Neko no Ongaeshi (2002)

Misschien toch te veel films van ghibli op een hoop gezien. Dit is al de zoveelste binnen een maand. Misschien dat deze film me wat tegenviel doordat films als totoro, porco rosso, laputa, spirited away en graveyard of fireflies me onwijs hebben weten te boeien. In dit rijtje gezien vond ik the cat returns dan ook de mindere. De muziek die me er bij de andere films echt in zoog viel hier een beetje tegen. Wel is het prachtig geanimeerd en zit het verhaal goed in elkaar.

3*

Ik vond "Spirited Away" mooier, maar in deze Film zat meer humor !

Vreemd trouwens: ik moest naar de regisseur zoeken om deze Film te vinden, als ik "The Cat Returns" zocht, stond ie niet tussen de zoekresultaten.

Maar dat terzijde. Een verbluffend mooi sprookje, het verhaal is wel erg in de stijl van "Spirited Away," maar ik merk wel dat ik Films als dezeerg graag zie! Hoe verzin je het?

In deze Film zit, zoals ik al zei, veel meer humor dan in "Spirited Away." Ik heb echt een aantal keren dubbel gelegen !

Het verhaal, de animaties en de humor doen mij deze Film een vier en 'n half geven. Hij had een vijf gehad als de animates iets gedetailleerder waren en het verhaal íets minder op "Spirited Away" had geleken.

Aardige film. Erg plezierig en feel good film.

3,5*

lief filmpje. Vooral de vrouwelijke hulp van de koning is hilarisch.

Ik zag daarjuist de trailer van deze film (stond op de dvd van The Brown Bunny, geen idee welk deel van het doelpubliek ze daar hoopten aan te treffen ) (nu ja, ik hoor er blijkbaar wel bij ) en het zag er verschrikkelijk slecht geanimeerd uit, echt geweldig houterig en zo. Ben van plan volgend weekend nog eens wat Ghibli-films te gaan huren, maar ik vraag me nu wel af of ik deze niet beter laat staan, of is het in de film zelf minder opvallend?

Het valt me trouwens op dat zo goed als alle Ghibli-films een meisje als hoofdrol hebben, spreekt dat de kinderen in Japan meer aan of komt dat doordat ze door rare oude mannen bedacht worden?

Ik vind het helemaal niet houterig geanimeerd.

The cat returns is een erg leuke film van de makers van o. a. spirited away.

Het verhaal gaat over een jong meisje Haku die op een dag een kat redt. Deze kat schijnt de kattenprins te zijn en voor Haku het weet wordt ze overladen met geschenken. Ze mag ook met de kattenprins trouwen en naar het katten koningkrijk gaan, dit wil ze echter niet en ze gaat naar het ministerie van kattenzaken waar ze baron von ginnicken ontmoet, een kat die haar graag wil helpen, daarna proberen ze te zorgen dat Haku niet hoeft te trouwen.

Zoals ik al zei een leuke film. In nederland te verkrijgen via movieaffairs en ik vind het dan ook gek dat ie nog niet op M.M. staat. Hopelijk wordt hij er snel opgezet.

Staat wel op MovieMeter:

http://www.moviemeter.nl/film/12373

Graag daar verder discussieren.

Hier dus....

Bedankt, had er al even naar gezocht.

Echt een super lief filmpje.

Het stelt niet echt veel voor, maar het is gewoon echt een lieve film, met hele leuke karakters die weer met veel fantasie zijn neergezet.

Ik heb deze op de gok gekocht maar heb er absoluut geen spijt van!

4*

Bijzonder leuke bijfiguren als de koning en de dikke kat zorgen voor veel humor. Het is helaas een wat wankel avontuur waarin magisch momenten vrij schaars zijn. 3 sterren

Ja hier ben ik het wel mee eens. Had de film puur op de gok gekocht na goede ervaringen met andere Ghibli-films en na het zien was ik behoorlijk teleurgesteld. Qua animaties hebben ze inderdaad goed werk verricht, maar het verhaal voor mij was net iets te kinderachtig. Verder miste ik een beetje wat sprankeling/magie in de film waar Ghibli zo bekend om staat.

Nog een tip: vermijd de versie die Nederlands gedubt is: voiceacting was werkelijk bedroevend!

Al met al een middelmatige film voor mij, maar voor kleine kinderen absoluut de moeite waard. Heb m'n nichtje in ieder geval blij gemaakt met een nieuwe dvd

Een film waarin elke Ghibli magie lijkt te ontbreken. Vooral het kartonnen hoofdrolkarakter weet op geen enkele manier te overtuigen en het verhaal is té klassiek en daarom gemiddeld. Mooiste scene: de kattenprocessie. Verder alleen iets voor de Ghibli-completisten.

