Joker (2019)

Dat zijn precies de 2 films uit zijn lijst die ik nog nooit gezien heb. Dat moet een teken zijn! Ik zet ze op mijn 'nog zien' lijst

Sterke film die in het batman universum waarschijnlijk een vreemde eend in de bijt is maar als karakterschets en drama wel behoorlijk sterk is neergezet .

Je ziet Arthur langzamerhand afglijden en na de metroscene zie je ook dat hij veranderd is , de scene waarin hij het dossier van zijn moeder onder ogen krijgt lijkt de laatste zetje te zijn dat hem over de rand van de waanzin duwt .

Phoenix zet zijn rol sterk neer en zijn prestatie tilt de film naar een hoger niveau.

Regisseur én Joaquin Phoenix zien 'Joker'-vervolg nu wel zitten | Filmtotaal filmnieuws

Sterke film.

Dat hollywood inmiddels serieus psychologisch drama kan verkopen dat zich afspeelt in een comic-universe is nauwelijks nog verwonderlijk. Batman is literatuur geworden.

Is het een Scorsese hommage met een aftreksel van Travis Bickle in een soort pseudo-vervolg op The King of Comedy (1982) ? ..Ja dat dan weer wel.

"Dat hollywood inmiddels serieus psychologisch drama kan verkopen dat zich afspeelt in een comic-universe is nauwelijks nog verwonderlijk. Batman is literatuur geworden."

Die opmerking, 3 januari.

Bijkans de grootste onzin van het jaar al zo vroeg in het jaar gepost.

Heel bijzonder.

Ik sta versteld.

Batman is immers altijd onderdeel geweest van het literaire canon.

Ja, ik heb voor mijn leeslijst een stapel stripboeken ingeleverd. Wie niet?

En ja hoor... weer een film die psychopatisch gestoorde mensen verheerlijkt en helaas ook nog goed scoort.

Zorgelijke ontwikkeling... al die duistere films die ze ons op zogenaamd creatieve wijze ons door de strot duwen. Waarschijnlijk zijn er een hele boel mensen met psychopathische aandoeningen in de wereld die dit soort films graag kijkt.

"Ja maar Joaquin zet de rol van Joker toch voortreffelijk neer Trude"? Ooh ja? Gestoord was Joaquin al van zichzelf dus kat in het bakkie voor hem om deze rol te spelen en zo goed vond ik hem nou ook weer niet... hij kan een leuk dansje doen als hij evil in z'n hoofd is... nou nou.

Deze film krijgt van mij NUL punten!

Dat iemand een opmerking niet kan waarderen in de zin zoals die bedoeld is, maar het leest in zijn letterlijke betekenis, en dat toch belachelijk maakt, wijst op een grote tekortkoming.

Ook zal iemand die zo afwijkt, qua waardering van een film, van wat "men" vindt sowieso heel vaak versteld staan in het leven.

Hopelijk kan zo'n persoon al die verassingen zien als verkwikkend en niet als benauwend. In het laatste geval ontstaat ofwel een gevoel van een (altijd) onterechte meerwaarde. Ofwel ontstaat er een gevoel van grote vrees naar alle ontwikkelingen die gaande zijn.

Helemaal eens! De bioscoop waar ik m zag had zelfs een pauze ingelast. Daar werden toen jonge katjes uitgedeeld en ging iedereen daarmee gooien en zelfs op staan! Later bij de uitgang kregen we de kadavers mee in een popcornbeker met saus. En ging iedereen bij elkaar proeven.

Toen vond ik het leuk en deed ik mee. Maar nu is mijn dosis Ambrovitalon verhoogd en heb ik spijt. . Echt afschuwelijke mensen allemaal.

Dat zal ze leren!!

Je stelt teleur graafmachine: lege charge's en holle frasen.. roep eens iets interessants.

sorry.

Off-topic bericht verwijderd.

Kom kom, Graaf Machine en Basto.

