Dogville (2003)

Zojuist gezien (op DVD, om verwarring te voorkomen !). Bijzondere ervaring, deze film! Je gaat zo op in het verhaal, dat je de karigheid van het decor compleet vergeet! Helaas wist ik van tevoren al iets teveel over het verhaal. Niet dat de film daar érg veel minder onvoorspelbaar door werd, maar toch hadden ze de informatie op de cover iets subtieler kunnen brengen en/of in kunnen korten.

Het einde was echter níet te voorspellen! Erg krachtig! Maar over het algemeen is dit gewoon een unieke filmervaring, die nog heel erg op me in moet werken.

Voorlopig een vier, minder is niet mogelijk.

Bijzondere film. Het verhaal is mooi en interessant. Wel simpel, maar het wist me toch van begin tot eind te boeien. En dat is niet slecht voor een trage film die wel drie uur duurt. De originele manier van vertellen, zonder decors etc, speelt daarbij een grote rol. Het is natuurlijk nogal geforceerd gestileerd, en aan het begin is het even wennen, maar het werkte wel. Ik vond het wel een bijzonder kijkervaring en op deze manier heb ik me denk ik wel meer op het verhaal en de karakters kunnen concentreren, waardoor ik meer in de film zat. Bovendien is het natuurlijk erg prikkelend voor je verbeelding als bepaalde dingen niet zijn weergegeven. Het is een beetje als een boek lezen.

De acteerprestaties zijn van een goed niveau. Sommige van de acteurs vond ik erg overtuigend, vooral Nicole Kidman. De voice-over (met muziek) vond ik erg prettig, mooie stem die de sfeer in de film alleen maar verhoogde. Interessant hoe die sfeer in de film is gebracht, gezien het feit dat heel veel middelen die normaal worden gebruikt om sfeer aan een film mee te geven in Dogville ontbraken.

Zoals in alle films van Von Trier (die ik heb gezien in elk geval) bevat deze film duidelijk ook een boodschap. Nou hoef ik niet per se een boodschap van de filmmaker mee te krijgen, maar een film waarbij je je aandacht er bij moet houden vind ik wel prettig. Of ik dan iets met het wat opgedrongen moralisme doe is een ander verhaal. In elk geval is het wel een nobel streven als je als filmmaker je kijkers wat wilt meegeven.

Het einde van de film wist me aangenaam te verrassen, tot en met de aftiteling aan toe. Origineel en dramatisch.

Al met al een aparte film, maar in al zijn karigheid qua uiterlijk qua innerlijk juist sterk. Ik denk dat ik zelden zo in een verhaal heb gezeten. Ik zou de film bijna hypnotiserend willen noemen. 3.5*

En geef je dan maar 3,5*?

Ik vond deze film heel vervelend en irritant.

Het is een orginele film, maar het kon mij niet boeien. Ik vond het heel vervelend dat ze alleen maar krijtstrepen op de grond hadden. Ik kon daar niet voorbij kijken. sommige zullen beweren dat je zo juist meer op het verhaal en de karakters kan concentreren, maar ik vond het zeer afleidend.

Het verhaal vond ik ook heel langdradig en vooral de onredelijkheid van de bewoners vond ik zeer storend. Ik ergerde me echt aan bijna alles: de omgeving, de acteurs, hoe ze acteerden.

Ik vind het een moedig project, orgineel bedacht, maar ik moet het toch echt een onvoldoende geven. Een 2,0 voor de orginaliteit.

IK heb hier hooguit een halfuur van kunnen uitzitten; Ik zal er wel niets van begrepen hebben, het zij zo; Ga hem dan maar niet kwoteren, maar een tweede poging zie ik absoluut niet zitten.

Heel raar ding, dit! Is dit wel een film ????

weer eens wat anders

het is ff wennen, maar als je de rust en de tijd ervoor neemt dan stoort het kale je na een half uur niet meer, je komt toch in het verhaal en dat is erg bijzonder gezien het feit dat het zich allemaal afspeelt op 1 locatie, een kale witte hal met een minimum aan opsmuk

4

IK heb het helaas maar een klein half uur uitgehouden, absoluut niets voor mij dit... is dit eigenlijk wel een film ???

Ik ga hem dus niet kwoteren, het is echt gewoon niets voor mij.

Ja, dat had je al gezecht...

Euh... gezegd ? ok, dan viel ik in herhaling;

Ik vind deze film dus echt een artistiek meesterwerk! Toen ik hem voor het eerst zag, moest ik zeker even wennen aan dit soort film, maar het verhaal en de acteer prestaties met name van Kidman zijn zo enorm sterk dat je eigenlijk niet veel aandacht meer vestigd aan het decor. Heb hem nu op DVD en ga hem op korte termijn nog eens herzien. 4,5*

Dat is toch geen laag cijfer? Een zeer ruime voldoende.:)

Een 4.0 vond ik de film nog net niet waard. Misschien dat ik na de film nog een keer te hebben bekeken tot een andere gedachte kom.

In het begin moet ik toegeven dat ik wel even gefronst heb (een dergelijk decor in een film was voor mij even wennen). Maar daarna heb ik gefascineerd gekeken.