Hier dus zo'n Ghibli-completist

Vond het een alleraardigst filmpje. Wellicht iets minder dan de gemiddelde Ghibli maar de magie was zeker weer aanwezig. Ook de animatie was weer prima in orde. Denk dat kattenliefhebbers deze film hoger waarderen door het hoge aaibaarheidsfactor van al die schattige beestjes zoals mijn vriendin ze omschreef. Jammer dat het verhaal niet zoveel om het lijf heeft en het allemaal precies volgens het boekje verloopt.

4*

Ikke dus ook Maar deze kon de vergelijking met Whisper of the Heart of Kiki (als we twee katten-Ghibli's mogen noemen) echt niet doorstaan vond ik.

Hmm bij nader inzien heb je wel gelijk, halfje eraf.

Ik vind Neko no Ongaeshi toch beduidend minder dan Mimi wo Sumaseba, waar deze film een soort vervolg op is. De tekeningen zijn hier allemaal wat te gladjes. Ik miste toch de touch van Yoshifumi Kondo die Mimi wo Sumaseba zo mooi tekende, een beetje in dezelfde stijl als Isao Takahata dat zo prachtig kan.

Ik vondt dit best wel een goed filmpje vooral wanneer Haru in een kat was veranderd, ik persoonlijk hou van films waar een dieren-transformatie's inzitten (van tekenfilms)

4*

Ik heb Whisper of the Heart nog niet gezien, maar deze viel me erg mee. Ik verwachtte een soort Aristocats maar ( logisch ook, Ghibli) deze was veel beter. Heerlijke humor en vond het sfeertje geslaagd. Hij duurt ook precies lang genoeg. Misschien wat minder magie als Totoro of Kiki, maar bijna net zo prachtig.

Ik sluit me bij het bericht van Tsjidde aan. Niet onaardig deze film, maar de échte Ghibli-magie miste ik. Misschien omdat het m'n 4e Ghibli is in 4 dagen, en er een beetje een overkill is ontstaan. Toch vond ik de animatie niet bijzonder, het verhaaltje niet bijster interessant en de humor geforceerd. Zou ook kunnen zijn omdat deze van de 4 Ghibli's de eerste niet-Miyazaki (en Hisaishi) is, die mij iedere keer weten in te pakken.

Ik kom op 3 sterren uit.

Erg leuke film. Vraag me wel af wat sommige mensen anders dan (het inderdaad geweldige) verhaaltje goed vinden aan de film. Een boze kattenkoning, een verborgen kattenrijk, een bewegend labyrinth etc. waren voor mij genoeg. Maar begreep dat dit voor sommige niet geldt. Kleine film in vergelijking met de eerdere Ghibli's, maar is eigenlijk net zo leuk. Dikke 4 sterren.

Leuke animatiefilm die de nodige humor bevat en ook mooi geanimeerd is. Onderhoudend verhaal dat goed uitgewerkt is en zeker de moeite is om naar te kijken. In een tijd waarin veel animatiefilms zich doodconcentreren op het visuele (alle haartjes bij die beesten zijn in beeld gebracht) investeert me hier niet alleen in beeld maar ook in verhaal. En in tegenstelling tot Spirited Away is deze ook meer geschikt voor kinderen. Een aanrader.

Kortere films bewaar ik meestal als ik moe ben en toch nog zin heb in een film. Dus was deze film aan de beurt. Wilde eigenlijk "Spun"

kijken maar tijd gaf de doorslag en moest daardoor even omschakelen.

De 1e 20 min. dacht ik ; Waar ben ik aan begonnen? Dit verhaal is ouderwets en goed geschikt voor grote kinderen maar kon me goed blijven focussen op de leuke situatie's die mijns inziens keer op keer bleven verrassen.

Ik stond behoorlijk verbaasd te kijken hoe dit verhaal mijn mondhoeken continue de vrolijke kant opdwong.

Alles lijkt voorspelbaar, maar vond dat niet het geval, gelukkig maar.

Ik vond enkele katten geweldige personages, ik noem de dikke witte kat met zijn onaantastbare moed, kracht, humor met een klein hartje.

De bruine verleidelijke poes, die overal opduikt en als een robot te werk gaat en toch schattig en vriendelijk blijft. (Waanzinnige stem!)

Het kleine witte katje die opggegroeid is tot een berschermengel kat.

