Dogville (2003)

Alleen al vanwege de love it or hate reacties een geweldige film.

Ik had eigenlijk wel gehoopt dat het drieluik ondertussen wel af zou zijn, maar von Trier maakt schijnbaar liever porno.

1 van de sterkste films van het afgelopen decennium, waarover mij vaak een uitleg is gevraagd, maar net zoals ik aan Coldplayfans niet ga uitleggen wat er zo geniaal is aan My bloody valentine is het net zo zinloos om dit uit te leggen aan mensen die The Pacifier ontzettend goed vinden.

Het heeft me helaas niet zo kunnen bekoren als ik had gehoopt. Ik vind het wel bewonderenswaardig dat ze het op deze manier hebben gedaan. Het is eigenlijk gewoon een toneelstuk, zou je kunnen stellen. Maar het is gewoon te traag voor mij. Wellicht als hij een uur korter was geweest had ik het een stuk beter gevonden. Het verhaal an sich vind ik niet slecht, sterker nog er zitten een paar sterke stukken tussen. En het acteerwerk is prima en Nicole Kidman is beeldschoon.

3*

Elmstreet, de straatnaam kon al niet veel goeds beloven. Ik schrok heel erg de eerste minuut, omdat ik opeens een toneel zag ipv een filmset. Ik wilde de dvd er al bijna meteen weer uithalen, maar bedacht me gelukkig nog op tijd. Ik vind het zeer knap van von Trier hoe hij dit kunststukje toch nog kijkbaar heeft kunnen maken. Je krijgt een kijkje in de geest van een aantal dorpsbewoners die duidelijk de grip op de werkelijkheid langzamerhand hebben verloren.

Kidman maakt deze film. Niet alleen door haar schoonheid, maar ook de verschillende emoties die ze moet tonen speelt ze met verve.

Soms dommelde ik even weg, maar door verrassende wendingen was ik gelukkig weer snel bij de les. Hoe verder in de film, hoe meer je een hekel aan dit zieke dorp gaat krijgen. Kidman blijft extreem sterk en je vraagt je af waar ze geleerd heeft om haar emoties zo in bedwang te kunnen houden. Het einde geeft hier antwoord op en hoe. Zag dit einde totaal niet aankomen, maar het voelde toch wel erg prettig op 1 of andere manier. Helaas duurde de film me wel iets te lang, maar 3 sterren wil ik deze wel geven.

Even door het

begin heenbijten en je merkt dat je na verloop van tijd gewend bent aan de setting. Verrassend!

Von Trier is toch een van de meest originele regisseurs die ik ken, en hij lijkt behoorlijk veel vrijheid te hebben om zijn films te maken. Het lijkt er in ieder geval niet op dat hij veel compromissen moet sluiten.

Dogville is weer zo´n film die naast een schare bewonderaars een minstens even grote schare haters kent. En het is niet moeilijk uit te leggen waarom: met de setting van Dogville trapt von Trier op heel wat tenen.

Maar na een kwartier zag ik het ontbreken van een decor niet eens meer. Het gaat toch met name om het verhaal, een allegorie van burgerlijkheid, egoïsme, geweld en meer van dat soort fijne thema´s. Von Trier is niet bepaald een optimist.

De acteerprestaties zijn erg goed, van de al bijna 80-jarige Bacall in een kleine rol tot de belichaming van de lafaard, Paul Bettany. Zag trouwens ook Thom Hoffman op de aftiteling staan maar die heb ik niet opgemerkt. En Nicole Kidman laat weer eens zien dat ze een erg sterke actrice is.

Ik wilde al een tijdje eens een film zien van deze regisseur Lars von Trier; het zouden controversiële, vernieuwende, originele films zijn, zo is me eens verteld. Veel mensen die ik ken vinden het onbegrijplijke en verschrikkelijke films, maar hier op moviemeter hebben zijn films over het algemeen wel goede scores zie ik. Dus ik ben wel benieuwd. Dogville zie ik veel voorbij komen in Top10-lijstjes van users die daar films in hebben staan die ik ook zeer kan waarderen, en het plot van deze film leek me ook leuk. Dus laatst Dogville op m'n pc gezet, vol verwachtingen ging ik 'm kijken. Echter wist het me blijkbaar zo weinig te bekoren dat ik de film moest afzetten na nog geen uur speeltijd.. dit vind ik erg jammer, iemand hier die een kenner is van Lars von Trier z'n films die mij zou aan kunnen raden waar ik anders zou kunnen beginnen met zijn films? Gr. Roger

Ik zou beginnen met The Idiots.

