Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Door en door belachelijk! Typische reactie van iemand die alleen deze film heeft gezien van Pasolini.

Lijkt me ook de voornaamste reden van de kritiek.: vanwege zijn beruchte status kijken mensen er naar, ik zie Salo vaak opduiken in lijstjes tussen Cannibal Holocaust en August Underground e.d. Terwijl dit een heel ander type film is!

Kijk deze film in contrast met de trilogie des levens van Pasolini. Die films handelen over politieke/seksuele vrijheid en zijn zowat de tegenpool van Salo. Maar helaas kijkt de meerderheid enkel deze film om Pasolini vervolgens links te laten liggen. Echt een zonde.

Verre van! Hun acteerstijl is misschien heel anders dan je gewoon bent, maar daarom niet slechter dan de traditionele 'norm'.

Een regisseur als Pasolini heeft zelfs geen nood aan ervaren acteurs of bekende namen, hij 'direct' zijn cast volgens het doel dat hij voor ogen heeft.

Sommige mensen beschouwen Pasolini als een talentloze pervert enkel en alleen door deze film, terwijl de man één van de grootste genieën van de afgelopen eeuw was. Vaak misbegrepen, zoals dat meestal wel met genieën het geval is.

Dat afstandelijke is juist enorm griezelig en weerspiegelt hoe de slachtoffers voor de fascistische geweldplegers identiteitzloze 'stukken vlees' zijn.

De onwetendheid van een paar mensen hier..

Ligt al een tijd op de plank maar jullie hebben me overtuigt om dit vanavond op te zetten .

Succes....

Vergeet de popcorn niet.

Met een facistisch regime heb je nu eenmaal soms weinig te willen.... Het is ook allerminst de bedoeling je met die scene te vermaken.

Het eerste is me inderdaad ontgaan, maar ik heb eerlijk gezegd ook niet de behoefte gevoeld me in de achtergrond van deze film en de exacte bedoeling van de regisseur te verdiepen. Al wordt er een statement tegen het fascisme gemaakt, rechtvaardigt dat nog niet dat daarvoor dit soort walgelijke beelden worden gebruikt. Je vermoordt toch ook niet iemand omdat je tegen moord bent?

En deze film zien als kunstvorm, zoals Ramon K schrijft, is dat dan een rechtvaardiging? Het antwoord is nee, omdat ook hieraan morele grenzen verbonden zijn, net als bijvoorbeeld een vrijheid van meningsuiting. Op een bepaald moment worden er grenzen overschreden, en Salo is hiervan het bewijs. Er zijn ook 'normale' methoden om mensen je politieke overtuiging te laten inzien.

Inderdaad. Zie bijvoorbeeld de top 10 ziekste films op YouTube - Top 10 of the sickest and most violent movies ever made!

Conservatief (De Sade schreef het materiaal al in de 18e eeuw!) en hypocriet (je hebt een slasher op 1 in je top 10 staan waar geweld buiten enige context als entertainment gebracht wordt) gezever!

Met alle respect, onzin.

Jij noemt het goed, ik noem het slecht. Eindeloze discussie dus.

Jij vindt afstandelijk goed, want zo voelt het nog barbaarser. Ik vind afstandelijk slecht, want dan kan ik me niet inleven in de personages en doen de martelingen me bijzonder weinig. Ook een eindeloze discussie denk ik?

Slash away ignore dus. Voor mij persoonlijk een totaal irrelevante mening. Geschokt door het materiaal, geen enkele inspanning gedaan om de film te kunnen plaatsen of waarderen. Maar wel de regisseur 'ziek' noemen. Bah. Ik raak geirriteerd.

Pff, heb dat August Underground Mordum ook gezien, zelden zo'n wanvertoning gezien. Nog wel een paar niveautjes lager dan dit. Of zie ik daar ook het briljante ervan niet in?

Sommige films.... zucht...

Waarom weer zo denigrerend....

Hoe moeten wij jou dan serieus nemen als jij iedere andere mening compleet afkraakt en afdoet als niet belangrijk. We hoeven ons niet allemaal in Pasolini te verdiepen. En als dit de eerste film van hem is die iemand ziet heb je in ieder geval geen geweldige eerste ervaring in ieder geval. Kan je iemand moeilijk kwalijk nemen toch?

Hij heeft de film geen kans gegeven en geeft slechte argumenten. Daarna beschuldigt ie de regisseur (Totaal ten onrechte) van een 'zieke geest'. Voor mij is 't meteen over. Niets denigrerends aan. Je hoeft me de les niet te lezen. Ik gedraag me hier al jaren voorbeeldig.

Ik vind dat hij het prima uitlegt, iedereen beleeft film op een andere manier toch?

