It (2017)

Heb nooit iets met horrorclowns gehad en het 12+ origineel (2,5*) mocht wel wat enger dus was ik wel naar de 16+ remake/sequel benieuwd. Deze blijft net als het origineel een soort van horrorvariant op The Goonies maar is inderdaad een stuk "enger" dan het origineel. Daarvoor begint het wel met alle tiener- en horrorclichés en jump scares uit de kast te halen terwijl ze verder weinig met de clown te maken hebben, maar op den duur ontwikkelt de film toch een eigen identiteit. Het horrorelement bestaat wel uit het de hele film lang aaneensluiten van een berg jump scares. Een ruime 3*, richting de 3,5*, omdat al die jump scares uiteindelijk wel hun doel bereiken.

Is hier trouwens ook een 3D-versie van? Ik meen een aantal scenes in de film te herkennen die typisch voor 3D bedoeld zijn. Op naar het tweede deel (over 27 jaar??).

Tja, wat moet je hierover zeggen. Het is duidelijk dat Bill Skarsgård de veters van Tim Curry als Pennywise nog niet eens mag strikken, maar ik moet daar ook bij zeggen dat ik over het algemeen niet heel teleurgesteld ben over Bill Skarsgård als Pennywise. De makers hebben de juiste beslissing gemaakt om het uiterlijk aan te passen, op deze manier voelde ik de behoefte ook niet echt om hem te gaan vergelijken met Curry. Nu ben ik overigens ook van mening dat Curry de hele film in het origineel trok, zonder hem was het niet eens echt een goede film geweest. Dat vond ik bij deze toch wat minder, ik kreeg wel het gevoel dat er iets meer houvast in zat en net iets meer in detail werd getreden. Tevens wordt de film door alle acteurs samen getrokken, er is niemand die echt heel veel beter presteert dan de ander.

Ik sluit mij verder vooral aan bij eerdere recensies. De film is totaal niet eng. Ben één keer een heel klein beetje geschrokken en dat was het moment in de badkamer. Hier werden overigens nogal wat vloekwoorden uitgesproken door de rest van de zaal. Ik schrik niet heel snel, dus ik vermoed dat dat stuk mogelijk door anderen wel als eng ervaren is. Daarentegen heb ik wel relatief vaak gelachen voor een horrorfilm, al heb ik dit niet als slecht ervaren. De humor was over het algemeen goed gedoseerd en werd op de juiste momenten ingezet. Ook sluit ik mij erbij aan dat de film vrij langdradig is, maar vooral op bepaalde momenten. Het is niet zo dat ik de gehele film heb gedacht 'wat duurt dit ontzettend lang', dat waren echt momenten in de film waarop ik een beetje zuchtend zat te kijken.

Ik vind het onbegrijpelijk dat deze film een hoger gemiddelde haalt dan het origineel. Hebben die mensen die niet gezien, of waarderen ze de 'engheid' van deze film meer? Deze film is over het algemeen gezien wel wat enger, maar het origineel heb ik toch beduidend hoger in het vaandel staan. (3* tegenover 4.5*). Mogelijk heeft het er ook mee te maken dat dat de eerste horrorfilm was die ik ooit zag met een jaar of zeven en voor toen best eng was . Ik heb hem later wel meerdere keren herzien en vond hem uiteraard niet eng meer, maar Curry als Pennywise blijft subliem en echt om te genieten.

Deze versie komt er net vanaf met een voldoende en dat is voor een remake niet eens heel verkeerd. De meeste remakes kan ik helemaal niet waarderen en deze deed het nog best aardig. Hij hangt overigens wel tegen een 3.5 aan, mogelijk dat ik hem bij de herziening voor het tweede deel alsnog omhoog gooi.

De boekverfilming IT (van schrijver Stephen King) werd met weinig budget op poten gezet als tv-film in 1990. Waar dat origineel nog bestempeld werd met een kijkwijzer van twaalfjaar en ouder, krijgt deze remake een zestien plus mankering. Waar de tv-film in de speelduur van drie uur beide hoofdstukken vertoonde, zal deze remake de twee hoofdstukken op verdelen in twee films. Genoeg redenen dus om wat meer verwachtingen te hebben voor deze remake.