Of ík Batman eveneens onder literatuur schaar kan ik trouwens nog niet zeggen; zelf heb ik nog te weinig Batman gelezen omdat mijn voorkeur niet bij superhelden comics ligt. Dikke kans dat ik er zelf ook kanttekeningen bij zou plaatsen. Maar er wordt intussen al wel over geschreven, dus bugels' uitspraak is misschien zo gek nog niet. Hear me out...

Het imago van strips of comics heeft ondanks een kentering op dat vlak bij velen nog wat kinderlijks, maar daar ben ik zelf na een jeugd met veel strips (en daarna die associatie) in de studietijd toch weer van afgestapt. Die zitten er zeker wel tussen, maar er zijn ook strips (of zoals ik ze in die vorm liever noem - graphic novels) die meer te bieden hebben, of zelfs een Pulitzer Prize winnen, zoals Spiegelmans Maus. Vorig jaar was er ook een graphic novel genomineerd voor de Man Booker Prize, de meest prestigieuze Britse prijs voor de literatuur. Er zijn genoeg werken met enorm veel diepgang en veel nadruk op de narratief. Met een gratis Jstor account is wellicht Hillary Chute’s Comics as Literature? - Reading Graphic Narrative een aanrader. En het als strip geschreven Understanding Comics van Scott McCloud is bijzonder verhelderend en iets minder academisch.

Wat mij betreft is die discussie niet heel anders dan die tussen mensen die vinden dat film geen kunst is, en anderen die zeggen van wel; of het op zijn minst kan zijn. Wil Eisner gaf om die reden de voorkeur aan de naam Sequential art, o.a. omdat het helemaal niet komisch hoefde te zijn. Niet alle strips zijn wat ze in het Engels Funny Papers noemen. Over inleveren voor je leeslijst gesproken, ik ben zelf destijds een behoorlijk eind gekomen met een masterscriptie over de verwerking van holocaust herinneringen in tekeningen, strips en graphic novels enerzijds, en het gebruik van dat soort materialen voor educatie anderzijds. Dan vind je een hoop dat zeker kunst is (niet alles, wat mij betreft: holokitsch tiert welig), al valt uiteraard lang niet alles onder de klassieke definitie van literatuur. Hoe dan ook is het als cultureel fenomeen absoluut aandacht waard.

Overigens is de discussie niet vreemd, een Batman grootheid als Alan Moore (The Killing Joke) doet er zelf ook aan mee, over zijn eigen werk nota bene: The Killing Joke at 30: what is the legacy of Alan Moore's shocking Batman comic? Die moet ik dus overigens zelf nog lezen.

Hoe dan ook, Joker (2019) zou los moeten staan van de vraag of Batman literatuur is, want in welke mate draagt film aan zulks bij? Het karakter Batman op de pagina is misschien geen Frits van Egters of Holden Caulfield, maar het is te makkelijk om schamperend te doen over een medium wat zoveel in zich kan hebben.

Pulitzer Prize

Dat is echt verschrikkelijk, een pauze in de film.

Wat een mooie, genuanceerde reactie van John Milton. En dat zonder een van beide kanten van de discussie te kleineren! Kunnen er hier een aantal nog wat van leren.

Daar heb je natuurlijk gewoon helemaal gelijk in. Daar kunnen wij nog wat van leren, YouDrunk !

''Why so serieus'' Het is film entertainment.... Maar soms niet voor iedereen.... Ik zelf hou niet zo van vliegende mensen in spandex pakjes dus Marvel is niks voor mij. Maar ik zag dat er eventueel een vervolg op dit meesterwerk gaat komen... Beste nieuws van 2020 en het jaar is pas net begonnen.

Bij Film > Algemeen > Klassiekers in de bioscopen:

Wat is dat toch een napraterij dat deze film een "karakterstudie" is?

Waarin zit hem dan die karakterstudie?

