Peppermint (2018)

"Woman on Fire"

Morel goes Tony Scott. De film doet vanaf de opening scene meteen denken aan Man on Fire, Waar Denzel ook enkele gangbangers een inventieve dood bezorgde. Garner doet hetzelfde in Peppermint. Toch weet de film ondanks rip offs van vele andere revenge films best te vermaken en houd Garner zich goed staande. Helaas word er weinig info gegeven over de training die vooraf ging aan haar killing spree. Maar door de rest van de achtergrond begrijp je Riley's motieven.

Verder niet heel speciaal, maar Peppermint bevat een aantal leuke scenes en net als Morel in Taken deed, is de actie weinig subtiel en behoorlijk recht toe recht aan. Drama is er gelukkig niet veel aanwezig en had de film eigenlijk ook weinig goed gedaan, aangezien de drama die er in zit niet heel erg overkomt. Het doet je te weinig om echt mee te leven.

Garner is best goed in haar rol, maar het is Gallagher Jr. die alle aandacht naar zich toe trekt. Een prima rol en goed gespeeld. De bijrollen van vooral de acteurs die de kartel onderdanen vertolken hadden beter gecast kunnen worden. Ze komen gewoon niet overtuigend over.

Een film die vooral aan veel andere revenge films doet denken, maar naarmate de film vordert toch enig eigen gezicht krijgt en overall best weet te vermaken.

Redelijke rechttoe rechtaan revenge flick.

Gezin van vrouw wordt vermoord, daders gaan vrijuit door corruptie, vrouw duikt onder en komt opeens terug als killing machine en gaat aan het werk.

Tja, zoals gezegd rechttoe rechtaan. Je ziet niets van de ontwikkeling van haar hoe ze van gewone werkende moeder naar deze effectieve moordenaar gaat.

Ze is gewoon opeens weer terug in LA en gaat aan het werk. Beetje jammer. En de kills en gunfights zijn wel aardig, maar laten we eerlijk John Wick did it way better.

Ach een aardige revenge flick met een ok cast.

Jennifer Garner is Above the Law, Hard to Kill en Out for Justice in deze volstrekt humorloze, vaak ronduit wrede wraakfilm met een bijzonder dubieus slot. Jennifer Garner beschikt zonder enige twijfel over meer acteertalent dan Steven Seagal, maar het kan haar toch niet ontgaan zijn dat dit een leeghoofdige actiefilm is? Ze speelt haar rol als supermoeder, die vijf jaar na de moord op haar man en dochter opduikt om het hele drugskartel (en een paar corrupte officials) in haar ééntje om zeep te helpen, echter alsof het een melodrama betreft. Regisseur Pierre Morel lijkt het vroege werk van Seagal wél gezien te hebben, getuige de casting van Juan Pablo Raba als drugscrimineel Diego Garcia. Die lijkt namelijk als twee druppels water op Richie Madano in Out For Justice! De actie in deze film, die bij deze genomineerd is voor Slechtste Filmtitel Van Het Jaar. is ronduit teleurstellend: pas in de finale is er sprake van enige tegenstand, tot die tijd verhoogt Super Mom de bodycount door de karikaturale schurkjes in hoog tempo neer te knallen. Lafjes dus, maar vooral saaitjes...

"So she spends the last five years doing what?"

Pierre Morel heeft een paar aardige titels op zijn naam staan, dus ik verwachtte hier ook een vermakelijke flick te zien. Maar dit is wel van een enorm bedroevend niveau zeg.

Jennifer Garner komt hier opdraven als een zorgzame moeder die transformeert naar een wraakengel zodra haar man en dochter om het leven komen door een drugskartel. Hiervoor heeft ze blijkbaar vijf jaar training nodig - waar je niets van ziet - om dit te kunnen bewerkstelligen. Als kijker heb je het allemaal al eerder en veel beter uitgewerkt zien worden.

Het verloop is erg stompzinnig en raakt kant noch wal, het is alsof men niet eens de moeite heeft genomen om dit nog enigszins te reviseren. De dialogen die door de bordkartonnen personages gebezigd worden zijn te lachwekkend voor woorden, gesteund door de bekende clichés. Het gepoogde drama is bovendien nog eens slaapverwekkend.