Het is 1989 de zomer breekt aan, alle kinderen hebben zomervakantie van school. Zo ook de groep vrienden die bekend staan als de Loser Club. In hun woonplaats Derry, Maine moeten zij de zomervakantie zien door te brengen. Als Loser Club valt dat niet mee en worden zij vaak achter nagezeten door drie pesters die zij ook van school kennen. Voor Billy uit de Loser Club valt het niet om te accepteren dat zijn broertje, Georgie, nu al een jaar vermist wordt. Als de hechte vriendengroep opzoek gaat naar Georgie krijgen zij langzamerhand te maken met hun eigen angsten. Deze lijken aangestuurd te worden door Clown Pennywise die hiermee de kinderen in zijn macht wilt nemen en wilt laten drijven. De groep vrienden word hierdoor hechter en proberen hun angsten te overwinnen om It te verslaan en Georgie zien te redden.

Als horror zou de film het goed doen en zeker met een verhaal als dit, maar niks is wat het lijkt. De film zit vol met verschillende genres en neemt nergens echt een richtlijn hierin aan. Het moet het dan vooral hebben van het mysterieuze wat eigenlijk wel door heel de film heen zit. Verder wordt het aangevuld met overige genres die op bepaalde momenten goed naar voren komen. De horror zit vooral in de scenes met de angst momenten van de kinderen. Zo krijgt elk van hen een angst moment voor ogen en wordt dat vermengt met enkele horror elementen. Omdat deze scenes verdeeld zijn in het eerste uur lijkt de spanning ook niet hoog te kunnen blijven en zakt deze voortdurend weg. Het is dan vooral de komedie en romantiek die het over lijken te nemen. De komedie hierin is wat meer flauw aangelegd en lijkt regelmatig in herhaling te vallen. Het romantieke gedeelte is wat meer op de achtergrond, maar komt in het verhaal wel tot zijn recht. Tegen het eind neemt de spanning weer wat de overhand en wordt op deze manier toegewerkt naar het einde van de film.

De film heeft een prachtige filmstijl, even goed als de setting waar het in word gefilmd. Het is een kleurrijke film die een mooi beeld laat zien van de tijd waar het verhaal zich in afspeelt. Het camerawerk word op sommige momenten op een speelse manier gebruikt en werkt goed in op spannende momenten. De spannende momenten (horror scenes) worden in het algemeen goed uitgewerkt, sommige daarvan zijn ook erg creatief verfilmd. Als eenmaal zo’n moment aankomt bouwt de spanning op en houd deze vast tot het voorbij is. Niet alles bevat een hoop gruwel en bloed, maar weet ook met de donkerescenes het publiek even te laten schrikken. Vooral Clown Pennywise (Bill Skarsgård) wordt op een creepy en goede manier neergezet en dat is wat het publiek graag ziet. De makers hebben er voor gekozen Pennywise niet in de schaduw te zetten, maar laten zij hem als rode draad door het verhaal voorkomen in zowel close-up als totaalshot.

It is modern en goed verfilmd, maar schommelt heen en weer met diverse genres wat helaas niet zijn moment kan vast houden. Dat wil niet zeggen dat It een slechte film is, maar had het makkelijk door kunnen gaan als een spannende horror film. Gelukkig ligt het vermaak en het tempo hoog waardoor het lekker weg kijkt een heeft het meer te bieden dan je verwacht.

3,5*

Coulrofobie, de angst voor clowns. Stephen King heeft dit in 1986 fantastisch vast weten te leggen in zijn inmiddels legendarische boek IT. Dit kreeg een vervolg met mini-serie uit 1990, (27 jaar geleden toeval?) die later veelal werd vertoond als een lange film, en wakkert bij velen nostalgische gevoelens aan. Regisseur Andy Muschietti zal niet al die nostalgische harten met deze film met zich mee weten te krijgen maar doet gelukkig veel goed om van een zeer geslaagde box-office te spreken.

Het verhaal over de groep kinderen, beter bekend als de 'Losers club', die in het kleine stadje Derry, Maine elke 27 jaar worden geterroriseerd door een Pennywise the Dancing Clown(Bill Skarsgård) is voor vele natuurlijk wel bekend. Maar dit clubje van losers die opnemen tegen Pennywise, is direct het eerste pluspunt. Vrijwel alle kinderen, en dat zijn er best wat, zijn perfect gecast en wat vooral zo mooi is is dat de kinderen hier ‘echt’ voelen. Hoe vaak gaat het daarin wel niet mis in andere films? Hier dus niet! Zet daarnaast de duistere cameravoering waar Muschietti en je begrijpt dat dit niet zomaar een remake is.

