Meningen

Gewoon een leuke 'romantische' film, heb zeker genoten. Over Zoey Deschanel gesproken, ik heb ook een soort haat liefde relatie met haar. Ze is zo erg zelfverzekerd, zeker een geschikte hoofdrolspeelster, ook gewoon erg natuurlijk knap. Ik zie liever zoiets dat een Megan Fox of een Cameron Diaz.
De soundtrack vond ik trouwens heeeel erg sterk. Daarnaast was de verliefdheid scene op straat grappig, en de expectations/reality scene confrontereend als herkenbaar (toch?).
Het einde vond ik trouwens zeeeer matig en had echt weggelaten mogen worden, wat een tegenvaller. Toch een halve punt aftrek. 3,5* blijft over, want ik heb toch met plezier gekeken.

Alhoewel het concept misschien een beetje saai kan overkomen zit de spanning er echt in. De locaties zijn schitterend als we Franco zien hiken door centraal Amerika. Leuke toffe scenes, maar zodra hij vast kwam te zitten wilde ik de TV gelijk uitzetten. Niet omdat de film slecht was, maar omdat ik me direct inleefde in de hoofdpersonage. Moet eerlijk zeggen dat de bibbers over m’n rug liepen, wat voor gevoel moest Ralston hebben gehad toen hij die dag zelf vastzat en zich realiseerde dat zijn uitzicht vrij kansloos was. Sowieso slaagt Boyle er zeer goed in de spanning en sfeer te behouden, terwijl je eigenlijk al weet wat er allemaal staat te gebeuren. De titel verraad natuurlijk ook aardig wat. Persoonlijk speelt het waargebeurde verhaal gedeelte ook altijd een belangrijke rol bij mij aangezien dat het net wat spannender maakt (ik begrijp ook dat dat niet voor iedereen speelt). Ik vind wel dat de psychische en fysieke strijd wat minder goed naar voren komt. Het fysieke wordt amper naar voren gebracht en het mentale niet helemaal goed in beeld. Alleen z’n dorst vind ik leuk gebracht.

De film deed me erg denken aan Touching the Void, alleen is in die net wat beter uitgewerkt qua innerlijke strijd. Desalniettemin is dit een film die je op het puntje van je stoel houdt. Van mij had hij zelfs nog wat langer mogen duren.

Zeer geslaagd oorlogsdrama waar de manier van filmen én vooral editten ook daadwerkelijk iets toevoegt aan de film. De decors en aankleding zijn ook tiptop in orde waardoor de film niet lang nodig heeft om je in het verhaal van de hoofdpersonages te trekken. Des te mooier is dat de film niet een gunblazing cowboy oorlogsfilm is, maar spannende momentjes weet af te wisselen met mooie wijdse shots en indrukwekkende scenes dies nergens echt teveel over the top zijn. Fijne film dus!

Het begon als een redelijke leuke rampenfilm, een soort van enorme apocalyps, niks mis mee dacht ik zo. Echter, toen een gewoon Piet Snot erachter komt dat de regering dit voor iedereen geheimhoudt besluit hij in z'n eentje voor deze ramp te vluchten. Vervolgens zie ik een stuk film waarvan ik vermoed dat de regisseur een shot crystal meth tot zich heeft genomen voordat die werd geschoten. In een absurd kwartier zie ik hoe deze complete 'nobody' Curtis Jackson en zijn kinderen + exvrouw + vriend vrouw het einde van de wereld letterlijke 2 cm voor zijn. Niet 1 keer, niet 2 keer maar een stuk of 5 keer teistert dit gezin het lot en lijken ze te ontsnappen aan een certain death. Wat een complete onzin zeg!

Ik moet zeggen dat de film daarna zich nog wel enigzins herpakte (ik vermoed dat de trip van regisseur Emmerich inmiddels is uitgewerkt), maar dit kan toch niet voorkomen dat het nogal een nare film is. Toch wel een petje af voor de special effects hoor, die vloedgolven, aardscheuren en andere rampen zijn goed in beeld gebracht. Het is jammer dat het dan zo erg Amerikaans is dat 1 gezinnetje het allemaal net overleefd.

Ik vond het tegen mijn verwachting in een goede vermakelijke film. Zitten nog wat leuke plotwendingen in ook. De romantiek had van mij achterwege mogen worden gelaten, maar al met al gewoon een geschikte film om doordeweeks eens te kijken.

Heerlijke western die zeker het bekijken waard is.

Als fan van die oude westerns uit de 50s en 60s, valt het mij dan ook vaak op dat de moderne westerns veel charisma missen die de oude gouden zo erg sterk maakte. Daarom was ik ook blij dat Mangold koos voor een remake, alhoewel dat gevoel natuurlijk snel plaats maakte voor de vrees van een totaal verkeerde uitvoering. Maar na het bezichtigen van de film kan ik toch wel concluderen dat Mangold een geslaagde western sfeer heeft neergezet.

