Dune: Part One (2021)

Als ik heb gezegd dat ik bij The Green Knight de muziek vond werken, dan moet mij dat ontgaan zijn. Ik kan me sowieso slechts zelden filmmuziek voor de geest halen na het zien van een film, en eigenlijk uitsluitend als de muziek me tegenstond.

Nu is het in dit geval ook niet echt de filmmuziek die me tegenstond, maar het overdreven woestijnmuziekje.

Zit je op een planeet ver van hier, in een cultuur ver van hier (althans, dat mag je hopen, maar is ook niet werkelijk zo, dit speelt zich gewoon op aarde af, maar dan een aarde die net even anders is), en dan hoor je die galmende woestijnzangers. Zo saai. Zo compleet onorigineel.

Edit: Eigenlijk begrijp ik ook niet waarom het opvalt dat we beiden dan The Green Knight zo hoog waarderen, want dat is toch een hele andere film? Die lijkt toch in niets op deze film?

Vind het altijd lastiger om een film te beoordelen in de bioscoop dan thuis voor de buis. Dat beeld en geluid is nogal overweldigend.

Bij Dune heb ik me goed vermaakt. Villeneuve weet er op de een of andere manier weer iets mystieks of episch in te stoppen wat me goed bevalt. Alleen: het begint een beetje op een Villeneuve-sausje of een Villeneuve-methode te lijken. Arrival, Blade Runner, Dune - langzaam tempo, imposante grootsheid, droombeelden, blazende hoorns en diepe grondtonen, grote futuristische machines en geavanceerde techniek, geen humor - ze liggen eigenlijk qua stijl allemaal dicht bij elkaar. Mooi, indrukwekkend... maar wel dicht bij elkaar. Was ik zijn coach geweest, dan zou ik tegen hem fluisteren: 'En probeer nu eens een totaal ander genre'.

Toegegeven, Incendies en andere vroegere films moet ik nog kijken. Maar een switch zou wellicht een keer goed zijn.

Hier verbaas ik me toch wel over. Je zit te kijken naar Bardem die een groepje Vrijmannen aanvoert, in plaats van naar een Vrijman die Vrijmannen aanvoert. Zo'n rol moet gewoon naar een veel onbekendere acteur gaan.


Dit is de context van het verhaal, maar het echte verhaal is natuurlijk hoe Paul Atreides geleidelijk aan zijn rol van Messiah gaat begrijpen en aanvaarden. Het is een verlosserssaga, met eerst een coming-of-age aspect, tot en met 'he never killed a man before' aan toe. Mooi vind ik de worsteling tussen determinisme en eigen keuzes, of hoe je lot in overeenstemming te brengen met je persoonlijkheid. Ik ben het ook niet helemaal eens met Bane666, die wel een heel gedegen analyse plaatst, over de wat simpelere goed-kwaad verdeling hier. De vooraankondiging van de heilige oorlog is al gedaan, inclusief al het bloedvergieten waarmee dat gepaard zal gaan. En wat ik vooral goed vond aan het verhaal was de rol van de visioenen, hoe verwarrend ze zijn maar toch ook duidelijk. (Qua stijl had er denk ik meer uit de visioenen gehaald kunnen worden, met name meer tijd nemen denk ik.)

[quote]eRCee schreef:

Ja, daar was ik al bang voor. Tijdens het kijken viel me dat wel op, maar ik besteedde er niet veel aandacht aan. Gewoon omdat dat soort verhalen me eigenlijk helemaal niets te bieden heeft. Een figuur die door afstamming bedoeld is om de wereld te redden. Het zal wel.
Ik wilde eigenlijk gewoon een leuk verhaal zien, en dat kwam maar niet. Ook met de onderliggende messias-boodschap kun je toch wel een leuk verhaal aan de camera toevertrouwen?

Ik was toch iets weerhoudend voor deze film, omdat het mij eerder overkwam als een cultfilm waar eerder de fans die de boeken en de eerdere verfilming iets aan hebben. Iets waar 'nerds' die wild gaan bij elke figuurtje van Star Wars of Lord of the Rings helemaal wild van worden. Maar regisseur Denis Villeneuve stelde me wel gerust, en de cast was veel belovend.

De film is zeker gemaakt voor een bioscoop. Visueel zeer indrukwekkend. Je herkent de stijl van Denis Villeneuve die goed weet met welke cinematografen hij moet werken. Dit keer is het Greig Fraser, gekend van Zero Dark Thirty en Rogue One. Hij zorgt mee voor die stilistische heerlijke stijl waar je de spanning toch ook in voelt. Een indrukwekkende cast die het zeker goed doet en Hans Zimmer die weer schittert.

