Neko no Ongaeshi (2002)

Echt een super lief filmpje.

Het stelt niet echt veel voor, maar het is gewoon echt een lieve film, met hele leuke karakters die weer met veel fantasie zijn neergezet.

Ik heb deze op de gok gekocht maar heb er absoluut geen spijt van!

4*

Bijzonder leuke bijfiguren als de koning en de dikke kat zorgen voor veel humor. Het is helaas een wat wankel avontuur waarin magisch momenten vrij schaars zijn. 3 sterren

Hier dus zo'n Ghibli-completist

Vond het een alleraardigst filmpje. Wellicht iets minder dan de gemiddelde Ghibli maar de magie was zeker weer aanwezig. Ook de animatie was weer prima in orde. Denk dat kattenliefhebbers deze film hoger waarderen door het hoge aaibaarheidsfactor van al die schattige beestjes zoals mijn vriendin ze omschreef. Jammer dat het verhaal niet zoveel om het lijf heeft en het allemaal precies volgens het boekje verloopt.

4*

Ik vind Neko no Ongaeshi toch beduidend minder dan Mimi wo Sumaseba, waar deze film een soort vervolg op is. De tekeningen zijn hier allemaal wat te gladjes. Ik miste toch de touch van Yoshifumi Kondo die Mimi wo Sumaseba zo mooi tekende, een beetje in dezelfde stijl als Isao Takahata dat zo prachtig kan.

Ik sluit me bij het bericht van Tsjidde aan. Niet onaardig deze film, maar de échte Ghibli-magie miste ik. Misschien omdat het m'n 4e Ghibli is in 4 dagen, en er een beetje een overkill is ontstaan. Toch vond ik de animatie niet bijzonder, het verhaaltje niet bijster interessant en de humor geforceerd. Zou ook kunnen zijn omdat deze van de 4 Ghibli's de eerste niet-Miyazaki (en Hisaishi) is, die mij iedere keer weten in te pakken.

Ik kom op 3 sterren uit.

Erg leuke film. Vraag me wel af wat sommige mensen anders dan (het inderdaad geweldige) verhaaltje goed vinden aan de film. Een boze kattenkoning, een verborgen kattenrijk, een bewegend labyrinth etc. waren voor mij genoeg. Maar begreep dat dit voor sommige niet geldt. Kleine film in vergelijking met de eerdere Ghibli's, maar is eigenlijk net zo leuk. Dikke 4 sterren.

Kortere films bewaar ik meestal als ik moe ben en toch nog zin heb in een film. Dus was deze film aan de beurt. Wilde eigenlijk "Spun"

kijken maar tijd gaf de doorslag en moest daardoor even omschakelen.

De 1e 20 min. dacht ik ; Waar ben ik aan begonnen? Dit verhaal is ouderwets en goed geschikt voor grote kinderen maar kon me goed blijven focussen op de leuke situatie's die mijns inziens keer op keer bleven verrassen.

Ik stond behoorlijk verbaasd te kijken hoe dit verhaal mijn mondhoeken continue de vrolijke kant opdwong.

Alles lijkt voorspelbaar, maar vond dat niet het geval, gelukkig maar.

Ik vond enkele katten geweldige personages, ik noem de dikke witte kat met zijn onaantastbare moed, kracht, humor met een klein hartje.

De bruine verleidelijke poes, die overal opduikt en als een robot te werk gaat en toch schattig en vriendelijk blijft. (Waanzinnige stem!)

Het kleine witte katje die opggegroeid is tot een berschermengel kat.

De prinsenkat, lekker stoer en vriendelijk. En tot slot de vreselijke koning die ook niet onopgemerkt bleef.

En niet te vergeten het naïve kattenmeisje, die de sleutel was om dit sprookjesachtige geheel om te toveren tot een zeer boeiend kat en muis spel.

Nergens werd het melig.

Over de animatie niets dan lof, mooi kleurgebruik die vaak prachtige plaatjes opleverden. Nee, niet vaak, zelfs de hele film door.

Dikke aanrader.

Behoorlijke matige Ghibli.. ik denk zelfs de slechtste die ik tot nu toe zag (van 9).. Mimi wo Sumaseba was in ieder geval een stuk beter, het lijkt daar in het begin namelijk een soort vervolg op (edit: lees nu net dat meer mensen dit ervaarden).