Dan moet de actie wel goed zijn zou je denken, vooral met iemand als Morel die aan het roer staat. Helaas bestaan deze scènes hoofdzakelijk uit een rommelige montage waar geen greintje sensatie in is te bespeuren. Je ontkomt er niet aan dat het geheel vrij goedkoop oogt, zelfs Garner lijkt er geen goesting in te hebben met haar inconsequente portrettering.

Al met al is 'Peppermint' eigenlijk een film die beter op Netflix gedumpt had kunnen worden tussen het gros van alle B-films, maar per ongeluk toch in de bioscoop is verschenen.

1,0 Sterren.

Ontzettend goede aanrader!

Peppermint is een wraakfilm zoals er al tig van zijn. Het gezin is uitgemoord, eentje overleeft het en gaat los. Maar dat dit subgenre nogal voorspelbaar in elkaar steekt wil niet zeggen dat het niet leuk kan zijn om naar te kijken. Ik vond de film ieder geval prima te doen, al was het bijzonder ongeloofwaardig om brave moeder Jennifer Garner (mooie vrouw nog steeds overigens en ze speelt haar rol prima) plots getransformeerd te zien in een koelbloedige killer die een compleet drugskartel zonder moeite de baas is. Hoe ze is getransformeerd is me ook een raadsel, slechts wat vluchtige beelden wat ze in Europa aan het vechten was vond ik erg zwak om me te overtuigen.

Maar goed, niet zo belangrijk. Ze gaat wel lekker los als een Rambo op het kartel, maar spijtig was wel weer dat bijna alle moorden erg ongeïnspireerd waren met een beetje mensen door hun hoofd te schieten. Dit soort filmpjes kijk je toch ook voor de meer bevredigende, creatievere kills met messen en andere attributen. Tevens draait de camera vaak wel erg snel weg, waardoor de meeste kills niet echt veel impact op me maken. Verder zijn de personages nogal erg zwart/wit. Zij is de liefste moeder van de wereld en de vijanden zijn kwaadaardige kartelleden die genadeloos een gezinnetje af kunnen maken. De grote bad guy vond ik trouwens wel geinig, maar zijn einde was weer erg simpel. Dat is wat ik dus bedoelde. Het voelt dan allemaal niet zo heel vermakelijk aan. Maar het is wel leuk entertainment geworden, al verwacht je van de man achter het meesterlijke Taken wel meer. Die film was zoveel beter dan deze Peppermint.

3*

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan kijken.
Er was niet veel animo voor deze film, behalve wij tweeën, waren er nog vier mensen en dan voelt zo'n gigantische zaal erg leeg aan.

Kan hier kort over zijn: matig en oninteressant werkje.

Morriel lijkt met Taken een toevalstreffer te hebben gehad, want er na heeft hij niet veel potten meer weten te breken en valt daarom met deze film weer terug op het reeds beproefde recept van zijn succesfilm:
één persoon die, als wraakengel, het opneemt in zijn/haar eentje tegen een hele bende van criminelen.

Helaas is deze Peppermint in alles stukken minder dan Taken en leek Neeson stukken realistischer en geloofwaardiger.
Hij was immers al vanaf het begin van die film een expert in gevechtstechnieken, scherpschieten en probleem oplossen,

terwijl we nu bij Garner maar moeten aannemen dat ze op één of andere manier dit ergens heeft geleerd toen ze vijf jaar verdwenen was en kennelijk ondertussen vertoefde in Azië en Europa. Tja...
Dat je daar ook helemaal niets van te zien krijgt, maakt het er ook niet beter op.

Er had best nog een aardige actiefilm in gezeten, maar het probleem is dat de actie nergens onderscheidend en daardoor ook totaal niet gedenkwaardig is.

Ook het niet tonen van de eerste drie moorden, notabene die van de daadwerkelijke moordenaars van haar man en dochtertje, is echt een sof van jewelste. Echt een hele slechte keuze van de regisseur.

