menu

It (2017)

Alternatieve titels: It: Chapter One | It: Part 1 - The Losers' Club

mijn stem
3,38 (1708)
1708 stemmen

Verenigde Staten
Thriller / Horror
135 minuten

geregisseerd door Andy Muschietti
met Jaeden Martell, Jeremy Ray Taylor en Sophia Lillis

1988. 'It' volgt een groep kinderen, beter bekend als de 'Losers club', in het kleine stadje Derry, Maine. Op een dag wordt het stadje geterroriseerd door het bloeddorstigste monster It dat het op de kinderen voorzien heeft. Dit monster, dat de vorm van een clown genaamd Pennywise aanneemt, komt lijnrecht tegenover het groepje kinderen te staan dat er alles aan zal moeten doen om hem te verdrijven.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=S9ApIOq0EAM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van diedier
4,0
Net terug van de AV in de euroscoop in Genk.
Ik geef toe dat ik geen goed recensieschrijver ben, dit laat ik over aan de mensen die er wel kaas van gegeten hebben.. Maar, wat vond ik van IT?

Fantastisch leuke film, zeer mooie decors, relatief goede CGI voor dit kleine budget, bijzonder veel sfeervolle schrikmomenten en een heerlijk gestoorde doodenge Pennywise! Kids spelen vrij goed dit in combinatie met een mooie dosis geslaagde humor. Enig minpunt dat de film iets te lang was.. Al heb ik genoten!

avatar van Shinobi
3,0
"What are you doing in the sewer?"

De miniserie - die inmiddels een cultstatus heeft verworven - heb ik nooit bijzonder gevonden, des te verrassend was het bericht dat er een remake zou komen. Toch keek ik er lichtelijk naar uit, omdat ik benieuwd was wat er met een groter budget gedaan zou kunnen worden.

Met de remake tracht men wederom dezelfde verhaalstructuur aan te houden; je krijgt uitgebreid het reilen en zeilen van de jongeren mee. Elke jongere komt op deze manier aan bod, waaruit blijkt dat ze met verscheidene problemen kampen die hen bij elkaar brengt. Dit leidt vanzelfsprekend naar de confrontatie met het monster dat schuilgaat achter een clown.

Aan de basis staat duidelijk een coming-of-age die me enigszins doet denken aan 'Stranger Things', vooral omdat Finn Wolfhard hier ook komt opdraven. Helaas doen al deze ontwikkelingen mij niet veel, gezien het merendeel oppervlakkig blijft. Achter de gebruikelijke pesterijen zit vaak nog een diepere laag die nooit getoond wordt. Juist zulke kleine dingen maken de film net iets interessanter.

'It' heeft zo zijn aardige momenten, maar als geheel voelt het nogal langdradig aan. Bovendien wordt de film nooit eng, ondanks de verwoede pogingen van Bill Skarsgård om zijn eigen invulling aan de iconische Pennywise te geven. Hierdoor blijft de echte spanning jammer genoeg uit en wordt er hoofdzakelijk geleund op jump scares. Als kijker smacht je een dikke twee uur lang naar iets wat je op de stuipen kan jagen, maar het mag allemaal niet baten.

Al met al een teleurstellende remake die te veel volgens het boekje werkt, om daadwerkelijk vernieuwend te kunnen zijn. Eens kijken wat het tweede deel zal brengen.

Kleine 3,0 sterren.

avatar van rep_robert
3,5
Deze nieuwe adaptie van het boek is eentje met een ziel. De losers club is een fantastisch groepje kinderen bij elkaar, die stuk voor stuk overtuigend worden neergezet. Je krijgt precies genoeg informatie mee om te geven om de kinderen, maar het voelt niet langdradig of overbodig. De film speelt zich af in de jaren 80 van het plaatsje Derry, wat er echt heerlijk uitziet en een perfecte bijdrage levert aan de coming of age sfeer in de film. Wat dat betreft bracht de film me terug naar de jaren 80 en had ik niet het idee dat ik een modern product aan het kijken was.

De film begint met veel lef, doordat Pennywise de arm afbijt van Georgie, maar ik vraag me af of dit echt nodig was. De elementen die de film r-rated maken vind ik weer niet noodzakelijk. Juist de suggestieve elementen (al dan niet wegens budgettaire redenen) uit het origineel vind ik beter passen.

Pennywise zelf wordt leuk gedaan door Skarsgård, maar toch vind ik alle scenes met hem minder charme hebben dan Tim Curry. Als ik geen vergelijkingsmateriaal zou hebben, dan zou ik meer onder de indruk zijn.
Ook vind ik de film niet echt angstaanjagend, maar tegelijkertijd vind ik het nergens ook zwak. Er wordt genoeg spanning gecreëerd en nergens voelt het goedkoop aan. Dat het her en der verschilt met het origineel vind ik ook fijn. Ik stoorde me wel telkens aan het "we should face him together, maar elk moment dat we kunnen afdwalen van de groep, doen we dat ook" gehalte van de spannende momenten. Ook het they all float laat me verdeeld achter. Het lijkt hier beter tot zijn recht te komen dan in het origineel. Al vraag ik me toch af of ze nou echt dood waren toen ze daar zweefden en waarom zweefden de kinderen eigenlijk in het riool. Het nut ontging me een beetje.

It doet wat het moet doen. Het verhaal wordt met respect behandeld, de sfeer en de losers club worden fantastisch neergezet. Alleen de horrorelementen waren wat voorspelbaar.

Misschien was ik te overhyped van tevoren. Maar door de marketing en de positieve eerste reacties hoopte ik voor het eerst sinds the Conjuring 2 de gehele film nerveus en vol spanning op mijn stoel te zitten. Uiteindelijk vond ik de film zelden echt heel eng, maar het coming of age sfeertje is eentje die me altijd bevalt en in It nostalgische gevoelens oproept.

3,5*

2,0
Afgelopen nacht de primiere gezien. Wat viel de film tegen. Heel jammer.
Ik, die mijzelf best als een filmkenner/liefhebber bestempel, die een goede horrorfilm kan waarderen, was ontzettend teleurgesteld. Geen enkele!! keer geschrokken. Vond de film saai, voorspellend, niet indrukwekkend. Bij de enge deuntjes waar men normaliter weg kijkt (omdat je weet dat er wat gaat gebeuren), bleef ik dom naar het scherm staren, met een grote gaap erbij!
Acteerwerk van de jonge acteurs was goed.
Ook de acteur die IT speelde (Bill Skarsgard) heeft een goede rol neer gezet. Humor af en toe was leuk. Paste goed in de film. Visuele effecten konden er mee door, niet denderend.
De film krijgt van mij een 5.

avatar van filmsjefke
4,5
Ik ben net terug van de bios.... Wat een toffe film was dit!! Als je van horror houd dan deze zeker in de bios gaan zien, zo vaak komt er geen goede horror film voorbij...
Eindelijk weer eens een goede verfilming!!
Ook leuke verwijzingen naar het origineel. (als je goed oplet).
Positief vind ik dat je kan zien dat de regisseur niet bang lijkt te zijn geweest om de film om zeep te helpen en gewoon nieuwe elementen aan de film durft toe te voegen die in mijn ogen erg goed uitgepakt hebben!
Toppertje.
Ik had wel enigsinds een stranger things gevoel maar dat kan ook komen doordat 1 van de hoofdrolspelers in beiden spelen...
4,5*

avatar van Donucius
3,0
Een gelukte horror 'remake' van de iconische serie die, afhankelijk van de persoon, verschillend ontvangen kan worden. Afhankelijk of je de originele serie al kent en of je veel horrors kijkt.

