Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Hoe bedoel je precies? Vind de regie bijzonder effectief, plaatst het geheel in een perfect perspectief .

Welk doel rep_robert? Film toont enkel aan waar macht toe kan leiden en waar de mens toe in staat is.

Tsjah, vond het gewoon brak. Maar zoals iemand al tegen me zei eerder hoort dat amateurisme bij de Italiaanse cinema uit die periode. So be it, ik kan er weinig mee. Vind de hele film er maar extreem brak uit zien.

Tsjah, zeg dat maar tegen iedereen die een hoger doel in deze film ziet. Ik zie het ook niet hoor Het toont inderdaad alleen maar aan wat voor zieke geesten er op deze planeet leven(met name degenen die deze film hebben gemaakt, maar dat terzijde).

Ik snap de kritieken hier trouwens nog steeds niet. Als de film als exploitationfilm de geschiedenis was ingegaan dan regende 't waarschiijnlijk 5*-en hier. Probeert Pasolini er een statement aan te breien , regent 't opeens 0,5*-en en 1,0*-en. Het zal allemaal wel.

Mijn lage score (die ik eerder al heb uitgelegd) komt niet door het statement dat Pasolini met deze film maakt. Serker nog dat is de enige reden dat het geen 0.5 is geworden. Maar je hebt eigenlijk wel een beetje gelijk, een 1.0* is wel wat te laag voor deze film. Ik verhoog 'm naar 2.0*

Ik ben redelijk onbevangen de film in gegaan hoor, bij het commentaar bij Caché van Haneke raakte ik geïnteresseerd in deze film.

Maar buiten het doel van een film is de film ook verschrikkelijk traag en saai. Veel ellendige dialogen die nergens over gaan, vertolkt door dramatische acteurs en slechte voice synchronisaties.

Heb me eigenlijk doodverveeld tijdens deze film.

Acteurs waren vrijwel perfect. Die vieze grijns, de vrolijk dansende en vertellende dames... Angstaanjagend hoe 'normaal' en 'plezierig' dit voor hun is, dat beelden ze dan ook exact uit .

Dialogen die nergens over gaan trouwens niet meegekregen, ze hadden allemaal wel een bijdrage aan de 'main-point'. Misschien zit er nog een verhoging in, toch een bijzondere film.

Tsjah, als jij kan genieten van een fatsige vrouw bij een piano die 10 minuten lang een vaag verhaal over vieze seks heeft dan beleef je inderdaad veel plezier aan deze film. En dat dan ook nog is een keer of 3 in de film?

Vraag me af of je net zo erg geniet als je dikke overbuurvrouw die in dr midlife crisis zit over haar seksleven begint te praten

Vraag me af of je net zo erg geniet als je dikke overbuurvrouw die in dr midlife crisis zit over haar seksleven begint te praten

Die is halverwege de 80 en speelt geen piano .

Ik wil ook niet iedereen over 1 kam scheren hoor. Ik heb hier al zo vaak gelezen dat de 'film ziek is', en dat terwijl exploitation op deze site hoogtij viert momenteel. Maar nu is het materiaal verbonden aan literatuur, verbonden aan een periode waarin de mens verschrikkelijke daden in praktijk bracht (fascisme) plus de vorm van de film verraadt een artistieke visie en dan krijgt de film extreme reacties. Ik snap er geen snars van. Als Salo niet als meesterwerk erkend werd door de critici, maar als 'grindhouse' het publiek had bereikt dan waren de kritieken hier milder geweest durf ik te wedden.....

Ligt denk ik ook aan de uitstraling vn de film, krijg niet bepaald een exploitation gevoel bij deze film. Heb het gevoel dat de film zichzelf veel te serieus neemt, wat goed te merken valt aan het eindproduct.

Al zou je een film met een onderwerp als dit ook nauwelijks luchtig(er) kunnen maken.

Plezier??? Ik heb de film 1 keer gezien en de dvd ligt hier nu al jaren te rotten (want ik durf 'm niet snel weer te zien). Zo'n uitspraak krijg je dus als cinema enkel als ontspanningsmedium wordt gezien en niet als kunstvorm.

Vreselijk he, als geweld een keer getoond wordt zonder amusant te zijn?

Wat je hier dan kunst aan vindt is ook een ander verhaal. Daarvoor is het te grof en banaal op sommige momenten. Of vind jij poep eten een bepaalde soort van kunstvorm?

Daarnaast vraag ik me af wat je hier 5 sterren aan kunt vinden als je de film niet eens durft te herzien. 5 sterren zijn bij mij altijd films die ik wel 100 keer kan zien, juist omdat het me aangrijpt.

Nee, maar deze film heeft gewoon geen ziel, het is saai en tergend langzaam. Mijn argumenten zijn duidelijk zat lijkt me, je bent blind voor kritiek lijkt wel.