Garner in hoofdrol is verder wel o.k., maar helaas wordt ze toch omringd door oninteressante doorsnee acteurs, die het gevoel, dat je naar een b-film zit te kijken, alleen nog maar verder onderstrepen.

Niet super slecht, maar zeker geen aanrader om er speciaal voor naar de bioscoop te gaan.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Ik ben wat verbaasd over de negatieve reacties hier. Misschien ligt het aan de intentie waarmee ik de film in ging... ik verwachte namelijk een standaard wraak verhaal, en dat was het ook. Vrijwel alles is voorspelbaar en het dunne verhaal verrast ook nergens echt (behalve dan die dubbelrol van die agent, die zag ik dus niet aankomen).

Maar goed, ik heb me prima vermaakt in de bios. De actie was goed, een paar goede schietscenes, en ik kon goed meeleven met het personage en haar tragische verhaal.

Minpunten zijn er zeker te noemen: het socialmedia verhaal voegt werkelijk niets toe, dat deden ze bij Death Wish toch wat beter. En de scene dat ze bij die bitchy vrouw uit het begin van de film langsgaat... waar was dat voor nodig? Dat je je oude vijand nog even intimiderend gedag zegt snap ik, maar deze vernedering had deze vrouw ook weer niet verdiend. En wat was dat voor geklets over haar stukgelopen huwelijk? Nee, deze scene sloeg volledig de plank mis, in een film die ik verder vermakelijk vond.

Garner speelde erg goed: ze was geloofwaardig als liefdevolle moeder en als moordmachine. Zoals mijn vriendin zei: Een film als deze zouden ze eens op een Ladies Night moeten draaien, dit is girlpower tot het bittere eind!

Vendetta films gaan er bij mij altijd wel in als zoete koek mits goed in elkaar geregisseerd, zo ook deze Peppermint, vond hem bijvoorbeeld beter dan de Death Wish re-boot met Bruce Willis. Prima tempo zonder ergens te verslappen.

Natuurlijk vol met cliche's maar prima te verteren. Lekker rauw en nietsontziend geweld recht toe recht aan hoewel de dialogen nogal kort door de bocht en wat stompzinnig aandeden. Jennifer Garner vond ik ook niet de meest voor de hand liggende keuze voor een rol als deze, had liever een Gal Gadot, Alicia Vikander of Scarlett Johanson gezien maar mogelijk waren die te duur.

Aardige film, deze vrouwelijke tegenhanger van de Equaliser, moest er immers een keer van komen....

Een film met veel acties en doden. Het was allemaal wat gemakkelijk wat zij deed. Maar ja het was maar een film toch.

Deze film heeft een uitstekende cinematografie en uitstekend acteerwerk met name van Jennifer Garner in een ietwat voor haar "ongewone" rol. Voor mij had het wat meer logica kunnen ontvangen als er wat meer werd ingezoomd in de tussenliggende periode van vijf jaar met scènes van haar training, planning, etc. Nu is het zoiets van de hak op de tak en maakte het niet bijzonder geloofwaardig.

Altijd leuk een 'wraak' film. Jennifer Garner is ook nog eens mooi om naar te kijken. Ze doet het best goed in deze rol. Normaal speelt ze vaak lieverdjes. Er zitten wel veel 'fanta' momenten in. Hoe kun je ooit in je eentje zo'n grote criminele bende gaan uitmoorden. Maar als je dat opzij zet, dan krijg je gewoon een simpele actie film met weinig dialogen en veel wraakacties. Het kijkt toch lekker weg en ik krijg er een goed gevoel bij, als de bad guys aangepakt worden. Leuk einde ook.

Aardige wraakfilm van het genre death wish.

Wel een beetje ongeloofwaardige scenes .

Keek wel lekker weg vond ik

Nog net geen B film,maar ook niet A film waardig moet ik zeggen.