Ik ben ooit eens per ongeluk (zonder waarschuwingen vooraf!) in een film van von Trier beland. Dat was 'The Idiots' en voor mij was dat geen goed begin. Veel te druk voor mij, en ik heb mij vooral heel erg zitten verbazen over de expliciete seksscenes die constant opdoken.

Ook in 'Dogville' belandde ik ooit per ongeluk tijdens een avondje zappen. Niet lang volgehouden, en ik dacht dat von Trier niet aan mij besteed was. Totdat ik 'Antichrist' kreeg voorgeschoteld. Een zwaar en luguber drama dat mij wist te pakken. Toch heb ik daarna nooit meer een film van von Trier gezien. Op een of andere manier kan ik mij er maar niet toe zetten. Maar ik heb net besloten dat het wel weer tijd is voor zijn verknipte gedachtenwereld. Nog even wachten, 'Nymphomaniac' is bijna binnen...

Haha, als je je stoorde aan de expliciete seksscènes (twee zijn het er, geloof ik?) in The idiots zou ik zéker niet aan Nymphomaniac beginnen. Misschien is Melancholia nog het meest geschikt, afgaande op wat je schrijft.

Jij wilt de seksscenes in The Idiots toch niet vergelijken met die in Nymphomaniac??

Zijn het trouwens maar twee seksscenes...? In mijn herinnering werd er heel wat afgeneukt in The Idiots. XD Maar het is dan ook al weer jaren geleden dat ik 'm heb gezien. Misschien nog maar weer eens een keer proberen.

Nymphomaniac is binnen, ik ga vier uur lang genieten. Vier uur lang Lars von Trier. Vier uur lang. Víer uur!

Net zoals zovelen hier al aangeven de film lang links laten liggen omdat ik dacht dat een film zonder decor niks kon zijn. Hoe mis kun je het hebben.

Geweldig!

Blijft het wel boeien? Lijkt wel alsof een toneelstuk gefilmd wordt niet? Zie het ook niet erg zitten om eraan te beginnen. De speelduur is afschrikwekkend lang voor zo'n sober concept.

In het begin is het vreemd kijken maar na verloop van tijd merk je het eigenlijk niet eens meer op. Heb het iig niet als storend ervaren en zeker niet als gemis voor de filmervaring.

Precies, het bijzondere is dat je het na een tijdje (vrij snel al) niet meer merkt, waarmee von Trier w.m.b. overtuigend zijn (of in elk geval een van) punt maakt.

Sommige scenes (bijvoorbeeld de verkrachtingsscène van Grace door Chuck) krijgen er inderdaad juist een extra lading door.

Waanzinnig, in al zijn betekenissen.

Na jaren weer eens herzien. Destijds vond ik het al een erg interessante film, dat is niet veranderd.

Het eerste dat opvalt is natuurlijk het decor. Een dorp waarvan de huizen alleen zijn aangegeven door lijnen. In zekere zin is het gefilmd toneel, maar gezien de vele camera's en geluidseffecten van niet-bestaande deuren kan je toch nauwelijks van een Dogme-film spreken. Verder ook fraaie muziek, Von Trier is een van de weinige regisseurs die voluit gebruikt maakt van klassieke muziek. Hier is het vooral barok-muziek, niet mijn favoriete genre binnen de klassieke muziek, maar toch aangenaam.