Evenals in de miniserie wordt het verhaal wel rustig opgebouwd en maken wij uitgebreid kennis met de uiteenlopende personages. Ook dit ervaarde ik als een zeer positief. Het volgt vaak dezelfde lijn als de miniserie, maar durft hier ook zijn eigen draai aan te geven en geeft ook (door de langere duur) meer weer van wat King in het boek aangaf. De jaren '50 uit het boek zijn wel de jaren '80 geworden. Erg fijn om te zien en ook andere momenten (moorden) uit het boek zijn niet in de film.

De film staat te boek als een R-rated, wederom een pluspunt, en al worden kinderen in de film zwaar mishandeld of vermoord er is nooit 'echte' gore te zien. Regisseur Andy Muschietti kiest voor subtiliteit en vaak is deze terreur des te doeltreffender! Deze versie van It zoekt de nog net veilige randjes op van wat acceptabel is en wat een niet doorgewinterde kijker aan kan.

Bill Skarsgård als de killer-clown had geen gemakkelijke taak om in de voetsporen te treden van de vorige Pennywise gespeeld door Tim Curry. Helemaal verbleken doet hij Tim Curry niet maar is wel Top! En zeker anders dan Curry’s creatie. Minpunt was de vaak misplaatste verschijningen van Pennywise. Hij was gewoon te vaak te zien. Als we hem wat minder hadden gezien, was de clown heel wat angstaanjagender geweest. Less is more tenslotte?

Regisseur Andy Muschietti weet tenslotte een goede balans te brengen tussen drama, luchthartiger momenten en onvervalste horror. Positief daarbij was vooral gebruik van ouderwetse schrikeffecten, die effectief worden ingezet.

Aardige horrorfilm. Het verhaal is bekend en wordt redelijk neergezet door Muschietti. De opbouw is goed. De regisseur neemt de tijd om de hoofdpersonen te introduceren en de club bijelkaar te brengen. Het tempo is verder goed en de film verveelt geen moment. Helaas is het soms wat voorspelbaar wat ten koste van de spanning gaat. Zoals ook eerder aangegeven is de clown te veel aanwezig waardoor het toch wat minder creepy aanvoelt. De jonge acteurs zijn prima gecast en zetten een goede teamprestatie neer. 3.5

Eerlijk gezegd ben ik niet zo'n fan van horrorfilms maar toch wou ik deze wel graag zien en keek ik er wel naar uit. Het verhaal was natuurlijk al wel bekend, maar dat maakt voor mij niks uit. Heb wel een aantal keren gehad dat ik schrok, maar ik had de film wel een stuk enger verwacht. Gelukkig waren er genoeg spannende scènes zoals in de tunnels, in dat oude huis, en natuurlijk op de stille momenten. De special effects waren wel overtuigend. De getalenteerde cast heeft het prima gedaan.

Wauw, wat een heerlijke film! Die kinderen deden het erg goed, ik leefde echt met ze mee. Coming of age-achtige sprak me erg aan. Film is lief, grappig, spannend én eng. Prachtige beelden ook. Volgens mij is deze een stuk beter dan de ‘oude’ It. Ik verheug me nu al op deel 2.

De special fx / cgi zien er niet slecht uit maar voor de rest valt het erg tegen hoor. Een clichématige, vrij kinderachtige horror waarbij je alles al van mijlenver ziet aankomen. Eng of spannend is het ook niet, de sfeer is veel te braafjes en door de gelikte muziek kreeg ik soms het gevoel dat ik naar een Disney film zat te kijken. Niet best dus, voor een horror. Een nipte 2,5 ster, maar alleen omdat het er niet onaardig uitzag.

Deze een tijdje geleden gaan zien in Antwerpen.

Aardige her verfilming van het beroemde boek van King, waarbij dit keer de typische verhaalstructuur, waarbij heden en kinderjaren doorelkaar heen verweven zijn, op zij is geschoven en nu alleen het verhaal van de kinderen wordt verteld.

Kind acteurs doen het goed, maar vind ze persoonlijk toch een stuk minder sympathiek als de kinderen uit de oude TV film/serie..,

maar het allerbelangrijkste is natuurlijk hoe Pennywise wordt weergegeven en -eerlijk is eerlijk- Skarsgård doet het niet slecht, maar kan toch niet tippen aan Curries versie, die echt iconisch was en zo tussen andere moderne horrormonsters kan plaats nemen als Krueger, Voorhees en Meyers... en dat kun je toch niet echt zeggen van Skarsgård.
Het vermoeden rijst dan ook dat we zijn versie over een jaar of twintig al lang weer vergeten zijn...

en dat geldt eigenlijk ook voor deze hele film, want hoewel kundig gemaakt, wordt het nergens werkelijk memorabel, laat staan eng en dat laatste is voor een horrorfilm toch wel een eerste vereiste.

