rep_robert

De (lichte) opmars in de kwaliteit van Almodovar zijn films zijn toch wel bespeurbaar. Het plot is weliswaar niet zo absurd als zijn voorgaande films, maar de uitwerking is gewoon veel aanstekelijker, toegankelijker en met meer vreugd gebracht dan wat van Almodovar zijn oudere werken.

3*

Toch weer een zeer vreemde film van Almodovar, wiens repertoir ik chronologisch aan het afwerken ben op dit moment.

Het gegeven is echt bizar en de personages zijn op papier ook bijzonder hilarisch. Maar dat is het gegeven op papier, de droogheid waarmee het gebracht wordt komt namelijk niet altijd even goed over op het scherm. Er valt niet heel veel te lachen in deze film en af en toe moet je om het bizarre gebeuren even gniffelen, maar meer ook niet. Wat dat betreft deel ik mijn mening ook met maxcomthrilla.

Ik zie wel de potentie in Almodovar en ik ben nu ook halverwege Matador. Ik zie het wel voor me dat er een stijgende lijn plaats zal vinden met deze regisseur, met nog enkele " toppers" voor de boeg.

2,5*

p.s. de film duurde overigens 96 minuten bij mij. Waar komt die 110 minuten hierboven vandaan?

Ietwat apart werkje, doordat er vanuit vele ooghoeken het verhaal wordt beleeft. Arterton's personage is meer het centrum van het web waar alle intriges zich om afspelen. Vooral de 2 obsessieve meisjes waren leuk. Toch geinig hoe de film is gemaakt, het ziet er allemaal lekker fris uit en ondanks dat het niet lachen, gieren en brullen is vermaakt de film toch meer dan prima. Daarbij helpt het stralende Engelse landschap ook natuurlijk heel erg.

Speelduur is wel een tikkeltje te lang en nergens een ontuitwisbare indruk gemaakt, ook Arterton's personge is eigenlijk niet diep genoeg om empathie mee te krijgen, wat uiteindelijk toch een beetje jammer is. Toch wel redelijk mee vermaakt, was er ook de ideale middag voor.

3*

Zeer aanstekelijke komedie die ook nog is in een origineel jasje zit verpakt.

Dit is een soort van romantische komedie, al is het niet van het standaard soort. De film vertelt over de 500 dagen dat Tom Summer leert kennen, verliefd op haar wordt en de problemen ter sprake komen.
De film springt leuk van dag 3 naar dag 5 en van dag 5 naar bv dag 280, om vervolgens weer naar dag 8 of zo te springen.
Heel leuk gedaan en zo ouwehoert de film met de verschillende emoties door elkaar heen die meespelen in het leven van Tom en Summer.
De focus ligt wel op Tom, gespeeld door Joseph-Gordon Levitt, die een leuke rol speelt als hopeloos verliefde man op Summer, gespeeld door Zoey Deschanel. Zij is ook geschikt voor deze rol, als een beetje aparte meid die er haar eigen regels op na houdt.
Door de film heen wordt er wel een soort van sympathie voor Tom gekweekt en apathie bij Summer.
Dit komt door de verscheidene handelingen in de film, die je zelf maar moet kijken om te beoordelen.
Ik vond het zeer geslaagd overkomen en leefde ook zeer mee met Tom.

De muziekkeuze in de film is lekker vrolijk en dartelend. Vooral het 1e gedeelte van de film waar alles nog koek en ei is wordt perfect geholpen door de leuke muziek.
Daarbij zit er ook nog een hilarische dansscene in het begin van de film met Tom. Het 1e gedeelte is trouwens ook best grappig en vrolijk in beeld gebracht, waar het tweede gedeelte echt de serieuze kant op gaat(maar niet te sentimentee wordt).
Een film met twee gezichten dus.
De voice-over(Richard McGonagle) is trouwens ook zeer leuk gedaan, niet nadrukkelijk aanwezig en precies op de goede momenten wordt er een uitleg gegeven door de voice-over.

Valt verder vrij weinig over af te kraken, dit is gewoon een zeer vermakelijke (romantische) komedie/drama die zeker niet eindigt zoals je zou verwachten.

3,5*

Aardig vervolg op [REC], maar wel beduidend minder dan het sterke 1e deel.

Het grootste probleem was voor mij het verhaal dat zich vooral in het 2e deel van de film ontwikkelde. Het werd wat mij betreft weer veel te gelovig/Christelijk, daar zit ik echt totaal niet op te wachten. Ook werd het einde een beetje te vaag, misschien dat ik even een stukje niet had opgelet. Maar het komt er op neer dat als ze de nachtvisie gebruiken van de camera, ze van alles kunnen zien die je niet ziet als er normaal licht wordt gebruikt. Dit trok HE-LE-MAAL op niets en nam eigenlijk een te grote loop met de geloofwaardigheid. Dit soort zaken zorgden voor lichte irritaties, net zoals die priester. Hij leek al op een zombie zonder dat ie gepakt was door die monsters, ook zijn acteerwerk was als een zombie. Dramatisch. Verder moet je wel tegen het Spaanse geschreeuw kunnen uiteraard.