Het verhaal is niet zo heel bijzonder, maar op zich wel interessant. En ik ben wel benieuwd naar het vervolg. Maar het is vooral de aankleding die de film zo bijzonder maakt.

Of het redden is, dat is nog maar de vraag. Veranderen in elk geval. Het is het eerste deel. Maar je hebt gelijk dat de nadruk niet ligt op de verhaalontwikkeling. Het was voor mij eerder een 'immersive'-ervaring in de bioscoop. Je wordt ondergedompeld in die wereld, zoals ook LotR dat op z'n beste momenten doet.

Nou ja, misschien moet ik de film nog maar eens kijken, met de voorkennis die ik nu wel heb. Kan ik me wellicht op de 'wereld die getoond wordt' richten. Ik zat duidelijk met een verkeerd idee naar de film te kijken.

Maar ja, dik tweeënhalf uur, ik zal volgende week een poging doen, en in elk geval tot de pauze blijven zitten. Dan stoor ik de andere bezoekers niet.
Jammer, want voor Villeneuve geldt wat ook voor Nolan geldt: ik wil hun films zo graag goed vinden, want ze hebben beide wel in zich dat ze aandacht aan elk detail van een film besteden, en perfectionistisch zijn. Dat moet toch uitbetaald worden in aandacht van de kijker.

Dat snap ik op zich wel, maar was het niet een beetje omdat je al op voorhand wist dat het Bardem was die de rol zou spelen? Je kan die redenering ook niet te veer doortrekken, hé, anders kan een acteur maar één rol in zijn hele carrière spelen.

Ik vind het een heel aparte rol voor hem, anders dan wat ik hem al zien doen heb en ik vind dat hij een veel interessantere Stilgar neerzet dan Everett McGill in Dune van '84. Hij zet de rol van het personage in het verhaal echt goed in de verf en is wat mij betreft geweldig goed getransformeerd in een met de woestijn vergroeide toeareg. Daar waar personages als Piter, Rabban, Thufir en Dr. Yueh in de nieuwe versie wat oppervlakkiger worden en nog nauwelijks een impact maken op de kijker en op het verhaal. Dat was dan ook een beetje de strekking van mijn casting-wedstrijdje...

Ik wist het eigenlijk niet, had me niet verdiept in de rolverdeling (alleen van Chalamet en Ferguson was ik op de hoogte). Bardem kan je in een hoofdrol casten, of in een film waar je een 'Bardem' wil hebben. Net zoals je John Turturro kan casten als je een Coen-achtige film maakt. Maar hier gaat het om een film waarvan de bedoeling is dat je deze fictieve wereld in wordt gezogen en Bardem in deze specifieke bijrol (als onderdeel van een wild, onbekend volk) staat dat met zijn bekende kop eerder in de weg dan dat hij daarin helpt.

Vanochtend gezien in de bios!
Visueel een fantastische film. Echt een film die je in de bioscoop moet zien. Ik heb het boek nooit gelezen en was ook helemaal niet bekend met het verhaal. Dus ik ben er blind ingegaan.
Een aantal dingen mbt het verhaal waren me niet zo duidelijk. Het zou kunnen dat ik het gemist heb, maar

Waarom valt de keizer het Huis van Artreides aan? Eerst geeft hij ze nog het gezag over de planeet Arrekis...


En waarom valt de keizer niet aan op hun thuisplaneet Caladan? Waarom eerst verplaatsen naar Arrekis?

Kan iemand dit uitleggen, want ik heb het gemist in de film of het wordt helemaal niet goed uitgelegd in de film (en in het boek misschien wel).

De suggestie is dat de keizer hiermee beide huizen wil verzwakken.


Eén van de redenen, ook in de film genoemd, is dat er geen communicatiesatellieten rondom Arrakis zijn en dat deze aanval dus ongemerkt voor de buitenwereld kan worden uitgevoerd. Daarnaast zou je kunnen poneren dat het Huis Atreidis zich beter kan verdedigen op z'n thuisplaneet, maar dat is speculatie.

Voor zover ik me herinner neemt in de boeken (ik ben niet verder gekomen dan de eerste twee) het politieke gekonkel hand over hand toe. Dus de mate waarin er meer achtergronden zullen worden geschetst hangt af van hoeveel delen er verfilmd zullen worden.

Hier wordt in het boek inderdaad meer aandacht aan besteed. Maar vanwege de macht van de diverse huizen zou een openlijke aanval op de thuisplaneet van zo'n huis door de keizer tot een opstand leiden van alle andere huizen. Tel daarbij dat Leto Atreides woordvoerder van de Landsraad was. Heel erg populair en Atreides een erg goed getraind leger had. Kwestie van jaloers zijn en bang zijn dat de Atreides te machtig zouden worden.
.