Hoe je het ook wilt classificeren, het plot en de acteurs dragen de film, met name Nicole Kidman. Haar personage Grace weet te flink te bekoren vanwege haar zachtmoedigheid en charme, Het helpt natuurlijk ook dat Kidman destijds nog een prachtige vrouw was, de goede oude pre-botox tijd. Het plot wordt door sommigen als anti-Amerikaans gezien. Ik zie het eerder als misantropisch en bijzonder cynisch. We krijgen een afglijdende schaal te zien waarbij Grace uiteindelijk als slavin gebruikt wordt en zelf dan nog het goede in de mens probeert te zien. In deze neergang wordt duidelijk getoond dat niemand in het dorp onschuldig is, zodat de ontknoping Bijbelse proporties aanneemt, waarbij Grace als een Abraham het dorp verdedigt, maar uiteindelijk moet toegeven dat het dorp eenzelfde soort lot dient te treffen als Sodom.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik moeite heb om mee te gaan met Von Triers misantropie. Enerzijds denk ik niet dat er mensen die net zo vergevingsgezind zijn als Grace, ten tweede hoop ik toch dat de mensheid beter is dan de mensen in Dogville. Aan de andere kant zou je kunnen zeggen dat diverse genocides wel degelijk Von Triers wereldbeeld bevestigen, waarin iedereen tot kwaad in staat is gegeven de "juiste" omstandigheden.

De film is met bijna drie uur een tikkeltje aan de lange kant, en vooral het semi-filosofische gebrabbel van het karakter Tom begint na verloop van tijd te vervelen, maar uiteindelijk overheerst toch het gevoel dat de denkwereld van Von Trier op een interessante wijze uitgewerkt worden, zowel wat vorm als wat plot betreft. 4*.

Dit vond ik helemaal niets. Als ik een toneelstuk wil zien, ga ik wel naar het theater. Daarnaast was de film zeer langdraderig. Is geen doorkomen aan. Nee, niet mijn ding!

Overweldigend goede film.

Heb het vaak niet zo op van die drie uur durende films, maar von Trier heeft me met Dogville echt de volledige speelduur kunnen boeien. Erg knap, al helemaal wanneer je bedenkt dat de film zich op één locatie afspeelt en de decors eigenlijk vrij beperkt zijn. Ondanks dat er eigenlijk maar weinig letterlijk ''te zien'' is in de film, is hetgeen wat je ziet voorzien van mooie, gestileerde visuals, met prachtige belichting en erg goed camerawerk. Knap hoe sommige shots, die normaal gesproken waarschijnlijk juist erg kaal zouden ogen, hier echt werkelijke plaatjes zijn door de juiste belichting.

Heb me verder niet echt gestoord aan het ''toneelgehalte'' mede doordat de acteerprestaties juist erg goed waren en er genoeg moois te zien was zodat niet alleen m'n aandacht daarop viel. De ontwikkeling van Kidman binnen het dorp is best interessant om te volgen en in tegenstelling tot wat hier regelmatig gezegd word vond ik het allesbehalve ''saai''. Vond het juist een erg indrukwekkend en bevreemdend sfeertje.

Geweldig experiment, deze Dogville. Prachtige film om te zien, uiterst interessant, geweldig einde en geeft ook genoeg stof tot nadenken. Volle 5,0*.

Een bijzondere filmsetting die mij weinig kon boeien. Op een gegeven moment gewoon erg saai.

Tsjaa... ik stel mezelf open voor ieder soort film. Ik vond The tree of life bijvoorbeeld echt geweldig. Maar ik vond dit echt helemaal niks. Het was niet alleen de setting. Al moest ik wel erg m'n best doen om me er voor open te stellen.
Het waren ook de vage scènes. Op een gegeven momenten gingen ze ook een potje zitten schaken en daar zit je dan een tijdje naar te kijken...
Het einde vond ik ook heel slecht. Ik wou dat 'ie op Netflix stond, dan zou ik dat nog wel eens terug willen kijken, want het is wel een tijdje geleden dat ik 'm heb gezien.

Blijft goed.

Iets minder impact, omdat je ondertussen toch wel al een beetje weet wat te verwachten. Maar in de kern blijft dit een erg krachtige, aparte film natuurlijk.

Erg blij dat von Trier toen gestopt is met z'n onnozele Dogme gebeuren, al had niet iedereen dat door toen deze film uitkwam. In ieder geval heeft dit niet zoveel meer met het Dogme gedoe te maken, extreem gestilleerd zelfs.