Gelukkig is [REC]² ook nog erg sterk als horrorflm, het gebruik van de headcams was erg leuk gedaan en de chaos die dit soort camerastandpunten in horrorfilms veroorzaakt zorgt bij mij altijd voor een extra lading spanning. Dit in combinatie met het claustrofobisch donkere flatgebouw en de lekkere ranzige momenten maakt [REC]² een aardig vervolg op het sterke eerste deel.
Op naar deel 3, aangezien het weer op een leuke manier eindigde.

3*

p.s. @Jacobaco, je weet dat je ook Nederlandse subs kan pindakazen op het internet he

Naomi Watts heeft het mis, Dave heeft gelijk

In vergelijking met andere Asylum werkjes is dit een meesterwerk, vergeleken met normale films blijft dit toch bovenal troep.
Dacht in de eerste plaats ook dat ik een leuke parodie op cheerleaden te pakken had, tot dat ik in de opening credits het woord Asylum zag vallen. Toen wist ik helaas al wat het ging worden, de film bevat teveel standaard personages die rechtstreeks uit andere films lijken te wandelen. Het meest trieste is nog wel de Steve Stiffler imitatie
Het schijnt blijkbaar grappig te zijn om de hele film je hand aan je lul vast te houden en overal te wanken. Bomen, muren...niets is onze kansloze vriend te veel.

De hoofdrolspeler kan je zo met Jason Biggs vergelijken met sulligheid, een paar keer is het wel leuk hoe hij de hele tijd de sjaak is. Maar meer ook niet, het blijft voorspelbaar.

Eigenlijk is het enige wat deze film de moeite waard maakt de blote tieten. Helaas zijn de vrouwen zelf allemaal ook niet even knap(lees: lelijk) en hebben zij ook niet voor het hoogtepunt van de film gezorgd. Dansen kunnen ze trouwens ook evenmin, dat zag er al helemaal om te janken uit.

Vergeleken met een 2012 Doomsday of Mega Shark feat. Giant Octopus is dit een meesterwerk en nog enigzins vermakelijk door het foute tietengenre. Alleen in vergelijking met film als American Pie(1 tm 6), Road trip en zelfs een Bring it On is dit duidelijk een aantal niveaus lager.

1,5*

Denken de makers van deze film soms dat we kleine kindertjes zijn die niet zelf kunnen denken? Man o man, wat voel ik mij in de maling genomen door Emmerich zeg. 10,000 BC is ontzettend kinderachtig, de dialogen zijn tenenkrommend slecht en de acteurs stralen allemaal niets uit. Daarnaast wordt alles zo ontzettend erg voorgekauwd, de gemakzucht in het plot is gigantisch groot en zijn de clichés in grote getalen aanwezig. Zo komt de beste jongen nooit echte problemen tegen, wint hij hele volksstammen voor zich enkel door een mooi babbeltje of 1 of andere patriottistische speech en dat gedoe met die sabeltandtijger spant toch wel de kroon qua stupiditeit.

Dan kan je het nog proberen goed te maken met mooie plaatjes her en der. Episch en spannend wil het gewoon niet worden, ondanks de vele pogingen die gedaan worden in deze film.

1,5*

Tsja, het blijft lastig een serie als dit. Ik heb hem een keer via Bol gekocht omdat ik zin had in avonturenfilms.
De afgelopen 3 dagen heb ik de serie opnieuw een kijkbeurt gegeven.

Het acteerwerk is wisselvallig in the 10th Kingdom, maar het is nooit storend genoeg om je aan te irriteren. Soms wordt er naar mijn mening ook gewoon goed geacteerd, met een leuke rol Rutger Hauer bv.

Het verhaal steekt goed in elkaar en is origineel verzonnen, dit zie je niet vaak meer tegenwoordig. Natuurlijk eindigt het wel een beetje cliche, maar daar ben je natuurlijk op voorbereid. Je weet immers waar je naar zit te kijken toch?

De serie kan soms wat kinderachtig zijn, het blijft immers een verhaal voor de kids.
Maar aan de andere kant word je ook betoverd door de vrolijke kleuren en de humor die in de serie zit.

Dat laatste heeft bij mij toch de overhand, the 10th Kingdom gaat op een vrolijke en luchtige manier veel klassieke sprookjes af en het gebeurt zelfs met de nodige humor.
Kwartetten in het casino, geniaal.
Dit en nog veel meer momenten zijn leuk en zorgen dat de serie zichzelf natuurlijk niet al te serieus neemt, wat de serie alleen maar ten goede komt.

Zo moet je het zelf ook bekijken, als je niet al te serieus bent en je wilt je gewoon laten betoveren door de vrolijke, mooie, avontuurlijke, kleurrijke wereld waarin gereisd wordt, is dit een hele redelijke mini serie die ik je wel kan aanraden!

