Dogville (2003)

Dat kan ik wel volgen. ( Tot op zekere hoogte)

Ik vind het een beetje makkelijk om het maar af te doen als pretentieus. Zeg dan gewoon dat het je niet ligt.

Inderdaad, 'pretentieus' is een heel vervelend woord. Vooral omdat het te pas en te onpas wordt gebruikt als een film ambitieus is en een keer echt wat probeert te vertellen.

Wat mij betreft na objectief het meest misbruikte woord op moviemeter.

Wat mij betreft vóór objectief...

Valt in dit geval wel mee. Als je de pretentie hebt om moeilijke wisselwerkingen van groepsdynamiek op een abstracte manier te willen overbrengen en je doet dat op zo'n simpele manier mag je best van pretentieus spreken.

Jij verward hier simpel met "effectief"

Voor mij in ieder geval niet. Eerder lachwekkend.

Als je de film zo interpreteert is het pretentieus ja. Maar volgens mij gaat deze film niet zozeer over moeilijke wisselwerkingen van groepsdynamiek, maar meer over schuld en vergeving. Of over de VS, volgens Von Trier

Dat klopt.. en de hypocrisie en hooghartigheid van schuldvergeving. Verder is de vormgeving juist zo, zodat je je sec op het verhaal richt en niet zozeer op de omgeving.

Dat is dan jammer, bij mij werkt het wel zo. Het decor valt niets aan te beleven, en dat heb je als kijker echt wel door na een kwartiertje ofzo.. daardoor komt deze "levensles" van Von Trier juist extra helder en effectief over. Bij een andersoortige vormgeving was dat veel minder het geval geweest. Ga je toch weer op andere zaken zitten letten, of het valt weg tegen de gebruikelijke ruis van een binnenstad met complexe problemen bijvoorbeeld..

Die levensles die von Trier wil overbrengen vind ik jammer genoeg nergens boeiend en ook niet echt subtiel overgebracht. Had de film zich dan in een echte stad afgespeeld dan hadden die bijkomende problemen nog voor iets extra kunnen zorgen, maar nu vond ik er echt niks aan.

Het zal zeker een goede beslissing geweest zijn voor de mensen die wel iets zagen in het verhaal, maar van bepaalde dingen zoals bijvoorbeeld het tekenen van een hond op de grond ipv het gebruiken van een echte hond snap ik toch niet echt de bedoeling

Dat sluit elkaar toch niet uit? Dat doet het dat (mijns inziens) heel goed ja. Maar dat wil niet zeggen dat dat niet het belangrijkste thema van de film is. Volgens mij heeft deze film niet de pretentie om 'moeilijke wisselwerkingen van groepsdynamiek op een abstracte manier te willen overbrengen', maar meer om die levensles waar Orbit het over had over te brengen.

Daar kan ik me wel beter in vinden dan in 'pretentieuze draak'.

Och. Dezelfde woorden, maar dan met een strikje eromheen...

Komt voor mij, als fan van deze film, een stuk minder hard over

Ik heb de film nog steeds niet gezien trouwens.

Oké. Ik zou me voor kunnen stellen dat je deze film niet heel erg subtiel vindt

Ben benieuwd...

En zowaar, het gebrek aan subtiliteit is inderdaad mijn voornaamste kritiek. Toch wel spijtig, want de thematiek an sich intrigeert. Vooral van de eindscène in de auto ben ik nu weinig gecharmeerd. Was het echt nodig alles zo expliciet op de voorgrond te laten treden?

Ook over het decorgebruik heb ik ambivalente gevoelens. Esthetisch gezien vond ik het een geslaagde keuze – vooral het lichtspel is bewonderenswaardig – maar de filmbeleving kwam het niet ten goede. Tegengesteld aan de bedoeling ervan, leidt de eigenaardige setting juist af van de personages. Meeleven heb ik dan ook niet gedaan.

Bovendien is het achterwege laten van muren en dergelijk verhaaltechnisch niet van levensbelang. Het gebrek aan law en order – in de vorm van de afwezigheid van een politiebureau en een stadhuis – maakt immers al duidelijk dat Dogville geen gewoon dorp betreft. Zelfs een shot in vogelperspectief dat de isolatie van het dorp illustreert had op dat gebied efficiënter kunnen werken.