Boeit mij het nou of het kunst of ontspanning is. Ik wil gewoon dat ik na afloop van een film kan zeggen dat het goed is. Ik kan me werkelijkwaar niet voorstellen dat iemand hier pure kwaliteit in ziet.

Daarnaast nog even dit, in dit genre maak je juist films om te shockeren toch? Dan is het juist teleurstellend als het een saai werkje is. "Kunst" zoek ik wel in andere genres.

p.s. je mag wel minder denigrerend doen. Komt niet sportief over.

De composities oa., geweldig gedaan. En de film heeft juist WEL een ziel, terwijl al die exploitationfilms (die hetzelfde tonen) dat buiten enige context doen. Daarom snap ik de kritieken hier ook niet.

Omdat de film me emotioneel uitput. Zo ERG vind ik datgene wat ik zag, zo'n knalharde impact op me en daarom zo goed.

Och gut, beginnen we weer met op de man spelen. Zo kun je weer makkelijk onder een degelijke discussie uitkomen. Mij best hoor.

Dat boeit je inderdaad niets, kun je ook nooit een connectie met de film krijgen. Probleem van MM ook, dat alles hier door elkaar loopt en discussieert. De visie op cinema is al ZOOO ontieglijk verschillend hier. Misschien is kunst wel gewoon elitair.

Als je serieus over cinema praat (de smiley's en wisecracks achterwege latend) dan krijg je al snel 't label denigrerend of arrogant over je heen is de ervaring.

Ik heb trouwens enkel kritiek gehad op de mensen die Pasolini ziek vinden, terwijl hordes exploitation-materiaal hetzelfde toont in een minder serieuze context en terwijl Pasolini een enorm geengageerd en zelfs liefdevol oeuvre op zijn naam heeft staan. Soms mogen mensen wel eens de moeite nemen om een relatie met cinema aan te gaan ipv snelle conclusies te trekken.

Dat bedoel ik niet. Als iets traag is, of confronterend, of als de opzet je niet meteen duidelijk is, dan moet je als kijker ooit een inspanning doen om de bedoeling van de maker te begrijpen en DAN kun je alsnog concluderen dat het een en ander vreselijk slecht is. En dat is helemaal niet verkeerd.

Als je enkel te melden hebt dat 'Pasolini ziek is' dan geef je eigenlijk aan dat je dat proces niet aangegaan bent. Dat is dan enkel besteed aan een beperkte groep blijkbaar (=elitair). En dat heeft verder niet te maken met je uiteindelijke score hoor, maar dat kun je zien aan de manier waarop iemand commentaar geeft.

Ah op die manier.

Tja naar mijn idee ligt de aanklacht tegen het fascisme er zo dik boven op dat je daar moeilijk om heen kunt. Als je dat niet inziet vraag ik me af of je de film wel gezien hebt.

Overigens vind ik dat bij de genre aanduiding ook geen horror hoort te staan. Mogelijk heeft rep_robert met die insteek gekeken?

Maar daar hoef je toch ook niet omheen? Bovendien krijgt 't een universele en tijdloze kracht ('t kan namelijk geschieden in elk land waar een groep mensen de macht heeft over een andere groep mensen) en in combinatie met het materiaal van De Sade (wat ik niet gelezen heb) gaat de film ook nog over lichamelijke degradatie. De dingen die uitgebeeld worden zijn afgeleid van De Sade en komen niet eens uit Pasolini's 'zieke' geest.

Die dialogen gingen weldegelijk ergens over, maar als je ze opmfast foreward (zoals je zelf aangaf) pobeert te volgen mis je dat natuurlijk wel.

Heb trouwens hetzelfde als Ramon K. Durf deze film eigenlijk niet nog eens te kijken, alhoewel ik ook wel een beetje kon lachen om het absurdistische gehalte van sommige scenes. Vond het poep eten een briljante metafoor.

Deze film moet het nu net hebben van de dialogen ( met inhoud ) en van de sfeer. Blijft één van de opmerkelijkste films die ik ooit gezien heb. Speciale film ! 6/10

Thorak schreef:

(quote)

in tegendeel zelfs...

Waarvoor is martelen dan bedoeld?

Dat was bij de 2e keer dat die pianoscene langskwam, het deed mij gewoon niets. Zo raar is het toch ook weer niet dat een film als dit je niets doet? Daarnaast heb ik ook geen emotionele band met de kids in de film, het komt ook nog is oppervlakkig over.

Dat het jullie wel iets doet, oké. Overigens wel erg overdreven dat je deze film niet weer durft te kijken, er zijn wel ergere dingen in de cinemawereld op het scherm getoverd

2 girls one cup...