is losjes gebaseerd op het boek De 120 dagen van Sodom, geschreven door de beruchte Markies De Sade, een boek dat seksuele perversie en sadisme behandelde en zich politiek vestigde en de Katholieke Kerk belachelijk maakte. Maar met Salò richt Pasolini zich op de Italiaanse geschiedenis.

De film vind plaats in het Italiaanse Salò (gelijk aan de titel) waar de val van de fascistische dictator Benito Mussolini plaats vond. Dit is echter niet de voornaamste reden waarom de film zich daar plaatsvind. Pasolini's broer is daar ook vermoord. Het verhaal van de film gaat over vier liberalen: een hertog, een bisschop, een magistraat en een president. Alle vier zijn het fascisten. Ze ontvoeren een groep tieners (van beiden geslachten in dezelfde hoeveelheid). Samen met de gevangenen en een groep soldaten vestigen ze zich in een villa (deze is prachtig gevestigd aan het Gardameer). Ook zijn er oude prostituees aanwezig die hen de komende 120 dagen perverse verhalen zullen vertellen. Eenmaal verteld, zullen de seksuele en sadistische vernederingen en martelingen die in de verhalen worden verteld, worden uitgevoerd op de tieners.

Visueel is de film prachtig. De mooie shots van de wateren van het Gardameer op het begin (ingenieus!), maar ook gewoon de beelden van Italië zelf brengen erg veel sfeer aan het licht. De villa ziet er toch prachtig uit, ondanks het idee dat er de gruwelijkste perverse martelingen plaatsvinden. Ook zijn sommige scènes erg afstandelijk gefilmd. Bijv. de beruchte scène waarin een meisje wordt gedwongen de uitwerpselen te eten van een van de liberalen. Alsof je zelf een toeschouwer bent en zelf aanwezig bent. Niet prettig, maar wel erg confronterend.

De film bevat vrijwel geen karakterisering. De liberalen hebben vrijwel geen persoonlijkheid en lijken ook niet de lol in te zien van hun buitensporigheid. Maar ook de slachtoffers zelf, omdat ze niet zijn uitgewerkt is 1, maar ook omdat we vanuit het perspectief kijken van de liberalen die de tieners als objecten (of nog erger!) zien. Hierdoor zie je het ook zoals de liberalen. Dit omdat er geen poging wordt gedaan om een band te ontwikkelen met de slachtoffers. Het einde is ook erg verontrustend om naar te kijken. De mannen kijken een voor een met een verrekijker door het raam waar de andere liberalen de slachtoffers dood martelen. Hiermee wordt pas echt de sadistische aard van de hoofdpersonages duidelijk. Het einde met de twee soldaten die samen een wals dansen toont de onverschilligheid van mensen voor het zien of weten andermans lijden. Dit is tevens misschien zelfs een aanklacht tegen iedereen. Hiermee bedoel ik niemand persoonlijk, maar kom op: alsof zoveel mensen de gruwelijkheid en problemen in de wereld zo serieus nemen. Dit is een metafoor voor hoeveel mensen geven over het lijden van anderen.

Hoewel de film veel wordt bekritiseerd, was het absoluut niet de bedoeling van Pasolini om te shockeren. De film is een aanklacht tegen het fascisme in Italië, en combineert machtsmisbruik en perversiteit als een soort metafoor voor fascisme. Ook toont Pasolini op een onprettige manier de eigenlijke werkelijkheid van het misbruik van macht. Het is dan niet om te shockeren, maar ik denk dat zonder de verontrustende beelden de boodschap in deze film nooit zo hard en krachtig zou zijn aangekomen.

Zoals Pasolini al meerdere malen heeft gezegd: Salò is een film over de werkelijkheid.

Ik zie nou pas dat je mijn bericht hebt gequoted en een hele discussie erachter. Ik wil zelf ook nog wel even reageren.

Als kinderen van 13 hiernaar gaan kijken, kan ik er niets aan doen, er staat toch een kijkwijzer 16+ en in het verleden zal het vast wel hoger zijn geweest.

Door deze site blijf je op de hoogte van wat mensen zoal kijken en wat ze ervan vinden. Je ziet toch zo dat eisen aan films enorm zijn veranderd. Ik ben blij dat ik geen filmmaker ben.

En wat voor informatiebronnen had je in het verleden nou over films en hoe up to date waren die?. Nu is er heel veel informatie, was die er toen ook al, had ik deze film echt niet gekeken. Echt spijt heb ik er ook niet van, omdat ik hem in context heb bekeken zoals hij waarschijnlijk bedoeld is maar sindsdien heb ik toch geen schokkerige film bekeken dan deze. Ik stel helemaal geen hoge eisen aan films, dus voor mij is hij perfect genoeg. Niet verwacht dat er nog zo veel belangstelling voor een film als deze zou zijn. Maar zoals ik al eerder schreef zo blijf je nog een beetje op de hoogte.

Het gaat niet om het shockerende van de film, Dick2008. Het gaat om zijn geheel. Dat is ook nog een nadeel bij wat mensen verwachten van deze film: veel mensen verwachten blood & guts of een soort 70s exploitation-filmpje, terwijl Salò overduidelijk iets anders is.

Dat weet ik ook wel. Ik schrijf alleen maar hoe ik de film zelf heb ervaren. Ik had destijds helemaal geen idee wat voor film ik kon verwachten. Het speelde zich af tijdens de Tweede Oorlog dat was het zo'n beetje en de rest kwam pas tijdens en na de film.

Sorry als ik weer begin maar anno 2009 (toen je de film zag neem ik aan ) kon je heus wel informatie over de film vinden en over de verontrustende inhoud erin. Wikipedia, documentaires. Alles! Je begint dus eigenlijk aan een film die je, met even surfen op het net, gewoon had links kunnen laten liggen.

Probeer anders eens een paar andere films van Pier Paolo Pasolini: Il Vangelo Secondo Matteo of Teorema.

By the way, je zegt dat iemand die deze film goed vind interessant probeert over te komen, maar dat geldt dan eerder voor jou. Dat zegt dan misschien iets over jouw kennis.

Verreweg de beste films van Pasolini. Vergeleken hiermee is Saló niet meer dan een onbeduidend werkje van een regisseur die creatief volledig was uitgeblust. De politieke betekenis van Saló vind ik daarom ook schromelijk overdreven.

Wat in de film gebeurd, wordt natuurlijk niet bedoeld als het echte wat er gebeurd. Wat er in de film afspeelt is eerder de symboliek van de werkelijkheid.

Ik heb je bericht gelezen. Bij Wikipedia heb je ook nog achtergrondinformatie. Deels kan ik me er vinden deels ook niet. Het is een film met een boodschap. Maar dat hebben anti-oorlogsfilms ook. De één ziet er de boodschap in, de ander ziet er gewoon een oorlogsfilm in met goede actie en/of goede gevechtsscènes.

Ik vind Salò nou net iets anders dan een oorlogsfilm met gevecht-scenes.

Het ging niet over deze film, Thorak. Het ging over films an sich.