Alleen de openingsscène waarin Pennywise wordt geïntroduceerd maakt indruk, maar op ietwat meer goor na, is dat feitelijk een kopie van een gelijksoortige scene uit de TV versie. Verder is de enige andere scene, die nog enigszins indruk maakt, die met de diavoorstelling. Daar wordt eindelijk op een creatieve manier een andere draai gegeven aan de dreiging met de clown en dat had wel meer gemogen.

Voor de rest best geinig, maar de gigantische hype vooraf kan in geen enkel opzicht (behalve qua opbrengst?) worden waargemaakt.

Een zes, ofwel 3 sterren.

Deze remake was voor mij niet meer dan wat theatrale onzin. Als je dan zo'n goed acterende jeugdige cast tot je beschikking hebt en de jaren aan wijsheid hebt om het om te dopen in iets wat past binnen deze tijdsgeest en er dan zo'n slappe hap van maakt, vind ik het zekers erg triest. Wat was hier nu t.o.v. de jaren negentig beter aan?

Prima nieuwe versie van het superieure gelijknamige boek van Stephen King. Vanaf de beklemmende opening wordt precies de juiste toon getroffen. De keuze om er twee films van te maken en in dit eerste deel de focus te leggen op de jeugd van de hoofdpersonen pakt bijzonder goed uit. De jeugdige cast is wellicht iets te groot, bepaalde personages komen er nogal bekaaid af, maar al met al werkt de film naar behoren. En niet onbelangrijk voor een horrorfilm; er zijn heel wat bloederige en nare momenten. Regisseur Andy Muschietti heeft een dynamische, stijlvolle aanpak en hij levert een visueel zeer aantrekkelijke film af. Slechts tegen het einde verslapt de boel een beetje en de climax oogt wat futloos, maar tegen die tijd is het duidelijk: uitstekende film.

Zeer onderhoudende horror,.

En het is voor een deel logisch dat ie hier een ruime voldoende als gemiddelde heeft.

Vrij uniek voor dit genre tot mijn ergernis .

Prachtige soundtrack . Mooi in beeld gebracht .

Het is een leuke beleving . Eng kan ik het niet noemen .wat men naar ik men wel probeerde en dat is logisch . Maar zal voor vele vooral horror leken als eng worden ervaren .

Mooi was het dus inderdaad of erg goed maar Een klassieker? Ik denk dat we dat bij chapter 2 pas echt kunnen concluderen !

Poging twee. Beviel gelukkig een stuk beter dan de eerste kijkbeurt waarbij ik het niet langer dan 40 minuten volhield en het me niet kon boeien.

Nu eens rustig voor gaan zitten en met plezier gekeken. Dat komt echt voornamelijk door de losersclub. De 7 kids zijn leuk. Hoewel het ene personage iets beter uit de verf kwam dan de ander was er wel echt een groepsgevoel en had ik met elk personage wel "iets". Ook leuk om Finn (Richie) te zien, bekend gezicht voor mij uit Stranger Things. De film werkte ook mijn geval dan ook vooral door het verhaal achter de Losersclub (de pesterijen, thuissituaties etc) en niet eens zo zeer de "dreiging" van It. Wat eigenlijk wel jammer is.

De openingsscène was best heavy en de toon leek gezet, maar het ging niet op die voet verder. Pennywise zelf viel me dan ook wat tegen. Helaas werd het nergens eng en bezorgde hij me geen kriebels, iets wat ik me wel nog vaag herinner van de originele It. Toegegeven: ik was toen wel nog een stuk jonger. Misschien binnenkort nog eens herzien. Wellicht dat ik deze dan toch nog iets meer kan waarderen. Of hoeft niet.

Je mag het niet helemaal vergelijken met het originele deel, omdat we hier nog maar 1 deel zien en het origineel eigenlijk een mini-serie is. Komt nog bij dat het boek van Stephen King ook legendarisch is en voorspelbaarheid is niet echt een troef bij films. Zeker geen horrorfilms.

Het is dan ook een mooie prestatie van Andy Muschietti die er in geslaagd is om eindelijk een sterke horror remake te maken. De horror is aanwezig, visueel is het zeker de moeite en met Bill Skarsgård heb je een iconisch figuur dat zich gerust bij de andere grootheden mag plaatsen. Zoals Jack Nicholson als The Joker later overtroffen of geëvenaard werd door Heath Ledger is ook Bill Skarsgård er in geslaagd om de iconische Tim Curry in te halen als Pennywise.

