Dogville (2003)

Jammer, ik had in het begin hetzelfde gevoel, maar na een klein half uurtje begon ik mij in te leven in de film. Ik mijn fantasie zag ik echt de huizen, de mijn, de oude molen en het moestuintje met het paadje in het midden. Ik denk wel dat je voor deze film een minimum aan fantasie nodig hebt. Prachtig drama. 4,5* en later (als ik eens meer tijd heb) voor verhoging vatbaar.

Niet akkoord. Dan heb je weer het zoveelste 'gewone' drama, terwijl je nu de andere karakters mee kunt volgen op de achtergrond. Zij nemen als het ware mee deel aan de scéne van het ogenblik. Ik had echt ogen tekort om te zien wat er allemaal gebeurde. Je ziet gewoon het ganse dorp op hetzelfde ogenblik hun 'ding' doen. Prachtig gewoon.

Wat heeft een toneelmatige film als Dogville daarmee te maken?

Dogville gebruikt de theatersetting om in de film mooie filmtechnische plaatjes te kunnen maken. Dogville als toneel afdoen is een beetje kort door de bocht.

Ik heb niks moois gezien.

Toneelmatig stond er.

Openingsshot is zeker filmtechnisch mooi. Tapijtje gemaakt door 50 verschillende cameras was het ?

Ik denk dat als de set je niet aanstaat (en dat weet je al binnen vijf minuten) dat je dan de film al geen eerlijke kans meer geeft. Dogville is meer dan alleen het experiment met de set.

Maar je gebruikt toneelmatig wel om aan te duiden dat het niets met de film-academie te maken heeft, terwijl deze film voor mij juist een voorbeeld voor orginaliteit is en laat zien dat je ook zonder mooie landschappen e.d. mooie film kan schieten.

Ik zou niet weten wat er mooi geschoten aan is.

Inderdaad, omdat de studio niet hoog genoeg was kon er geen shot gemaakt worden met 1 camera. Men heeft verschillende opnames gemaakt en die samengeplakt.

Nou ja, mooi is bij een film als Dogville een beetje tricky als woord. Ik vind shots 'binnen' een huis, waar je op de achtergrond bijvoorbeeld de mensen ziet vergaderen mooie shots. Over het algemeen is het filmtechnisch misschien beter interessant dan mooi te noemen.

Het mooie van de film is dat door het minimale aan decor en attributen, de aandacht compleet gaat naar de personages, het verhaal en de dialogen. Het heeft veel weg van toneel, maar dan in een filmversie gegoten. De film wijkt dus af van de standaard normen voor film en pikt wel zaken op van toneel maar blijft toch nog een film. Het lijkt allemaal wel toneel, maar de filmtechnieken (oa de prachtige openinsshot) maken van deze film een eigen originele prent.

Aan de andere kant leiden de verschillende shots en cuts weer enorm af, doordat alles zo minimalistisch is opgezet. Langere shots zouden de film denk ik beter maken, maar misschien ook weer saaier, aangezien het verhaal soms niet altijd even boeiend is. Ook krijg je dan echt het gevoel dat je naar een toneelstuk zit te kijken en ik weet niet of dat zo goed uitpakt. Al met al toch wel een aardige (en natuurlijk originele) film. 3,5*

"And Tom had launched himself fearlessly to endeavour to
illustrate the human problem: to receive " (zegt de mooiste voice-over in film, voor mij, tot dusver...ondersteunt door die heerlijk stemminggevende Barokke muziek!)

Hoe ontvangen "we" nu het werk/gift van Von Trier?
Is Von Trier een geniale filmer of een geniale toneelschrijver?
Is Von Trier een zichzelf respecterende professional of een pesterige dilletant.

Hij is het allemaal! En door de figuur Tom zet hij zichzelf met meesterlijk zelfspot te kijk!

Is Von Trier een pretentieuze manipulator? gelukkig wel!
En hij speelt zijn spelletje hier bijna altijd onderkoelt ironisch: bv:

Als Tom weer wil dammen met Bill, blijkt er een "steen" te
ontbreken: het ligt onder de theepot....vlak daarna komt de ontbrekende gift op de set,... het toneel: het speelveld dus (die prachtige originele shots van boven).
Domme Bill raadt trouwens in deze scéne Tom aan de mensen met rust te laten...........

Grace, de naam alleen al, is een prachtig kado van Von Trier: Kidman is fenomenaal in haar rol als een femme fataal want tot op het eind is ze, dubieus geformuleerd, een fluisterende "doos" van pandora. (Pa: "Grace they say you've some trouble?" Grace: "No, not more trouble then back home here")

Grace wil haar oude leven (een opvoeding tot arrogantie..macht is niet alleen slecht...) ontvluchten. En probeert met een nederige houding de harten van Dogville te veroveren. Maar het begin is al een slecht voorteken: ze steelt een bot van de hond!