Van alle Ghibli's de slechtste muziek, echt ver uit. Vooral dat laatste nummer (grotendeels aftiteling) is echt afgrijselijk, meteen afgezet. Door koning kat kon ik eerst nog een paar keer glimlachen (hoewel dat later nogal geforceerde humor werd), maar het was mij allemaal wat te zoet, te lief en het had te weinig boeiends.

1.5*

Matig zou ik deze Ghibli niet noemen, want daar is de film te vermakelijk voor. Maar ook voor mij is dit de minste van de Ghibli films die ik heb gezien. Met name het animatie gedeelte viel mij soms wat tegen. Hetzelfde geldt voor het verhaal dat met name tegen het einde aan wat te eenzijdig bleek te zijn en maar met moeite het niveau van een simpele avonturenfilm overstijgt.

M'n zoveelste Ghibli film en weeral eentje waarvan ik zo enorm genoten heb.

Ging goed vooruit, had zelfs ietsie langer mogen duren. Muziek was goed, fijn getekend, erg leuke personages, mooie surroundings, pracht stemmetjes.

En het best van al: een super gevoel na dat de film gedaan was Een daar doen we het voor he.

1 minpuntje wel: katten die op 2 poten lopen? Dat kwam me net ietsje te onnatuurlijk over.

4*

Een nogal flauwe animatie uit de Ghibli-stal. Mist een belangrijk component, de sfeer. Verhaaltje is ook erg mager en erg rommelig en fragmentarisch. Het feit dat het weer neerkomt op een personage dat weer moet terugkeren naar de echte wereld spreekt ook niet veel creativiteit uit.

Animaties vond ik ook niet altijd even verfijnd, net als de muziek die wel herkenbaar is, maar nergens blijft hangen.
Dit alles maakt het tot duidelijk een mindere Ghibli. 2*

Aardige animatiefilm, maar inderdaad niet zo magisch als andere Ghibli's. De film heeft in ieder geval een lekker tempo en een vlot en snel verhaal, al hebben we het allemaal al eens gezien in andere Ghibli films. Ook oogt de animatie wat simpeler en minder mooi dan in de films van Miyazaki. Toch is het allemaal best vermakelijk, zitten er grappige personages in (vooral de dikke kater) en kijkt het allemaal lekker weg. Een voldoende is dus zeker op zijn plaats.

3,0*

Zoals altijd weer ontezettend fraai, maar nergens écht overtuigend.

Vooral het gebruik van de katten als personages was niet super, vrij verwaarloosbaar. Echter brengt dit wel een leuk 'detail' mee, namelijk het terugzien van 'de baron' en de dikke kat, beide natuurlijk uit Whisper of the heart !

Hetgeen zo jammer is aan deze Cat Returns is dat het vooral visueel niet wist te overtuigen. Ik vergelijk het dan maar even met Whisper of the heart omdat die het meest recent voor mij is. Die is toch echt veel indrukwekkender terwijl er een redelijk groot tijdverschil tussen beide zit. De muziek was wel weer erg mooi, echter niet zo memorabel.

Dit zorgt er allemaal voor dat het wat minder magisch is. Gelukkig blijft het verhaal erg klein, dat is wel een factor die blijft bij Ghibli, het mooie komt voort uit het kleine. Zoals altijd is het weer érg schattig, vertederend en lief. Er komt overigens behoorlijk wat meligheid bij kijken dit keer, véél kleine grapjes, goed voor een continue glimlach.

Al met al behoort dit niet tot m'n favo Ghibli werkjes, maar bijzonder leuk is het zeker wel.

Beter als Whisper of the heart.

Deze brengt weer meer fantasie mee en daar houd ik van. De kattensetting is erg leuk gedaan. En het ziet er weer erg goed uit. Ook de aangename speelduur maakt dit tot de perfecte ghibli die je zo even als tussendoortje kan opzetten. De karakters zijn weer erg goed. De baron, Muta en Toto zijn stuk voor stuk erg leuk evenals de meeste figuren in het kattenkoninkrijk.

Een ghibli voor tussendoor die erg goed uitpakt!

