The Lion King (2019)

Die eerste zin alleen al: En ineens kun je moeilijk over The Lion King schrijven zonder de vraag te behandelen of de film fascistisch dan wel racistisch is.

Hoezo? Dat kan prima zonder. Allicht niet in een hedendaags linksdeugend wereldbeeld, maar verder gaat dat uitstekend. Ik moet mijn review nog schrijven bij deze film, ik zal bij dezen beloven er niet over te schrijven en ik vermoed dat dat vrij makkelijk zou gaan.

Juist doordat er zo met kleur wordt gespeeld (let ook op het gebruik van blauw en rood in Aladdin) in de tekenfilms zijn die films zo sprekend en herkenbaar, ook nu 20 jaar later nog. Dat missen de remakes juist.

En allicht kan Doornroosje ook niet meer, net als Sneeuwwitje, vrouwen die niets anders doen dan gekust te worden door een prins. #MeToo. En Necrofilie. En zo kunnen we wel even doorgaan.

Ik wacht overigens op een remake van Black Panther met een blanke acteur in de hoofdrol. Kijken of men dat ook prima vindt. En een zwarte Ariël? Prima, net als die donkerdere MJ in de Spider-Man in de MCU.

Ik vind de hele aangewakkerde discussie juist racistisch. In mijn (liberale) ogen maakt het geen bal uit welke kleur iemand heeft.

Plaats bovendien de donkere getinte medemens in een soort van slachtofferrol. Nogal vernederend, lijkt me.

Het laat wel uitstekend zien hoezeer mensen geradicaliseerd zijn en uiteindelijk keert dat zich tegen deze beweging. Tekenfilms die als instrument dienen voor een deaalbeeld. Hyena's icm huidskleur. Duisternis icm huidskleur. Raciale patronen denken te zien, komaan zeg. Jiskefet is er niets bij.?

Als je Scar (zwarte manen) als racisme gaat bestempelen bevindt je je op een hellend vlak. De kleur zwart staat nou eenmaal voor donker, onheil, duisternis, het kwaad. Is Darth Vader dan ook racistisch? Zijn de witte Storm Troopers racistisch omdat ze de zwakkeren onderdrukken? Is Luke een voorbeeld van een white savior?

Mijn hemel, mensen. Er heeft nog niemand werkelijk gereageerd op de strekking van het artikel, namelijk dat het realisme wringt. En dat misschien juist daardóór mensen dingen gaan zoeken die er niet altijd zijn. Ik dacht dat The Lion King over stokstaartjes ging, maar niet over jullie stokpaardjes.

Zucht, alsof we jouw dubbele agenda niet doorgronden. Je post hier enkel naar links die vermeend racisme aankaarten, terwijl ik je nog nooit over Richard Attenborough gehoord heb....

Waarom plaats je geregeld linkjes over racisme op deze site en ga je achteraf verontwaardigd doen als niet iedereen het massaal met je eens is?

Maar op dat punt vind ik het ook gewoon een zwak artikel Donkerwoud. Hij stelt even terloops een vraag of realisme juist het racistische element van The Lion King versterkt, zonder met voorbeelden te komen of uit te leggen wat hij er zelf racistisch aan vindt. Want juist door het realisme van deze versie zie ik er geen racistische stereotypen in, maar gewoon leeuwen (met de stemmen van zwarte acteurs/actrices btw). The Lion King 1994 versie heeft geen racistische elementen (wel fascistische, zie Be Prepared), dus realistische leeuwen en hyena’s al helemaal niet.

Dit is een verwijzing naar Nazi-Duitsland, dat waren geen fascisten. Maar buiten dat is daar natuurlijk sowieso niets facistisch aan, anders is Novecento dat ook en Schindler's List een antisemitische film.

Is het ook niet zo dat ze meer doelen op de boodschap van Mufasa? Dat er één sterke leider is die braaf gevolgd wordt en een kulverhaal neerlegt (lichaam wordt gras) om zo vlees te kunnen eten.

Nazi-Duitsland is in pure zin niet fascistisch, maar toch worden ze wel vaak zo aangeduid hoor. Maar strikt genomen heb je gelijk. Lijkt me dan eerder dat de veganisten en milieuextremisten boos op Mufasa moeten zijn, niet de anti racisten .

Hoezo? Mufasa is juist voor het behoud van de balans. Het is Scar die kaalslag laat plegen. Hij staat voor de mens.... Het idee dat wij de hoeder van de natuur zijn is een volslagen krankzinnig Christelijk concept. Een van de meeste foute gedachten ooit. De moord die wij op de natuur plegen doet elke genocide verbleken. Wij zijn de tumor van deze planeet.

