The Lion King (2019)

Aan de ene kant onnodig want de tekenfilm is beter, maar voor dat los kan laten is dit een prima kwalitatieve verfilming. Ik vind ook wel mooi dat je kan kiezen uit twee smaken, de een neemt niet de ander weg. Wel vond ik de stem acteurs niet altijd even goed.

Je zit veel te opzichtig te zoeken naar de uitzonderingen. Leer er gewoon mee leven dat heel veel mensen, ook zeker op MM, er gewoon heel erg van hebben genoten.

Daarbij is jeugdsentiment gewoon een vrij logische factor bij bepaalde films.

Ik hoor alleen mensen die er met hun kleine kinderen heen gaan.

Ik hoor alleen maar mensen die er met mede-volwassenen heen gaan.

Ja, Mufasa's heengaan is overduidelijk echt een huzarenstukje in mijn filmgeschiedenis. Ik zal wel knetter zijn waarschijnlijk, maar dat is mij altijd bijgebleven van die hele film. En die tekenfilm als geheel heeft geen eens zulke diepe, emotionele sporen bij mij achtergelaten in de vorm van kindertijdfilms die ik kan blijven kijken.. Maar die scène, tja, dat deed op het moment van het zien wel iets toen.
En nog steeds in de levende actie, dacht ik, oohh ja, paaang, dat kwam wel weer even binnen.

Verder is het wel echt hartstikke mooi, maar het haalt gewoon niet het niveau van een Aladdin of Jungle boek.
Er zijn teveel factoren die het net niet zijn. Zazu is net niet grappig genoeg, Scar is net niet gemeen genoeg qua stem. Genoeg te zeuren dus, maar die ene belangrijke scène ervoor, erna en tijdens, dat was echt chapeau.
Het blijft allemaal steken op twee poten, het is desondanks een mooie poging. Misschien miste ik ook wel gewoon een Elton John.

Ik hoor alleen maar volwassenen die ‘m erg vonden tegenvallen.

Laten we het er op houden dat mijn vrienden en ik gewoon een andere smaak hebben. Dit soort popcornfilmpjes maakt gewoon weinig indruk op ons. Te voorspelbaar en te weinig eigenzinnig, vernieuwend of creatief.

Ik vind het altijd wel leuk om de berichten te lezen nadat ik een film heb gezien. Maar na enkele tientallen berichten hier ben ik daarmee gestopt....:-)... Het ging namelijk weinig meer over de film zelf. Is dit an sich een goede film? Ik vind van wel. Prachtig weergegeven en een meeslepend verhaal. Is het origineel? Niet qua verhaallijn, want die komt 90% overeen met de tekenfilm. Maar die is ook al 25 jaar oud. En ja, die zag ik toen ook in de bioscoop. Ging ik dit keer weer tevreden uit de bioscoop? Absoluut. Remakes zijn van alle tijden. In de jaren'80 of '90 had ik zelf vaak niet in de gaten naar een remake te kijken van een film uit de jaren'60 of '70. En die originele films vond ik dan vaak outdated. Deze versie is The Lion King in een modern jasje. Een andere league dan de tekenfilm. Die al fantastisch was voor zijn eigen tijd.

Naast voorspelbaar blijven creatief en eigenzinnig dan nog over. Bovendien ken ik een paar fantastische remakes die wel vernieuwend en nauwelijks voorspelbaar zijn. Sterker nog, dat zijn juist de beste remakes.

Ik ben gewoon realistisch. Ik doe er zelf ook aan of ik heb er aan gedaan. Ik ben wel zo eerlijk genoeg om dat te bekennen.

Kijk mijn review bij the Phantom Menace ook maar. Die heb ik ook een sympathie stem gegeven in vroegere tijden. Ik kan niet een zeikreview geven en vervolgens drie sterren geven. Dat gebeurt bij het bovenstaande gewoon wel. Lijkt me geen hogere wiskunde.

Misschien zit jij anders in elkaar, maar dat is overduidelijk een sympathie cijfer for good old sakes. Terwijl je de film zelf moet beoordelen om wat het heeft laten zien.

Je geeft een film niet een hogere stem omdat je een andere(!!) film daardoor eigenlijk beter bent gaan vinden. Het zou juist andersom moeten zijn.

Volgens mij mag ik dit gewoon zeggen toch?

Ik vind dat je nu te ver gaat in een eigen draai geven aan wat ik heb opgeschreven. Ik geef een hoeveelheid sterren n.a.v. mijn ervaring bij de film. En ik heb me prima vermaakt! Er zijn ook Disney-remakes (zoals Beauty and the Beast) die ik ondanks sympathie totaal niet trek. Ik trok The Lion King prima, heb me vermaakt, er is inderdaad een stukje nostalgie naar het origineel waar ik van genoot (maar zoiets is ook heel gemakkelijk kapot te stampen; kijk naar allerhande mislukte remakes, ook shot-voor-shot remakes zoals Psycho kunnen de plank volledig misslaan). De film had alleen niet de emotionele kracht die het origineel wel had.

