Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Deze film die ik vandaag weer eens herzien heb blijft voor mij met grote voorsprong de meest walgelijke film aller tijden en dat heeft de film te danken aan het feit dat Pasolini het laatste taboe, het eten van uitwerpselen, in deze film meende te moeten doorbreken. Wat dat betreft zit er een duidelijke lijn in zijn latere oeuvre en dan heb ik het over de films uit zijn "Trilogie of Life". Ook in deze films doorbrak Pasolini nogal wat taboes, zoals bv het uitgebreid tonen van de mannelijke geslachtsdelen en de herenliefde. Konden de films uit de trilogie nog rekenen op een van mij positieve waardering, helaas zit dat er dat bij deze film "Saló" niet in. Pasolini is voor mij hier toch duidelijk een stap te ver gegaan.

Wat ik wel opvallend vind dat veel mensen die deze film positief waarderen vaak naar een politiek motief zoeken, zoals dat deze film een aanklacht zou zijn tegen het fascisme, de corruptie, machtsmisbruik van de elite etc zoals "yeyo" het verwoordde. m.a.w. In een regime met zo'n signatuur kunnen wij scènes verwachten zoals Pasolini in deze controversiële film liet zijn. Nou, dat ziet er dan slecht uit voor Nederland waar een partij met een duidelijke fascistische structuur deel wil nemen, hetzij gedogend, aan een mogelijke toekomstige regering.

Voor mij speelt de politieke boodschap in deze film, als die er überhaupt zou zijn, geen enkele rol. Wat voor mij wel een grote rol speelt is de filosofie in deze film die niet meer is dan de filosofie van het kwaad met duidelijke verwijzigingen naar vooral De Sade, en ook Nietszche en niet te vergeten Bataille. Van De Sade waarvan ik twee boeken heb gelezen vond ik vooral zijn filosofie interessant die radikaal stond tegenover de moraalfilosofie van zijn tijdgenoot, de door mij zeer hooggewaarde Duitse filosoof Immanuel Kant. De Sade's filosofie luidt kort en krachtig; God bestaat niet dus alles is toegestaan wat betekent dat er geen plaats is voor gevoel en uiteraard geweten. Hiertegenover staat Kant's Categorisch Imperatief wat staat voor de Gulden regel: 'Wat gij niet wilt wat u geschiedt doe dat ook een ander niet'.

Terug naar de film; vergeleken met Pasolini's eerdere films zoals "Il Vangelo Secundo Matteo" en vooral "Teorema" zie ik deze film eigenlijk niet meer als een curiusum, net zoals meer taboedoorbrekende films die in de jaren zeventig gemaakt zijn zoals bv "La Grande Bouffe". Zeer jammer vind ik wel dat Pasolini, volkomen ten onrechte, zijn bekendheid hoofdzakelijk aan deze walgelijke film te danken heeft. Dat verdient hij niet. Zijn eerdere door mij geciteerde films beschouw ik als grootse films en voor mij blijft Pasolini met zijn kenmerkende filmstijl ondanks deze uitglijder voor mij tot de grootste Italiaanse filmregisseurs.

Nog in het kort iets over mijn waardering; deze film zou voor mij rechtstreeks het laagste cijfer 1,0* krijgen ware het niet dat deze film enkele zeer sterke scènes bevatte, zoals de scène van de zelfmoord van de pianiste en de scène waar deze film mee afsloot, het dansje van de twee jongemannen, waarbij duidelijk getoond werd dat er in "Saló" toch nog plaats was voor gevoel.

Waardering bij herziening; 2,0*

Is nou je argument hierboven echt dat je de film verwerpt, omdat hij (jouw wat al te gemakzuchtige beeld van) de Sade zou promoten?

Ik verwerp deze film omdat ik hem walgelijk vind. Daar hij mij toch tot nadenken stemt geef ik voor deze film niet het laagste cijfer want Pasolini houdt ons natuurlijk wel een spiegel voor. Zouden wij helemaal niet walgen van deze film dan is met ons niet best gesteld. Wij zouden als de gelegenheid zich voordoet zo de rol van de beulen kunnen overnemen.