3,5 sterren.

Toch een behoorlijk teleurstellende film, dat teveel het religieuze prietpraat kant op gaat en richting het einde compleet ontspoort.

Het begint allemaal nog aardig, de opbouw is redelijk rustig en beetje voor beetje wordt de paranoia van Gibbs erger. Wat leuk is zijn de demonen gezichten die te pas en te onpas opeens voor je neus verschijnen en zorgen voor een paar leuke scares, ook die bejaarde pa van Gibbs kan er wat van en komt lekker creepy over met zijn gesluip door het huis. Qua sfeer zit het eigenlijk helemaal wel goed het eerste half uur a drie kwartier.

Wel is het jammer dat het hele 11-11-11 gebeuren niet eens zo sterk naar voren komt. Ik had verwacht dat Gibbs overal die getallen tegen zou komen(dus bushokken, etalages e.d.), maar op een paar sterfgevallen na is het verder niet zoveel bijzonders.

Jammer dat een film met een interessant gegeven dan weer de bijbel kant op moet gaan. Wat volgt zijn vele bijbel quotes, veel geneuzel tussen de informatieboekjes uit de bibliotheek en een klassiek goed v.s. kwaad verhaaltje met de uiteraard verplichte twist aan het einde die je zou moeten verrassen, maar uiteraard niet doet. Ook jammer van de rubberen gezichten van de demonen, overduidelijk maskers. Hadden zij ook aan het Halloween thema gedacht? Voor de rest zit de film ook vol met overbodige bijrollen(dat meisje) en vaag uitgewerkte plot elementen(de foto's op het einde, wat stond daar nou in godsnaam op?).

Nee, dit was het niet voor mij, matigjes!

1,5*

Erg sterke film dat ondanks het minimalistische uitgangspunt ruim anderhalf uur doordendert en je flabbergasted achterlaat.
Wat helpt in de film zijn de vele randzaken, waaronder de twee leuke meisjes aan het begin van de film. Na de lange eenzaamheid raakt Franco's personage toch behoorlijk de weg kwijt. Dit resulteert in mooie en vooral ook aangrijpende flashbacks. Maar bovenal ook spijt van de dingen die hij heeft gedaan en anders zou willen doen.
Franco moet hier een one man show opvoeren, dat lukt hem met verve. Zijn gezichtsuitdrukkingen zijn goed en zijn doen en laten nadat hij vast komt te zitten zijn ook zoals je het wilt zien: realistisch en logisch.

Typisch zo'n filmpje dat gewoon vakkundig en hip is gemaakt, ondanks het minimale uitgangspunt. Grootste minpunt is eigenlijk dat hij al een behoorlijk lange tijd te downloaden is, waardoor de film niet heel speciaal aanvoelde op het PAC festival. Maar dat doet natuurlijk niets af aan de kwaliteit van deze goede Boyle film.

4*

Jemig, ik schrik toch wel een beetje van het gemiddelde hier. Tuurlijk is het geen uitmuntende film, maar de film is voor mij wel zo degelijk in elkaar gezet dat ik me die 90 minuten prima ben doorgekomen. Moet wel zeggen dat ik niet bekend ben met het origineel. Dus ik doe ook niet aan vergelijken.
De Russische Roulette scenes vind ik gewoon vrij sterk, die nerveuze blikken en die zweterige koppen zorgen toch wel dat je continu met een ingehouden adem zit te kijken. Wat mij betreft ligt hier ook de kracht van de film. Dan hoor ik wel weer mensen beginnen over 50 cent, maar zijn rol vind ik niet van een zodanige betekenis dat ik de film daar op kan afkraken, aangezien hij maar een paar teksten heeft.
Waar de film wel een beetje in faalt is het drama, er zitten teveel personages in en ik vind ze niet allemaal even goed uitgewerkt. Zoals die van Mickey Rourke bijvoorbeeld. Voor de rest had ik qua drama ook wel iets meer van Riley in het begin van de Russische Roulette spelletjes willen zien. Daarnaast gaat de film verder nog een half uur door nadat het "spel" is opgehouden en dat is wel een beetje funeste voor de spanning. Al vind ik het einde dan wel weer mooi.

3*

Moet zeggen dat de film me wel positief heeft verrast, had eigenlijk vanaf het begin een cliché matige film verwacht.
Tuurlijk is het geen werelds idee deze film, maar waar vele soortgenoten vaak verzuipen in cliché´s is 13 going on 30 toch het 1e uur heel grappig.
Jennifer Garner speelt perfect het meisje van 13 in het lichaam van een 30-jarige, wat toch veel hilarische scènes oplevert, met als hoogtepunt voor mij het moment dat je denkt dat ze een volwassen man gaat versieren, maar dat er een 13 jarig jochie erachter zit wie ze probeert te versieren. Heel grappig!