Volgens mij is deze film, buiten een parodie op het superschurkengenre, voornamelijk een ééndimensionale schets van een man die sowieso al niet al te helder in zijn hoofd is, en dan snel (niet langzaam) afglijdt tot een moordenaar. Ook als moordenaar is de man niet echt interessant.

Wat over blijft is een film over een loser die verliest.

Edit: gezien het topic, even een verduidelijking: Ik heb het hier over "Joker" van Todd Nogwat.

Geweldige film!! Heb er erg van genoten!!

Anderhalf uur kijken naar een depressieve jankende loser (dat zieke lachen is eigenlijk janken natuurlijk)

Ja je moet het maar leuk vinden . Ben blij voor je ..Nee eerder medelijden ..verplaatsen jullie jezelf in zo,n zielige gestoorde loser ofzo ? Wat is het ? Heb je daar een verbintenis mee ? Ben je zo mislukt in het leven ? Wat dan ?

Losers houden van losers ? Wat een triest gebeuren dat dit gedrocht zo.n succes is .

Ooit wel eens van projecteren gehoord? Aan je wanhopige relaas te lezen ben je waarschijnlijk zelf de grootste loser

Ik zie in je profiel dat je 5 sterren hebt gegeven aan Forrest Gump. Twee uur kijken naar een zwakbegaafde hardloper (dat sneue rennen is eigenlijk janken natuurlijk)

Ja je moet het maar leuk vinden . Ben blij voor je ..Nee eerder medelijden ..verplaats je jezelf in zo,n zielige rennende loser ofzo ? Wat is het ? Heb je daar een verbintenis mee ? Ben je zo mislukt in het leven ?

Wat dan ?

Losers houden van losers ? Wat een triest gebeuren dat dat gedrocht zo.n succes is .

(Het doet me overigens pijn dat ik zoveel slechte interpunctie mee heb moeten kopiëren. )

Om de vraag wat breder te trekken en ook wat interessanter te maken. Ergens vind ik het ook wel opmerkelijk dat ik nou juist tragedie zo interessant vind. Als we Jeremy Bentham: mogen geloven zou de mens gericht zijn op minimalisatie van pijn en maximalisatie van plezier. Je zou dan verwachten dat ik juist feel-goodfilms zou opzoeken. Immers zijn die films erop gericht om een goed gevoel op te wekken. In de praktijk vind ik echter naargeestige, dreigende, of trieste films als Joker vele malen diepgravender en zodoende haal ik er meer voldoening uit.

Juist niet, een nare film doet je juist beseffen hoe goed je het in het echte leven hebt. Tegenover een feel good film valt dat eigen leven juist weer tegen. Feel good films zijn eigenlijk heel deprimerend.

Dit ja. Het is ook niet voor niets dat mensen graag naar programma als De rijdende rechter of Help mijn man is klusser kijken. Gewoon om jezelf even beter te voelen dan de mensen die daar in beeld komen.

Die verklaring hoor je vaker. Ten dele zal dat ook wel kloppen, maar tegenwoordig zet ik daar ook wat vraagtekens bij. Dezelfde neiging naar ervaringen in mineur zie ik namelijk ook terug bij non-narratieve kunst (muziek bijvoorbeeld). Ten tweede komt deze verklaring niet overeen met hoe ik films ervaar. Zo zie ik niet waarom een film als Wild Strawberries van Bergman mij zo zou aanspreken als ik niets anders doe dan de situatie van het stokoude hoofdkarakter vergelijken met mijn eigen. Goed je zou kunnen wijzen op de moeizame relatie tussen het hoofdkarakter en zijn zoon, alsook op de emotionele geslotenheid. Maar in dat opzicht bevind ik mij in een volstrekt andere leeftijdscategorie en heb zelf geen gezin, waardoor elke eenvoudige vergelijking even mank loopt als de voornoemde oude knar.

Dan komen we weer terug bij de mogelijkheid je in te leven. Mijn leven lijkt nergens op dat van Scarface of Jack in Titanic, toch kan ik aan het eind opmerken dat ik beter af ben dan zij.