Waarom Pasolini deze film gemaakt heeft is mij trouwens niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk had hij toch wel politieke motieven. Het gaat in deze film immers om de nadagen van het fascistische regime van Musolini, hoewel het verhaal natuurlijk wel 100% fictie is. Het is immers een bewerking van het gelijknamige boek van De Sade.

Ziekelijke shit!

Welja, de dvd heb ik gekregen van Niethie. Nu begrijp ik ik waarom hij er vanaf wou. Wat een vreselijke film! Begrijp echt het nut niet van deze film, ze willen iets aantonen van machtsmisbruik maar ik zie meer ziekelijke martelingen en perverse verhalen. Ik vond het eerste deel van de film nog wel meevallen, toen zag ik er nog hoop in. Maar dan komt dat stuk met al dat gedoe dat normaal in een toilet hoort en niet op een bord, en dat verpest echt al meteen alles. Het voegt niets toe, buiten voor te schockeren. De acteerprestaties in deze film zijn ook niet echt wat het moet zijn. De 4 machtige kerels acteerden echt irrittant.

De muziek op het begin vond ik maar een vreemde keuze.

En naar het einde toe vond ik het ook maar niets.

Weinigs positief dus 1*.

nou nou, na alle berichten gelezen te hebben (de film zou zo walgelijk en shockerend zijn) zelf maarres gekeken. Vindt de film wel meevallen eigenlijk. Ook het shockeren viel alles mee. Heb wel shockerendere films gezien (denk bv aan het spannende en shockerende feed Feed (2005) ...)

De film kon me nauwelijks boeien en het had soms wel wat weg van een goedkope pornofilm...

Pasolini aan goedkope porno gelijkstellen..

Niet gelijkstellen hoor, hij vindt het zelfs beter(al lijkt die film me ook bout). Niet dat kinderen poep laten eten in een film wel enig vorm van niveau heeft Los van de boodschap die Pasolini zogenaamd wilt uitbeelden hiermee. Kijk ik liever zoete, Amerikaanse kitch in American History X

Prachtig dat deze film na bijna 40 jaar nog zulke uiteenlopende en heftige reacties uitlokt. Wat dat betreft is Pasolini met vlag en wimpel geslaagd.

Hoe weet iedereen toch zo zeker dat poep eten vies is?

Had laatst nog een broodje poep gehaald bij de Döner Kebab, was inderdaad erg onsmakelijk

Ach ja, ik zie het nut allemaal niet. Net zoals doodsaaie scenes van een vatsig vrouwtje bij een piano die minutenlang onzin aan het lullen is.

In deze documentaire legt Pasolini gedetailleerd uit wat hij precies wou bereiken met de film. Hier te bekijken.

Ben jij dé poepeter?

Als het in werkelijkheid hieruit is gemaakt niet;

De meest onsmakelijke scènes zijn te vinden in het segment 'cirkel van de stront' (de 'poep' was gemaakt uit een mengsel van chocolade en sinaasappeljam !), die menig kijker zullen doen kokhalzen.

Dat stond in de recensie van Paul van Gemert in "Filmkeuze" bij Saló

Lijkt me interessant. Moet ik toch maar eens helemaal gaan bekijken. Bedankt in ieder geval voor de informatie.

Graag gedaan hoor.

Heerlijk zondagmiddag filmpje. Niet dus. Had wel een extreem filmpje verwacht en er zitten best wat gruwelijke scénes tussen, maar het viel me toch nog mee allemaal.

Salo is regelmatig fascinerend, maar mist zo nu en dan de nodige impact, vooral doordat er vaak van afstand (of off-screen) gefilmd wordt. Daarnaast deden de personages me niks. Het is vooral ''interessant'' om te zien hoe die personen hun macht uitoefenen t.o.v. de jongens en meisjes. En ja, dat gaat best wel ver soms.

De manier waarop ze als beesten worden behandeld, de smakelijke eet-scéne en de marteling op het eind. Best wel indrukwekkend, maar dat is de film niet constant, helaas.

Hmmm

Lastig om hierover te beginnen, vooral omdat ik er zo kort na het zien van Salo nog niet helemaal uit ben; wát ik er nou precies van vind. Is het nou wel in z'n opzet geslaagd? Zijn de walg-scenes écht zo erg? ....De beweringen zijn groots.