Ik ben geen fan van horror die het teveel van special (CGI) effects moet hebben. In dit geval vond ik Pennywise niet angstaanjagend genoeg; Tim Curry durfde ik vroeger nooit recht in de ogen te kijken, terwijl je dat bij Bill wel makkelijk kan doen. Die duivelse blik, is met geen woorden te omschrijven...
In de film ziet het er allemaal op zich mooi uit, alles is perfect en netjes uitgewerkt, er behoeft echter weinig aan de verbeelding gelaten te worden. Van enig psychologische angst is hier dan ook geen sprake van, en dat is jammer en een gemis. Men moet het vooral hebben van de muziek en de jump scares die helaas vaak voorspelbaar zijn, maar dit maakt het desondanks niet minder leuk. De gore is een aangename toevoeging die veelal voor een drukkende (en bij mij een komische) sfeer zorgt. De originele serie bezorgde mij destijds nachtmerries en kippenvel, terwijl deze film mij vooral vaak een brede glimlach op mijn gezicht weet te brengen. Wel moet ik zeggen dat horror mijn favoriete genre is, dus ik kijk sowieso al met een andere bril naar deze film dan de gemiddelde bioscoopganger.

Tijdens dit schrijven ben ik de serie op tv aan het kijken. Achteraf gezien moet ik wel zeggen dat de film helemaal zo slecht nog niet is voor een avondje uit. Laat je verwachtingen en vooroordelen thuis en de film (en het publiek in de zaal) kan de gemiddelde bioscoopganger prima vermaken. Binnen het genre voor mij niet heel speciaal, wetende dat het wel kan een remake die (bij mij) wel indruk weet te maken (zoals een Evil Dead). Desondanks geef ik deze film toch een prima ruime voldoende, omdat de uitwerking en het resultaat, uitgaande en in vergelijking met de originele serie, uiteindelijk tot een degelijke horror prent is verwerkt.

Tip:
De IMAX-versie is geen must, zeker niet omdat de film zelf geen IMAX is, maar het oorverdovende geluid van de IMAX-zaal zorgt er wel voor dat je het gebler van de doorgaans zo irritante praters in dit geval niet hoort. Dit zorgt voor een veel fijnere kijkervaring.

avatar van DMF
3,5
DMF
Meer dan vermakelijke rit, maar wel eentje met de nodige hobbels.

Andy Muschietti heeft één ding heel goed begrepen: de film dient te draaien rondom de Losers' Club om niets of niemand anders. Er is dan ook enorm veel aandacht geschonken aan het binden van de acteurs: weken voor het schieten van de film hebben ze al allerlei teambuildingsoefeningen gedaan en uren en uren met elkaar doorgebracht. Niet zonder succes, want de chemie spat van het zevental af. Hoewel Mike en Stan qua aandacht wat achterblijven, zijn de Losers stuk voor stuk voortreffelijk vertolkt. Ook de zeer jonge Jackson Robert Scott doet het erg goed als de kleine, arme Georgie. Eigenlijk is het niet te doen om er eentje aan te wijzen die er echt bovenuit steekt, maar dat zou voor mij iemand zijn uit het rijtje van Sophia Lillis (Beverley), Jack Dylan Grazer (Eddie) en Finn Wolfhard (Richie). Lillis heeft misschien wel de moeilijkste rol van de zeven, maar steelt bij vlagen echt de show met haar vertolking. Hetzelfde geldt voor hypochondere Eddie en grappenmaker Finn, die de zaal regelmatig plat kreeg met zijn fuck-bombs en heerlijk puberale grappen.

Het houdt de boel lekker luchtig, want tussen de onschuldige scènes waarbij de Losers elkaar belachelijk maken, hangt er natuurlijk een onheilspellend kwaad boven Derry. Bill Skarsgard heeft de zware last op zich genomen om horroricoon Pennywise nieuw leven in te blazen. En de te vullen lege schoenen van Tim Curry zijn groot genoeg om er in te verdwalen. Alhoewel ik Curry veel te veel clown vond en te weinig It in de mini-serie 27 jaar terug, is hij voor menig filmliefhebber de definitie van Pennywise. Het is daarom ook goed om te zien dat Skarsgard duidelijk een eigen interpretatie geeft aan de rol, die ook veel dichter bij het bronmateriaal ligt. De eerste scène met Pennywise, uiteraard samen met Georgie, was meteen een kippenvelscène voor mij. De wijze waarop Skarsgard al loensend, kwijlend en verleidend bezig is met zijn jonge prooi, is fenomenaal. De ontknoping van de scène was ook nog erg expliciet. Geweld en kinderen zijn vaak toch een gevoelig thema, maar Muschietti durft er ver mee te gaan - en niet alleen in het begin.

Helaas krijgt Skarsgard nergens meer echt de kans zijn stempel te drukken, en dat is eeuwig zonde. Hij heeft weinig dialoog, wat op zich geen ramp is, maar er wordt vooral veel te veel CGI gebruikt. Bij een aantal van zijn manifestaties is dat ook absolute noodzaak, maar het was te nadrukkelijk aanwezig en te vaak ook van matige kwaliteit. Pas op het eind krijgt hij wat meer de kans om echt te acteren en wat te doen met zijn imposante verschijning, ogen en stem, waar meer dan genoeg potentie in zit voor een angstaanjagende Pennywise. Nu vind ik hem uiteindelijk toch tegenvallen, maar kan hij daar naar mijn idee zelf weinig aan doen. Erg jammer aangezien al het promotiemateriaal enorm veelbelovend was. Positief is wel dat Pennywise niet gebruikt wordt om jumpscare na jumpscare te introduceren. Jumpscares zijn er eigenlijk nauwelijks en als ze er al zijn, worden ze sterk opgebouwd.

Het is zeker een smet op een verder heerlijk meeslepende rit. De Losers' Club wint snel de sympathie; niet omdat zij de outcasts zijn of de ondankbare rol op zich nemen om het tegen It op te nemen, maar omdat het echt karakters van vlees en bloed zijn, ieder met hun eigen angsten en vechtend tegen de onvolkomenheden. De scènes die hard binnen moeten komen, komen dat daarom ook. Als Richie plots uit zijn gebruikelijke rol van trashmouth valt, weet je dat er echt iets gaande is. Net als wanneer Bill opeens zonder stotteren hele verhalen achter elkaar vertelt. De scènes in Neibolt Street, waar menig Loser de comfort zone verlaat, behoren dan ook tot de hoogtepunten van de film.