De cast met jonge acteurs doet het vooral goed als collectief. Natuurlijk valt de jonge Sophia Lillis wat meer op. Deels omdat ze tussen de jongens opvalt en haar aanwezigheid iets duidelijker is. we gaan nog meer van haar horen.

Geweldige film, één van de betere van dit jaar. Boek van King was goed, maar niet zijn allerbeste. De film uit 1990 kon er mee door, maar deed het basismateriaal niet helemaal recht. Deze nieuwe versie is echter bij vlagen nog beter dan het boek. Derry wordt door Muschietti op schitterende wijze in beeld gebracht, even mooi als luguber eigenlijk. Acteurs zijn goed gekozen, tempo ligt lekker hoog, spannend en griezelig, en het sterkste punt van de eerdere versie(Curry als de clown) wordt hier onverwacht nog geëvenaard. Zelfs de vooraf twijfelachtige keuze om hier het verhaal te splitsen in tijdzones(de kracht van het boek was voor een groot gedeelte toch dat het heden en verleden zo mooi door elkaar werden beschreven), is goed te rechtvaardigen. Komt de begrijpbaarheid flink ten goede, en man wat maakt dit nieuwsgierig naar het vervolg.

Vermakelijk filmpje, maar eng vond ik hem helaas niet. Daarvoor deed het mij net iets teveel denken aan de serie Stranger Things. Een logisch gevolg natuurlijk van de relatief jonge cast. Over het algemeen vond ik dat clubje kinderen hun rollen alleraardigst invullen, maar soms sloeg het door naar het irritante.

Pennywise zag er goed uit, maar de kriebels kreeg ik er niet van. Wat enigszins vreemd is, aangezien ik als de dood ben voor clowns. De scènes in de badkamer waren sterk en ietwat angstaanjagend, maar daarbij bleef het wel een beetje.

In mijn ogen geslaagd als film in het mysterie-genre, maar niet als horror. Daarvoor vond ik de film simpelweg niet eng genoeg. Daarbij mistte ik ook wat achtergrondinformatie over het extreme pestgedrag en de zeer terughoudende/ afwezige houding van de volwassenen. En het einde was naar mijn inziens wat slapjes, het liep bijna beter af dan de doorsnee romantische komedie. De soundtrack, de setting van het dorpje en de visuele effecten vond ik daarentegen weer prima.

3,0*

Aardige horrorfilm, maar geen topper. Pluspunt is dat de hele cast goed acteert. Pennywise steelt de show en de trucage laat niets te wensen over. De liefhebber van het genre zal er plezier aan beleven. Ik persoonlijk wat minder.

Met een vrij goede openingsscène was de toon, dacht ik, gezet voor een uitstekende horrorfilm. Helaas is het dat niet geworden. Natuurlijk lagen mijn verwachtingen al laag want ik vond Muschietti's vorige film Mama ook al een zwakke horror. Volgens mij komt de mama dus ook in deze film terug, waar dat op slaat mag iemand me wel eens uitleggen. Ik bedoel, waarom zou je een personage uit je vorige film in een adaptatie van een boek gaan steken dat zich op een totaal andere plaats afspeelt in een andere tijd? Een faal van jewelste mijn inziens die ook nog eens heel goedkoop overkomt. Natuurlijk gaat het hier voornamelijk over de clown Pennywise die men eng wilt laten lijken maar het niet is. In dat opzicht is Curry's Pennywise beter, met een minder eng hoofd maar geloofwaardiger en een geduldigere verschijning. In deze film is It overal aanwezig. De editing in deze film is ook slecht want geen enkele jumpscare werkt. Je probeert nog te vatten wat ze net gezegd hebben (een mop of iets dergelijks) of daar is de volgende verschijning van Pennywise alweer. Zo werkt het natuurlijk niet... Opbouw jongens!

Verder had ik toch het gevoel dat er behoorlijk wat scènes verandert zijn in vergelijking met het eerste deel van de miniserie. De meeste hebben als doel eng te zijn maar falen daar wederom in en de reden is simpel. It zou in feite over echte vriendschap moeten gaan en daar wordt veel te weinig aandacht aan besteed. Er hadden veel maar ook veel meer momenten moeten ingezeten hebben van echte vriendschap! Muschietti moet eens goed naar bijvoorbeeld LOTR kijken, daar zie je echte vriendschap tussen de Hobbits. In It gaat het vaak zelfs de totaal tegenovergestelde kant op met Richie en Bill die vechten, zichtbare jaloezie om Beverly, Stanley die alleen wordt gelaten Zo heb je ook Bowers die direct de kinderen haat van de Loser Club. Waarom?