De laatste 20 minuten gaat de film helaas we de kant op die we al wel is eerder in films hebben gezien. Je weet hoe het gaat eindigen en is helaas weinig verrassend.

Gewoon een leuk tussendoor filmpje, die nog verrassend grappig is het 1e uur en waar het laatste gedeelte vooral/helaas op de voorspelbare romantische tour gaat.

3*

Hmmhmmhmmm

Grote twijfels, aan de ene kant is het best een slechte film. Het plot in het begin slaat nergens op en wat Banderas als Arabier tussen een stel Noormannen doet is ook alles behalve logisch. Ook walst de film in het begin door de film heen, tijd om aan character development te doen lijkt er niet te zijn en Banderas kan wonderlijk snel andere talen leren.

Aan de andere kant zijn de decors prachtig, is het simpele verhaal na een half uur best onderhoudend en kijkt de film lekker vlot weg. Ik laat de minpunten toch iets zwaarder wegen.

2,5*

Een verassing!! Ik had in de recensies gelezen dat het 1e uur sterk was en het laatste half uur minder.
Ik was toch eindelijk nieuwsgierig genoeg om de film te gaan kijken en hij beviel me echt sterk!!

Het eerste uur is gewoon steengoed, de spanning wordt heel goed opgebouwd en je krijgt echt een beklemmend gevoel als John Cusack net in die kamer zit, echt perfect uitgewerkt!

Toen kreeg je het moment van de wekker, het soort countdown moment. Ik vond dit echt geweldig en mijn hart ging hier echt sneller van kloppen.
Leuke schrikeffecten, zoals het liedje dat op de wekker wordt gespeeld, het regelmatig verschijnen van de geesten plotseling, in het spiegelbeeld als hij naar de overkant kijkt, als ie vanaf de richel de kamer weer in wilt duiken, de scene in het ventilatiekanaal, het moment dat de bouwvakkers dat postkantoor gaan afbreken. Stuk voor stuk lekker goed uitgewerkt.

John Cusack acteert ook sterk, de bijrollen van Samuel L. Jackson, Mary McCormack en Jasmine Jessica Anthony zijn ook goed, ondanks dat ze maar weinig screentime krijgen in totaal. In dat opzicht is het gewoon een one man show.

De special effects waren ook degelijk, alleen de geesten zagen er een beetje vreemd uit, maar dat was overduidelijk de bedoeling, dus ik kon me hier niet aan storen.

Het plottwist is puur een kwestie van smaak, ik vond het opzich wel lachen, wat alleen wel duidelijk merkbaar is aan deze plottwist, is de verandering van sfeer. De nadruk kwam hierna wat meer op andere dingen te liggen dan de geniale spanningsopbouw van het begin.
Maar bij mij deed dit geen afbraak aan de film, het einde vond ik ook redelijk geslaagdstem van de dochter op de taperecorder Ik heb ze wel is erger gezien

Een solide 4 sterren omdat dit eindelijk weer is een horror/thriller film is waar het niet alleen om de gore draait maar dat er aan een goede spanningsopbouw is gewerkt!

4*

Bijzonder visueel prachtige film, mooie decors en leuk camerawerk(op de kop scenes) hebben mij echt veelal doen verbazen. Ook voelt de film(42 jaar oud) totaal niet gedatteerd aan, alles ziet er strak en mooi uit. Ook heb je niet de vele lichtjes op de achtergrond die ze in veel SF films van vroeger wel stoppen. Om maar aan te geven dat ze in de toekomst zitten, 2001 doet dat toch op een veel betere manier. Ook de klassieke muziek, die veel sfeervolle scenes ondersteund is zoals altijd bij Kubrick weer prachtig!

Het gegeven is bijzonder interessant en de diepere lagen in de film heb ik allemaal voor een groot deel kunnen snappen. Ook dankzij wat uitleggen, maar ik kan hier toch geen gigantische score voor geven omdat ik nou eenmaal ook vermaakt wil worden.

Momenten dat ik een kwartier lang naar een stel apen moet kijken of ruim tien minuten naar een psychedelische trip zit te staren zijn voor mij toch vaak momenten dat ik naar de klok zit te turen.
Kan overigens wel begrijpen dat mensen hier wel een meesterwerk in zien, maar ik prefereer toch een aantal andere Kubrick's boven 2001: A Space Odyssey!

3,5*

Dit is best pijnlijk. Schrijf mn recensie nu wel even, die laatste vijf minuten na de reclame maken toch niet meer uit en concentreren op deze bagger kan ik me toch al niet.

Nou ja, ik heb hier eigenlijk geen woorden voor. Dit is gewoon zo slecht dat ik werkelijkwaar niets positiefs over de film kan melden. Ik wilde eigenlijk zeggen dat het lachwekkend slecht was, maar ik wil het woord lachen niet in verband brengen met deze film. Wat een schande zeg.