Tom, als geestelijk leider, probeert middelen te vinden om zijn dorpsgenoten ontvankelijk te maken voor een "morele herbewapening".
Hij beschouwt zichzelf als een "mijnwerker": maar hij moet zijn weg vinden door iets harder dan gesteente: namelijk de menselijke ziel....daar waar zij aan de oppervlakte vonkelt...taal?....daarom vond ik de daarop volgende scéne met die "oppervlakkige" halstarrige schoffelaarster weer zo achteloos ironisch mooi gevonden: het is "modder" dat aan ons allen leven geeft.... (trouwens heel wat cinematografische fundamentalisten gooien hier, volgens mij onterecht, met modder....hoewel, het geeft wel leven.....!)

Moraalridder Tom houwt in zijn gedachten verder: mensen in Dogville hebben het moeilijk met ACCEPTEREN: je moet ze iets tastbaars geven!

En daar is ze dan! Zoiets moois "moet wel" in handtastelijkheden eindigen...."Do you mind fysical labour?".... In begin gaat het goed, maar als haar vermissing verandert in het imago van wanted gangstermeisje dat niet zo zuiver is als ze zich voordoet...ontaardt alles. En dat haar schuilplaats een (Freudiaanse?) mijnschacht is........ze had gehoopt sporen achter te laten, waar ze voor het eerst trots op zou zijn......

Tom's dwangmatige moralisme....zijn dwang tot "illustreren" wordt de ondergang voor Dogville. Zijn opmerking tegen Grace dat deze "illustratie" (Dogsville en vooral zijn eigen falen) alle verwachtingen overtrof trekt Grace over de streep: ze walgt ze kiest voor de ultieme macht: De dood! (Als iets de media typeert dan is het wel de dwang tot ïllustreren...het is niet alleen Tom's "ziekte"...)


Hierbij eindigt ook Von Triers licht schijnende zelfspot....maar het lijkt ook een uiting van totale onafhankelijkheid: "wat men ook over mijn "kunstmatige illustratieve film",... (Tarkovsky draait zich om in zijn graf, lees zijn prachtige boek 'De verzegelde tijd'), ...beweert....ze kunnen allemaal 'dood' vallen".... zo zou Von Trier misschien hebben kunnen gedacht..... Ironische Von Trier en serieuze Tarkovsky zijn elkaars tegenpolen.... deze 2 intrigerende vakmensen begrenzen een cinematografisch spectrum die elk op hun eigen wijze fenomenaal licht werpen op waarachtige zaken.....

Als een toneelstuk verfilmd moet worden dan is dit een voorbeeldig meesterwerk op dit gebied. (zou hij door de Nederlandse toneelbewerking van "Festen" op deze cinematografische uitgeklede vorm gekomen zijn...?)

Von Trier overstijgt niet alleen het genre maar ook het medium film: heerlijk eigenzinnig!

Ik heb de film twee keer gezien: bij de eerste keer gaf ik een 4,5 had ook direct een associatie met Kafka....daarna de prachtige commentaren/posts* gelezen....Toen al snel weer gekeken en ben overtuigd: het is een meesterwerk! 5*

ps: "leuke" Nederlandse woorden: gif t.... of.... ver gif fenis.... of ..... ver geven ..........

*b.v. de mooie posts van: Henkovermeer (pag. 3), El Duderino (pag. 7), Ronniegrunn (pag. 8/9), Zachery Glass (pag 10) en natuurlijk eRCee's visie (pag. 11)!!

A shady piece of provocation: Grace tegen de Blinde:
"I think we talk enough about the way we REMEMBER seeing things, don't you? Why don't we talk about something that we can see right now?

Het eind van "Dogville" lijkt ook de consequentie van een (met name Grace persoonlijk) dogma te illustreren: de film bevat een "reservoir aan dogs"....

Tja,de films van von Trier. De een vind het pretentieus geneuzel, de ander films met hart en ziel. De een vind 't vorm boven inhoud, de ander gestileerde meesterwerkjes. Ik kan beide 'partijen' (want daar lijkt toch wel een beetje sprake van) wel begrijpen.

Het is wellicht vorm boven inhoud. Maar het is i.i.g. vernieuwend en origineel. En heden ten dage snak ik daar een beetje naar. Manipulatief en op (een valse manier wellicht) inspelen op de gevoelens van de kijker, hoorde ik ook vaak zeggen. Tja, zijn het gros van de films niet manipulatief? Proberen dramafilms niet altijd hun publiek te raken? Ken te weinig over de motieven van de makers (von Trier zal best een arrogante blaaskaak zijn, maar maakt dat uit?) om daar over te oordelen.

Wat ik zag was een zeer behoorlijk drama, dat ondanks een (te) lange speelduur behoorlijk boeide. Vond het idee van de decors (of het ontbreken ervan) grappig, maar niet meer dan dat. Je zou best een diepere betekenis hierover kunnen verdedigen, maar heb daar niet zo'n zin in.
De cast was goed, stuk voor stuk goed gecast. Kidman wordt steeds en steeds beter.