Redelijke film waar meer in had kunnen zitten. Het verhaal is niet origineel en soms wat onlogisch. De uitwerking is deels goed. Het grootste minpunt is dat de periode van het uit coma waken en het wraak nemen vrijwel geheel geen aandacht krijgt. Dat is echt een gemis, wellicht nog een opening voor een tweede deel. Buiten dat is de film best spannend en is de actie vrij grof. De vaart zit er goed in en de film verveelt geen moment. Verder zet Garner een aardige rol neer. 3.5

Actiespecialist Morel levert solide werk en doet wat hij eerder presteerde met Taken: Een qua opzet simpele vertelling omzetten in een effectieve thriller. Erg hard vaak, maar ook stijlvol en waardig. Had in verkeerde handen zo maar een ordinaire en de zoveelste wraakfilm kunnen worden, maar je kunt hier redelijk goed in meegaan. Afgezien van het matige acteerwerk in de bijrollen, zit er verder geen valse noot tussen. Sterke hoofdrol van Garner die de onwaarschijnlijk transformatie van werkende familievrouw naar gekwelde wraakengel heel mooi weet te verbeelden. Als je dan zo nodig een film zonder diepgang wil afleveren doe het dan zo als met deze Peppermint.

Leuke "wraak" film, Jennifer Garner blijft leuke actrice

Mooie bioscoopavond gehad

Een wraakfilm zoals zovelen. Inclusief slap verhaal met een "twist" die je van mijlenver ziet aankomen, stereotype badguys en een handje vol "waar slaat dat nou op" momentjes. Maar waar deze genrefilm zich wél in onderscheidt, is dat de held van het verhaal ontzettend goed wordt neergezet. Want Jennifer Garner steelt absoluut de show. Daarnaast zijn de soundtrack en de montage lekker vlot en laten de actiescenes niks te wensen over. Prima film voor als je zin hebt in een makkelijke, hapklare actieflick dus.

Erg matig, dit standaard wraakfilmpje met als enige onderscheidende element dat de hoofdpersoon een vrouw is. Verder de gebruikelijke voorspelbare plotlijntjes en een reeks uitwisselbare schurken. Qua aktiescenes valt er niet veel te beleven en visueel weet regisseur Pierre Morel er ook niet iets bijzonders van te maken. Jennifer Garner doet het redelijk in de hoofdrol, maar ook zij weet dit werkje niet aan de grijze middelmaat te onttrekken.

Matige film over een vrouw alles op alles zet om de moord op haar man en dochter te wreken. Een wraakfilm met een mager plot in de categorie 'allemaal al eens eerder gezien'. Een ongeloofwaardig hoofdpersonage en ook de actie-scenes weten zich nergens te onderscheiden. Slecht is het niet echt te noemen, maar goed allerminst.

Och , een vlotte wraakfilm met verstand op nul want alles loopt wel heel gemakkelijk tijdens haar wraakplan. Iets te gemakkelijk. Maar vervelen doe je niet. 6/10

Meevaller.

Jennifer Garner als actieheldin, ik maakte me wat zorgen of dat wel werken zou. Maar ze komt er behoorlijk mee weg, al is het geheel natuurlijk wel een grote opstapeling van suspension of disbelief. Hoort wel een beetje bij het genre vind ik dan, en Garner is lang niet het zwakste onderdeel in de hele ongeloofwaardige brij. En buiten dat, het geheel begint misschien een beetje sloom en mak, de spanning wordt netjes opgebouwd en eens de vaart er goed in zit valt het niet meer stil. Vermakelijk en onderhoudend, vakkundig uitgewerkt.

Op herhaling

Nadat Jennifer Garner 13 jaar geleden klaar was met het neerhalen van haar aartsvijand als Sydney Bristow in Alias (en vooruit, ook het redden van de wereld of iets dergelijks) doet ze een soortgelijk riedeltje in Peppermint nog eens dunnetjes over. In zowel de serie Alias als in Peppermint is de aanleiding van haar wraakactie moord, en hoewel de serie verder totaal niet met deze film te vergelijken is hebben ze verder nog wel een ding gemeen: namelijk Garner die stevig ass kickt. Als liefhebber van de serie was het voor mij een waar genot om Garner weer als actieheldin te zien, zeker omdat ze na al die jaren nog steeds indruk maakt.