De regisseur dacht dat het stoppen van domme personages in een film een film ook leuk maakt.
NOU, NEE DUS. Het is verschrikkelijk om naar een hippe paus te kijken en Pavarotti dat in een boxershort rondloopt en een gay dansje doet.
Dat is geen humor en dat zal nooit humor worden.

Godsedullemie zeg, ik zal nooit meer vergeten hoe slecht dit werkje was. Ik zou haast een altaar maken voor Meet the Spartans en Epic Movie, die nog vele niveaus hoger zijn dan dit dieptepunt in de filmgeschiedenis.

Mensen die veel films een 0,5* geven moeten toch is deze rotzooi genaamd 2001: A Space Travesty gaan kijken, dat stelt echt alles in een ander perspectief.

Een veel te hoge 0,5*

Ik riep zelf van tevoren dat je wel kon weten hoe de film zou zijn.
Nou de film is exact hoe je het verwacht, alleen dan nog met een schepje erbovenop.
Laat ik beginnen met de positieve punten.
De special effects zijn werkelijkwaar fenomenaal, dit zijn de mooiste special effects die ik ooit in ee film heb gezien.
Fingerlicking mooi en heb een aantal keer echt genoten van hoe het eruit ziet.
Ook zat er heel veel vaart in de film, door alle actie verveelt de film geen moment en wordt je in een sneltrein vaart door de film heen geblazen.
Gelukkig richt de film zich niet op 1 personage/verhaallijn, maar pakt het meerdere mensen. Dit maakt de film aangenamer om te kijken en krijg je ook niet last van een tunnelvisie, het kan iedereen immers gebeuren.
Vooral de bijrol van Harrelson was leuk, verfrissend en gaf ook een grappig tintje aan de film.

Dan het mindere, het onoverkomelijke kleffe gedoe in een film. Ook dit is de overtreffende trap van wat ik had verwacht.
Tuurlijk is het doodnormaal dat je veel clichés verwacht en dat iedereen een vredelievend mens is die om de ander geeft.
Maar je kan ook overdrijven zeg, in elke "rustige" tussenscene zat wel een moralistische speech, je kan ook overdrijven zeg.
Bijna elk personage wat in de film speelt heeft wel een emotionele en rechtvaardigheids gevoel wat zich tot uiting brengt in de film.

Dit had echt wel minder gekund hoor, de enige die zich over het algemeen rechtvaardig gedroeg was Carl Enhauser(gespeeld door Oliver Platt). Hij moet de onsympathieke lul voorstellen die je zou moeten haten.
Ik was het eigenlijk compleet met hem eens, soms moet je hard zijn om te overleven, vooral als het om de hele mensheid gaat.
Hij brengt dat perfect tot uiting in de film en begon me ook te ergeren aan die Adrian Helmsley(gespeeld door Chiwetel Ejiofor) die zich als een heilige paus gedroeg bij elke beslissing van Enhauser.
Ze blijken allemaal ook extreem veel geduld te hebben, vooral in die laadruimte als de tijd dringt en Jackson(Cusack) moet een pokke end onder water duiken om ervoor te zorgen dat de laadklep dicht gaat. Hij gaat rustig een afscheidsspeech houden en zijn ex aflebberen, terwijl de tijd dringt. Te veel geduld dus!

Ook zitten er heel veel fouten in de film, waar je ook door heen moet kunnen kijken.
Om maar wat te noemen:
-bij een directeur van het Louvre valt de telefoon verbinding weg als ie een tunnel inrijdt. Bij de hoofdrolspelers kan er rustig getelefoneerd worden tussen iemand in India waar een tsunami van 1,5km hoog op hem afstort en iemand in Tibet die in een extreem beveiligd gebied zit, midden in het hooggebergte in rotsen.
- De ramp zelf is natuurlijk prachtig, maar de gevolgen worden zo fout weergegeven. Heb vannacht toevallig nota bene een docu op National Geographic gezien over de gevolgen van een eventuele uitbarsting van de supervulkaan in Yellowstone park. De gevolgen van een uitbarsting zouden catostrofaal zijn en zelfs de aarde een mistige lucht bezorgen van chemische rotzooi wat o.a. de zon tegenhoudt en eventueel een nieuwe ijstijd inluidt.
In 2012 barst de zelfde vulkaan op dezelfde manier uit, samen met alle andere vulkanen op de wereld en 27 dagen na de ramp hangt er een mooie, heldere blauwe lucht zonder enige vorm van vervuiling. Dit is natuurlijk onmogelijk na een ramp van deze omvang.
Zo kan ik nog wel wat meer voorbeelden geven.

Conclusie
Veel fouten, clichés en het te overmatig gebruiken van sentiment gooit toch wat roet in het eten. Wat sentiment had ik niet erg gevonden(vond het in the Day After Tomorrow veel minder erg dan hier), maar je kan ook overdrijven.
Uiteindelijk zorgen de werkelijk waar mooiste SE ooit, het meer gebruiken van personages dan andere rampenfilms, heel veel actie en het snelle verhaal ervoor dat 2012 een achtbaan rit is die je niet snel zal doen vergeten. De visueel, mooiste rampenfilm ooit(maar dat wisten we al wel)!
Mensen in de bioszaal applaudiseerden bij deze film, dat is 2012 in mijn ogen nou ook weer niet waard!