Iets minder enthousiast was ik over enkele veranderingen die zijn doorgevoerd. Laat ik voorop stellen dat Muschietti de ziel van het verhaal keurig in leven laat. Ook zijn verwijzingen naar The Black Spot, Kitchener Ironworks, The Turtle, Eddie Corcoran, Paul Bunyan en nog heel veel meer belangrijke of minder belangrijke onderdelen van het boek leuk voor de lezers van King's meesterwerk om te spotten. De film is en blijft een vrije interpretatie van het verhaal en her en der heeft Muschietti flink wat zaken naar zijn hand gezet. De nieuwe manifestaties van It vind ik maar deels geslaagd. De toevoeging van Judith vind ik maar niets en de rol die voor Beverly is weggelegd op het einde, had van mij ook niet gehoeven. Veel sterker vind ik de projectorscène, die zelfs nog spannender is dan de fotoboekpassage in het verhaal.
Reden voor enthousiasme is er ook als je het hebt over de cinemafotografie van Chung-hoon Chung, die met zijn camerawerk vakwerk aflevert. Het toch al zo herkenbare Derry wordt prachtig in beeld gebracht door hem. De muziek is bij veel scènes ook erg geslaagd met een lekker 80's-vibe, maar is ook wel een beetje hit and miss. Erg geslaagd is ook de schuilplaats van It; het riool en de uiteindelijke put zijn prachtig gemaakt.
Het script is af en toe wat rommelig. Het tempo ligt de gehele film onverminderd hoog, waardoor sommige scènes wat abrupt en onlogisch aanvoelen. Wel is het script tig keer beter dan de eerste draft van Cary Fukunaga, waarvan ik uiteindelijk alleen maar blij ben dat hij het project heeft verlaten. Dat was niets geworden.

Al met al is deze film erg goed als je het beschouwt als een soort horror adventure. Het heerlijke Stand By Me coming-of-age sausje is niet te missen en dat is voor dit verhaal het belangrijkste ingrediënt. Helaas weet Pennywise alleen op het begin en het eind echt te imponeren. In het tweede deel, waarvoor ieder moment groen licht gegeven kan worden, ben ik heel benieuwd wat Muschietti gaat doen. Veel van het verhaal van de volwassenen bestaat uit terugblikken, waardoor er iets meer rust in het script gebouwd kan worden. Een aantal interessante flashbacks kunnen het verhaal nog iets interessanter maken en aantonen dat de greep van It veel verder gaat dan alleen de Losers' Club. Hopelijk wordt er geopend met de Adrian Mellon scène, die ook veel impact moet kunnen maken. Iets minder CGI en iets meer vrijheid voor de talenten van Skarsgard en dan moet het helemaal goed gaan komen.

Denk dat ik nog wel een tweede keer ga kijken vlak voordat de film uit de bioscopen verdwijnt. Heb de totstandkoming van deze film van begin tot eind gevolgd nadat-ie jarenlang in development hell zat. Gelukkig is dat dus niet altijd een slecht teken.

* * * ½

avatar van Onderhond
3,5
Erg fijn. En broodnodig.

De oude miniserie ooit wel eens gezien, da's echt redelijk brak TV werk. Je moet als jeugdige kijker al enorm fan geweest zijn om daar met veel liefde over te spreken. Met Curry dan als klein lichtpuntje, maar hij werd niet bepaald geholpen door de serie rondom hem. Het boek trouwens ook ooit gelezen, daar heb ik betere herinneringen aan, al is dat echt wel 20 jaar geleden denk ik.

Van de hele marketing rond deze nieuwe film zo weinig mogelijk meegekregen, al was de nieuwe Pennywise niet te ontwijken op Facebook. Maar trailers en dergelijke gewoon aan me voorbij laten gaan. Toch met enige interesse de film ingestapt, aangezien de crew niet van de minste is én de algemene teneur toch meer dan positief was, niet evident voor een horror remake.

Muschietti maakt het ook echt wel waar. Met Mama liet hij al zien dat hij best wat in z'n mars had, deze film was allicht nog een stuk trickier om tot een goed einde te brengen, al is m'n waardering dan wel dezelfde. Hij slaagt er in ieder geval goed in om de sfeer van King's boeken naar het scherm te vertalen én om het goedkope B-film gevoel volledig te vermijden. Toch een kleine zeldzaamheid als het over King verfilmingen gaat.

Het jonge clubje kinderen doet het best goed, ook de sfeerzetting is meer naar behoren. Het mag dan wel weer de jaren '80 zijn, er wordt beduidend minder mee gedweept dan soortgelijke films tegenwoordig doen. Ster van de film is uiteraard Bill Skarsgård, die een lekker twisted versie van Pennywise neerzet, een meer dan waardige, creepy update van Curry's versie.

Horrormomenten zijn niet superorigineel maar wel goed uitgevoerd. De gore is voldoende aanwezig, de sfeer is zeker creepy genoeg en eens in de riolen komt er net dat tikkeltje fantasy bij wat typische King sfeertje wat extra in de verf zet. Maar ook de meeste mensen in Derry zelf hebben zo hun duistere geheimpjes, vooral de vader van Beverly is een serieuze creep.

Film duurt misschien net iets te lang, met een dipje tussen het eerste en tweede huisbezoek in het tweede deel. Ook leek mij de optie om de kinderen te laten weggaan qua impact wat interessanter dan het groepje kiddos dat Pennywise uiteindelijk de baas kan, maar dat de film daar braaf het boek volgt is eigenlijk geen kritiekpunt.

Muschietti verdient alle lof, want een film als deze in een nieuw jasje steken is geen makkelijke taak. Hij slaagt daar gewoon perfect in, laat deel 2 maar komen.

3.5*

Edit: oh, een geen linkje want een halfje te weinig voor een uitgebreide review.

avatar van Flat Eric
3,0
Gestileerde clown

Best jammer dat ik het toch niet kan laten om deze versie te vergelijken met de oude versie.
Het verhaal en verloop is natuurlijk bekend en dan gaat het dus om de beoordeling van de uitvoering.
Deze Pennywise vond ik er eigenlijk te mooi en gestileerd uitzien met dat mooie clowns/pierrot pakje aan. Hij ontwikkelt zich vervolgens in een monster met de bijbehorende CGI. Dat vond ik niet altijd geslaagd laat staan griezelig.
Terwijl de Tim Curry Pennywise juist knullig en wat levensechter was met zijn rode neus en rode haartjes. Een clown zoals een clown er uit hoort te zien, eigenlijk vriendelijk in het begin en daarom juist enger als hij zich uiteindelijk gaat misdragen.
De jonge cast deed het overigens prima maar door niet met flashbacks te werken vond ik de film nu meer een coming of age jongensavonturenfilm à la Stand By Me met een vleugje horror.
Maar ach, ik heb me er mee vermaakt maar ik had toch iets meer verwacht.