Garner draagt de film en dat is nodig ook, want met name het eerste half uur is amper door te komen. Deze hangt aan elkaar van de clichés, een vreselijke montage, en over het algemeen matig acteerwerk. Net toen ik de hoop begon op te geven begon de film gelukkig op stoom te komen en kwam het een stuk beter los, waarbij de actie mij er doorheen sleepte en zelfs wist te vermaken. Het is daarbij wel van belang geen aandacht te besteden aan logica, enige vorm van geloofwaardigheid en een verhaal wat meer om het lijf heeft dan de plotomschrijving die op moviemeter staat, want indien je dat van plan bent kom je (net als Riley in deze film overigens) van een koude kermis thuis.

Om bovenstaande zaken geeft de regisseur namelijk geen sodemieter, hij is enkel op zoek naar een excuus om zoveel mogelijk actie op het scherm te toveren. En een verhaal? deze dient hoogstens als opzet en kapstok om de actie aan elkaar te rijgen.

3,0*

Ps Waarom laten zoveel actieheldinnen eigenlijk hun haar zo schrikbarend kort knippen? Gelukkig corrigeert de regisseur deze ''fout'' al snel wanneer onze wraakengel op klopjacht gaat.

Ik zie dat ik niet de enige ben die naar Alias wilde refereren. De hele tijd zag ik deze film als een onofficiële sequel en dat zorgt ervoor dat het verhaal iets beter uit te zitten is. Verder is het een film uit duizenden. Garner komt op zich goed weg met haar badass rol en het geweld is bij vlagen goed in beeld gebracht, maar uiteindelijk ontbreekt het aan een charismatische badguy of andere zijpersonages die echt iets toevoegen aan het plot. Gelukkig duurt de film niet lang en vermaakt het allemaal prima, maar heel bijzonder is het niet.

Pierre Morel zet hier weer eens een lekker vet actiefilmpje neer.

De inhoud kan je wel dromen. We volgen hier een middenklasse gezin; moeder, vader, kind. Hartstikke leuk allemaal. Totdat vader en kind worden neergemaaid door een drugskartel en moeder het overleefd, maar in een coma beland (Hard to Kill?) De moeder heet Riley en haar gedrevenheid zal met de moment groter worden.

De rechter verklaard haar voor gek bij de getuigenis en ze staat er helemaal alleen voor. Is op zich niet erg, want nu kan ze zichzelf uitleven. En nee, dat gaat niet van een leien dakje.

Want deze dame is wel heel gedreven en haar prooien komen er niet met een paar schrammetjes van af... En dan niet alleen de prooien.... Zelfs als ze getuige is van een alcoholistische vader die zijn kind verwaarloost, leest ze die vader even een goed lesje voor. De prooien mogen het bekopen met een paar smakelijke martelingen en porties kogels; de actiescene's zijn echt weer moddervet en flitsend geschoten en houden het niveau omhoog.

En natuurlijk, is er ook niets zoals het lijkt, en is ook niet iedereen te vertrouwen. Misschien kan je dat al een beetje raden.

Ja, het plot is zo dun als vloeipapier, maar Morel weet de boel toch weer te bejubelen met de dynamische filmtechnieken, groffe actiescene's, kilheid, toffe acteurs en groezelige settings. En Gardner is ubercool.

Ik heb genoten.

4,0*

Vreemd dat ik hier nog score voor had gegeven, zeker bij films vd laatste 10j zet ik normaal score hier. Korte inhoud kwam me toch vrij bekend voor en indd van zodra ze op de kermis waren, kwam de ganse film ff volledig voorbij, spijtig want ik wist plots terug meer dan ik wou, om het beetje spannend te houden Maar hou wel van wraakfilmpjes en dit er toch ook een uit het goede hout gesneden. Kapot door verdriet, dan nog zo'n onrecht door corrupte politie en justitie, je zou voor minder iedereen willen kapot maken die er iets mee te maken heeft. En oké het gaat er "soms" wat onrealistisch aan toe, maar dat stoort mij zelden. Ik denk de eerste kijkbeurt zou ik hem waarschijnlijk 8/10 gegeven hebben, nu hou ik het op een mooie 7/10.