De prinsenkat, lekker stoer en vriendelijk. En tot slot de vreselijke koning die ook niet onopgemerkt bleef.

En niet te vergeten het naïve kattenmeisje, die de sleutel was om dit sprookjesachtige geheel om te toveren tot een zeer boeiend kat en muis spel.

Nergens werd het melig.

Over de animatie niets dan lof, mooi kleurgebruik die vaak prachtige plaatjes opleverden. Nee, niet vaak, zelfs de hele film door.

Dikke aanrader.

Vandaag maar eens herzien.

Ik kan helaas melden dat de magie verdwenen is de 2e kijkbeurt.

Weet niet wat er aan de hand was want ik moet er toch echt een punt vanaf halen en ook uit mijn top 10 dan maar.

Eigenlijk best wel balen en kan ook niet echt verklaren waar het aan ligt, misschien omdat ik ondertussen al mooiere anime films heb gezien en ook de verassing nu ontbrak. Verder ook geen andere leuke details kunnen ontdekken die ik nog niet had gezien.

2 keer kijken naar een film is tot nu toe alleen bij Irreverseble goed uitgepakt.

Bij mij was dat precies hetzelfde. Ben ooit begonnen op 4*. Misschien toch die Miyazaki touch die ontbreekt.

Behoorlijke matige Ghibli.. ik denk zelfs de slechtste die ik tot nu toe zag (van 9).. Mimi wo Sumaseba was in ieder geval een stuk beter, het lijkt daar in het begin namelijk een soort vervolg op (edit: lees nu net dat meer mensen dit ervaarden).

Van alle Ghibli's de slechtste muziek, echt ver uit. Vooral dat laatste nummer (grotendeels aftiteling) is echt afgrijselijk, meteen afgezet. Door koning kat kon ik eerst nog een paar keer glimlachen (hoewel dat later nogal geforceerde humor werd), maar het was mij allemaal wat te zoet, te lief en het had te weinig boeiends.

1.5*

Precies. Veruit de minste Ghibli die ik zag, en dat zijn ze toch bijna allemaal inmiddels (alleen Ocean waves, Pom poko, Earthsea en Ponyo nog).

Matig zou ik deze Ghibli niet noemen, want daar is de film te vermakelijk voor. Maar ook voor mij is dit de minste van de Ghibli films die ik heb gezien. Met name het animatie gedeelte viel mij soms wat tegen. Hetzelfde geldt voor het verhaal dat met name tegen het einde aan wat te eenzijdig bleek te zijn en maar met moeite het niveau van een simpele avonturenfilm overstijgt.

Magie.

Een begrip dat bij vrijwel elke film uit de fameuze Ghibli-catalogus minstens een dozijn keer wordt genoemd. En laat uitgerekend de enige uitzondering daarop, Hôhokeykyo Tonari no Yamada-kun, mijn favoriete Ghibli zijn. Misschien is het omdat de Yamadas zowel qua tekenstijl als qua structuur veel verschillen van de overige Ghiblis, of misschien bestaat er wel helemaal niet zoiets als “Ghibli-magie” en is HTnY-K de enige echt goed Ghibli-prent. Ghibli-magie is dan gewoon een term die ooit bedacht is door één of andere halvegare die te lui was om aan te duiden wat nou precies zo goed is aan die Ghiblis en sindsdien is nageblaat omdat het toch wel makkelijk is.

Want het is toch opvallend dat een film als Tenkû no Shiro Rapyuta beduidend meer waardering krijgt dan de film die hier besproken dient te worden, Neko no Ongaeshi, terwijl beide films in de kern weinig van elkaar verschillen. Een onschuldig tienermeisje komt achter het bestaan van een andere wereld, gaat daarnaar op zoek terwijl ze wordt bijgestaan door een stel bijzondere figuren en als de bestemming is bereikt volgen er nog enkele spannende avonturen om op het eind het inmiddels veel wijzer geworden kind huiswaarts (home sweet home) te laten keren .

Of misschien ligt het volkomen aan mezelf. Misschien ben ik blind en zie ik het niet, misschien ben ik er gewoon niet vatbaar voor. De kattenwereld bijvoorbeeld vind ik totaal geen aantrekkelijke setting. Het ziet er lelijk en weinig geïnspireerd uit en bovendien wordt het bevolkt door pratende en grollende dieren. Niet leuk.

Nee, geef mij dan maar het begin van de film. Menselijk, weinig complex, dartelende Japannertjes, aangenaam tempo. Maar magisch? Dat toch net niet.

1.5*