Je geeft zelf aan er niets bij te voelen. Dus dan lijkt de film toch gefaald te hebben. Enkel de CGI is goed. Dat zeg je letterlijk.. En tsja.. Nostalgie naar het origineel. Dan waardeer je alsnog het origineel lijkt me en niet deze film.

Ik kan de film uiteraard niet kijken zonder de herinnering aan het origineel. Ik vermoed dat de film ook prima werkt (niet waanzinnig) maar prima als je het origineel niet gezien hebt.

Persoonlijk kan ik trouwens films als Toy Story (deel 4) meer waarderen dan dit. Dit is echt puur jeugdentertainment. Er zit niet echt veel in voor volwassenen waar volwassenen wat mee kunnen, behalve teren op het sentiment. In Toy Story zitten veel diepgaandere grappen, maar ook een veel diepere laag over bijvoorbeeld existentialisme. De vraagstukken en dilemma's zorgen voor een diepgaand verhaal, zonder dat de funfactor uit het oog verloren wordt.

Op de oppervlakte is het leuk voor kinderen, maar als volwassene kan je ook heel veel uit zo'n film halen.

Je hebt net zo'n groot publiek en je serveert er iedereen van alle leeftijden op een manier mee die bij die leeftijdsgroep past. Dit (maar ook het origineel) is echt veel meer op kinderen gericht en als het heel goed wordt uitgevoerd kan je het als volwassene ook uitzitten.

Blijven jullie hier nu gewoon elke dag mee doorgaan? Het is inmiddels wel duidelijk toch dat mensen zich eraan storen en na een paar keer is de boodschap toch ook wel duidelijk? Dit topic (en andere ook) staat gewoon voor de helft vol met dit gezwets.

Precies wat ik vooraf al vermoedde. Het voelt alsof je 1 van je favoriete oude platen opnieuw luistert, maar dan als remaster. Aan de ene kant beter, maar het is niet zoals het in je brein is opgeslagen, dus is de ervaring vaak minder.

Ja, ik heb ervan kunnen genieten, want het ziet er verschrikkelijk mooi uit! En veel van de (relevante) momenten kwamen goed binnen bij mij. Dus de impact is niet (helemaal) verloren gegaan. De film duurt een stuk langer dan het origineel, maar ze hebben het subtiel gedaan. Het valt namelijk vrijwel niet op! Helaas wat andere zaken betreft, is het een stuk minder geslaagd.

James Darth Earl Jones opnieuw als Mufasa, maar de man is oud en ik mis zijn oude verbale kracht. Sowieso ben ik niet helemaal blij met de stemacteurs. Beyoncé als Nala. Ze kan goed zingen, maar acteren, nee dank je. En Jeremy Irons als Scar was al perfect en hier dus minder. Seth Rogen als Pumbaa is wel goed. Ik heb een hekel aan deze acteur en een everzwijn past dus goed bij hem. En dan het nieuwe liedje Spirit in de film. Een misplaatste toevoeging!

Oja, de humor. Nu rolde ik tijdens het origineel niet over de grond van het lachen, maar het lijkt alsof er minder humor in de film zit.

Volop plus- en minpunten dus. Ik kom uit op 3,5* (7,5/10)

Ik heb het geluk het origineel uit 1994 ooit één keer gezien te hebben en vond het destijds (door de hype wellicht) een mwah film. Gewoon iets met een karakter dat verstoten wordt en later terugkomt. Prima. Of het nou een leeuw, een gangster, een eigenzinnig familielid of een koning is, scenario is vrij universeel. Ik heb vrijwel geen herinnering aan die versie.

Goed, met dit aan voorkennis ging ik (inderdaad, kos met mijn zoontjes van 5 en 7. Om de hitte even te ontvluchten) heen.

Deze dan: Een perfecte bioscoopfilm. Je zou niet zeggen dat het animatie is. Ook watervallen en weidse gezichtsvelden zijn bijzonder mooi weergegeven. Echt fantastisch. We zaten vrij vooraan, dat helpt natuurlijk ook. Ik heb echt genoten van de beelden.

Viel me ook op hoe natuurgetrouw het gemaakt is. Ben zelf ooit in Namibië geweest en daar ook aan de noordgrens met Angola door 'jungle' gereden en ook door woestijn. Was heel herkenbaar.

De details waren ook mooi. Kleine bewegingen, bijvoorbeeld de oogbewegingen van Lana waren mooi gemaakt.