Was ook ironisch bedoelt Basto. Ik denk dat er niemand op deze wereld is (weldenkend) die nog denkt dat wij de mens de “hoeder van de natuur zijn”. Dan moet je de afgelopen 150 jaar wel onder een steen hebben geleefd.

Dank, nu snap ik je eerdere berichten ook.

Vanaf het eerste moment dat ik de trailer zag wist ik dat ik deze in de bioscoop wilde zien. The Lion King is toch wel zo'n beetje de beste Disney-animatie dus de verwachtingen waren, zeker na het zien van de verbluffende animatie, hooggespannen. Sowieso is de laatste keer dat ik de tekenfilm zag in het VHS-tijdperk geweest, en ik had wel zin in een nostalgische remake.

Bij het zien van de openingsscène wist ik dat het met de animatie wel goed zat. Dit is het beste wat ik tot nu toe heb gezien, de beelden zitten tegen het foto-realistische aan. De manier waarop de dieren bewegen, de minuscule haartjes die wapperen in de wind en het water dat natuurgetrouw reflecteert. Het is echt een wonder waar de hedendaagse techniek voor staat. Ook het bewegen van de monden stoorde me geen seconde.

Wat we verder voorgeschoteld krijgen is een bijna één-op-één-kopie van de animatie. Zoiets had ik vooraf al gelezen, dus tegenvallen deed het niet. De verschillende personages komen stuk voor stuk prachtig tot leven, al is er wel wat minder emotie te bespeuren bij deze realistische weergave. Gelaatstrekken op een echte leeuw zijn immers moeilijker af te lezen. Maar als dan de beruchte scene komt is het muisstil in de zaal, hoor je hier en daar wat gesnotter en kreeg ik ook weer een kleine brok in de keel. Prima dus.

Door de realistische aanpak is de humor ook wat minder. Natuurlijk zitten er een aantal woordgrapjes in, maar de charme van vooral Timon en Pumbaa zit vooral in de mimiek en impulsieve acties zoals verkleedpartijtjes (wanneer Pumbaa aan de hyena's wordt aangeboden bijvoorbeeld). Dit soort komische situaties zijn makkelijk te tekenen, maar in een live-action zou het uit de toon vallen.

De liedjes zijn weer heerlijk herkenbaar en bij vlagen leuk om te horen. Het Spirit van Beyoncé is werkelijk afgrijselijk, wie zit er op zo'n nieuw nummer te wachten? Bovendien schreeuwt het vooral: "Ik ben Beyoncé en ik kan zingen. Dit is mijn moment of fame, hoor maar!" Can You Feel the Love Tonight zingen zonder de maan te tekenen zet je toch ook je vraagtekens bij, en jammer dat sommige liedjes zijn ingekort, het Be Prepared bijvoorbeeld. Ik miste de marcherende hyena's, maar misschien wilde Favreau niet teveel commotie veroorzaken. Maar laat tegenwoordig een scheet en het internet is over de zeik.

Het is geen schande dat deze film net iets minder is dan het origineel, aangezien die als een koning aan de top staat. Het was het bezoekje wel waard, al was het maar vanwege de animatie. Door de realistische aanpak gaat er wel wat charme verloren, maar het verhaal blijft mooi en wordt nog steeds met overtuiging overgebracht.

De animatie uit 1994 is retestrak gemonteerd, er zit geen moment te veel in, de boog altijd gespannen voor maximaal emotioneel effect en toch wordt overtuigend een volledig verhaal verteld. Als een Griekse tragedie in 3 akten met een proloog en epiloog die naar elkaar verwijzen en de cirkel rond maken. Haast een perfecte film, behalve dat de derde akte iets te gehaast is.

Die basis blijft natuurlijk bestaan, en ik moet de film daar ook op beoordelen (dus slecht is de basis zeker niet), enkel is deze film op wat nuances wat anders en vooral langer. Maar juist die lengte wringt zich. Het is een één-op-éénverfilming (die openingsscène begon zelfs lachwekkend te worden) dus moet er ergens tijd worden gewonnen. Dat kan door Beyonce een liedje te laten zingen, maar vergelijk dat met die korte scène in het origineel van net geen 20 seconden die veel harder binnenkomt. Of als Rafiki ontdekt dat Simba leeft. Simba valt neer in het origineel, pluisjes vertrekken in de nacht, 5 seconden later is het dag en heeft Rafiki dat gepakt. Maar in deze film duurt dat echt eeuwen waardoor elke vorm van effect al verdwenen is.