Oke, dank beide. Voor mij had dit iets beter uitgewerkt mogen worden in de film.

Ik ben benieuw naar het 2e deel.

De vorige films van Villeneuve vond ik niet echt geweldig, deze lijkt me aan de ene kant ook weer niks voor mij, afgaande op wat oa Graaf Machine schrijft, maar aan de andere kant lees ik al die enthousiaste verhalen over hoe geweldig het er uit ziet en is het ook weer niet zo dat ik elke trage film bij voorbaat niks vind. En ik heb een unlimited pas, dus waarschijnlijk ga ik hem toch kijken, maar wat zou ik graag van te voren al weten of ik deze over kan slaan of niet, ook gezien de lengte. Mijn nieuwsgierigheid gaat het wel winnen, ha hem wel kijken en als ik het echt niks vind kan ik altijd nog de biis uit sneaken. Al heb ik dat maar één keer ooit ook daadwerkelijk gedaan. Ik wil uiteindelijk toch wel weer de film uit kijken.

Maar goed, vanavond eerst Titane, ook eentje waar ik zeer benieuwd naar ben, kan geweldig zijn maar oook een dikke tegenvaller, beetje als Dune dus. Al zijn mijn verwachtingen itt Dune bij Titane wel hooggespannen.

Ik vond dit echt een GEWELDIGE film, maar dat komt ook, omdat ik van dergelijke films hou. Je moet vaak je aandacht erbij houden, omdat er door de gehele film heen puzzelstukjes worden gedropt, die nodig zijn verder in de film (of het mogelijke vervolg). Ik was al enorm fan van Bladerunner 2049, want ik dacht een vervolg op een meesterwerk, kan meestal alleen maar zwaar tegenvallen. Nu bewijst Villeneuve weer, dat hij een geweldige regisseur is en bij Bladerunner de juist ervaring heeft opgedaan, om van Dune een geweldige film te maken.

Het is geen film voor continue snelle actie en een snel doordenderend verhaal. Daar hadden bepaalde mensen in de bioscoop zich ook in vergist en die zijn weggegaan.

Het was een goed idee deze film in de bioscoop te gaan zien. Dit is namelijk geen bescheiden productie, maar een project van epische omvang. Met een beetje voorinformatie kon ik het allemaal goed volgen, wat ik erg kon waarderen. Dune neemt je mee op avontuur in een bijzondere wereld, vol met uitdagingen en gevaar. De soundtrack zette de film nog eens extra aan en maakte de kijkervaring compleet. Een spannend verhaal, karakterontwikkeling, magische beelden en een overdonderende beleving; Dune heeft het allemaal. Hier en daar duurde het wel wat te lang, maar eenmaal op gang was het een heerlijke zit.

Nou, dat viel best mee, lage verwachtingen maar voor een Villeneuve film best te doen. Okay, de film duurt wel erg lang maar eigenlijk had ik pas na 2 uur een hoe lang eigenlijk nog momentje. Het zag er zoals verwacht prachtig uit, verhaal was ook prima te volgen en het was zowaar niet eens zo traag als verwacht. Aan de andere kant, in 2,5 uur mag van mij wel iets meer gebeuren, maar vooruit maar weer, overall gewoon een prima film. Niet zo van mijn sokken geblazen als sommige hier, maar dat had ik ook niet verwacht.

Mooi dat je gegaan bent. Gelukkig heb je je niet door mijn negatieve blik laten leiden.

Ik vind de commentaren op Moviemeter vaak eerder erg negatief dan positief, dan heb ik het niet over jou maar in het algemeen. Als ik me altijd door MM liet leiden had ik best veel coole films gemist.

Dus bij de meeste films ga ik gewoon en zie ik wel wat ik er van vind, soms met hoge verwachtingen, soms met lage verwachtingen en soms (romcons, kinderfilms of films voor meisjes van 16) niet.

Bij deze had ik wel een idee wat ik er van kon verwachten en het positieve had uiteindelijk de overhand, blij toe want ik blijf ook bij films die ik niet goed vind toch altijd tot het einde zitten.