3*

Nummer 1 weet ik zo even niet, maar dit was natuurlijk wel rotzooi van de bovenste plank. Eigenlijk gebeurt er de hele film geen reet, is het plot echt dramatisch, zijn de cuts echt een crisis waardig en zijn alle dialogen en dan vooral het geneuzel over god en bidden de hele tijd echt om te janken. Om over het einde nog niet eens te spreken.
Gelukkig hielpen de lintjes die voor de hoofdrolspelers heen waaiden wel heel erg, je zou bijna denken dat het echt sneeuw of vulkanisch as(het zou dit moeten zijn, alleen er was niet echt een vulkaan in de buurt ) voor zou moeten stellen.

M.a.w. leuk om op de bank met een groepje vrienden te gaan kijken en vervolgens lekker finaal deze boutfilm met z'n allen afkraken!

0,5*

21 Jump Street is een erg grappige verfilming van de serie, met een eigen identiteit en vooral twee erg grappige hoofdrolspelers. De punchlines en de grappen komen erg droog uit de hoek(o.a. de auto's in de achtervolging die maar niet weten te ontploffen) en weten vooral het eerste uur erg vaak een lach op je gezicht te toveren. Net zoals het constante gevloek, vooral Ice Cube steelt de show. De schunnigheid a la Superbad moet je wel liggen.
Het middenstuk duurt even te lang en wordt vooral gebruikt voor de plotontwikkeling, maar het einde is wel weer erg leuk.

3,5*

Ik had de hele film met een dikke adrelanine stoot zitten kijken in de bios, origineel gegeven, veel actie, spannende momenten en ook de nodige heroische/liefdes perikelen.
Geweldige film!

4,5 sterretjes


p.s. sluit me volledig aan bij de review van maerk

100% eens met Sjoerdow!

Wat een ontzettend slap aftreksel is deze film geworden zeg. Het uitgangspunt is dramatisch en het slappe acteerwerk is vanaf minuut 1 al duidelijk.

Vanaf minuut 1 word je plat gegooid met kansloze dialogen en is het gewoon erg lastig om je aandacht erbij te houden. Hoe zoiets spannends als het eerste deel zo verkracht kan worden door dit gedrocht.

De karakterontwikkelingen zijn verder ook ontzettend lachwekkend, eerst is Stella onzeker. Eventjes later loopt ze de bad-ass chick uit te hangen en moord en hakt ze er op los. Terwijl het met Amber exact het omgekeerde is.

Daarnaast zijn de handelingen gewoon ongeloofwaardig, bewapend met slechts een paar wapens zoeken ze 2x een groep vampieren op middenin een donkere fabriek. Neem op z'n minst wat uv licht mee of zo.

Daarnaast is alles compleet voorspelbaar, de romance is gewoon lachwekkend en zoals Sjoerd zegt, die kleine dingetjes maken alles gewoon ongeloofwaardig. Dan heb ik het nog niet eens over de dramatische make up van de vampieren gehad, vooral in het begin van de film leken het wel clowns. Overigens snap ik niet waarom die Lilith eerst in vampierentaal praat en 2 scenes later praat ze gewoon Engels. Lijkt me gewoon een fout in de film?

Overigens ben ik nog wel redelijk positief over de actie in de film, het is wel lekker bloederig en er is duidelijk geen censuur toegepast. Dus je krijgt wel te maken met lekker bloederige scenes en afgehakte hoofden.

Echter kan dit de film niet redden, al redt het 30 Days of Night: Dark Days wel van de totale ondergang.

1*

Een ietwat tegenvallende film, had er wat meer van verwacht. Er zitten een aantal geinige elementen in, maar de uiteindelijke sfeer is net iets te droog en zorgt voor net te weinig lachers. Zoals Fortune aangeeft is het plot af en toe te geforceerd uitgewerkt, wat de film niet ten goede komt. Zonde van de vele leuke acteurs.

In de verdediging van de film moet ik wel zeggen dat mijn concentratie niet erg hoog lag en de film vast wel een keer herzien moet worden. Al ligt dit natuurlijk ook wel aan de film die gaandeweg steeds minder de aandacht weet vast te houden.

Meuk voor tussendoor!

2,5*

The 40 Year old virgin is een typische en grappige film uit de Apatow stal.

Het gegeven voor de film is gewoon geweldig, de uitwerking is ook redelijk goed.
Al vond ik Steve Carell niet altijd even overtuigend, mede dankzij zijn 'overacting' soms. Beetje te schreeuwerig en overdreven.
Dan vond ik de bijrollen van Rudd, Malco en Rogen eigenlijk veel beter.
Deze 3 heren zijn echt heerlijk op dreef als vrienden die Andy aan de seks willen helpen.
Lynch is ook geweldig als droge en geile bazin van het hele stelletje.

