Mekagojira no Gyakushû (1975)

Flauwe herhalingsoefening van de vorige film, met opnieuw Mechagodzilla erbij. Maar nu is het allemaal redelijk saai. Paar aardige gevechten, maar verder eigenlijk geen enkel interessant moment.

2*

Honda's laatste.

Daarom dat ik even teruggescrolled ben door z'n oeuvre, om te zien welke films ik nog gemist heb. Daarbij vielen verrassend genoeg de parallellen tussen het Godzilla universum en het MCU op. Ook Godzilla heeft een core lijn, een aantal origin story films van andere monsters en een paar films waar iedereen bij elkaar gebracht wordt. Niet zo rigoreus gepland natuurlijk, maar de blauwdruk was er toch al.

Verder wel enigszins begrijpelijk dat dit Honda's laatste film is. Hij had er waarschijnlijk nog 100 van deze kunnen maken, maar wat vers bloed heeft de voortzetting van de reeks ook goed gedaan. Deze film was toch vooral weer meer van hetzelfde. Is misschien niet zo heel erg, maar ondertussen zijn we toch al 1975, da's 20 jaar na de eerste film. Je kan jezelf ook niet blijven herhalen.

Als Godzilla film springt deze er niet meteen uit, al zit er wel voldoende in wat vermaakt. Mechagodzilla is best leuk, Titanosaurus een wat flauw afkooksel, Godzilla z'n gezellige zelf. Al lijkt hij hier wel gespeeld door een soort van MMA figher, aan z'n moves te zien.

Blijft wel een vermakelijk reeksje, maar echt veel kwaliteit zit er toch ook niet in die oude films. Het is eigenlijk een grote speeltuin voor Honda, die los van z'n kunde gewoon z'n droom heeft mogen en kunnen realiseren.

2.0*