Onlangs Dune gezien, en was niet teleurgesteld. Regisseur Denis Villeneuve is een kenner en groot liefhebber van Frank Herbert’s Dune-serie, en dat is te merken. Hij bewijst opnieuw dat, samen met Neil Blomkamp, hij de meest vooraanstaande SF-regisseur van dit moment is die het genre niet alleen tot in de finesses beheerst, maar ook zijn tijd neemt om het verhaal goed tot zijn recht te laten komen. En Villeneuve pakt met Dune groots uit – locaties, voertuigen, planeten, personages (baron Harkonnen!): alles is ‘larger than life’. Tegelijkertijd probeert Villeneuve recht te doen aan de complexe (geo)politieke situatie die de grondslag vormde voor Herbert’s magistrale serie. Geen geringe opgave, daar deze maar liefst zes lijvige boekwerken omvat waarin veel gebeurd, en nog veel meer wordt gezegd. Onvermijdelijk dus dat Villeneuve keuzes heeft gemaakt, en deze film duidelijk bedoeld heeft als opmaat naar een tweede film, die hopelijk binnen een aantal jaren zal verschijnen.

Het zien van Villeneuve’s film heeft me ook het project van Alejandro Jodorowsky, die in de jaren 70 Dune wilde verfilmen, en de versie van David Lynch meer laten respecteren, daar zij in hun films wél het hele verhaal probeerden te vertellen. Jodorowsky’s film is er nooit gekomen (hoewel de visuele stijl van zijn project wel degelijk een belangrijk stempel drukte op Star Wars (1977)), en de versie van Lynch’ film die uiteindelijk in 1984 te zien was, was een ernstig verminkte versie van de oorspronkelijke drie uur durende film die Lynch voor ogen stond. Helaas gingen distributeur Universal Pictures en producent Dino de Laurentiis hier om commerciële redenen voor liggen. Zij wilden een film van maximaal twee uur en 17 minuten, om zo meer voorstellingen op een dag te kunnen houden en een grotere recette te behalen. Dus werd de film ingekort en ‘versimpeld’, hetgeen ten koste ging van de film. Lynch werkte oorspronkelijk nog aan scenario’s voor vervolgfilms van Dune, maar zag daar uiteindelijk vanaf.

Het grootste verschil tussen Lynch’ Dune en Villeneuve’s film is dat deze laatste voor mij realistischer aanvoelt: met name de weergave van zandplaneet Arrakis (opgenomen in Jordanië en Abu Dhabi, VAE) brengt dit over: je voelt als het ware het zand onder je voeten en de hitte op je huid. Ook hebben Villeneuve, cameraman Greig Fraser en production designer Patrice Vermette een scherp oog voor sets en de vele details die Herbert’s universum tot leven brengen. Zo krijgt de rivaliteit tussen het statige Huis Atreides, de nieuwe rentmeesters van Arrakis, en het brute Huis Harkonnen, die met het verlies van Arrakis zowel aanzien als een belangrijke inkomstenbron (de specie-winning) zien verdampen een extra dimensie – licht dat zegeviert over duisternis, rede die zegeviert over macht. Al beklijven die momenten waarop deze tegenstellingen worden genuanceerd en vermengd, het meest. Toegegeven, deze nuancering is voor het merendeel afwezig, of in ieder geval minder voelbaar dan in bijvoorbeeld Villeneuve's meesterlijke Blade Runner 2049 (2017).

Desalniettemin, bijdragend aan het realistische gehalte van de film is het prima spel van de acteurs: Oscar Isaac, Josh Brolin, Javier Bardem, Timothée Chalamet, Rebecca Ferguson en Sharon Duncan-Brewster overtuigen allemaal in hun rol, waarbij met name Ferguson en Duncan-Brewster excelleren. De jeugdigheid van Chalamet past goed bij het personage van de jonge Paul Atreides, die gaandeweg steeds meer over zichzelf en zijn betekenis voor Arrakis zal leren. Helaas is Zendaya in haar rol als Chani, één van de Vrijmans die de woestijnwereld bevolken, in deze film bijna louter decoratief. Jammer. Ook aardig is Charlotte Rampling in haar rol als Bene Gesserit-hogepriesteres Gaius Helen Mohiam (al is ze bijna onherkenbaar gesluierd), die in Jodorowsky's film de rol van Vrouwe Jessica Atreides wilde vertolken, maar daar naar verluidt vanaf zag vanwege een scène waarin 2000 figuranten zich tegelijkertijd ontlastten. Al heeft ze welgeteld slechts één scène in Dune, hierin overtuigt zij ten volle - wederom een bewijs van Rampling's doorgewinterde kwaliteit.

