Dune: Part One (2021)

Ja, daar spreek ik een wens die ik had uit, geen eis.

Welja, wat ik dus eigenlijk bedoelde: je was met andere verwachtingen gaan kijken. Het bleek gewoon een ander soort film te zijn dan je verwachtte. Wat evenwel niet wil zeggen dat ik hem per se geweldig vond, hé, maar ik verwachtte alleszins geen leuk verhaal, misschien liever net wat meer van het tegenovergestelde...

Daarom heb ik ook besloten om hem wellicht nogmaals te gaan kijken, met de kennis die ik nu heb.

Zie mijn bericht van afgelopen dinsdag, 12:18 uur:

"Nou ja, misschien moet ik de film nog maar eens kijken, met de voorkennis die ik nu wel heb. Kan ik me wellicht op de 'wereld die getoond wordt' richten. Ik zat duidelijk met een verkeerd idee naar de film te kijken."

Ik vind Dune een fantastische film maar het had beter gewerkt als serie of 4 uur epic. Er wordt eigenlijk te weinig opgebouwd met de diverse huizen. We zien haast niks van de Harkonnen bijvoorbeeld. Hoe ze regeren, en hoe en wat. Ook van Atreides zien we dit eigenlijk niet. De tijd is er niet. Ik vond vooral de shots geweldig. Net als met Blade Runner weet Villeneuve hier weer te leveren met niet te snelle cuts maar mooie shots van de wereld die me er wel in wisten te zuigen.

Net als de laatste Blade Runner heeft ook Dune in principe een heel simpel verhaal over een individu die een soort roeping heeft en dat moet uitvoeren.

Tja. Dat heb je met verfilmingen aangezien dit dus eigenlijk allemaal niet zo simpel is.

De rode draad houdt niet zozeer over, maar het is verpakt in een heel interessant universum. Blade Runner 2049 deed hetzelfde, het verhaal vond ik echt niks bijzonders. Androids krijgen stiekem geheime boodschap geprogrammeerd om een plot device als een verlosser te zoeken. Dat boeide me ook eigenlijk weinig. Het is echter de beleving, de lore, de settings, skyline shots, leven op straat, alles buiten het hoofdverhaal wat de film voor mij interessant maakte. Het was meer een beleving en dat heb ik met Dune ook.

Dat vond ik net heel steriel en levenloos in 2049. De stad in de originele film ... dat had een eigen verhaal te vertellen: broeierig, overbevolkt, neon & sushi bars, rook, pillenslikkende geisha"s, reclame luchtschepen die een betere wereld willen verkopen, en tegelijk was alles zo ontzettend eenzaam en onverschillig als de eindeloze regen.

Dit is slechts het eerste deel, dus die 4 uur gaat het nog wel overheen. Al focust Villeneuve wel vooral op de actie. Zijn personages zijn van bordkarton. Wat dat betreft blijft Lynch zijn versie op vrijwel alle vlakken superieur.

Bijna alles staat in dienst van het neerzetten van Pauls queeste. Ik noem dat geen bordkarton. Alleen is het deels een verhaal over sociale structuren en niet een psychologisch drama. Een ander verhaaltype dus.

Ik heb de film nu twee weken geleden gezien. Ik kan me geen enkel personage herinneren. Enkel de indrukwekkende geluidsband en zanderige visuals staan mij nog bij. En Paul’s queste? Volgens mij rolt hij moeiteloos van de ene scene in de andere. Vooral veel natuurgeweld en bombast. Een ordinair vechtpartijtje op het eind. Kan dit toch moeilijk een character driven of sociaal drama film noemen. Laten we ook even in ogenschouw nemen dat Villeneuve hier 2,5 uur de tijd voor had.

En die baron van de Harkonen had net zo goed in een Bondfilm of Mission impossible film de bad guy kunnen zijn.

Smaken verschillen. Hoewel ik ook vind dat de personages in Dune sterieler aanvoelen dan in Blade Runner 2049, vind ik Villeneuve's film veruit superieur in vergelijking met Lynch' versie, die voor mij op sommige momenten aan het potsierlijke grenst. En hoewel ik geen moeite heb met theatrale ensceneringen, is potsierlijkheid onvergeeflijk.

Lynch valt te prijzen omdat hij een film wilde maken die recht doet aan het epische verhaal van Dune, maar vertilt zich hier behoorlijk aan. Vooral omdat, vermoed ik, SF niet Lynch' forte is. Ook werd zijn film uiteindelijk niet geholpen door de dramatische inkortingen die de studio eiste.