Ik vraag me wel af hoe Andy(Carell) in godsnaam nog maagd kan zijn, zoveel kansen gehad en hij verprutst het allemaal. Toch een beetje debiel haha. Tijdens de film ook weer, wilt Trish met hem naar bed, durft hij weer niet. Soms wel irritant hoor.

Er zijn verder genoeg komische situaties waarbij je toch wel moet lachen, mede dankzij de fantastische bijrollen en ondanks het beetje voorspelbare einde is dit een hele fijne rit om uit te zitten en heb ik me echt geen moment verveeld.

3,5*

Leuke romantische komedie met Sandler en Barrymore in de hoofdrol.

Het uitgangspunt is simpel gezegd heel erg origineel. Dit zorgt vooral het 1e uur voor een heleboel geslaagde grappen. Dit maakt de komedie echt zeer leuk om te kijken.
Soms vind ik Sandler z'n stem wel wat minder, hij hoeft niet persé een typetje te spelen die altijd raar praat vind ik.
De bijrol van Schneider, de pinguin, de walrus, de broer van Barrymore, de scenes in het restaurant en het opwachten van Sandler in de auto. Allemaal leuke bijrollen en leuke scenes.
Zelfs de ergste pessimist moet denk ik wel lachen....
Het laatste half uur gaat het de romantische kant op, wat helaas wel een groot gedeelte van de humor wegneemt. Het blijft echter wel leuk om naar te kijken en het verhaal kakt niet echt weg.

Gewoon een leuke wegkijkertje, met hier en daar geslaagde grappen en het welbekende happy end.

3*

50/50 is een heerlijke combinatie van drama en komedie, gedragen door uitstekende prestaties van de cast.

Het is lastig om een film met dit onderwerp te maken, vooral wanneer er ook nog is komische elementen in verwerkt zitten. Toch weet Levine de balans tussen drama en een (puberale) lach prima te bewaren. Dit komt tot uiting in de vorm van Gordon-Levitt en Rogen, die weten te overtuigen als vrienden. Waar Gordon-Levitt echt enorm sympathiek overkomt(kwaliteit) en tegelijkertijd zowel iets vrolijks als iets treurigs uitstraalt(past goed in de lijn van de film) en zijn rol met verve speelt. Daar zorgt Rogen af en toe voor de puberale lachers, een rol dat hem op het lijf is geschreven. Wanneer het er op aan komt blijkt ook dat de puberale man toch een groot hart heeft.
Dit zorgt voor een perfecte stel. Ook Kendrick is in haar element als onzekere, beginnende psychiater en de band die ze opbouwt met Gordon-Levitt is ontroerend. Het belangrijkste is dat de personages echt voelen en dat is gelijk het sterkste punt van de film.

Het verhaal is behoorlijk rechtlijnig en heeft weinig verassingen in petto, maar dankzij het bovenstaande maakt dit eigenlijk niet uit en is het lastig om niet een traantje weg te pikken om vervolgens daarna weer flink in de lach te schieten. Het is alleen jammer dat er niet meer aandacht aan de twee oudjes besteed is waar Gordon-Levitt samen chemotherapie mee had.

Of Gordon-Levitt zijn situatie realistisch is en dat een aantal kankerpatiënten het er niet mee eens zijn zal me eigenlijk een worst wezen. Ook die drie kunnen geen accuraat beeld weergeven over hoe zo'n situatie werkelijk is, aangezien iedereen het op een eigen(lees:andere) manier beleeft. Wat mij betreft is het dan ook een erg realistische film. Als je echt een ongeloofwaardige film over dit onderwerp wilt zien zou iemand is My Sister's Keeper moeten kijken.

50/50 is gewoon een erg sympathieke film die lang zal blijven hangen!

4*

Ongelovelijke schijtfilm dat in het begin gewoon complete teksten uit Scream heeft gejat en op geen enkel moment ook maar verrassend kan zijn.
Het spelletje 75 is ook te belachelijk voor woorden, midden in een zuipfeestje gaat iedereen opeens hun muil houden om naar die telefoon gesprekken te luisteren. Wat een gaar kutfeest moet dat dan zijn.

Daarnaast is de hele cast om te janken zo slecht. De film zit vol vervelende stereotypes en wannabe gangsters die proberen grappig te zijn en dat dus totaal niet zijn. Verschrikkelijk.
Ook de rol van Hauer is compleet overbodig en voegt totaal niks toe aan de hele film. Daarnaast acteert hij hier ook nog is freakin belachelijk slecht.

