Dogville (2003)

Ja, dat kan .

Maar vind je dat die termen bij sommige films wél terecht zijn? Zo ja, welke dan wel?

Ik heb sowieso aan beide woorden een hekel, omdat ze nikszeggend zijn en als ze dan tóch wat betekenen, dat meer gaat over de recensent dan over de filmmaker. Wanneer is een filmmaker 'pretentieus'? Daarvoor zul je volgens mij eerst de persoon in kwestie goed moeten kennen, om zijn precieze intenties te weten te komen. En dan nog vind ik het onbelangrijk, al komen we op een hellend vlak als het over commercie gaat. Gek genoeg wordt nooit beweerd dat iemand zijn pretenties wáár maakt: de term wordt (vrijwel) enkel negatief gebruikt. 'Manipulatief' is, zoals ik al eerder zei, iédere film en op deze term is eigenlijk nagenoeg hetzelfde van toepassing. Het stoort me gewoon dat bij de beoordeling van een film vrijwel altijd de recensent in kwestie buiten schot blijft. En ja, dat mag zelfs best gaan over lullige dingen als het weer van die dag, want ook dat beïnvloedt de manier waarop je naar een film kijkt, hoe zeer professionals dat vaak durven te ontkennen. Heb ik het nog niet eens over emotioneler zaken. Maar nee, het zijn altijd de filmmakers die 'het' gedaan hebben en die een fikse veeg uit de pan schijnen te verdienen. Recensenten zijn mislukte kunstenaars, heb ik er wel eens een horen zeggen. Daar zit volgens mij zeker een kern van waarheid in.

Ik snap het gebruik van de woorden, ik heb ze zelf echter uit mijn vocabulaire geschrapt, omdat ik ze.. eh.. pretentieus vind .

.. ik ben overigens niet werkzaam in de branche.

Evenals films die zich voordoen als Intellectueel Stilistisch en Artistiek Meesterwerk, terwijl de vorm futloos en achterhaald en de inhoud hol en betekenisloos is, of wanneer een in de kern mooi verhaal slecht of onhandig of opzettelijk 'anders' verteld is. (Hoeveel waarde-oordelen wil je op een rij )

Kijk, maar DAT zeggen veel recensenten er dus niet bij, laat staan dat ze er de nadruk op leggen. De film(maker) is pretentieus, PUNT (naja, met meestal nog een hoop sjieke woorden eraan vast). Om dat te kunnen beoordelen, blijf ik erbij dat je de intenties moet kennen (en die kun je niet afleiden uit eenmalig geïrriteerd zien van de film). En die vind ik over het algemeen dus niet eens zo heel erg interessant, mijn eigen beleving is veel belangrijker.. Het woord op zich kan best goed gebruikt worden hoor, en zoals jij het uitlegt, kan ik er best vrede mee hebben. Maar in discussies is het veelal een clichématige, fancy klinkende dooddoener. 'Die film is pretentieus' - het enige dat je daar nog op kunt antwoorden is 'nietes'. Hou het er maar op dat me vooral overmatig of simplistisch gebruik stoort. Vergelijkbaar met het bij vrijwel elk doelpunt gehoorde 'de keeper was kansloos'.

Vrijwel altijd storend en te nikszeggend, een dooddoener.

Meer mensen dan je wellicht vermoedt.. Ik vind dat ik voor mezelf inmiddels een hele aardige balans heb gevonden. Ik creëer regelmatig iets nieuws (!), door films te gebruiken om over mijn eigen ervaringen te schrijven. Ter illustratie link ik stiekem weer even naar mijn eigen (op dit moment wat platjes liggende) site: http://www.kleinedingen.nl/text/depri.htm - tot nu toe ENKEL positieve reakties op gekregen!

Zijn we het daarover eens! Over de mate en vorm kan nog gediscussieerd worden natuurlijk.

P.S.: over 'goed geacteerd' heb ik inderdaad ook nog heel wat te melden - artikeltje borrelt al een tijdje in m'n hoofd

Moet je toch eens melden waar en wanneer je dat zoal gelezen hebt. Tot die tijd vind ik het stemmingmakerij. En een filmmaker pretentieus noemen, gebeurt toch voornamelijk door mensen die voor zichzelf concluderen dat het werk van de betreffende maker als pretentieus ervaren wordt.

En dat is van jouw kant dan toch een generalisatie

Generalisatie.

En minder dan jij denkt. Hetgeen we geen van beiden kunnen hard maken, wel?