Villeneuve heeft zichtbaar moeite gedaan om zijn film in een realistisch, geloofwaardig universum te gronden (al is het dan een wereld die letterlijk en figuurlijk ver van de onze af staat). En hij heeft met deze eerste film ook slechts een deel van zijn verhaal verteld; denk dat het verstandiger zou zijn om een oordeel te vellen over Villeneuve's complete visie.

Voor mij speelt hier hetzelfde onderscheid als tussen de Batman-films van Tim Burton en Christopher Nolan. Ik vond de trilogie van laatstgenoemde fenomenaal, mede omdat Nolan eveneens koos voor een reële wereld waarin het verhaal plaatsvond, met hier en daar duidelijke analogieën naar onze hedendaagse wereld. Ook toen heb ik puristen gehoord die Burton's versie de hemel in prezen omdat hij nu eenmaal zijn films eerder maakte (eerder ja, maar beter? - discutabel) en vanwege de gedurfdheid van Burton's gotische visie op Gotham City. Naar mijn mening was juist deze visie het probleem - de sets waren dermate grandioos dat de handeling er compleet in verdronk. Ook werden zijn films niet geholpen door het matige acteren van Michael Keaton als Batman - over bordkarton gesproken...

Maar goed: uiteindelijk is film - zoals zoveel dingen - een kwestie van smaak. Sommige dingen spreken je aan, andere minder of niet. Mbt Dune voel ik weinig affiniteit met Lynch' film, terwijl Villeneuve's film me wel aanspreekt. En zo zal het voor anderen weer anders zijn.

Dit klopt wel een beetje, het is allemaal afstandelijker dan een psychologisch drama. Maar dat is dus volgens mij ook de insteek. Dune heeft een sociologisch verhaal, waarin de karakters bepaald worden door de maatschappelijke omstandigheden, niet door hun psychologie. Dit wordt ook wel gezegd van Game of thrones (behalve de laatste twee seizoenen van de serie) (maar heb ik zelf niet gezien). Maar dat maakt zo'n karakter nog geen bordkarton. Bordkarton is eendimensionaal. Paul Atreides is niet eendimensionaal, integendeel, Lady Jessica ook niet (en de rest zullen we nog een beetje achter moeten komen. Ik denk dat Chani ook niet eendimensionaal zal zijn).

Dune is gewoon een audio visueel spektakel. Het drama is slechts een excuus op lekker uit te pakken. Niks mis mee. Ik hou van Imax spektakel. En Villeneuve weet er wel een compacte pressure-cooker van te maken. Dat is ook een geweldige insteek als je het zo goed uitwerkt.

Vanavond in de bioscoop gezien en het deed me allemaal niet zo veel. Disclaimer: heb geen boek van Dune gelezen, geen Dune game gespeeld en ook de film van tientallen jaren terug niet gezien. Ik ging er dus blanco in. Dune kent twee waanzinnige plussen en dat zijn beeld en geluid. Echt imponerend, zeker als je echt belachelijk grote vliegende gevaartes ziet of episch grote wormen in de woestijn en dat alles met ondersteuning van geluid dat door de hele zaal trilde. Deze film gaat vermoedelijk thuis tig keer minder imponeren, dit is gemaakt voor een bioscoopervaring met het beste beeld en geluid dat te kiezen valt.

Maar goed, ondertussen loopt dus wel een verhaal dat twee en half uur duurt, wat voor mij veel te lang was voor deze bloedserieuze, humorloze kopie van Star Wars (ja, ik weet dat het boek van Dune er voor Star Wars was...) over the chosen one die uiteindelijk uit zal groeien tot de Luke Skywalker van Dune. Zelfs de Stormtroopers zijn hier als kopietjes aanwezig, net als een vadsige Jabba the Hut look-a-like. De erfgenaam van Huis Atreides, het bezoek aan Arrakis. Het zal allemaal wel. Ik kwam nooit lekker in de film. Het is geen actiespektakel, maar ook geen zinderend verhaal en spanning voelde ik al helemaal niet. De personages zijn niet likable, je voelt de hele film door een afstand tot deze bordkartonnen figuren. Dit heb ik overigens vaker bij de films van Denis Villeneuve, die visueel oogverblindende films maakt waar ik verder niet heel veel mee kan, al spat de kwaliteit er altijd wel vanaf. Kijk, als je toch een hoop intergalactische bullshit bij elkaar gooit, dan heb ik het liever in een Star Wars sausje met personages die ik in mijn hart voel, constante actie en werelden die me aanspreken.