Deze film speelt zich af in een decor.....

Jullie kunnen wel raden wat ik er van denk.

Laat ik het zo stellen, omdat de tere zieltjes onder jullie misschien te geschokt zouden zijn :

*** ***** ** ** ****** **** **** ***** ***** ***** ***** !!!!!!!!!!

Ja zeg, als ik zo'n film top tien had ging ik dit niet eens kijken!

Hou je vooral niet in, doe ik ook niet. Ik ben wel wat gewend.

Bijzondere film. Niet eens zozeer om de alternatieve presentatie per se maar hoe dit elke minuut boeit zonder dat het je aandacht verliest aan dezelfde presentatie. Dit zegt wat over de acteerprestaties maar je moet jezelf ook wel overgeven aan de stijl. Hoe karig het decor ook is, het laat wel veel aan je fantasie over waardoor je net als bij een boek een bepaalde voorstelling in je hoofd hebt, en dat kan een toevoeging zijn.

Het verhaal is simpel maar erg boeiend en laat de mens in zijn puurste vorm zien, incl intriges, verleidingen, liefde, sex enz.

De bijbelse referenties zijn er volgens mij veel en vond het dit keer eens niet cliche verteld. Dogville duurt bijna drie uur en de minuten vlogen voorbij. Dialogen zijn allemaal interessant maar vooral de casting mocht er wezen, sterkste punt van de film. Geweldige acteurs die elk laten zien tot wat ze in staat zijn. Ook de voice over van John Hurt was een schot in de roos. Erg plezierige stem die me deed terugdenken aan The Storyteller, ook met Hurt als verteller .

Mijn eerste Von Trier en hij heeft me flink overtuigd. Heb Manderlay nog liggen en verwacht hier ook erg veel van.

4,5* voor deze.

Aangezien ik me erg voorbereid heb op deze film.. en ook wist dat het een simpele omgeving zou zijn.. is het me 100% meegevallen..

De eerste 10 min moest ik even wennen.. maar zodra het verhaal invulling begind te krijgen zit je helemaal in de film..

De film heeft een mooie opbouwende sweer.. en een einde wat nogwel even in je gedachte blijft rondspoken..

Nicole Kidman acteerde erg sterk.. en ik denk ook zeker dat onderandere door haar deze film meer in zich heeft dan een gemiddelde drama film..

4,5 wel verdiende sterren!

Mensen die twijfelen om deze film tezien(wat ik ook deed in begin) gewoon een keer bekijken.. denk niet dat dezefilm voor veel mensen zou tegenvallen..

Goed met kanttekeningen. Ik vond de visualisatie briljant. 1ste uur was ook briljant en wist me goed in de wereld van 'Dogville' te trekken. Daarna kwam het middenstuk. Dit vond ik totaal absurd en illogisch zelfs vanuit het standpunt dat mensen ook maar dieren zijn.

3de stuk en einde was wel weer goed maar had niet de kracht die het had moeten hebben dankzij het IMHO totaal onrealistische middenstuk.

Had het middenstuk beter geweest had ik de film aan mijn top 10 toe gevoegd maar nu geef ik hem maar een 7 oftewel 3.5*

Dit wordt mijn eerste bericht, bij mijn favoriete film, die gelijk mijn introductie met echte films is geweest.

Voor mij is Dogville vooral een religieuze film. Grace is de personificatie van de genade, terwijl haar vader (!) de straffende kant laat zien. Dat Grace zich op het einde verlaagt tot het niveau van de mensen zag ik niet zo in. Op een gegeven moment is het mooi geweest. In het verhelderende maanlicht komt de ware aard van Dogville naar boven, en wordt het recht gehandhaafd.

Wat me trouwens ook opviel was Jack McKay, de blinde man, die maar door bleef ratelen over de schoonheid van het licht. Toen Grace zei dat ze hem wilde helpen vanwege zijn blindheid, zei hij: Welke ziekte? Dit deed mij denken aan een verhaal uit de bijbel, waarin Jezus tegen de Farizeeën zegt: 'Maar u beweert dat u kunt zien, en dus blijft uw zonde'. Grace wordt misbruikt, terwijl er wordt gedaan alsof er niets aan de hand is.

Was er trouwens niemand die bij Tom Edison met zijn 'boek' aan Joseph Grand uit 'La Peste' van Camus moesten denken?

Als iedereen zulke (eerste) berichten zou plaatsen op MM dan heb ik iig nog een klein beetje hoop voor de mensheid

Bedankt voor het compliment!

Ik heb trouwens ook wel hoop voor de mensheid hoor. In normale situaties zijn de meeste mensen gewoon erg aardig, en zelfs in extreme situaties zijn er nog mensen die 'het goede' doen, hoewel het er dan erg weinig worden.

Wij zijn meestal nooit in situaties waar we mensen volledig in onze macht hebben (Das Experiment, Se7en), en de meeste mensen kennen zoiets als een morele wet. Maar als er geen sociale controle is, en geen morele wet, geeft Dogville mijns inziens een hele getrouwe weergave van de (absurde) werkelijkheid.