De kinderen vond ik bijna allemaal slecht acteren. Georgie deed het nog het beste maar heeft maar een kleine rol. Ik ben het nu niet gaan opzoeken maar volgens mij is Beverly een stuk ouder dan de rest. Een jaar of 16? Mike ook. Eddie en Ben zien er daarentegen 10 uit. Dat was in de originele toch echt een stuk beter. Eddie was hier echt een vervelend kind terwijl je dat eerder van Ritchie zou verwachten. Ook totaal geen interactie met Bill hier, geen idee hoe het in de boeken zit maar in de miniserie waren het twee handen op één buik. De chemie tussen de kinderen was daar veel beter! Enkel op het einde lijken ze het eindelijk door te hebben hoe het moet. De bende begint voor elkaar op te komen en dit leidt dan toch nog tot een degelijke afsluiter. Helaas komt er dan nog een awkward kusje aan te pas op het einde. Op zich ben ik nog wel benieuwd naar het tweede deel want het is nu ook niet extreem slecht. Zeer zeker niet, het mist gewoon doel. In de miniserie was het volwassen stuk zeer zwak, er is dus nog hoop om het vervolg beter te doen.

Wat een ontzettende slechte remake... misschien moet er maar eens een verbod komen op remakes; ook Evil dead was een slechte (remake) film, maar goed terug naar IT... wat een gayclown is dit zeg... Pennywise? Niks geen Pennywise, maar een soort van genderneutrale nicht met een gruwelijk persoonlijkheidsprobleem. Afijn; het mag duidelijk zijn; mijn film is het niet. Gelukkig dat ik er niet speciaal voor naar de Bioscoop ben geweest! Recent Ash vs. Evil dead gezien... super, super super! Horror en humor in optima forma. Misschien old skool; Lucio Fulci, Dario Argento, Sam Raimi, George A. Romero, Stephen King, John Carpenter... dat waren en zijn toch echt de horror en suspense specialisten.

Persoonlijk vind ik deze clown niet erg eng, en die willekeurige situaties waarbij de villain overal vandaan kan komen, alle mogelijke vormen kan aannemen, praktisch onkwetsbaar is en dikwijls tijdig verdwijnt wanneer een personage voor de plot behouden moet worden doen mij nogal gekunsteld aan en geven mij zelden rillingen. Dan raken de scènes van pesterij mij aanzienlijk meer (de gruwelijke H die zeer realistisch en "voelbaar" in de buik van Ben wordt gekerfd...).Toch ben ik tot het einde toe geboeid gebleven, dankzij de zorgvuldige opbouw, het aangename tempo, de aandacht voor de jeugdige personages en hun goed uitgewerkte vriendschapsband die de horrorscènes wel meer impact geven. Maar een echt sterke horrorfilm met een ikonisch-duivels figuur, nee, dat zijn noch de eerste verfilming uit 1990 noch deze versie voor mij.

Vandaag IT gekeken en toch wel met een teleurgesteld gevoel achtergebleven. Het verhaal is interessant maar dat komt dankzij het boek, de verfilming voegt er voor mij niets aan toe. Overigens vraag ik me af of mensen die het boek niet lazen, goed kunnen volgen wie wie is in deze snelle film.

Snelheid is zowat het woord waarmee ik IT wil beschrijven. Het ratelt maar door en geeft je weinig tijd om de vriendschap tussen de kinderen duidelijk te maken. Ze worden zo wat bij elkaar gehutseld en hopla: het zijn beste vrienden

En dan komt er - je had het kunnen denken - nog een vervolg om de commerciële demonen te voeden. Laat deze aub aan mij voorbijgaan.

Een moderne remake onder aanvoering van Bill Skarsgård die als Pennywise de clown de show steelt. Het verhaal en de karakters zijn voor menigeen al bekend door het boek van King of de miniserie uit 1990, toch weet deze versie van Andy Muschietti meer dan genoeg te vermaken. Zo vond ik de opening met Georgie en Pennywise zeer sterk. De film neemt wat gas terug, maar weet zich daarna sterk te hervatten. De film heeft een goede sfeer en kent spannende momenten met onder andere de vermissing van het personage Patrick en de scene in de badkamer met Beverly . Dat huis waar It zich bevind is een zeer sterke locatie en de uitstraling van het huis zelf is tof. Bijna vanzelfsprekend komen hier dan ook eveneens sterke momenten. It kenmerkt zich vooral door de rol van Pennywise, ook de sfeer en de spanning zorgen voor een sterke nieuwe vertelling van dit verhaal.