Het eind schopt deze film w.m.b. boven de middelmaat uit. Nog nooit zo'n wrang happy end gezien, want dat vond ik het. Een eind met ballen, verrassend, maar ontzettend kloppend. Uiteindelijk is het plot mager, de beoogde thema's ambitieus (om het tegenhangende woord maar niet te gebruiken) en de film best geslaagd.

3,5 sterren. Ik blijf Von Trier volgen. Ook al is het misschien een arrogante blaaskaak, zijn films zijn i.i.g. interessant.

Wat een zooitje maak ik van mijn dt's (of het ontbreken ervan) in bovenstaande post. Foei!

Ik speelde ook een beetje advocaat van de duivel. Mooi omschreven i.i.g.

Werkelijk prachtig omschreven (zoals veel van je 'recensies'), maar in godsnaam, zou je wat rustiger aan kunnen doen met interpunctie, het zou allemaal zo makkelijker te lezen kunnen zijn. Het is jammer als mensen je stukjes overslaan omdat ze er zo ongelofelijk chaotisch uitzien. Merci

De vorm in dienst van de inhoud..... chaotisch?.....iets teveel..... "to the point"..... eh...... sorry!

misschien iets teveel punten.................................................? Teveel "points"?

In het begin had ik even iets van wat is dit nu weer voor een film.

Nauwelijks decor.

Maar gedurende de film begon ik er steeds meer in te komen.

En blijkt dat ontbreken van decor de kracht te zijn.

We hebben zowaar met een juweeltje te maken.

Ik twijfel tussen 4,5* en 5*.

Voorlopig maar even op 4,5* gezet. Wellicht na herziening 5*

De doorzetters wacht een verschrikkelijk bevredigende ontknoping! Jammer dat zoveel mensen al zo snel afhaken en deze geweldige film geen kans geven.

Absolut een meesterwerk. Nicole Kidman was erg goed. Iedereen wel trouwens. De eerste 10 min stoorde ik me een beetje aan de decors (voor zover die er waren), maar daarna viel het allemaal wel mee en kreeg het zijn sharme. Ik wil het vervolg ook zeker zien. Deze komt in mijn top 10. Erg sterk einde ook.

5*

Wist dus niet wat ik hiervan moest verwachten. Had wel wat gelezen van dat Dogma 95 verbond en probeer die films dus ook enigzins te mijden, omdat ik dat echt nergens op vind slaan. Je laat je zelf als filmmaker toch niet van die beperkingen opleggen als geen muziek toevoegen achteraf, geen vaste camera's etc. Gelukkig houdt von Trier zich niet strikt aan deze regels

Het eerste kwartier van de film is even wennen, maar al vrij snel vond ik deze alternatieve manier van uitbeelden echt geweldig bedacht. Het is simpel uitgebeeld en het verhaal is ook niet moeilijk te volgen.

De film gaat vooral over mensen en dat alle hoofdpersonen op een gegeven moment niet zo handelen als je in eerste instantie zult denken. Het meest extreme voorbeeld is wel aan het einde:

Als Grace opdracht geeft dat ze die moeder moeten laten kijken als de kinderen 1 voor 1 worden vermoord en als de moeder niet gaat huilen stoppen ze.

Is wel een goed einde, ze mishandelen en verkrachten haar en behandelen ze haar als slaaf.
Had alleen verwacht dat ze die vriend mee zou nemen, hij heeft haar niet echt verkracht en zeker niet mishandeld, alleen heeft hij dat nummer gebeld aan het einde, maar toen was de situatie voor Grace al zeer slecht in het dorp.

Daarnaast heeft Grace natuurlijk ook niet alles verteld over die Mafia, wat ook haar vader was.

+ Leuke manier van uitbeelden (originaliteit)
+ Nicole Kidman
+ het Einde

- Te lange tijdsduur
- Geen goede filmmuziek

Al met al een zeer geslaagde film, die het aanzien meer dan waard is. Door de lange duur werd hij op een gegeven moment wel wat langdradig, maar het goede, toch enigzins onverwachte einde maakt dit goed.

Zit te twijfelen tussen 3,5 of 4 sterren, maar dat is totaal inrelevant, de film is gewoon goed.

Filmmuziek is juist een van de betere punten van de film. "Young America", prachtig! En dan die kamer-achtige muziek op de achtergrond...erg mooi.

Tja, smaken verschillen en mij deed het niets.

Morgen om 1 uur snagts op tv.. beetje te laat zeg !!

En de film duurt nog 3 uur lang ook.

Vraag me ook af wat de doelgroep is voor een film van 1 tot 4 's nachts. Deze film verdient veel beter.

Ik ben bang dat ik dit ga missen stom hoor !! 1 uur snachts pas sjonge jonge