"Dat maakt de Bond wel uit', roept een vriend van mij dan altijd.

Kom nou, het woord - of iets van die strekking - hoor je van Mioch tot Berardinelli, van MM'ers tot filmfestivalbezoekers. Nee, echt niet in élke recensie, maar de mate waarin 'op de man' (da's dan vaak de regisseur) wordt gespeeld, is voor mij iig regelmatig misselijkmakend. Kijk maar naar hoe Dogville ook hier al door diverse lui veroordeeld wordt, nog voor de film gezien is. Praat over een film die je hebt gezien, niet over een filmmaker die je niet kent. Je ontdekt nog 's wat, zelfs bij regisseurs die je eerder de grond in hebt geboord. Op deze manier zijn sowieso Francois Ozon en Tom Tykwer stevig bij mij in achting gestegen. Met lage verwachtingen ging ik naar 8 Femmes en Heaven.. Pakte dat even verrassend uit!

Intenties moet je kennen om een film pretentieus te kunnen noemen, dat lijkt me nogal glashelder. Met 'pretentieus' geef je aan dat de filmmaker iets tracht te bewerkstelligen (!), maar dat niet voor elkaar krijgt. Daarvoor zul je eerst moeten weten wat de beste man/vrouw dan wel bedoelde, wat veel recensenten enkel baseren op hun eigen gevoel bij een film. Ik verdiep me er ook nooit zo in, daarom gebruik IK die term niet meer.

Ik gebruik nota bene het woord 'veelal'.. En het is en blijft mijn mening hoor, mensen moeten vooral doen wat ze niet laten kunnen. Ik haat echter mooie woorden als ze in weze niets meer inhouden dan 'wat een kutfilm'.

Kun je inderdaad zeggen - en gelukkig zijn er ook nog lui die vervolgens dan toch nog een degelijk gesprek voeren over verschil van smaak enzo. Het gaat me enkel om de wat botteren onder ons. En hoewel ik hier nu weer even flink aan het tikken ben, leidt hier svp niet uit af dat ik iedereen over één kam scheer.. Da's pretentieus . Ik tik nou eenmaal veel.. over alles..

Onnodig om me hierop aan te vallen, ik probeer enkel aan te geven dat ik niet alleen sta in mijn visie dat recensenten nogal 's de neiging hebben arrogant te zijn. Of wat minder hard: dat er meer vormen van recenseren mogelijk zijn dan volgens het boekje, die niet per definitie minderwaardig zijn. Overigens bestaan er ook heel veel fijne filmcritici hoor, inclusief op deze site.. voor je me wederom van generalisatie beschuldigt.

(bedankt, kapp, voor je fijne reaktie op mijn KD-artikel, ik mail je zo privé terug)

Ach, je ziet toch geen veroordeling mijnerzijds ten aanzien van deze film. In tegendeel heb ik (weliswaar met bezwaren) aangeroepen dat iedereen en masse moet gaan kijken naar deze film. En ik ga er ook heen.

Mij niet. Zie boven voor de mogelijke betekenissen.

Als dat niet helder is, hebben we natuurlijk een heel ander probleem.

Geenszins de bedoeling je van wat ook te betichten. Ik probeer die argumenten die ik minder valide vind te tackelen.

Als Lars Trier zich plots "Von" gaat noemen... vind ik dat behoorlijk pretentieus..

Net zoals je eigen naam groter op de poster zetten dan de titel van de film, jezelf als personage in de trailer opvoeren, etc.

Maar eigenlijk denk ik dat dat meer een act is, een act van pretentieus doen, hetgeen als marketing tool lijkt te werken.

Fish, hou het er maar op dat ik je bewoordingen regelmatig te hard en ongenuanceerd vind. Da's alles. Vooral mijn probleem, geef ik direct toe.

Nee hoor, ik heb er enkel een hekel aan. Mag toch. Zoals die kansloze keeper.. Je mag van een commentator best wat originaliteit verwachten.

Tuurlijk, maar dat vind ik kortzichtig. Zoals ik al zei: ook ik vind 't best een irritant kereltje, zou het waarschijnlijk geen dag met hem uithouden. Al leid ik ook dat enkel af uit interviews enzo. Het gaat me echter enkel om zijn films - en die raken me regelmatig zéér diep. 't Interesseert me geen k*t hoe hij z'n posters indeelt.