Uitstekende remake al hoopte ik juist na 27 jaar op een sequal. Nu lijkt deze film weer bedoelt om er straks weer een sequal van te maken. Hoe dan ook ik vind de remake wel geslaagd. De nieuwe technische snufjes doen de film goed al vind ik het origineel nog steeds erg sterk. En minpuntjes zijn er altijd wel te noemen. Zo vind ik het vreemd dat het stadje Derry wel erg leeg is. Je ziet een paar kids en ondanks alle huizen erom heen zie je verder niemand. Vreemd alsof alleen het clubje Losers bestaat. Moet wel zeggen dat alles er heerlijk authentiek uitziet. Ook ziet deze blu ray versie er schitterend uit met zijn mooie kleuren. Geluid is ook dik in orde. Het plot is bekend (beetje jammer, maar ja het is een remake) en op wat kleine dingen na hebben ze het verhaal aardig hetzelfde gehouden. Echte horror kunnen we het niet noemen, maar er zitten wel wat lekkere creepy scenes in. En grappig is ie soms ook wel al weet ik niet of dit zo bedoeld is. Zeg maar zwarte humor. Ik lag sowieso in een deuk bij die zwerver en al helemaal bij de opmerking "pilletje vergeten" lag ik eigenlijk in een deuk.


Het bijna einde van de film in het riool ziet er goed uit met als klapstuk de zwevende "dode" kinderen Dit zag er indrukwekkend mooi uit. De natalk heeft voor een keer geen creepy moment, maar kon er mee door. Nu nog benieuwd of er nog een chapter II komt.


Of de verwijderde deleted scenes een aanvulling waren moet ik nog gaan bekijken.

Hi Georgie! What a nice boat. Do you want it back?

Wauw! Mooie film hoor deze nieuwe versie van de moordlustige, psycho 'IT Pennywise, the dancing clown'. De clown is in deze film veel meer aanwezig dan in de miniserie uit 1990. Daarnaast is deze film vermakelijker, vlotter, enger en natuurlijk visueel gezien (veel) mooier.

De film heeft een aantal zenuwslopende scènes, zoals in het horror-huis, kelder van de bibliotheek en in het riool als de bad-ass ervan langs krijgt... Deze film heeft mij persoonlijk verrast. Misschien ook door de negatievere reacties. Ik zie veel voorbij komen over 'het vriendschap'. Niet zo sterk tussen de kinderen.. dan denk ik, who cares? Laat a.u.b. die Clown iedereen het stuipen op het lijf jagen en ik ben vermaakt. Het draait toch om de horror-elementen en de spanning. Maar goed, uiteraard zullen de meningen daar in verschillen en daar heb ik ook respect voor. Ik geef alleen mijn visie bij deze weer.

Ik verheug me dan ook echt op Chapter 2! ****

Om nu meteen met modder te gaan gooien vind ik wat te zwaar maar feitelijk vind ik deze remake compleet bagger. De personages hebben geen chemie en de clown Pennywise ziet er niet uit terwijl hij in het origineel van ´90 door Tim Curry veel indrukwekkender werd neergezet. Degene die vind dat deze film spannender of enger zou zijn dan het origineel heeft de eerste niet goed in zich opgenomen ben ik bang.

Helaas kan ik de door vorige spreker vernoemde zenuwslopende scènes niet ontwaren en vond ik de film in vergelijk tot het origineel behoorlijk slaapverwekkend. 135 minuten zitten wachten tot het eindelijk zou beginnen, helaas, er kwam niks.

Ik verwacht dat deel twee ook een kopie zal zijn van het originele deel twee, dus niet al te hoge verwachtingen van. 2 sterren vind ik al overdaad.

Briljant. Uitstekende verfilming van het boek.

Remakes van horror films stellen vaak teleur. Onlangs zag ik Poltergeist (2015), Flatliners (2017) en Evil Dead (2013). Stuk voor stuk teleurstellende remakes, terwijl de originelen erg ok zijn. Zo vind ik It (1990) een heel behoorlijke productie. Met slechte remakes in het achterhoofd lagen de verwachtingen voor de nieuwe It op voorhand dan ook laag.