0,5
Gisteren naar de bios geweest en keek er echt naar uit. Maar wat viel deze film tegen zeg! Geen schrikmomenten, minder enge clown dan het oude exemplaar en ook de stem is niet overtuigend. Nee heel jammer. Dat had anno 2017 wel beter gekund.

avatar van mrklm
3,0
Tweede verfilming van Stephen Kings populaire boek volgt in grote lijnen de uitstekende mini-serie uit 1990, maar legt de nadruk op de horrorelementen ten koste van karakterisering. Het verhaal van 7 vrienden die hun eigen angsten moeten overwinnen om een einde te maken aan een serie verdwijningen in een klein Amerikaans dorpje, waar de angstaanjagende clown Pennywise bij betrokken is, komt daardoor onvoldoende uit de verf. Sophia Lillis roept (in ieder geval ten dele bewust) herinneringen op aan een lid van de Bratpack in een vertolking die ver uitsteekt boven die van haar zes tegenspelers en het is te hopen dat de filmwereld nog jaren optimaal van haar talent gebruik weet te maken. Jeremy Ray Taylor is ook prima in een jammer genoeg onvoldoende uitgewerkte rol als Ben, de 'new kid' wiens interesse voor de plaatselijke geschiedenis cruciaal blijkt te zijn. Chosen Jacobs heeft een ronduit ondankbare rol als de thuisgeschoolde Mike Hanlon, een karakter dat niets toevoegt aan het verhaal. Finn Wolfhard mist komische timing en is meer irritant dan grappig als Richie, wiens grote mond zijn belangrijkste beschermingsmechanisme is en Jake Slim doet een misplaatste Biff Tannen-imitatie als de plaatselijke plaaggeest.
Wie 'It' uit 1990 heeft gezien, zal Tim Currys vertolking als Pennywise niet zijn vergeten. Bill Skarsgard staat voor de haast onmogelijk taak om dat te evenaren. Zijn vertolking is ijzersterk, mede geholpen door prima make-up en geniaal stemacteerwerk! De introductie van Pennywise is bijzonder creepy, maar regisseur Andy Musschietti haalt Skarsgards vakwerk bijna om zeep door te vaak te kiezen voor groteske CGI-effects die de opgebouwde spanning als één van de vele rode ballonnen in deze film opeens doen knappen. Maar het acteerwerk van Skarsgard en Lillis, alsmede enkele oprecht ontroerende momenten, maken dit een betere remake dan ik in ieder geval had verwacht.

4,5
Gisteravond wezen kijken ik heb de oude film al honderd keer gezien maar ik vond deze nieuwe versie geweldig!! Heb er van genoten ik kan niet wachten op deel twee ?

5,0
verwachtingen meer dan waargemaakt!????

avatar van AmazingShikoku
4,0
Ietwat langdradig als je bedenkt hoe lang de speelduur is voor een horrorfilm, maar natuurlijk niet geheel onverwacht aangezien het boek natuurlijk ook geen beknopt stukje literatuur is. Film voelt ook aan alsof er eel veel korte stukjes die elkaar geknipt zijn.

Het voelt een beetje alsof het allemaal losse scènes zijn uit het hele verhaal van It die in sneltreinvaart achter elkaar zijn geplakt en vervolgens alsnog lang aanvoelt door de lengte van het originele boekwerk.

Dat gezegd hebbende is het gevoel van nostalgie en de manier waarop de film trouw blijft aan de grote verhaallijnen van de mini serie en het originele verhaal echt reden om de film te checken..

It voelt aan als een oude bekende die ook perfect blijkt te passen in een modern jasje. Vaak voelen horrorfilms voor mij aan als goedkoop en een tikkeltje ordinair, maar bij It heb ik hier geen moment last van gehad.

4 sterren voor deze mooie remake.

avatar van tattoobob
5,0
Van mij gewoon 5 dikke sterren.....film heeft veel raakvlakken met de eerste verfilming(logisch)(heb het boek nooit gelezen)maar voelt toch heel anders en fris aan.
Tim Curry rules als Pennywise maar Bill Skarsgård zorgt er wel voor dat ook de nieuwe generatie een favo clown hebben.
Heerlijke sfeer in deze film....net als die uit 1990.
Deze film is toch wel wat donkerder als de eerste maar wint ook wel door wat meer humor.
Genoten als een malle!!!

avatar van Pennywise76
4,5
Gisteravond de film bekeken, en heb echt genoten!
Gave film met de nodige schrik momentjes.

Op naar deel 2!

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
It's summer! We're supposed to be having fun!

Ik heb behoorlijk naar de film uitgekeken en gister namiddag was het eindelijk zover! Zeker sinds ik een paar maanden terug het origineel uit 1990 nog eens heb bekeken kreeg ik er meer en meer zin in, want die mini-serie was vermakelijk en Tim Curry was briljant als Pennywise, maar tegelijk was het ook een goedkope B-film met vooral bij de volwassenen barslechte acteurs. En met erg beroerde special effects, ik denk dat iedereen zich dat vreselijk neppe einde nog goed zal herinneren. Deed serieus afbreuk aan de fijne sfeer van die film. Grote kans dat deze remake (of hoe je het ook wilt noemen) bijna alles wel beter zou gaan doen.

En gelukkig maakt deze nieuwe It bijna alles wel waar. Niet alles, maar daar kom ik nog op terug. Het is ieder geval een hele fijne nieuwe vertelling van het beroerde verhaal van Stephen King. Grotendeels hetzelfde, maar toch met andere invalshoeken en met subtiele aanpassingen die me best goed zijn bevallen. Maar gelukkig beseften ze hier wel dat het geen onemanshow van Pennywise moest worden, maar dat de groep Losers de hoofdrol hebben. Dit is gewoon prima uitgewerkt, waarbij bijna alle leden van de groep voldoende aandacht krijgen om zich aan ons te tonen. Ook hun eigen problemen en angsten komen goed verteld in beeld. Zo ga je toch geven om die kinderen en bouw je een band op. Dat was in de oude mini-serie al goed en hier wederom. De diversiteit aan karakters levert voldoende aan boeiende momenten op, want de ene is wat lomp, de andere nerveus, weer iemand heeft komische talenten en alles bij elkaar werkt dit prima. Zeker de humor sloeg best in de zaal aan.