De sterrencast valt al gelijk op, met Crowe en Bale als de 2 hoofdrolspelers die de film moeten maken. En dat lukt ze met gemak, ik ben ondertussen wel fan geworden van beide acteurs. Hoewel ik het mentale aspect een beetje miste wat in het origineel wel duidelijk aanwezig was. Vooral de motivatie van Evans kwam heel slecht naar voren. Zijn drijfveren werden niet echt duidelijk aan het licht gebracht, waar dat in het origineel wat langer werd behandeld. Aan de andere kant vond ik Wade juist weer veel sluwer en tactischer overkomen. Dat is overigens eerder te wijten aan Mangold dan aan de acteurs, want de regie is hier wel voor een wat spectaculairdere uitvoering gegaan. En eigenlijk is dat maar beter ook, een 1 op 1 remake zit niemand op te wachten. Alhoewel Mangold aardig aan het origineel heeft gehouden, is het toch wel weer een hele andere film. Ik kan dan ook iedereen aanraden beide 'versies' te kijken.

De muziek in de film was erg goed, met zo'n typisch western banjo er doorheen, zoals ook de mannen uit de 60s ze gebruikte in de films. Combineer dit met goed acteerwerk, strakke actie die goed in beeld is gebracht en een leuke verhaallijn, en je hebt een hele leuke western.

Erg sterke film!

Zit toch wel in de top van z'n genre, ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat ik mijn 2 uur vermaakt heb.

Het gebruik van filters zorgde voor een schitterende film voor het oog. De kleuren waren erg sterk, en alles zag er crisp uit. Wel werd er erg veel gebruik gemaakt van CGI, soms had ik het idee dat men de film voor een bluescreen heeft opgenomen en de rest erbij heeft gerenderd . Zorgde er wel voor dat de film leek op de gelijknamige comic, dus gewoon positief.

De muziek was erg goed, paste goed bij de sfeer. Ik was verrast toen er opeens zware gitaren ten gehoor kwam in een gevecht, maar achteraf was dat best vet!

Enig commentaar dat ik kan geven was dat de warriors zich op geen enkel moment kwetsbaar opstelde. Maar misschien was dat wel de kracht van de film en hoort dat er een beetje bij (zie ook het einde).

Verder was alles tof in beeld gebracht, hier en daar wat verwijzingen naar Griekse mythologie, erg overtuigend! Het gevecht met de Immortal was erg vet.

Gewoon een dikke actiefilm!

Animatie films zijn altijd een apart genre. De regisseur kan altijd vrijuit in zijn fantasieën: geen berg te hoog en geen oceaan te diep.
Echter, wat mij opvalt is dat animatiefilms bomvol cliché's zitten.
Terwijl dat nergens voor nodig is?

Eigenlijk is dat ook het verhaal met 9. In de tijd dat animatiefilms allang niet meer voor de kiddo's zijn bedoeld, schrijft Acker een film over een post-apocalyptische wereld met wat poppetjes erin.. Die de wereld gaan redden.
Aan de ene kant kun je denken: leuk dat Acker een serieuze film wil maken, maar aan de andere kant is het natuurlijk pijnlijk duidelijk dat dit verhaal flinterdun is, en al in vele films de revue is gepasseerd. Het pad dat de film bewandelt is al compleet versleten: hoofdpersonages die (meerdere) near-death experiences hebben, een sort-of love interest en natuurlijk, een goed eind. Dit allemaal weergegeven door 9 poppetjes, die volgens mij elk voor een apart stereotype staan: de dommekracht, de eigenwijze leider, de sympathieke redder, de slimme ouwe vent, de gek die later opeens belangrijk is en de stoere chick met vechtskills.
Waarom moet dit? Ik snap het niet?
Ik denk JUIST dat je dit slechte cliché verhaaltje strenger kan aanrekenen bij een animatie (waar echt alles mogelijk is) dan een Hollywood blockbuster.
De graphics zijn niet slecht (had eerlijk gezegd iets beter verwacht), maar ook hier denkt de regisseur weer dat een apocalyptische wereld maar uit 1 kleur bestaat (te weten grijs) en dat elke boom onmiddelijk een gewisse dood sterft. Vreemd. Verder vind ik het net iets te zacht, ik had liever wat scherpere kleuren gezien. Niet echt een eye catcher, al zet het natuurlijk wel een sfeertje neer.
De muziek is goed geschreven, niks mis mee.
Al met al een degelijke animatie film, al had ik gehoopt dat de regisseur eens wat ballen toonde en van de bewandelde paden afweek.