Irriteer me gewoon aan het superieure gedrag hier t.o.v. de laagstemmers.

Jij maakt er iets 'verhevens' van. Niet de eerste keer ook. Ik ga die discussies gewoon serieus in, maar als er geen lol getrapt wordt en ik geen blad voor de mond neem, dan ben ik meteen een snob hier.

Een mening kan ook gewoon slecht gefundeerd zijn hoor. Ik kan ook een tirade geven omdat er in een bepaalde film een gele tractor rijdt, en ik niet van de kleur geel houdt maar veel meer van de kleur rood. Een echte eigen mening, maar als ik 't niet binnen een bepaald kader kan plaatsen, heeft 't geen enkele waarde. Snap je mijn kritiek?

Laten we er maar mee ophouden. Dat mensen aan wie de boodschap ontgaat of mensen die er enkel kwaad om worden, de film niet goed vinden is niet meer dan logisch. Ik ben in ieder geval blij dat ik er wel een 'positieve' kijk ervaring aan heb over gehouden.

begrijpelijk ja, maar 't voegt geen zak toe aan een discussie. Maar dat mag niet gezegd worden.

Tsja, dat houd je nu eenmaal op MovieMeter. Kijk is het shitload aan kritiek bij een film als Avatar. Terwijl die film nooit heeft gepretendeerd om intelligent te zijn. Puur blockbuster vermaak.

Films worden gewoon anders beleefd door iedereen, dat we het er niet altijd mee eens zijn is een feit. Zolang diegene het voor zichzelf maar goed uitlegt lijkt me? Maar er zijn echt veel users die om lullige dingen een film afkraken, omdat een kadrering of een scene overgang niet bevalt. Dat blijf je houden.

Misschien voegt het juist heel veel toe aan een discussie? Je moet immers wel iets hebben om over te discussiëren toch?

Als je in je top 10 een slasher op nr 1 zet, en daarna een film die WEL een diepere context heeft gaat afzeiken vanwege vieze of geweldadige plaatjes, dan mag ik gerust dikke vette vraagtekens plaatsen. Als je daarna Pasolini (ongezien) gaat beschuldigen van een zieke geest, terwijl ie oa meest geprezen Jezus-verfilming allertijden heeft gemaakt, dan ben je gewoon enorm slecht geinformeerd en kort door de bocht bezig.

Ik kan die soort belevingen (geen zak geven om de maker en zijn intenties) best 'begrijpen'/negeren hoor, mits er dan niet geroepen wordt om het hardst. Heel logisch hoor.

Daar heb je gelijk in, dat is op zijn minst vreemd. En zoals ik al zei hou ik er ook niet van om filmmakers of mensen in het algemeen te beschuldigen terwijl je ze eigenlijk niet kent. Maar ik vind wel dat de boodschap van een film over moet komen zonder dat je de achtergronden van de maker kent. Dat het soms wel helpt wordt hier wel duidelijk.

Maar dan komt de vraag, maakt die zogenaamde diepere context een film goed of niet? Halloween is overigens geen standaard slasher, komt niet/nauwelijks bloed voor in die film. Echt ranzig kan ik die film niet noemen. Dat is gewoon een meesterwerk overigens, maar dan op veel andere punten

Halloween als vergelijkingsmateriaal in deze discussie vind ik dan ook weer niet passen.

Een filmmaker hoeft natuurlijk niet te slagen in zijn bedoelingen en daar komt dan ook weer de smaak van de kijker om de hoek. Helaas ken ik van deze film alleen de uitwerpselen scene. Dat heeft mij er altijd van af gehouden om de rest te bekijken. Je kan te ver doorschieten in het laten zien van gruwelen. Het is best mogelijk dat de reactie dusdanig heftig is dat het zijn doel mist. Hiervoor is al eens gesteld dat deze film vooral om die scene bekend is. Dat mag misschien niet terecht zijn, maar geeft toch ook wel aan dat ie wellicht zijn doel voorbij schiet.

Halloween is eigenlijk perfect vergelijkingsmateriaal. We willen allemaal dat die wijven afgeslacht worden, en er één overblijft. Anders is er geen film. Maar hier wil je niet dat die mensen vermoord, verkracht en vernederd worden. Ik vind Halloween eigenlijk veel zieker dan deze film.

Ik wel, ook al is het niet de grootste gore-shocker ooit. Ik vergelijk de functies van het geweld.

Dat kan wel, hoeft niet natuurlijk. Maar de context met opzet negeren om wat vuil te kunnen spuwen vind ik erg kort door de bocht. En dan zeg ik dat ook.

Daar gaan we weer: bij de massa misschien. Hoe komen mensen er toch bij dat een auteur 't publiek moet pleasen? Daarom ze ik al: misschien is kunst gewoon elitair.