Maar toch is Pennywise wel de grote publiekstrekker van de film en niet onterecht, want wat een iconisch karakter maakte Tim Curry er destijds al van. Bill Skarsgard doet dit op zijn eigen wijze ook prima. Curry was meer een clown, Skarsgard meer een psychopathische demon. Moeilijk kiezen welke nou de beste vertolking was, omdat ze beiden dit op hun eigen wijze doen. Beetje als moeten kiezen of Jack Nicholson of Heath Ledger nou de beste Joker was. Niet te doen. Skarsgard is ieder geval freaky en energiek. Zijn kostuum en schmink zijn ook schitterend. En gelukkig wordt hij spaarzaam ingezet, zodat het geen overkill aan momenten wordt. De spanningsopbouw is altijd aanwezig bij confrontaties en goedkope jumpscares zijn grotendeels afwezig. Zo blijft het verhaal tot het einde toe boeien, al is het middenstuk soms wel wat langdradig. De beste scenes zijn wel met kleine Georgie bij de rioolpunt (zo pakkend!) en later met de dia-voorstelling die uit de hand loopt. En ook de confrontaties in het huis aan de Neibolt Street en later bij de laatste confrontatie in het riool zijn erg pakkend, maar doen onder voor de 2 genoemde momenten.

Waar de film wel erg teleurstellend in is, is met CGI gebruik. Veel te aanwezig, veel te overdadig en dat was nergens voor nodig. De angsten van de kinderen werden te overdreven met CGI getoond, zodat het niet al te veel indruk maakte. Op het einde was zelfs het bloed opzichtig digitaal. Best een smet op een verder erg fijne film waarbij ik de r-rating wel fijn vond. Erg eng werd het niet, dat vond ik ook wel jammer. Het voelt gewoon als een prima jongensavontuur aan in een fijn coming-of-age sausje in de stijl van Stand By Me. Het jaren 80 sfeertje is prettig en nergens geforceerd erin gebracht.

De film had nog beter kunnen zijn, maar overtreft het origineel ieder geval wel. Ik kijk uit naar het tweede deel.

4*

avatar van MoviefreakRob
4,0
De IT-film was erg geslaagd. Een trouwe King-verfilming . De bekende Georgie scene is erg bruut, ze hielden zich niet in . Maar bovenal een mix van humor , vriendschap en een vleugje horror. Het kon niet beter. Terwijl het nu records breekt van beste R-rated movie opening , meeste bezoekers etc... kan ik niet wachten ''het'' voor een tweede keer te zien. Na jaren flop in het horrorgenre is dit iets nieuw en fris. Mooie cameratechnieken zoals gedaan in de serie ''Stranger Things'', het uitvouwen van het verhaal door de regisseur van horrorfilm ''mama'' . Het enige minpuntje is wellicht het zoeken naar de manier van afsluiten van dit eerste deel, wat uitpakt in drukte met veel visuele effecten (groene schermen). Maar als je deze film naast de miniserie uit 1990 met Tim Curry zou zetten, dan wint deze film zeer zeker.
Om deze Pennywise in 1 woord te omschrijven: ''Madness' '! ****

avatar van Kondoro0614
4,0
Ik moet eerlijke toegeven dat ik ‘It’ een geslaagde voorstelling vond en deze remake toch erg meer kon waarderen dan het warrige eerste - It (1990) film. Toch heeft de eerste film een mooie indruk afgegeven die in deze film nog aardig te proeven was, Pennywise is gewoon de enge clown in de film wereld en Andy Muschietti laat dit ook weer zien in de make-over van Pennywise waar ook Bill Skarsgård een fantastische rol heeft neergezet en zo zijn visitekaartje heeft achtergelaten: ik wil meer van deze acteur zien! Ik heb erg naar ‘It’ uitgekeken en hij heeft mijn verwachtingen weer waar gemaakt, en toen ik gisteravond voor een aardig tijdstip deze film bekeken heb wist ik het zeker: dit was weer een tof bezoek. Helaas na zo’n lange werkweek en net na de vakantie was ik aardig gesloopt gister dus ik had persoonlijk wat moeite om mijn ogen open te houden maar dat lag totaal aan mijzelf, donkere zaal en een donkere setting in de film maar dat heeft zeker mijn bioscoop bezoek niet naar beneden gehaald want ik heb alsnog genoten.

De zaal was gister aardig gevuld, de dag na de release en op de vrijdag was het eigenlijk gewoon druk. Ik moet zeggen dat ik me dit keer niet geërgerd heb aan het publiek, ze waren rustige dan zo’n schreeuwende walvis tijdens mijn bioscoopbezoek van Annabelle. Natuurlijk ging er één keer een mobieltje aan maar goed, dat was weer zo’n persoon die niet aan anderen kan denken. Oja, en twee meiden dachten leuk te zijn om even hun zaklampje aan te doen .. Verder zal ik hier niet over in gaan, anders zou ik wel weer een bericht sturen in de topic die er voor is en zo erg geërgerd heb ik me niet. De zaal hield zich gewoon mooi rustig dus ik heb de film mooi mee kunnen pikken maar toch miste ik iets en dat was ook iets wat ik in het eerste - It (1990) deel miste: ik ben geen enkel moment bang geweest of dat ik schrok, Andy houd het af en toe daarmee wat rustig en ondanks dat er wat jumpscares waren (o.a. ook een erg slechte in het begin met de portofoon) verveelde de film daar niet door, wat je wel vaker ziet bij andere films. Bill speelt gewoon een erg goeie rol dus de angst word gewoon echt omgezet naar vermaak en ik heb zelfs geen haat om de kinderclub gehad: ik vond ze zelfs leuk in deze film. Stephen King’s It zou voor mij nooit een ‘spannend’ verhaal worden, dat heb ik in het eerste deel totaal niet gehad en ook in dit deel miste ik die spanning die ik wel verwacht had of beter gezegd, ik dacht dat ik vaker zou schrikken.

Hoewel ik de scénes zoals de putscéne geslaagder vond dan in de eerste film (ze hebben het wat uitgebreider kunnen maken) vond ik Pennywise er niet beter op worden en dan voornamelijk in de zin: het is geen enge clown meer. Zoals ik ook al las hierboven de Pennywise die Tim Curry ons wist voor te schotelen was echt die enge clown maar de Pennywise die door Bill werd gespeeld was eerder een demon met een psychologische stoornis en toch vind ik ze beiden ook echt wel wat hebben. In mijn ogen vond ik het leuker om naar Bill Skarsgård te kijken die ook een creepy sfeer overbracht want hij was gewoon gek maar als het echt gaat om de pure clown wint Tim Curry met zijn Pennywise.. Ik ben erg te spreken over Bill en hoop dat hij het in de toekomst nog wat vaker laat zien hoe gek hij is.