3.5*

Heb me toch weer vermaakt met de herziening van The Cat Returns, alhoewel ik hem de eerste keer nog iets leuker vond.

Waar de meesterwerkjes van Miyazaki uitblinken in animatie en sfeer schiet deze animé behoorlijk te kort. De animatie is verre van indrukwekkend en de sfeer is niet Ghibli. Bij Ghibli denk ik aan prachtige werelden en fantasierijke schepsels. Hier zijn het slechts pratende katten en dan houdt het wel een beetje op. Verder ook niet zoveel memorabele scenes of personages, behalve de baron die ook te zien is in Whisper of the Heart.

Toch heeft de film een lekkere feel good gehalte en valt er nog best wat te lachen. Soms flauwe grapjes, andere weer meer geslaagd. Samen met de korte speelduur maakt het nog steeds de moeite waard om hem een keer snel even in je speler te rammen.

Vermakelijk!

Deze film wordt nogal eens aangehaald als de minste film van de Ghibli studio `s.

Onterecht, aangezien er genoeg losstaande scenes inzitten die meer dan de moeite waard zijn, ik noem: de kattenoptocht, de ontdekking van het plein van de baron en de merels die samen een trap vormen voor de vallende hoofdpersonen.

Het is verder allemaal niets nieuws onder de Ghbili zon ( lief verhaal over een wat dromerige, twijfelende scholiere ), maar het is gedetailleerd geanimeerd en interessant genoeg om naar te blijven kijken, de scene waarin de zon op het plein van de baron schijnt is zelfs schitterend! Een 3,5*

Weer een zeer vermakelijke Ghbili-film (uitgever van oa: Grave of the Fireflies en Spirited Away) Wou hem ook graag zien omdat ik een fanatiek kattenliefhebber ben. Maar toch moet ik zeggen dat The Cat Returns niet echt is gelukt en een hoop soul en sprookjesachtige melancholie mist, wat je wel eist te verwachten bij dit soort anime's. Met het verhaal zelf lijkt ook weinig gedaan te zijn, maar toch blijft het nog wel een leuke film met hier en daar een paar leuke grappige ontroerende momenten en figuranten. Haru was leuk en verlegen neergezet, die dikke kat werkte erg op je lachspieren, die meesterkat was ook interesant, en oh oh oh.... wat vond ik die Yuki liiiiiieeeeeffff!!!!! De getekende decors waren ook een beetje aan de karige kant.

Cat Returns is gewoon nog wel een schattige film die, als er wat dingen opgevuld werden, (zoals ik hierboven beschreef)dan toch wel meer zou krijgen dan een 3,5*

The Cat Returns is een zeldzaam moment waarop Studio Ghibli een product van de lopende band aflevert, of op zijn minst een film die wat al te typisch is voor de studio. Dat kun je ook zeggen van het latere Arriety, maar die overtuigde nog omdat de uitwerking daar weer bijzonder goed gedaan was. The Cat Returns mist het oog voor detail, voor kleine momenten en de algehele sfeer van Miazaki's voorbeelden. Waar zijn films vaak goed in zijn is het gevoel achter bepaalde momenten vangen, iets wat hier mist. Dan hou je een vrij simpel sprookje over, dat nooit iets extra's te bieden heeft.

Gelukkig heb ik zelf wel een zwak voor materiaal als dit. Nee, niet voor katten, maar wel voor dit type avonturenverhalen en als zodanig is The Cat Returns prima te genieten, zelfs al is het geen uitschieter in het genre. Het meisje is zoals meestal bij Ghibli's een charmante hoofdfiguur en het is uiteraard leuk om twee personages uit persoonlijke favoriet Whisper of the Heart tegen te komen. Verder wordt het allemaal lekker vlot verteld, waardoor het nauwelijks opvalt dat er stiekem geen echt bijzondere scène in zit. Duidelijk een mindere Ghibli dus, maar als dat minder is dan hoor je mij niet eens al te hard klagen.

3*

Kattenkarakters.

Een bijzondere en kleurrijke tekenfilm uit de beroemde Japanse animatiestudio Ghibli. Uiterst sfeervol en mooi geanimeerd maar, ondanks de kattenwereld, minder magisch dan doorgaans wordt afgeleverd door de studio. De film is er echter niet minder door. De karakters zorgen in elk geval voor een glimlach en het sprookje kent een prettig tempo.