Acteerwerk is goed, visueel apart (en vooral wat technische hoogstandjes - al zie je het er niet altijd aan af) en qua soundtrack braaf maar passend. Het is vooral die finale die deze film toch iets extras geeft, weinig filmers die een film zo durven laten eindigen.

Er gaat een halfje af, maar wat rest is een erg apart, solide en indrukwekkende film.

4.0* en een uitgebreide review

Nu al een paar dagen laten bezinken en de film spookt nog steeds door mijn hoofd. Wat een ongelooflijk briljante film. Werkelijk alles is uit de kast gehaald om met minimale middelen de realiteit te ontstijgen. En het is op alle fronten gelukt. Totaal compromisloos, eigenzinnig en gedurfd heeft Von Trier mij nu eindelijk voor zich gewonnen en zal ik waarschijnlijk niet meer zo lang wachten met de rest van zijn films, want dat is het enige minpuntje: dat ik Dogville veel te lang voor me uit heb geschoven. En voor degenen die dat ook doen: zet em gewoon op, bijt even door dat eerste kwartiertje heen en je zult worden meegevoerd naar een andere dimensie.

De eerste keer had ik het na het inleidend stukje afgezet. De tweede keer toch maar verder gaan kijken omdat ik las dat het daarna goed werd. Voor een deel klopt dat ook, want de film (het script) is op zich niet slecht, maar de waardering gaat hier vooral uit naar de experimentele stijl, waarbij in plaats van decors lijntjes op de vloer zijn getekend die de muren, straten, e.d. voorstellen. Het ziet er dus uit als een toneelspel op een op de grond getekende bouwtekening van een straat in schaal 1:1. Bijzonder en experimenteel, dat wel, maar wat mij betreft gaat de stijl ten koste van de film. Op den duur werd het toch vermoeiend om naar te kijken. Niet mijn ding. 2*

Toen de film opende dacht ik in eerste instantie dat het decor enkel zo voor de intro was, als een leuke manier om van tevoren een soort blauwdruk van het dorpje te geven. Toen vervolgens de film met ditzelfde decor verder ging, vond ik het in het begin vooral komisch. Onzichtbare deuren die open en dicht gemaakt worden, staan wieden in een getekend tuintje, en verschuilen in een doorzichtige mijn. Nu heeft de film op momenten een aardig komische ondertoon, maar verder is het toch een serieuze film. De acteurs wisten er dan ook heel goed omheen te acteren, waardoor het me niet ging storen. Uiteindelijk maakte het sommige momenten zelfs sterker.
Het verhaal weet goed te boeien en je betrokken te laten voelen met het hoofdpersonage. Hoewel wat aangedikt en overdreven geeft het een interessante weerspiegeling van hoe egoïstisch en ondankbaar de mens vaak is.
Naar het einde toe kreeg ik dan ook zo een hekel aan het dorpje dat ze van mij naar de hel mochten.
Ik had niet verwacht dat de film die wending ook daadwerkelijk zou nemen, waardoor ik toch een vreemd gevoel van voldoening kreeg toen ze daadwerkelijk uitgemoord werden.

Wat een mooie film, deze film is eigenlijk heel moeilijk om te omschrijven omdat deze: 1, anders is dan andere films (qua decor bv, het is een soort toneelstuk waardoor je zelf vanalles in moet vullen) 2; lang duurt en 3 er (voornamelijk psychologisch) veel gebeurd.

Goed geacteerd, het verhaal (eigenlijk over de mensen en wat mensen van elkaar vinden en bij elkaar doen) is prachtig.

Ik had nog niets gezien van deze regisseur maar deze film heeft mijn interesse gewekt.

Zeker goede film en filmtechnisch gezien ook heel origineel. Als je benieuwd bent naar andere Von Trier films, kan ik je zeker Nymphomaniac, Melancholia, Antichrist en Dancer in the Dark aanbevelen..

Ik zal eens kijken, bedankt voor de tips!

En vergeet Manderlay (2005) niet, die ligt nog het dichtst bij Dogville.

ja das het 2e deel in Von Triers USA Land of Opportunities trilogie. Die heb ik zelf alleen nog niet gezien, dus die kan ik niet aanbevelen...

Dan beveel ik hem jou aan.