De plot van de film mag zo langzamerhand als bekend verondersteld worden (zo niet, begin dan zsm met het lezen van Frank Herbert’s Dune (1965)), dus daar zal ik verder niet over uitweiden. Behalve dan door te zeggen dat Villeneuve met deze film pas de eerste helft van het eerste boek heeft verfilmd. Wil hij inderdaad recht doen aan het epische karakter van de Dune-serie, dan staat hem dus nog flink wat werk te wachten.
Messias-verhaal, Jihad, de Vrijmans als metafoor voor de onderdrukten in het Midden-Oosten, de specie melange als metafoor voor olie en de globale economische, geopolitieke en militaire strijd als gevolg hiervan, de strijd tussen determinisme en persoonlijke vrijheid: het passeert allemaal de revue in Dune. Om te zeggen dat dit een herculische taak zal blijken is een understatement. Maar ook een taak die, getuige de toonzetting en overtuigingskracht van deze eerste film, aan Denis Villeneuve meer dan toevertrouwd is.

Was meer een beetje omdat je eerder schreef over dat je twijfelde onder andere om wat ik schreef.

Maar dat gaat misschien ook weer veranderen. Volgende week ofzo ga ik de film nogmaals kijken. Even zoeken welke dag de bioscoop hem in 2D gaat draaien, want 3D is niet mijn liefhebberij.

Prachtige sfeervolle beelden waar ik van hou zoals bij Prometheus, mooie epische muziek....maar acteurs vond ik erg matig en geen chemie hebben met elkaar, ook teveel van die Amerikaanse kinderachtige gedragingen en quotes in de film....als ze de cast net zo volwassen hadden gemaakt als bij game of thrones met ook die stijl van acteren had dit een steengoede film voor mij geweest....het kwam op mij over als een tienerfilm die krampachtig though en volwassen wilde zijn....

Ik ga er vanuit dat hij het bij het eerste boek houdt toch? Het lijkt mij zeer onverstandig om alle delen te gaan verfilmen, met het eerste boek kan je prima een afsluiting maken.

Als iemand weet waar Dune in een soort IMAX/XD/Dolby formaat draait maar dan in 2D.. ik hou me warm aanbevolen. Nog niet kunnen vinden, het is allemaal 3D.

eRCee Klopt, dat denk ik ook. Ik bedoelde te zeggen dat ik hoop dat hij trouw blijft aan de complexiteit van de serie. Het zou zonde zijn om uit zo'n SF-magnum opus dat aan zoveel (nu nog steeds actuele) thema's raakt slechts een aantal dingen te kiezen en de rest te verwaarlozen. Hoewel ik begrijp dat Villeneuve keuzes zal moeten maken (een film is nu eenmaal geen boek; comprimering van de handeling is bij verfilming onvermijdelijk). Maar daar staat wel tegenover dat hij (deo volente) nog zeker één film van opnieuw 150 minuten zal kunnen maken, en misschien nog wel meer films. Dus op zich zou hij verteltijd genoeg moeten hebben om een reeks neer te zetten die de Dune-boeken recht doet.

Enfin, we gaan het zien. Gezien de overwegend positieve reacties van zowel critici als publiek lijkt de weg iig vrij voor het maken van een tweede film.

De ambitie van Villeneuve is wel heel groot aangezien (spoiler ook voor mensen die niet voorbij boek zes (Kapittel) zijn!) hij een mechanische/artificiële stem iets laat zeggen voordat het WB logo in beeld komt. Duidelijke hint naar veel verdere delen in de serie.

Ja, moet je wellicht zijn oude films eens zien: Enemy is ook traag, maar heel ander genre en heel duister...

Prisoners is eerder realistisch verhaal met bijzonder verontrustende elementen van geweld en paranoia.

Het is maar de laatste jaren dat hij grote projecten als Blade Runner en Dune aanpakt en ik denk dat hij daar ook minder controle over zal hebben, al heeft hij redelijk hard moeten onderhandelen voor Dune naar het schijnt. Vooral om in 2 delen op te splitsen. Deal is dat hij nu moet wachten op recette van Deel 1 om te weten of hij groen licht krijgt voor deel 2. Vermoed dat hij toch voor de inhoud heeft gebikkeld om het naar zijn zin te krijgen. Resultaat: misschien een beetje een softe versie en alleszins minder donker en paranoïde dan zijn oude films. Twee trekken die gek genoeg de zogezegd 'geflopte' versie van Lynch wel had...

[quote]Graaf Machine schreef:

Waarom moet het een 'leuk' verhaal zijn? Dan is dit toch gewoon je genre niet. Een psychologische thriller of een oorlogsdrama hebben toch ook geen 'leuk' verhaal?

Ja, als het jouw kijkervaring verstoord heeft, dan is dat natuurlijk zo. Dan heeft het voor jou niet gewerkt. Ik kon wel genieten van zijn présènce.

Geen idee van. Wie beweert dat het een leuk verhaal moet zijn?