Goed.

In 2006 leerde ik de Japanse animatiewereld kennen dankzij Spirited Away. Mijn beeld van Japanse animatie was tot dan die van Pokémon en consoorten, een afdeling die me vooral deed afschrikken van deze prachtige films. Tot Spirited away dus, wat me toch al een andere blik deed krijgen. Tijd dus om andere films op te zoeken, maar zoiets geven ze niet meteen op tv of in de bioscoop helaas. Tot in 2008 ik m'n 2e Ghibli zag: The Cat Returns. Meteen was ik verkocht en werd het de stap om in die studio meer materiaal te zoeken. Vanaf dat jaar ben ik actiever gaan rondzien en titels gaan opzoeken om nog meer pareltjes te ontdekken.

We zijn ondertussen dik 5 jaar later en mijn Ghibli-ervaring is al lang niet meer beperkt tot die van Spirited Away en The Cat Returns. Tijd dus om deze film nog eens te herbekijken met de vernieuwde filmbril. En dan moet ik toch toegeven dat The Cat Returns minder oog heeft voor detail, net iets minder creatieve fantasie heeft en minder magische muziek bevat. Is het dan een slechte film? Verre van, maar Ghibli heeft al veel beter afgeleverd. Dit is gewoon een leuk sprookje, maar de lat ligt ondertussen al wel een pak hoger.

Ironisch genoeg was het later net een aangenaam weerzien met de baron in Whisper of the heart, waar dit eigenlijk een soort spin-off van is. Dit is ook de enige film geregisseerd door Hiroyuki Morita. Het had beter geweest als Yoshifumi Kondō opnieuw de regie op zich nam om de sfeer van Whisper of the heart te behouden. Maar Kondō stierf helaas in 1998 zodat er geen nieuwe animatie meer kwam onder zijn regie. Waarbij nog maar eens bewezen is dat de stijl en sfeer van Ghibli niet enkel bepaald wordt door de studio, maar dat de regisseurs ook zeer belangrijk zijn.

Tegenvaller, helemaal als je de stal in ogenschouw neemt. Paar dagen geleden gezien en nu al bijna het meeste weer vergeten. Het mag er dan uitzien als een Ghibli, het voelt te weinig als een Ghibli. Vaak iets dat met hart en ziel een brug slaat, maar ik kon het er hier niet in ontdekken.

Het komt allemaal een beetje over als een haastig in elkaar gedraaid, verplicht nummertje. Het gebruikt weinig tijd om z'n schattige sfeertje uit te spelen en van deze karaktertjes blijft zo ook niet veel hangen. Misschien zou het helpen om eerst Whisper of the Heart te kijken, maar toch.

De dikke witte bromkat heeft z'n momentjes, maar dat is het dan ook wel. De ontvoering is aangaande het avontuurtje een kleine opleving. Daar staat dan weer tegenover dat er weinig terecht komt van de scène in het labyrinth. Beetje gemakzuchtig, iets dat vaker te binnen schiet.

Luchtig en prettig filmpje van de alom gerespecteerde Ghibli Studio. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn om goed te zijn. Dit sprankelend fantasietje staat in ieder geval garant voor een goed uurtje weg van deze wereld. Een verborgen kattenrijk, transformaties, een doolhof... er worden heel wat elementen in de film gepropt, maar net als Haru wordt je tot de laatste minuut meegezogen in een leuk verhaaltje, gericht op een publiek van 6 tot 12 jaar. Volwassenen (al dan niet aan het Peter Pan syndroom lijdend) kunnen natuurlijk ook meegenieten. Niks mis met deze anime.

Herzien en mijn waardering verhoogd van 2,5 naar 3 sterren, want een onvoldoende verdient dit aardige avontuurtje toch niet.

Ditmaal heb ik hem in het Nederlands gezien. De nasynchronisatie is niet al te best, maar wel beter dan die van Spirited Away. In ieder geval hebben ze hier consequent Vlaamse stemacteurs gebruikt in plaats van een onlogisch mengelmoesje van Vlamingen en Nederlanders.