Het aangeven van spraak door de bewegende monden was een beetje apart, maar ja, je moet iets....

Nogmaals ; pachtige beelden. Soms had ik het idee naar een soort 'planet earth' te kijken maar dan in een vertelling van een dierenverhaal.

Over het verhaal dan: voor mij was het ongeveer nieuw. Hoe Scar van Simba af kwam was ik helemaal vergeten en de rollen van Timon en Pumba vond ik weer erg grappig. Ik heb 'm in het Nederlands gekeken en de beste grap vond ik dat zij zeiden "we leven overal. Maakt ons niet uit. Oost, west; mij best". Verder gewoon zoals ik in het begin ook schreef een vrij algemene vertelling. Maar wel onderhoudend, en soms zelfs spannend.

Met geen herinnering aan het origineel heb ik dus geen idee hoe nauwkeurig er gekopieerd is uit het origneel. Ik lees dat deze langer duurde maar of alle scenes dus identiek zijn? Zelfde volgorde? Geen idee.

Conclusie: Ik zou aanraden deze film met zeer open vizier te gaan kijken en niet vergelijken met het origineel, dan is het wat mij betreft echt een top-film!

Echter, ik snap dat dat voor veel mensen onmogelijk is. Zoals bij muziek in een cover-en-origineel vergelijking de versie die ik als eerste leer kennen altijd mijn persoonlijke favoriet zal blijven (want daarmee heb ik ooit überhaupt kennis genomen van dat nummer), zal dit bij films en remakes/reboots bij filmliefhebbers waarschijnlijk ook zo zijn.

Met die houding dus; ik kende het origineel niet en heb deze objectief bekeken en beoordeeld krijgt ie van mij een 4,5. Geen volle mep, omdat het een 'cover' is. Eigenlijk een 4,75

Nogmaals, leer ermee leven dat velen dit gewoon een erg leuke film vinden. Ik heb ook wel eens op basis van sentimenten een hoger of lager cijfer gegeven, maar als ik een film kut vind, dan volgt er ook zo'n cijfer ook al is het sentiment. Ik vind het wat irritant dat je als een feit brengt dat dit geen goede film is. Het origineel is beter, maar dat maakt van deze versie geen beroerde film. Als je gewoon de reviews eens leest hier lees je genoeg positieve punten. Dat jij die negeert is dan jouw keuze.

Vanmiddag hitte ontvlucht naar bioscoop en met gezin deze mooie remake gezien. Heerlijk ontspannende en opvrolijkende film. ????

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Remakes

Berichten verplaatst naar The Omen (1976)

Nu graag weer over The Lion King

Fijne beschouwing van Thomas Heerma van Voss over waar jeugdnostalgie en realisme gaan wringen in de nieuwste Disney-remakes. Tot de neushaartjes aan toe – De Groene Amsterdammer

Zwak stuk. Dat Mufasa tien en nu door een zwsrte stemacteur wordt gespeeld blijft onbenoemd.

En ja het licht (de dag) wordt doorgaans met goed geassocieerd en het donker (de nacht) met het kwaad. Dus aan dat stigma zal de donkere medemens nooit ontkomen. Met racisme heeft het dus niets te maken. De schurken staan nu eenmaal voor de duisternis.

Na de kritiek, voorzover je dit kritiek kunt noemen, op te donkere bloeddorstige hyena's gestopt met lezen. Die auteur is gewoon af.

Aardige kinderfilm verder. Niet mijn ding, maar omdat de kinderen soms rechtop in hun stoel zaten toch een dikke 3,5.?

Dit is nauwelijks de strekking van het stuk!? Daarom ontgaat me ook het belang van de stemacteur van Mufasa. Hij signaleert wat de kritiek is en dat een huidige generatie scenaristen met nieuw materiaal vermoedelijk andere keuzes hadden gemaakt. Lijkt me gewoon waar.

Deze auteur laat daar zien dat hij spijkers op laag water zoekt. Zoals er wel meer zijn vandaag de dag. Ik kan ervoor kiezen mee te gaan met deze hysterie en beginnen over een donker zwijn dat slachtoffer van deze hyena's was enz enz enz. Maar dat doe ik niet, want stompzinniger kan bijna niet.

En vast en zeker dat er scenaristen zijn die vandaag de dag onder invloed van deze hysterie andere keuzes maken. Ook dat gaat voorbij. En weer een generatie later kijken we hier hoofdschuddend op terug. Omgaan met de uitwassen van social media kunnen we vandaag de dag namelijk nog niet; niet iedereen die iets roept zegt daadwerkelijk iets. Mark my words.

Ik weet niet waarom, maar bijna al jouw linkjes die je plaatst hebben een vinger die wijst richting racisme of iets in die buurt.