Zoals ik al eerder aangaf is dat ik de kindergroep leuker vind maar ik vind de hele film ook wat harder. In het eerste deel is bijvoorbeeld de dikkere knul Ben Hanscom in het bos achterna gezeten door de groepje pestkoppen. In dit deel van It word al gauw een letter in zijn buik gegraveerd en dat pesten was ook tien keer zo erg, harder en naarder om naar te kijken want je wou hem gewoon helpen. Ik kreeg het gevoel dat Henry Bowers psychologische over kwam dan in het eerste deel. Neem ook het steen gevecht die zich bij het meertje plaats vond. Dat was in het eerste deel maar een paar stenen, hier werd een echt stenengevecht georganiseerd en gooiden ze over en weer stenen. Levensgevaarlijk natuurlijk maar goed, wat kon dat schelen en ook het bloedscene is tien keer heftiger, dat maakt het toch wel leuk en zo zie je ook weer dat de Gore zeker niet verstopt werd.

Ik was blij om te zien dat het allemaal uitgebreider was. De eerste ‘It’ film vond ik een chaos en dankzij het tweedelige plan van waarschijnlijk Andy komen we nog bij wat uitgebreider films en maakt het ook leuker om te volgen. Je weet waar de kinderen het moeilijk mee hebben en tegelijkertijd word het verhaal je ook steeds duidelijker en blijft het leuker om te volgen dan telkens het kris kras door elkaar gespring in de eerste film waardoor ik het verhaal wat rommeliger door vond worden. Het verhaal was leuk. Het groepje is overal wel ergens bang voor. De één is bang voor een enge vrouw die in de synagoge hangt, de andere is bang voor clowns en de andere is bang voor bacteriën. Toch wel vet dat ze allemaal een eigen monster krijgen en dat word daarna weer omgezet naar de komst van Pennywise. Ook met Georgie is het weer leuk over gebracht. Het groepje vrienden heeft zomervakantie alleen raakt Bill zijn broertje Georgie kwijt (die wel echt bruut door Pennywise mee genomen werd toen zijn arm er afgebeten werd: echt gaaf) en hij is van plan om de vermisten personen te zoeken (en o.a. Georige) maar ook willen ze Pennywise uitschakelen. Ze volgen allerlei wegen om achter Pennywise aan te gaan en zoeken hem uiteindelijk op in de riolering waar hij zijn basis heeft en alle kinderen die hij ontvoerd heeft.

Ook laat de film wat punten komen waar we een bevestiging uit kunnen halen dat er een tweede deel komt. Zo zegt Beverly Marsh na een tijdje dat ze een bepaalde droom of visioen heeft gehad dat ze het groepje ‘losers’ ook zag wanneer ze ouder zijn en uiteraard het einde van de film dat er overduidelijk “Chapter One” bij staat. Voor de rest is de CGI geslaagd en was de film gewoon in het algemeen erg leuk en vermakelijk om naar te kijken en ik heb me weer vermaakt met een heerlijke vlaag horror, leuke en vaak ook komische scénes door de kids en in het algemeen weer een lekker avondje griezelen met een clown.

4.0*

avatar van movie acteurs
2,0
The Hot Clown.

Je kan geen 1990 vs 2017 verhaal maken want de filmversie uit 1990 is gewoon totaal anders.
In deze bewerking van het boek zitten duidelijk veranderingen. Het verhaal speelt zich nu af in 1988 en 89, ipv 57 en 58. Ze zullen de jaren 50 wel weer te oud vinden maar ik vond zeker het jaren 50 concept een hele goeie. Op zich was de verandering op de moord van Georgie best wel luguber dat ie inderdaad in de goot dit keer wordt meegesleept. Alleen jammer dat ze daarna dat joch gewoon een soort van vergeten. Het leek erop dat ze dat kind niet echt misten. Nergens wordt de film echt eng of weet het een echt eng sfeertje op te bouwen. De kinderen daarentegen doen het acteerwerk dan weer prima. Ben vond ik wel het beste gecast, mollig vet jochie die je echt in het boek las. Maar de clown eng? Nope! Het enige lugubere moment van die clown was dat ie met die afgebeten arm zat te zwaaien. Maar de clown sloeg mij echt niet de stuipen op het lijf zoals die aanstellerige Amerikanen dat in hun reviews beschrijven. Ik heb veel respect voor Skarsgård, want hij heeft hier inderdaad een rol genomen waar heel veel mensen terug naar Curry zullen gaan kijken. In interviews heeft hij ook gezegd dat er absoluut niet werd geprobeerd om Curry na te doen, wat ook gewoon goed is.

Helaas moet ik me bij het teleurgestelde kamp voegen. Ben aannemelijk ook met te hoge verwachtingen naar de film gegaan misschien. Hoewel het op zich top was dat Neibolt Street in deze film wel voor kwam. Maar het deed me te weinig. Een boek als deze van King is sowieso niet evenaren als je al kijkt naar hoe veel fantasie/spanning er in dat boek zat. Maar sommige scene's ontbraken, spanning en wat ook vooral moest in deze film was lekker over the top gaan. De gehele badkamer van Beverley moest dit keer onder het bloed ipv de spiegel tot het lampje boven de wasbak. Deze film slaat voor mij de plank mis. King heeft in een interview gezegd dat je de film op z'n minst nog een keer moet zien om echt een oordeel er over te geven. Dat zal ik nog wel eens een keer doen maar nu kan ik de film echt niet veel meer geven dan een 2,0. Vooral voor de kinderen. Hopelijk is deel 2 wel beter en ben benieuwd naar de nieuwe bewerking over 27 jaar.

avatar van kleintje 2
4,0
Geweldige film, mijn eerste horrorfilm in de bioscoop en hij gaf meteen de goede indruk. Naar mijn mening maakt deze succesvolle remake de mini serie gewoon kapot, en dat werd ook wel eens tijd. Deze gaf de juiste indruk en de juiste spanning af. Geweldige Horrorfilm.

avatar van voskat
4,0
movie acteurs schreef:
Ik vond het verdriet van Bill over de dood van zijn broertje in eerste verfilming overtuigender uit de verf komen. Dat geldt ook voor de ouders die behoorlijk verdrietig waren over het verlies van hun vermoorde zoontje.


Daar kan ik me wel in vinden.
Van een paar stukjes was opeens een beetje haastwerk gemaakt, zoals ook de introductie van Henry Bowyers z'n pa en wanneer Beverly door Ben uit haar deadlights coma trance gehaald wordt.

Op die momenten kon je duidelijk merken dat It toch eerder geschikt is voor een miniserie i.p.v. een film.
Of ze hadden het verhaal van de Losers' Club over twee films moeten verdelen.

Voor de rest ben ik dik tevree. Fenomenaal goed gecast. Lang geleden, toen ik voor het eerst van de plannen voor deze versie hoorde, had ik m'n twijfels. Maar toen ik hoorde dat Bill Skarsgard aan boord was, wist ik dat het goed zat.

Tim Curry vergeet ik nooit, maar Skarsgards Pennywise is net zo indrukwekkend. Het kinderlijke gebrabbel en al die vreemde, haast autistische trekjes, waardoor het echt lijkt alsof het (IT) iets onmenselijks is wat een mens probeert te imiteren. Geniaal.