Lees mijn reacties in het spoiler-topic maar, daar heb ik geprobeerd mijn zienswijze op het einde nog wat meer te verhelderen. Dan kunnen we daar eventueel uitgebreid verder discussiëren.

Heel bijzonder in zijn opzet. In het begin een enorme "wat gebeurt er nu?" -gevoel bij het zien van slechts een podium en wat krijtstrepen, maar al gauw vergeet je dit en ga je echte huizen en straten zien.

En dan de inhoud, heel fraai hoe uiteindelijk de rollen worden omgedraaid. De mens heeft zijn eigen motieven, en in zijn krachtige positie is het erg verleidelijk om degene die in een zwakke positie zit, uit te buiten. De driften gaan dan voor het geweten. Zeker wanneer anderen het ook doen.

Laat het een slecht mensbeeld zien? Nee...het is een natuurlijke kant van de mens die aanwezig is, maar zeer zeker niet de enige. Door het besef van deze kant, kun je jezelf sturen in je gedrag.

Realiseert mij weer hoe belangrijk het is om als individu een eigen mind te hebben en sterk te staan in jezelf. De film laat je denken: "Hoe zou ik in zo'n situatie handelen? " Zolang dat niet im Frage is, kun je het je afvragen bij de "kleine" dagelijkse situaties.

Een 5, no doubt.

Toch is dat de enige kant die in deze film naar voren komt. Alle mensen uit Dogville maken misbruik van hun situatie, ook Grace. Niemand is in staat om het goede te doen.

Deze film laat dan toch in ieder geval vooral de slechte kan van de mens zien.

ik ga geen cijfer geven omdat ik de hele film niet heb gezien, maar heb toch genoeg gezien om het einde perfect te vinden. Ik hoopte de hele tijd op een moment dat grace wraak zou nemen en hoe dat dan uiteindelijk gebeurde overtrof die hoop. Ik ga deze film zeker nog es kijken.

Voor ik aan Dogville begon wist ik totaal niet wat ik kon verwachten,ik had hier geen reacties gelezen,of de achterkant van de dvd gelezen,ik heb zelfs nog nooit een trailer van de film gezien.Het kwam dus voor mij als een complete shock dat er totaal geen decors/huizen in deze film zaten.

Zoals ik al had gezegd begon de film voor mij als een totale shock omdat er alleen huizen als omlijningen in de film zaten,het was dus ook moeilijk in de film te komen in het begin, maar ook ontzettend moeilijk om aan het eind uit die "state of mind" te komen.Het gevoel van onwennigheid verdween eigenlijk helemaal toen de tweede chapter begon, dat kwam ook mede door de voice-over van John Hurt wat een heerlijke stem heeft die man.Echt een hele goede verteller.Je vergeet eigenlijk helemaal dat er helemaal niets is om je als kijker op te focusen, en in je hoofd begin je de huizen/decors gewoon helemaal voor je te zien.

Het is echt fenomenaal hoe Lars van Trier, maar vooral de acteurs zo veel kunnen doen met zo weinig.Dit lijkt me ook een uitgelezen kans voor acteurs/actrices om te kunnen laten zien hoe goed ze echt zijn.En dat doen ze ook stuk voor stuk zetten ze een briljant spel neer en nemen je helemaal mee in hun dagelijkse leven.Zelfs de kinderen doen het uitstekend.

Verhaal technisch zit Dogville echt perfect in elkaar zo compact en intens verhaal,samen met het concept van deze film krijg je als kijker een ervaring om nooit weer te vergeten(of heel snel weer te vergeten als je de film niet goed vind natuurlijk).Het verhaal word lekker rustig en op z'n gemakkie verteld, in het begin is het nog allemaal leuk en aardig en vind je het als kijker allemaal fijn dat Grace zo door de dorpelingen in hun "comunity" word opgenomen. maar dan wordt de sfeer steeds grimmiger en kom je als toeschouwer in een neerwaartse spiraal terecht waarbij je echt de kant van Grace kiest ipv de dorpsbewoners en bij het einde was ik dan ook gewoon helemaal ontdaan, dat ze het hele dorp laat uitmoorden. Dat had ik niet verwacht en het koste mij dan ook enkel moeite om dat in me op te nemen en dat te verwerken.

Dogville laat je zien hoe de ware aard in mensen naar boven komt door een uitzonderlijke situatie.
de goede regie, het goede script , het spel van de acteurs,het mooie camera werk en dito belichting en natuurlijk de prachtige muziek en voice-over van John Hurt maken dit een hele bijzondere filmervaring.

4.5* met een hele grote kans op de verhoging naar 5 bij herziening.

Wat een pretentieuze draak van een film. Het verhaal is geen minuut boeiend en wordt dan nog eens enorm lang uitgerokken. De gedragingen van de meeste inwoners zijn ongeloofwaardig en de reactie van Grace daarop is zowaar nog ongeloofwaardiger.

Het ontbreken van decor was ook enorm storend, vooral omdat het in mijn ogen niets bijbracht aan de film. De constante voice-over was zowaar nog ergelijker.