Alleen dat muisje in het begin is echt een fijne toevoeging, een scène die veel langer duurt maar wel geinig is en haast een natuurdocu wordt. Als je dat ziet denk je eerder: misschien had Disney echt volledig naturel moeten gaan en dit als docu moeten brengen, maar dan met het verhaal van The Lion King. Dan had je een originele film gehad. Niet dat dat veel geld had opgeleverd dus dat zou nooit gebeuren, maar een mens mag dromen toch?

Want Disney kiest voor realisme, maar dat is soms niet altijd overtuigend en verder vooral saai. In de animatie kon met karikaturen worden gewerkt, gezichten vol emotie, liedjes worden opgekleurd, Mufasa’s dood waarin zijn gezicht ineens enorm donker wordt als hij weet wat er gaat gebeuren, dat wegvallen van geluid erbij ook. Let trouwens ook op hoe die scène een mooi geheel is, de stormloop begint met een zoom op Simba en eindigt met een zoom van Simba af. Een mooi afgekaderd geheel. Niets van dit alles zit in deze versie van 2019, het is nogal een duf visieloos geheel.

Daar kunnen de acteurs weinig aan doen. Jeremy Irons was geweldig als licht theatrale Scar maar zou niet ook niet bij deze film hebben gepast. Ejiofor doet het niet slecht, maar kan gewoon geen indruk achterlaten met dit materiaal. Alleen Oliver als Zazu met een accent alsof hij in het Britse hof werkt is dan wel weer goed en fijn gedaan.

En ja, de cgi is op momenten overtuigend (helemaal als er met focus wordt gewerkt, dat ziet er echt geweldig uit). Maar even vaak heb je toch het idee naar nepbeelden te kijken. En ik weet dan niet of dat komt doordat je weet dat het computeranimatie is, of doordat het soms gewoon niet goed genoeg is.

Eerlijk is eerlijk, ook al is de film langer en zijn scènes te lang gemaakt om goed over te komen, de film verveelt niet. Dit kijkt eigenlijk opvallend makkelijk weg. Maar er zit geen enkele ziel in, geen moment dat de film me raakt (enkel als Simba's moeder hem terugziet, maar dat was het enige moment ook). 2,0*

Er zit een 'echt' shot in Lion King:

bron

Live action dus

Een lastige film om te beoordelen. De animatie klassieker van Disney staat hoog in mijn favoriete films aller tijden, en kan ik keer op keer bekijken. Deze remake oogt prachtig, en ik merk dat ik op dezelfde momenten geraakt blijf worden. Dat is een goed teken. Daarnaast is de over de top humor die in het origineel prima past hier wat afgezakt, waardoor het wat echter aanvoelt (ik ben bij dat ze bijvoorbeeld die wilde dieren-dans 'Can't wat to be king' niet volledig in live-action hebben nagemaakt, dat zou belachelijk zijn).

Een mooie versie, enig nadeel is dat je van te voren precies weet wat je kunt verwachten. Wanneer je na de eerste minuten gewend bent aan de fantastische animatie, krijg je vrijwel hetzelfde verhaal als in het origineel. Maar voor de liefhebber moet dat geen probleem zijn.

4*

Deze link heeft niks met racisme te maken, maar ik toon 'm jullie graag. Erg grappig.

The Ultimate ''The Lion King'' Recap Cartoon - YouTube

Aardige film maar, zo heb ik bijdeze geleerd, digitale dieren zijn gewoonweg niet mijn ding. Te realistisch aan de ene kant en niet genoeg tekenfilmachtig aan de andere kant.

Mijn eerste bioscoop film als klein meisje,en ook meteen mijn favoriete film. De originele versie betekend(e) heel veel voor mij,en ik kon niet wachten om de live action te zien. Ik ben een emotionele dame,maar dat ik binnen 3 minuten zou gaan snotteren had ik echt niet verwacht. Veel scenes leken zoveel op de originele versie en persoonlijk vond ik dat prachtig. Ondanks dat ze ook wat dingen veranderd hebben dat ik niet erg vond miste ik ook wel wat scenes. Mijn vriend en ik zaten met smacht te wachten op de ''mufasa mufasa mufasa'' scene maar deze kwam jammer genoeg niet. Meer dingen miste,maar niet alles paste nog in een live action. Ik vond het een mooie film,heb me niet verveeld en vond op 1 na alle stem acteurs goed en fijn om naar te luisteren. James earl jones was een hele welkome stem,dit riep extra herinneringen op. De stemmen van de welpjes waren goed,en Pumbaa was een leuke comic relief. Beyonce daarentegen..wie heeft bedacht dat zij een goede toevoeging zou zijn? Nala was alleen interessant als welpje,zodra Beyonce haar insprak voelde het totaal niet natuurlijk meer. Ik was vroeger fan van haar,vond haar een goede zangeres,maar in deze film heb ik me enorm geïrriteerd aan haar afgrijselijke zang. Het was al nauwelijks te doen in Can you feel the love tonight maar Spirit spande de kroon. Ronduit abominabel. Ik snap niet hoe zo'n zangeres het zo kan verpesten en vraag me nu ook af of ik me al die jaren me enorm vergist heb in haar talent. Dit heeft ook geresulteerd in een lagere score. Waar de 94 versie een 5 kreeg krijgt deze een 4.5,maar vanwege het ontbreken van talent en de afschuwelijke zang van Beyonce een 4. Jammer. Enorme mis casting. Maar al met al,prachtige film,veel gehuild en ook veel gelachen.