Ten slotte nog een tweetal kleine kritiekpuntjes: de montage – te frequent werd duidelijk dat een bepaalde scène overnieuw gedaan is – en de muziek die weinig tot geen meerwaarde had.

Ik heb overigens de ingekorte versie gezien, waardoor ik bepaalde dingen gemist kan hebben. Toch heb ik niet het gevoel dat er belangrijke stukken uit de film geknipt zijn. Veel langer had het ook niet moeten duren. Nu kon de film in ieder geval de volle speelduur redelijk blijven boeien, zelfs al had er meer in gezeten.

Concluderend: Dogville is een interessant, uniek en daarom bovengemiddeld project, dat echter de nodige finesse ontbeert om als "geweldig" bestempeld te kunnen worden.

2.5*

Het komt door de ingekorte versie

Dogville is een verrassende filmdie boeit van begin tot eind.

Een lange film in een traag tempo en zonder decors geeft een zeer aparte ervaring. Bovendien gaat het verhaal wel een aantal keren over de kop waardoor het bljift verrassen.

Zeer boeiend en herkenbaar, tegen wil en dank zal iedere kijker heel veel menselijke eigenschappen bij zichzelf herkennen (en daar niet vrolijk van worden).

Bijzondere en interessante film van van Trier in een uniek decor. Helaas is het verhaal niet altijd even sterk en brengt het toneelgehalte soms ook irritaties met zich mee. Desondanks geen onplezierige zit. Redelijk.

Toch genoten van deze. Eenvoud en sterk acteerwerk overheersen. Het verhaal had nog beter gekund maar was best genietbaar.

Eerst even wennen aan het decor, maar daarna werd ik helemaal meegezogen in het verhaal. Ik denk, dat de film te hard over zou zijn gekomen in een gewone omgeving. Erg goed gedaan.

Ik denk niet dat dat de belangrijkste reden is. Von Trier is volgens mij niet zo fijngevoelig

Ik had natuurlijk beter moeten weten, want iemand die Dancer in the dark kan maken is vast nog tot veel ergers in staat. Waarom heb ik zo vaak gelijk? Von Trier is een begnadigde filmer die helaas zijn talent verspilt aan pathetische flauwekul. Presenteer in scene 1 een zielig konijntje en ga daar een paar uur op inhakken, je moet toch wel een erg emotioneel arm leven leiden als je daardoor geraakt wordt. In deze film vallen de porceleinen beeldjes letterlijk aan diggelen. Dat Von Trier een stijve banketletter krijgt van karikaturaal zwakke vrouwen is tot daaraan toe, maar dat hij denkt met deze hoogdravende kitsch iets te zeggen over De Mens is toch wel een beetje zielig. En om dat dan ook nog allemaal in het laatste half uur expliciet over de kijker uit te kotsen (die arme James Caan, heeftie weer eens een rol...) zou op zich op de lachspieren werken, als je er al niet twee-en-een-half uur op had zitten. Intens vervelende man, Von Trier. En hij steekt Manderlay maar in zijn &%$t want het wordt tijd dat ik weer eens een geslaagde film zie.

Zeer lange en langdradige film, het middenstuk vond ik ook wat saai. Op het einde was het wat boeiend met die gangsters anders kreeg de film maar 2*, kortom een niet zo boeiende film voor mij.

De fantasie prikkelend meesterstuk. Je moet doorbijten om het te kunnen vatten, en dat is gezien eerdere reacties niet een heel makkelijke taak. Von Trier weet hier schitterend door te breken in de machtsverhoudingen tussen mensen en hoe deze in elkaar steekt.

Ah, je moet doorbijten, is dat het. En wat is doorbijten precies? Nog meer dan die hele teringfilm uitzitten? Doorbijten is nog wel te doen, Donkerwoud, de niet makkelijke taak is UITZITTEN. Omdt het zo godvergeten plat is. Door machtsverhoudingen breken, ja dat was inderdaad de zeer subtiele strekking waar von Trier schitterend, met een mookhamer en een tank, doorheen breekt. Goed, ik zei het hierboven al, intens vervelende man, die von Trier...