Discussie over de diverse termen staak ik hierbij trouwens, ik giet het liever ooit nog 's in een artikel. Bedankt voor de reaktie.

Okido.

Oh nee hoor, helemaal niet!! Als jij je verwachtingen laag stelt of zelfs besluit een film niet te gaan zien omdat voorgaand werk van de regisseur je nauwelijks beviel (zo heb ik dat bijvoorbeeld bij de Coens), prima! Pas als de commentaren op een ongeziene film of zelfs de regisseur in kwestie platvloers worden, ga ik steigeren. Wat hier bij Dogville overigens echt nog wel meevalt tot nu toe hoor, dit is allang off-topic .

Goh, wist ik nog geen eens...maar goed, hij heeft genoeg voorgangers op dat gebied natuurlijk.

Dat zijn naam wederom groter op de poster staat als die van MEGAster Kidman... zou dat op compensatiedrift duiden..

Net als Dancer in the Dark is dit pure cinema[/quote]

Als ik DOGVILLE íets niet vind......

Heb bij Von Trier altijd het gevoel dat hij in mijn oor aan het schreeuwen is dat ik iets MOET voelen....

Tsja, zo heb ik bij Kubrick altijd het gevoel dat 'ie me graag wil laten filosoferen. En dat doe ik dan ook.

hehe

Omdat ie het niet in je oor schreeuwt.

Von Trier ook niet. Welles-nietes-welles-nietes-laatmaar.

Kom op zeg, als er iémand hier de laatste tijd regelmatig discussies aangaat.. (of 'ie nou gelijk heeft of niet doet er niet toe) Ik pas alleen voor te veel welles-nietes.

(het is waar dat de discussie over de subtiliteit van Von Trier inmiddels ZO uitgemolken is, dat ik er gewoon niet altijd meer zin in heb en die tijd liever besteed aan het nog eens breeduit janken bij de soundtrack van Dancer in the Dark)

Nicole Kidman speelt op werkelijk indrukwekkende wijze vrijwel constant op fluistertoon de moeilijke rol van Grace, de vluchtelinge die noodgedwongen lijkt aangewezen op de gunsten van de inwoners van een miniscuul Amerikaans dorpje met de toepasselijke naam Dogville.

De bewoners zijn na enige aarzeling bereid het stilzwijgen naar de buitenwacht over hun nieuwe dorpsbewoonster te bewaren, mits er een kleine, maar in hun ogen 'passende' tegenprestatie wordt geboden. Aanvankelijk lijkt het aanpassingsproces naar ieders tevredenheid te verlopen. Maar heel geleidelijk aan worden de grenzen van de gesloten dorpsgemeente richting Grace steeds ietsje opgeschoven... Een jongeman lijkt verliefd en wil het nog graag voor haar op nemen, zo wil hij haar en zichzelf laten geloven, de meeste anderen lijken er wellicht ook zo over te denken maar...

Is het respect voor de autonomie van het individu sterker dan de belangen die de inviduen van de kleine gemeenschap ieder voor zich hebben...!?

Lars Von Trier heeft zijn sterke script op zijn 'eigenwijze', een parabelachtige manier, verteld.

Tot hoever offeren we ons op aan de gunsten van anderen, welke grenzen zijn (nog) moreel aanvaardbaar tussen mensen en bestaat er een kunst van het vergeven van zonden?

Het zijn vragen die Von Trier oproept en bij mij beklijven. Hoewel de film liefst 177 minuten duurt verveelt Dogville door haar intensiteit geen moment. De camera zit de acteurs op de huid, geen ruimte voor sentiment of glamour, wat ik verbeeld zag is de 'kale' waarheid over het dorpje en haar bewoners, aan de buitenkant zo toeschietelijk en zo sociaal en aan de binnenkant... beter dan dogs wellicht..!?

4,5 ster ..... met filmgroet !

Henk, bedankt voor de eerste diepgravende reactie over de film zelf! Dat werd wel tijd na 5 pagina's discussieren of een film van v*n Trier ueberhaupt wel de moeite waard is om heem te gaan.

Wat ik mij na afloop vooral afvroeg: wil Lars v*n Trier ons nog meer vertellen dan wat ie ons laat zien? Met wat fantasie kun je met gemakkelijk welbekende vooroordelen (?) over de Amerikanen en hun 'gastvrijheid' erbij slepen. Misschien zelfs wel hun hang naar oorlog...

Ik wilde nog wat schrijven maar wat is me even ontschoten. Komt misschien later wel.