Hm.

Helaas, toch niet de film waarvan ik had gehoopt dat het zou worden. Ik las diverse dingen in de TV-gids dat er grote hoeveelheden kogelregens en bloedfonteintjes voorbij gingen razen, maar ik kan bevestigen dat er van het laatste echt weinig sprake is.

Peppermint is zo'n actiefilm die de tijd neemt om alles in te leiden. Dit komt dan ook met het nodige drama en sentiment. Natuurlijk prima, maar daardoor zit een actiefan natuurlijk iets langer op zijn honger te wachten. En zeker als de opvolgende actie niet al te veel voorstelt blijf je ook op je honger zitten.

Garner speelt niet slecht, maar haar personage is nogal stompzinnig. Vond het in ieder geval niet erg als ze de eindstreep niet zou gaan halen. En met een film die ook in de bioscopen uitkomt is hier natuurlijk geen sprake van. Bijrollen doen het ook prima, al is er niemand waarvan ik echt WOW denk.

De inleiding was ook helaas het beste stuk aan de film, waar het sentiment ook het beste naar voren weet te komen. Dat de aanslag op het gezin gewoon in beeld komt is ook wel een goede actie. Maatschappijkritiek weet ook wel zijn werking te doen in de inleiding. Rechtszaak was bijvoorbeeld ook wel een degelijk moment.

Maar de actie die daarna komt stelt toch wel teleur. Er is veel actie, maar totaal geen opwindende actie. Duf in beeld gebracht en daarbij ook regelmatig ongeloofwaardig. Het is nogal tamme actie dat nooit speciaal of bijzonder in beeld komt. Het bloed mocht gerust tandjes extra vloeien.

Je hoopt natuurlijk op een hele gave over-the-top film, maar Morel wil zijn film een beetje ingetogen houden en daardoor is het allemaal wel iets saaier. Geen enkel echt goed shot, wel een paar mooie sfeerbeelden. Maar dat is het dan ook. Een tikkie saai en weinig vernieuwende actiefilm helaas.

Best lekker tussendoortje, maar niet verzadigend genoeg. De balans tussen het best serieuze begin, waar het meer richting The Brave One (2007) of Death Wish (1974) lijkt te gaan, en de knallende tweede helft, die zich meer ontpopt als Death Sentence (2007) is wel nogal zoek. En Riley had meer achtergrondverhaal verdiend, bijvoorbeeld een militair verleden of zo, om het ietsje geloofwaardiger te houden. Garner is niet alleen goed getoned maar acteert zelfs nog hier en daar.

Voor het piepkleine bijrolletje van Method Man hoeft niemand de moeite te nemen. En voor echt iets nieuws ook niet, behalve dan het te grazen nemen van die softe en corrupte rechter, dat vond ik wel een goeie. Hoeveel rechters in Nederland hebben al niet het vrij rond lopen van tuig op hun geweten? Ach ja, in film kan men wat fantasie uitleven. En dan denk ik ook, oppakken die schoften en in rijen van 6 op de stoeprand afknallen! Ik heb dus geen probleem met de guilty pleasure die zo'n film als deze biedt maar zachter gekookte eitjes zullen ongetwijfeld moraliserend gaan vingerwapperen dat dit allemaal echt niet kan in een rechtstaat....ja duh. Ik vond dat hier eigenlijk wel goed afgehandeld op het einde , de politie zou zo iemand inderdaad moeten steunen en die agent laat haar dus terecht ontsnappen.

Een misser die Chris Stuckmann ook noemde is dat er eigenlijk niet genoeg aandacht wordt gegeven aan de schurken die het publiek het liefst wraak ziet ontvangen, dat is allemaal veels te afgeraffeld.

De actie is vlot en verdienstelijk uitgevoerd en zo'n beetje wat je in Taken ook voorgeschoteld krijgt. Zeker niet de eredivisie maar als een soort van videovoer gaat dit er prima in.