Ook speelt mee dat de geschiedenis van boekverfilmingen van Stephen King geen glorieuze is. Een enkele verfilming is slechts geslaagd. De meeste zijn gewoon zwaar verdunde afgeleiden, die de sfeer uit het boek niet weten over te brengen. Genoeg redenen dus om de de nieuwe It met weinig vertrouwen in te gaan.

Onterecht zo bleek. De nieuwe it is gewoon een goede film. De sfeer uit het boek is herkenbaar terug te zien in de film. De horror actie is prima. De kwade clown is een angstaanjager van formaat. Een duister wezen met een gemene maar droogkomische inslag. Dat droogkomische aspect maakt de clown trouwens zo eng. Briljant personage, die clown.

De sfeer buiten de horroractie is vergelijkbaar met een film als Stand by Me (1986). Net als in die film is er sprake van een groep jongeren met een diverse maar wel sneue achtergrond en met eigen omgangsvormen. De club die het opneemt tegen de clown is een heuse loser's club bestaande uit personages met issues. De persoonlijke problemen en angsten van de groepsleden vormen een spannende onderhuidse psychologische laag die zich langzamerhand het verhaal binnen dringt.

Een intrigerend verbond tegen de clowneske terreur ontstaat. Leuk. Ik kon goed meeleven en inleven. Geamuseerd en onder spanning.

Tenslotte nog even twee andere plusjes noemen. Goeie effecten. Ze maken de clown nog enger. Goed acteerwerk van de jonge acteurs. Geloofwaardig en goed voor de inleving.

ik heb wel zin in het vervolg.

Ok film. Eerdere verfilming niet gezien maar daar ben ik nu wel benieuwd naar. Ik hoop vooral op wat betere special effects dan dit flauwe cgi werk want dat vond ik toch wel erg jammer aan deze film. Het is een vlotte luchtige horror film met een fijne eighties vibe. Doet sterk denken aan de serie Stranger Things: avontuur vanuit een kinderlijk perspectief met een drang naar (80s) referenties. dat de film verder niets pretendeert komt ten goede.

1 uur zitten kijken naar een kleuterfilm. Niks horror. Misschien het laatste uur kijken nu 3 sterren .

Ik had eigenlijk nog even It (1990) willen zien alvorens ik deze zou bekijken, maar de versie uit 2017 kwam toch net wat eerder op mijn pad. Geeft verder niet zo veel. Voordeel is dat ik nu geen vergelijkingsmateriaal heb en dus niet constant geplaagd werd door de gedachte dat het (eventueel) allemaal veel minder zou zijn dan het origineel.

Ik heb het boek nog niet gelezen, maar dit lijkt me toch een waardige verfilming. Sluit, zoals velen al hebben aangegeven, mooi aan bij Stranger Things. Wat ik eigenlijk het mooist aan deze film vond waren het nostalgisch ogende dorpje en de momenten waar de Losers' Club samen optrekt tijdens de zomer (onder meer de fietsritjes en de zwemscène). Dat was heel sfeervol in beeld gebracht en voelde herkenbaar. Sowieso vond ik de kids echt puik werk afleveren. Uiteraard komt er wel een enkel 'zijn het kinderen of volwassenen?' moment voorbij, maar het blijft absoluut binnen de perken. En een dergelijk moment vind ik bovendien vaak meer aan het script (of de regisseur) te wijten dan aan de acteurs.

Maar ja, het draait natuurlijk allemaal vooral om die niet zo gezellige clown. Bill Skarsgård doet zijn uiterste best en op zijn performance an sich heb ik niks aan te merken, maar hij werd naar mijn mening nooit meer zo angstaanjagend als tijdens zijn eerste scène. Zijn andere verschijningen voelen soms toch een beetje 'mislukt', met als dieptepunt het moment in de kelder waar hij zigzaggend op het scherm afkomt. Die belevenis blijft overigens wel heel subjectief denk ik. Ik kan me goed voorstellen dat sommigen het personage It juist wél eng vinden. Ik moet wel zeggen dat, ondanks dat ik nou niet echt spanning ervoer, het tot en met het einde heel amusant en sfeervol blijft. Die scènes waar de kinderen in het huis geteisterd worden door de clown steken prima in elkaar.

Nergens echt schokkend dus en de climax duurt misschien wat te lang, maar ik vond het desalniettemin zeker een leuke film. Het kijkt lekker weg, is bij vlagen behoorlijk sfeervol en er waren niet of nauwelijks zaken waar ik me aan stoorde. Ik zal niet vooraan in de rij staan voor de sequel die later dit jaar uitkomt, maar ik ben er stiekem toch wel nieuwsgierig naar.

3*