Het verloop van de film sloeg verder echt compleet nergens op. Een grote groep jongeren wordt vermoordt door een moordenaar de beweegt als een baviaan. Wat een lompe kerel zeg, en die jas....poefff...die dooie poes op de muts leek helemaal nergens op. Het allerergste vind ik nog wel dat een grote groep jongeren in een huis zo kansloos worden afgeslacht door een moordenaar en niemand, maar dan ook niemand heeft een mobiele telefoon op zak of denkt er aan om de politie te bellen. Ja, bijna op het einde krijgt de homo een sms dat er een moordenaar is en het eerste wat hij doet is het huis in rennen. Waarom zou je ook de politie bellen?

Dan de climax, die sloeg verder ook nergens op. Totaal voorspelbaar en niet spannend. De
moordenaar heeft last van het uitleg syndroom, vermoordt onnodig zijn compagnon(hij kon hem beter vermoorden nadat hij de groep jongeren allemaal had vermoordt) en als allerslechtste kers op de taart komt Hauer opeens nog even binnen stormen nadat je hem al meer dan een half uur niet meer hebt gezien. Waar komt hij ineens vandaan? Totaal niet uitgediept zijn personage en wat een anti-climax zeg.

Nee, ik heb echt teveel gezegd over deze rotzooi.

0,5*

Ben het helemaal eens met JDSsmetje, zolang er maar geloofwaardig wordt gehandeld binnen de film is het te pruimen, in dit geval is het dus niet zo.

De film begint echter wel erg mooi en lekker mysterieus, je krijgt een paar creepy shots voor de kiezen. Bijvoorbeeld de scène bij het raam of dat je dat psycho vrouwtje op de achtergrond langzaam ziet verdwijnen.

Daarna begint helaas het kommer en kwel allemaal. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit zulke domme politie agenten gezien in een film denk ik. Bijna alles wat ze fout kunnen doen en niet volgens het protocol doen, dat doen ze. Zo sleept 1 agent een arrestant mee het huis in, dat doe je toch niet? Vervolgens als ze eenmaal binnen zijn geeft die agent die jongen een wapen, maar laat de agent hem wel vast zitten aan die lijn die tussen hun in zat....
Ook vragen de agenten niet om versterking en zijn de gedragingen in het huis ook te dom voor woorden. Ik snapte bijvoorbeeld ook niet waarom ze nou persé op zoek gingen naar die stoppenkast? Ik bedoel, ze laten Sarah alleen boven en staan vervolgens tijden te klooien bij die klote kast. Als ze Sarah nou gewoon meenamen naar beneden en gewoon die f*cking voordeur uitliepen. Er wordt veel te moeilijk gedaan.
Daarbij komt ook nog is dat bijna alle andere personages ook ongelooflijk dom handelden, de moord van Sarah op haar moeder kon je al vanaf het begin zien aankomen. Die Jean Pierre is ook een oetlul eerste klas die erom vroeg om vermoord te worden, hij kwam er immers achter dat die moordenares niet de moeder was en vervolgens keerde hij haar alsnog de rug toe om vervolgens van achteren gepakt te worden op de trap. Ongelooflijk dom.
Sarah zelf handelde ook te ongeloofwaardig voor woorden, op het moment dat de politieagenten aanbelden kon ze makkelijk schreeuwen om hulp, maar dat deed ze uiteraard niet. Ook zat er een raampje in de douche, waarom probeerde ze in godsnaam niet om via dat raampje te ontsnappen? Laat staan om het raampje te openen en vervolgens je longen uit je lijf te schreeuwen.
Verder vind ik het jammer dat je de motieven van de moordenares weer leert kennen, dat vond ik gewoon dom en helemaal raar vond ik het feit dat Sarah niet eens de mensen kent aan de andere kant van het verschrikkelijke ongeluk dat heeft plaatsgevonden. Wat mij betreft waren alle 7 doden gewoon totaal onnodig en heel erg dom
Erg zwak script...

De film moet het dan ook hebben van de heerlijke gore, sommige scenes zijn echt te nasty voor woorden en moeten het ook vooral hebben van het schokeffect. Dit is toch een groot pluspunt aan de film, helaas ook 1 van de weinigen icm met de spannende sfeer aan het begin van de film.
De ongeloofwaardigheids factor ligt gewoon te hoog in deze film en doet deze film uiteindelijk toch een beetje de das om.

Helaas een lichte teleurstelling na het veel betere Haute Tension en Martyrs.

2,5*

Een kort, maar interessant filmpje dat het coming of age gedeelte op een interessante manier naar voren brengt. Vooral het depressieve, dikke zusje is een interessant personage. Het einde behoort toch tot de top 5 van grootste "WTF" momenten die ik in films ben tegen gekomen en geeft je voldoende stof tot nadenken.

Mede dankzij de korte speelduur een fijne, maar ook schokkende film.

3,5*

Aardig drama dat vooral opvalt door de charmante en goede Bonnaire in de hoofdrol. Zij brengt haar rol lekker naturel over, waardoor de film makkelijk genietbaar blijft. Maar goed ook, want het verhaal laat af en toe steekjes vallen en die broer en moeder vind ik ook niet erg overtuigend verder.

Kleine drie sterretjes