Geanimeerd door Cas van de Pol. Ik zou zweren dat dit een MM user is waar ik wel eens op zijn profiel heb geklikt en zijn naam las...

Leuke video trouwens ja.

Edit: Ben jij dit, sinterklaas?

Weet niet wat hier verkeerd aan is Mooie remake van een klassieker, ondertussen 25 jaar geleden, die weet te entertainen op gebied van prachtige beelden, leuke scènes en van een verhaal dat weliswaar gekend is maar toch nog steeds weet te boeien. Deze remake kan op zich wel omdat het al een tijd geleden is en vooral dat de live action toch nog een ander gegeven is. Natuurlijk heeft het originele zijn charmes, maar deze prent heeft ook zijn sterke punten zoals de adembenemende beelden en een wat meer duistere getinte aanpak in het verhaal. Humor is minder aanwezig, maar gezien die aanpak ook wel logisch. Trouwens er zitten nog voldoende grappige scènes in de film. En wat hou ik toch van die geweldige stem van James Earl Jones als Mufasa. Een stem die je onmiddellijk kent. Geweldig ! Topfilm en eigenlijk een aanrader om in de bioscoop te gaan zien. 8/10

Nee, hou niet zo van die Lion King-shit

En mijn naam is met een "Z".

Het is een klassieker van velen, dus de verwachtingen voor deze film waren te hoog. Probleem is niet de digitale perfectie, of de bijna perfecte replica van de originele film maar de levenloze stemmen van de acteurs. Scar en Mufasa (ja zelf de enige echte James Earl Jones die terug komt) lezen hun papiertje af en vergeten het karakter tot leven te brengen. Dit voor bijna elke acteur (Timon, Pumba en Zazu waren nog best te pruimen, al mis ik Nathan Lane en Rowan Atkison wel). Maar talloze klassieke one-liners gingen volledig de mist in en het werd het ene slaapverwekkende gesprek na het andere. De originele film had hart en ziel, en dat voelde je ook in de stemmen. De legendarische zin "Long Live the King" kon niet saaier en emotie-lozer uitgesproken worden dan hier het geval was. Het 2de deel van de film maakte veel goeds, net omdat er wat meer kleur in de stemmen kwamen door Pumba en Timon, maar algeheel mist deze film gewoon hart. Beyonce was dan nog het ergste met haar gezang in "Can You Feel the Love Tonight" en dat nieuwe liedje Spirit. Trok op geen bal. Ik ben verbaasd hoe goed ik Aladdin vond (ook al moest er daar een enorme grote persoon vervangen worden (Robin Williams), maar die film had hart, ziel en was grappig. Dit hier was een aaneenschakeling van boring one liners, tonatie-loze afratelingen en werd pas op het einde wat beter door de kleur van de komische karakters. Ik ben blij dat ik hem gezien heb, maar het toont aan dat stemmen zoveel kleur kunnen geven of verliezen als je hart er niet in zit. Dat is zo in video games, in andere animatie films, en gewoonweg natuurdocumentaires. Disney, you failed with the magic in this one.

Fantastisch mooi gemaakt. Dit heb ik nog niet eerder op dit niveau gezien. Voor de rest is het een 1-op-1 remake.

Hier ben ik het wel een beetje mee eens, zij het in gematigde vorm. Dit weerhoudt de film ervan om een geweldige ervaring te zijn.

Uncanny Valley and Photorealism: The Lion King (2019) - YouTube

Ik heb van de film en vooral van de details genoten. Voor diegene die het racistisch vinden moeten gewoon niet zeuren en niet overal wat achter proberen te zoeken. Dat soort linkse mensen zien altijd wel iets om over te zeuren.

Wat een reacties hier.....

Wat mij stoorde was dat geen enkel dier een geslachtsdeel had. Loop eens door eens door een dierentuin en kijk eens naar de dieren.....

Dus zover realiteit.... of moest het gender neutraal voorstellen......