Voor een Gibli vond ik deze opvallend meer op kinderen gericht dan gebruikelijk. De animatie zelf is mooi en het verhaal over een meisje dat in de kattenwereld belandt is wel aardig maar ook wel eenvoudig en rechtlijnig. De magie ontbreekt een beetje, zowel in de film zelf als in wat het uitstraalt. Ook de personages hebben wat minder uitstraling, met de kattenkoning (de "slechterik" van het verhaal) als minst interessante figuur. Misschien worden we teveel verwend door Gibli (en vooral door Miyazaki) waardoor de verwachtingen hoog komen te liggen.

Leuk om een keer gezien te hebben, zeker voor kinderen denk ik, maar zeker niet van het hoge niveau als de meeste andere Giblis. 3,0*

Katten.

Ben niet zo een fan van de wereld die deze film creëert. Normaal zit er genoeg fantasy in Ghibli maar dit was mij wat te droog. Aparte kattenwereld voelt meer Pixar aan. Neemt niet weg dat het wel geinig weg kijkt en super kort is, maar wel begrijpelijk dat dit niet de meeste bekende Ghibli is. Op naar weer een sterke.

3 sterren

Aardig filmpje dat net te kort is voor echte diepgang en in het tweede deel net te veel op actie is gericht en vooral te afgeraffeld is, maar verder prima kijkvoer. Leuke personages en zeker tot het moment in de kattenwereld ook met een fijn sfeertje en goede opbouw. Daarna gaat het snel van scène naar scène waar men best de tijd voor had mogen nemen. Net als de kattenwereld zelf die niet heel erg getuigt van veel fantasie. De tekenstijl verder is aardig maar ik ben veel mooier en detailrijker gewend. De stadse achtergronden zijn wel fraai. 3,0*.

The Cat Returns verteld het verhaal van Haru, een doodnormaal meisje die op een dag een overstekende kat red. Tot haar grote verbazing staat de kat naderhand op en bedankt haar. Later krijgt ze te horen dat de koning der katten haar als beloning met zijn zoon wil laten trouwen, maar dat wil ze niet. De half-kat Baron Humbert von Gikkingen is de enige die haar nog kan helpen.

Eigenlijk is The Cat Returns een spin-off van Whisper of the Heart, waarin de Baron ook voorkomt. Daarmee is het de enige vervolg-film die Studio Ghibli ooit heeft gemaakt. Waar vrijwel alle Japanse animatiefilms de prettige speelduur van 2 uur hebben, is deze dan ook net zo kort als de films van Disney. Ik erger me altijd erg aan de korte speelduur van dit soort animatiefilms. Daarmee sluit je iedere mogelijkheid tot diepgang uit.

Ook hier was het dus niet veel meer dan een vermakelijk uitstapje, Geslaagd antropomorfisme en ondanks dat het computer-gekleurd is, was de animatie nog steeds schitterend.

Degelijke Ghibli, maar heb er al leukere en betere gezien. Maar de kwaliteit is zeker aanwezig met een nieuw fantasieverhaal in een wereld vol katten. Goede animatie met mooie prenten, maar allemaal net dat tikkeltje minder dan de referentieprenten.

Fijn verhaal waarbij Haru toegeleid wordt naar de kattenwereld waarbij niet alles volgens plan verloopt. Had sowieso meer verwacht van de kattenkoning, maar die werd eigenlijk het minst uitgewerkt. Zoals hier ook al gelezen misschien eerder een animatie die dichter aanleunt bij kinderen, maar als volwassene er ook zeker graag naar gekeken.

Ik ben al een paar jaartjes bezig met het bekijken van alle Ghibli films en nu was deze The Cat Returns aan de beurt. Waar Ghibli soms nog wel eens de films langer maakt dan ik had gewenst is dit een lekker snelle film van een minuut of 75. Da's genoeg om alsnog een prima en boeiend verhaal te vertellen over de kattenwereld. De film is vrij sympathiek en vrolijk en kijkt gewoon lekker weg. Ook fraai geanimeerd en met fijne muziek. Het is geen titel die ik me over 10 jaar nog zal herinneren maar dat hoeft ook niet elke keer.

3,5*