4,5
Top remake! Vanmiddag gezien en geen minuut verveeld! Bij twee momenten goed geschokken! De eerste keer na de projector scene en de tweede keer bij de spiegel scene.. Vond de clown een stuk "enger" dan in het origineel, maar dit heeft waarschijnlijk te maken met het tijdverschil tussen origineel en remake vs hedendaagse video technieken. Nu bijkomen van deze heerlijke film die 4,5 ster verdiend!

3,5
Vanwege de hype omtrent de film kon ik ‘m niet overslaan, ook al maakte de eerste It-film uit 1991 weinig indruk op me…

Welnu, de (lange) film is van het begin tot het eind een aaneenschakeling van ‘spannende’ momenten in de zin dat de monsters geen pauze nemen en voortdurend overal opduiken. In dat opzicht komt de gemiddelde horrorliefhebber wel aan zijn trekken met deze film. Nu hou ik in het algemeen van de horror van Stephen King omdat hij in de ‘klassieke’ traditie werkt waarbij het verhaal ook metaforisch kan worden uitgelegd en de monsters symbool staan voor echte zaken en angsten, zodat de horror ergens over gaat en diepgang heeft. Nu is dat ook bij It wel enigszins het geval – It voedt zich met angst zodat het overwinnen van It het overwinnen van je eigen angsten betekent – maar ik heb toch de indruk dat It King’s meest platte horrorverhaal is: veel meer dan jump scares over de opduikende monsters is er niet. Bovenal kan It (de clown) zelf – anders dan zijn verschijningen als projectie van je eigen grootste angst – niet metaforisch worden uitgelegd, m.a.w. het grijpt werkelijk elk 27 jaar (waarom eigenlijk in dat ritme?) kinderen en zij die een gevecht met It hebben overleefd hebben echte verwondingen. Maar – seriously? – een duivelse clown die in het riool leeft en van daaruit kinderen grijpt? Ik vind het maar een debiel uitgangspunt voor een verhaal/film, laat staan dat ik er iets interessants, briljants of zelfs maar iets engs in kan zien (ik zal als kind geen trauma hebben opgelopen in het circus want ik heb geen clownfobie).

En dan de ‘losers’ club, bestaande uit angstige, overgevoelige kinderen met een of andere spanningsgerelateerde stoornis of trauma (stotteren, astma, allergie, seksueel misbruik etc) die het doelwit vormen van de pestkoppen op school, die dan slagen waar de pestkoppen zelf in falen: het overwinnen van hun angsten. Dat is sympathiek, maar maakt het verhaal niet geloofwaardiger. Of misschien ook weer wel, want juist angstige mensen hebben sowieso een strijd te voeren tegen hun angst. Wat dat betreft is de sympathieke boodschap van de film dat ogenschijnlijke ‘losers’ wel eens de echte helden zouden kunnen zijn.

Al met al een aardige horrorfilm maar niet meer dan dat.

avatar van sinterklaas
4,0
In 2006 had ik dan eindelijk It gezien, wat later een miniserie bleek. Wist ik veel. Wat had dat lang geduurd. De jaren daarvoor vele waarschuwingen van volwassen mensen vooraf met dat ik er nachtmerries van zou krijgen en die dingen, totdat ik oud genoeg was om hem maar eens te aanschouwen. En hij zit nog grotendeels vers in mijn geheugen.

En nu is er de remake, voor de bioscoop bestemd. Erg vreemd; door de jaren heen zijn de succesvolle boeken van Stephen King al vrij snel in de bioscoop verschenen, hier komt er 29 jaar overheen. De film is zeker niet slecht. Verre van zelfs...

Ik had echter wel verwacht dat het hele boek in een film werd verwerkt, maar uiteindelijk moest deze film in tweeën geknipt worden en moeten we tot 2019 wachten tot we de jonge hoofdpersonages als volwassenen terugzien. De film neemt, in plaats van eind jaren 50 (het originele verhaal) plaats in de jaren 80. De tijd gaat blijkbaar ook mee. De openingsscene met dat papieren bootje is om te beginnen al erg onprettig en schokkend neergezet. Daarna richt de film zich voornamelijk op de Losers-club, waarbij de film grotendeels een erg fraaie coming of age verhaal wordt. Mede dankzij de prachtige montage, sfeer en de bewegende achtergronden van het dorpje. Het acteerwerk van The Losers zelf is ook erg overtreffend. It zelf is hier ook geen kostuumclown meer en je kan hierbij zien dat techniek soms nog wel eens wonderlijk is. Vele fraaie schrikmomenten en dan met name die tandjes zijn fucked up.

En dan het fantasierijke einde in dat krot... Wat een oogstrelende shots.

Ja, dit is wat mij betreft een zeer geslaagde It-verfilming. Ik heb tot nu toe nog steeds geen boek van Stephen King gelezen, ben wel een klein stukje begonnen in Revival. Maar ik denk dat dit nog wel eens een van mijn favoriete schrijvers zal zijn. Het is alleen jammer dat vele boeken van hem zo dik als een baksteen zijn, hij erg veel boeken op zijn naam heeft staan en ik niet echt altijd de tijd heb om die rustig te ontdekken.

4,0*

avatar van John Milton
3,5
It's summer! We're supposed to be having fun!

It. Ik zal een jaar of elf, twaalf geweest zijn, toen ik het lijvige boek voor het eerst uit de kast pakte tijdens het logeren bij opa en oma, en het diezelfde dag nog uitlas. Toegegeven, die Nederlandse vertaling bleek bij nader onderzoek enkele weken terug, toch wat thinner (pun intended) dan de vele heruitgaves die je nu in de boekwinkel ziet. Maar de indruk die Kings boek maakte, was enorm. Bijna vijfentwintig jaar later valt het niet meer te zeggen in welke volgorde ik die boeken gelezen heb, maar ik vermoed dat het een van de eerste was. En eentje die ik meermaals zou herlezen. Wát een ervaring voor een jochie van ongeveer diezelfde leeftijd, met teveel fantasie.

Niet lang daarna zag ik de film, of miniserie, net hoe je het ziet. It (1990) was bepaald geen meesterwerk, maar voor mij wel een bepalende film, eentje die je tienerangsten wist te vangen en een soort benchmark werd voor het kwaad wat je als kind kon overkomen, in je eentje in het donker. ‘Heb je It nog niet gezien? Die moet je echt zien!’. Uiteraard wist ik al voor ik twintig werd, dat er op die film van alles aan te merken viel. Het acteerwerk van de kindacteurs (en volwassenen), bepaalde effecten en uiteraard het monster aan het einde. Maar toch… Op de een of andere manier bleef It overeind, en met een hoge herkijkwaarde. Zelfs nu ik hem net opzoek en zie dat ik hem in de loop der jaren naar een zesje heb gedegradeerd, voel ik gelijk dat dat ondanks de tekortkomingen eigenlijk niet genoeg is. Voor mij niet, althans. 'It' was vormend.