Het begint allemaal érg sterk, akelige afstandelijke sfeer met een zware lading. Het is even opkijken van het niveau dat de film zich aanmeet, hoewel inhoudelijk zéker interessant komt het veelal neer op machtsmisbruik in de vorm van vieze behoeftes en de daarbij horende nare verhalen.

Daarmee wil ik niet zeggen dat Salo platte shock is, allesbehalve! Ik vond de wijze waarop de personages werden neergezet bijzonder sterk, júist door de afstand. Salo doet de jongeren lijken op zielloze poppen en dwingt jou (als kijker) écht te observeren.

Er wordt af en toe wel wat aandacht geschonken aan de gesteldheid van de jongeren. Sommige lijken zich er wat moeilijker bij neer te leggen dan andere, een interessant aspect dat (wat mij betreft) terecht klein wordt gehouden. De focus zou anders te breed zijn geworden.

Het heeft uiteindelijk zeker z'n schokkende momenten maar ondanks dat heb ik lekker een zak chips naar binnen weten te gooien. Het maakt de beloftes wat dat betreft voor mij niet echt waar. Meer een erg 'nare' film dan echt misselijkmakend of iets in die richting. Maakt me uiteindelijk weinig uit.

Salo bewijst terecht een status te hebben en is wat mij betreft een interessante en iet wat angstaanjagende film die moeilijk te plaatsen is.

Wat vonden jullie van die ellenlange scenes met die vrouw die vieze verhaaltjes verteld aan de hand van die piano(dacht ik ) . Poefff, de fast forward knop heeft zijn dienst daar wel goed bewezen een aantal keer.

Ja, dat komt gewoon rechtstreeks uit het boek en dat zijn verhaaltjes die verteld worden om die 4 mannen opgewonden te maken. Het dient elke keer als een inleiding tot wat je te zien gaat krijgen. Ik vond die actrices het erg goed doen en er gebeurde ook van alles tijdens die zgn. lezingen. En het heeft ook iets absurds.

Het is maar goed dat de regisseur er niet meer is. Stel dat hij op het idee zou komen nog meer van dit soort gestoord materiaal te maken. Hopelijk voor hem heeft hij hiermee in ieder geval nog zijn ziekelijke behoeften en fantasieën kunnen bevredigen.

Beetje lompe opmerking, maar blijkbaar behoor jij tot het soort die 'm liever dood zag. Een enkeling was gek genoeg om het ook uit te voeren en heeft m ook echt vermoord hierom. Verder krijg ik sterk de indruk dat de bedoeling en boodschap van de film je volledig is ontgaan. Film is namelijk juist een protest tegen dergelijk machtsmisbruik.

Het motief voor de moord op Pasolini is nooit opgehelderd, het is niet meer dan een vermoeden dat hij om deze film is vermoord...

Van de films die hij gemaakt heeft is dit het enige werk dat zo ver gaat.

Maar een aanklacht/protest tegen iets maakt een film natuurlijk niet per definitie beter. Denk overigens dat je misbruik tegen machtsmisbruik ook wel op een andere manier kenbaar kan maken dan op deze walgelijke manier. Ik kan veel hebben, maar hier snapte ik zelf ook het doel niet van als ik eerlijk mag zijn.

Bedoel meer dat het gewoon walgelijk slecht is allemaal Hele film straalt amateurisme uit. Daarnaast snap ik het martelen van kids 118 minuten lang niet echt.

Vraag me af wat zo'n filmmaker denkt op zo'n moment tijdens de film.

Het kan altijd anders en gematigder, maar dan mist het ook wel gelijk alle impact. En dat is precies het doel van deze film.

Tuurlijk! Heb je ook nog even de tijd genomen om te kijken waar de rest van Pasolini's oeuvre uit bestaat? Wat een dom gelul.

Ja, maar dan nog? Moeten we dankzij deze film allemaal het machtsmisbruik/fascisme gaan aankaarten in de politiek? Snap het hele doel van de film gewoon niet. Als het puur als vermaak(hoe gek het ook klinkt) is bedoeld kan ik er nog wat mee, maar die factor heeft de film ook niet bepaald.