Ik kijk dan ook niet echt naar de Dune-vervolgen uit, maar zal ze zeker wel in de bios weer gaan kijken waar je dit soort films wel voor het eerst hoort te zien. Hier blijft echt niks van over op je tv, hoe goed die ook is. Je moet de grootheid voelen. Thuis krijg je dubbel zo hard mee dat het inhoudelijk niet boven de middenmoot uit komt. Mijn kleine voldoende is ook voor de volle sterren gebaseerd op beeld en geluid van de bioscoopervaring.

3*

lang geleden heb ik de boekenreeks (6 delen) gelezen en een paar jaar geleden opnieuw. Dat maakte dat ik met veel verwachting naar de bioscoop ging. In de Dolby 3D zaal van Pathe kwam deze film fantastisch tot zijn recht en ik vond het een enorme prestatie dat het eerste boek (een deel dan) zo goed verfilmd was. Bij het begin verscheen er al "Part 1' in beeld en daardoor was ik benieuwd hoe ver het verhaal zou vorderen. De 2,5 uur gingen moeiteloos voorbij. Hopelijk laat deel 2 niet te lang op zich wachten.

Deze film raakte me in ieder geval veel meer dan Bladerunner 2049 (als fan van de eerste Bladerunner was ik best teleurgesteld over ''2049').

Zeldzaam mooie bioscoopervaring. De torenhoge verwachtingen zijn zwaar overtroffen, ben echt weggeblazen door de film. Dit wordt Villeneuves magnus opus!

Jammer dat je totaal niet ingaat op wat ik zeg.

Een vermakelijke film dat langzaam op gang komt. De sfeer deed mij denken aan de films Riddick en Equilibrium. De sfeer is duister en het leven in Dune is niet bepaald een feestje. De film in 3d gezien, maar dat had geen meerwaarde. De film is niet gefilmd met 3d camera's. De muziek stond iets te hard, dat lijkt mij niet inherent aan Dolby atmos.

Dit ís het SF origineel... Het gegeven van de Ene Komende is natuurlijk oeroud.

This is cinema!

Totaal niet mee eens. Als je de boekenreeks van Dune vergelijkt met de meeste Sci fi is het een erg persoonlijk verhaal met de focus op personages, en dat is zeldzaam is dat genre. Dit zag ik ook terug in de verfilming. Alles stond in het kader van Paul zijn missie en hoe hij hier mee worstelt. Uiteraard zat er veel actie in de film, maar voor mijn gevoel was dit niet de focus van deze film. Sterker nog, dit is een blockbuster waarbij ik meer gaf om de personages en plot dan om de actie, en dat heb ik meestal niet bij andere epische films. Dat zegt voor mij genoeg

Gedaan. Ben stuk positiever, maar dat komt morgen wel. Score zal ik nu even updaten.

Ah,

je was 1 van de 9 personen die vanavond om 19.30 in Hengelo in de bioscoop zaten?

Geweldige film met veel sfeer.

Sowieso kan Denis Villeneuve niet zo heel veel fout doen bij mij en dan nu ook nog in combinatie met Hans Zimmer.

Erg fijne Bioscoopervaring.

Soms denk ik dat je maar zit te grappen

Ik heb de 1984 Dune gezien en ik kan me 0,0 van de hele plot, laat staan iets van de gehele film herinneren. Houterig theater acteerwerk en 0,0 zichtbaar van de hele wereld om de personages heen. Die film heeft niks te bieden. Een Lynch type film met wazige dialogen past niet bij dit genre, een complete mismatch. Je kan zeggen van Villeneuve wat je wil, maar juist hetgeen wat je hier benoemt maakt het in ieder geval nog wel dat de kurkdroge materie behapbaar is. Ik heb niet echt het idee dat het bronmateriaal leuk is om door te lezen. De twee films bewijzen dat wel voor mij.

Misschien is het juist een goede keus om tegenover de briljante cinematografie het plot simpel en overzichtelijk te houden. Iets wat ik compleet miste in het origineel. Doe mij dan maar de prachtige plaatjes en een verhaal dat te volgen is t.o.v. zeer langdradige scènes in een visueel zeer lelijke film. De gemiddeldes zeggen ook al genoeg. De kwaliteiten in deze film zijn duidelijker te herkennen dan in de Lynch versie. Maar ik snap wel dat een cultfilm trouwe volgers kan hebben. Die verdedigen met hand en tand hun lievelingetje Zal ik ongetwijfeld ook wel hebben met een paar films die in mijn ogen ondergewaardeerd worden. Ik ga alvast met mijn lepel naar de volgende voorstelling van the Room toe!

Ik daag je uit. Als Ajax morgen wint moet je de Dune film van Lynch kijken en die dan tegenover deze film zetten!