Naar deze nieuwe versie was ik ondanks dat meteen benieuwd, helemaal toen ik hoorde dat Cary Fukunaga (net vers van True Detective Season 1 afkomstig) aan het roer stond. Dat enthousiasme temperde wat toen Andy Muschietti het stokje overnam, aangezien ik Mama (2013) een flinke teleurstelling vond. Desalniettemin deden de uitstekende marketing en casting hun werk, en na een sloot van positieve geluiden werd ik andermaal enthousiast over deze herinterpretatie/remake. Het was lang genoeg geleden, en er schortte genoeg aan het origineel om een remake een kans te geven. Vooral een veelbelovende.

En het moet gezegd: It doet best veel goed. In de eerste plaats werkt Fukunaga’s screenplay prima, en doet Muschietti gelukkig zijn eigen ding in plaats van de eerdere verfilming na te doen. Hoewel sommige scènes bekend voor zullen komen, heb ik geen moment het gevoel gehad naar een shot-for-shot remake te zitten kijken, allesbehalve. Behalve het verplaatsen van de tijd waarin het speelt, is er genoeg anders om dit niet als een nodeloze herhaaloefening te laten voelen. Maar uiteraard is een vergelijking onvermijdelijk. Soms valt die uit in het voordeel van de 2017 film, en soms in die van de reeds bekende versie.

Ondanks het beperkte budget ziet Muschietti’s It er goed uit, en zijn zowel de technische aspecten als de CG behoorlijk in orde. Toch had ik de computergegenereerde effecten liever iets minder gehad. It is voor mij altijd een primaire angst geweest, iets waarvan je niet weet wat hij allemaal kan doen, al laat hij een keer zijn tanden zien. Hoe meer je echter toont, hoe tastbaarder het wordt. Het oude adagium blijkt dan soms toch waar: Wat je niet ziet is enger. In een grote Dolby Atmos toegeruste zaal echter, kon ik me er evenmin druk om maken. Hoewel de jump scares niet altijd werkten, was het vaak genoeg behoorlijk creepy. En eerlijk is eerlijk, het origineel beangstigt me ook niet meer zoals het ooit deed.

Wat de titeltol betreft, Skarsgard is een prima Pennywise, en zijn schokkerige manier van bewegen maakt hem enerzijds angstaanjagender dan de originele, op zijn minst in de zin dat hij snel bij je is. Toch had ik bij Curry’s Pennywise meer het gevoel dat hij niet snel hoéfde te zijn: Hij kreeg je toch wel. Althans, zo kwam het over. Wat de kindacteurs betreft, het is altijd een soort lotto. Voor mij was Bill Denbrough altijd het sleutelkarakter van het verhaal, en juist Jaeden Lieberher vertolking doet me Jonathan Brandis’ Bill niet vergeten. Hij is niet slecht, maar ik geloofde hem niet helemaal, waar ik bij Brandis de wanhoop bijna proefde, al was het misschien een tikje theatraal. Sophia Lillis (Beverly Marsh), Finn Wolfhard (Richie Tozier), Jack Dylan Grazer (Eddie Kaspbrak) en Nicholas Hamilton (Henry Bowers) daarentegen vond ik absoluut een vooruitgang. Met name Lillis, een Amy Adams in de dop. Die zou nog wel eens dingen kunnen gaan doen.

Of dit de horrorfilm wordt die een generatie bereikt (en traumatiseert) zoals de vorige dat deed, betwijfel ik. De leeftijdskeuring zorgt ervoor dat de twaalfjarigen van nu hem niet in de bios of op tv zullen zien, wat een status als die van zijn voorganger (al dan niet terecht) zal bemoeilijken. Ik heb me absoluut vermaakt, en mijn armharen hebben een enkel moment overeind gestaan. Maar toch, het was (net) niet helemaal waar ik op hoopte.

3,5*

4,0
Ik vond het ondanks paar kleine puntjes een heerlijke film. Het dialoog met de twee kinderen in de opening van het riool toen dat donkere kind werd achterna gezeten. Liep echt heerlijk! Mooi gefilmd! In Dolby atmosfeer met laser in Zwolle gezien!

avatar van wwelover
3,5
Eerlijk gezegd heb ik het origineel nooit gezien. Het is ook niet echt mijn genre, maar door de reviews (en speeltijden van andere films) toch maar naar IT gegaan. Prima bevallen. Geen meesterwerk, maar een spannend en mooi gefilmd verhaal. Kudos voor de casting. Alle kinderen zijn echt heel goed. Alleen het meisje sloeg soms een beetje door, maar nooit hinderlijk. De humor tussen de losers was ook erg aanstekelijk en lekker ongepast.

Echt eng is het niet, vooral de CGI maakte het juist wat lachwekkend soms. Maar Bill Skarsgård is wel echt heel erg creepy.

Verder gewoon een vermakelijke film.

3.5*

avatar van Graaf Machine
3,0
Ja toch een twijfelgevalletje. Het bronmateriaal ken ik niet, de eerste verfilming ook niet, en het verhaal was me matig bekend. Wel wist ik dat dit slechts het eerste gedeelte van het verhaal is.
De film begint aardig, met dat joch en zijn papieren bootje. Dan komt er een heel lang stuk met gezapig jeugdgedoe.
De obligate pestertjes en gepesten, de vervelende (of criminele) ouders, het vriendengroepje.
Dit dan af en toe afgewisseld met schrikeffecten die je duidelijk ziet aankomen en niet echt schrik opwekken, maar wel een beetje sfeer.Later gaat het groepje iets van zich afbijten, zowel tegenover ouders, als pesters als die nare clown.

En dan is het afgelopen. Nergens echt eng, nergens echt vervelend ook. Wel heel veel kinderen.
Waarom dit voor 16-en ouder is? Mij een vraag. Een zooitje bloed en wat tanden, meer is er niet. Daar kunnen iets jongere kinderen ook toch wel tegen? Eigenlijk zou ik dit een r-rated kinderfilm willen noemen. Maar wel een leuke om te zien.

De schilderijscene was het sterkst. Dat was even een moment echt eng.

avatar van Emma'
4,5
Goede film, maar na het boek gelezen te hebben had ik er misschien toch meer van verwacht. Ik ben wel blij dat ze dicht bij de originele verhaallijn zijn gebleven, en misschien zou de film ook te lang worden als ze daadwerkelijk de gebeurtenissen uit het boek hadden gevolgd (inclusief Chüd en het gesprek met de Turtle, al had ik echt gehoopt dat dat er in zou zitten.) Maar wie weet, misschien komt dat nog in Chapter 2.

De scène aan het begin met Georgie vond ik misschien nog wel de beste van allemaal, maar al met al gewoon een goede, spannende en ook grappige film. 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 08:56 uur

geplaatst: vandaag om 08:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.