Peppermint.... Zegt me niets. Ow, het film verhaaltje klinkt wel aardig.
Jennifer Garner, wie is dat ook al weer..?

Ik vond dit helemaal niet zo'n "verstand op nul" film, wat ik overigens altijd een rare uitspraak vind, alsof je bij sommige genres niet hoeft op te letten of alleen aan het geluid al genoeg hebt....

Er zat sowieso een aardig verhaal in de film en er was ook ruimte genoeg om de achtergrond rustig te vertellen, waarbij ik de overgang van de eerste scène naar het begin van het verhaal goed gekozen vond.

Een doodnormale vrouw/moeder die door een traumatische gebeurtenis veranderd in een moordmachine en tegelijkertijd wanneer haar doel behaald is, weer een hele kwetsbare vrouw blijkt.

Een groot arsenaal aan wapens, veel schieten, beetje knokken, veel actie!
Het enige jammere was eigenlijk dat er alleen "verteld" werd dmv een screenshot van een camerabeeld hoe ze zo getraind als een commando geworden was. Door de film een klein kwartiertje extra speeltijd te geven had daar wat meer aandacht aan gegeven kunnen worden.
En de plot twist tegen het einde de corrupte agent was wel verrassend maar ook veel te mager en deed er uiteindelijk niet veel toe voor het verhaal evenals de FBI agente, als die er niet was, was de film exact hetzelfde.

Waar je bij dit verhaal een top acteur zo verwachten die met veel krachtpatsen, uiteindelijk heroïsch uit de strijd komt, gaat het in deze film toch ietsje anders.
Zonder echte top acteurs (wat te waarderen is en het misschien nog wel beter maakt), gewoon een goede film!

Oja, Ben Affleck... Dan zegt ze mij nog niet veel eigenlijk.

8-
3,5*

Na het leuke Jolt (2021) bekeek ik vol positieve verwachting nog maar eens een vertegenwoordiger uit de recente hausse aan wraakfilms. Wederom met een vrouwelijke wreker. Jennifer Garner is de vrouw die in deze film een groot onrecht uit het verleden poogt recht te zetten.

Van regisseur Pierre Morel kende ik Taken (2008) en The Gunman (2015). Beide films zijn prima actiefilms. De verwachting over de amusementswaarde was derhalve redelijk hoog gespannen. Het bekijken van Peppermint was echter een ontnuchterende ervaring. De film haalt lang niet het niveau van voornoemde films.

De teleurstelling zit ‘m niet per sé in de bescheiden inhoudelijke aspiraties van het verhaal. Of in de stereotype karakters. Of in de ongelooflijke onoverwinnelijkheid van Jennifer Garner. Nee. Die dingen weet je van te voren. Je zou hoogstens kunnen opmerken dat de schrijver er in is geslaagd om de onzin die hij uit zijn pen liet vloeien nog onzinniger te maken dan gebruikelijk is in het subgenre van de wraakfilm. Op zich is het trouwens knap om een wraakfilm met nog meer zwakzinnigheid te vullen dan gangbaar is. Ondanks die kundigheid, werd aan mijn grens van goedwillendheid wel hevig getornd, zeg ik u.

In films als deze draait het natuurlijk vooral om de actie. De actiescènes vallen behoorlijk tegen. Die schieten tamelijk sober voorbij. Genoeg actie, dat wel, maar gewoon niet spannend geënsceneerd. Erg standaard. Zonder opvallend camerawerk. Weinig dynamisch. Beetje lui zelfs. Niet goed voor de amusementswaarde.

Als kers op de taart popt uiteraard de vraag over het recht op zelfjustitie ook nog eventjes op. Is Garner een heldin of een moordenaar? De massa die zich via de vermaledijde sociale media uitspreekt is verdeeld. De film spreekt zich er niet over uit. En mij kon het al lang niets meer schelen.

Ijzersterke wraakfilm.

Jennifer Garner kan wat dat betreft veel,wat ze weer laat zien in deze film.

Aangrijpend en keihard.