Meningen

Zodiac is een heerlijke thriller die, ondanks een lengte van dik tweeënhalf uur, geen seconde verveelt.

Het valt mij meteen op dat de camerashots stuk voor stuk prachtig waren. Dit geldt voor vrijwel de complete film, maar om toch wat scenes te noemen, de moord op Stine en de bouw van die toren in SF. Maar over het algemeen bekroop mij een heel lekker gevoel tijdens het kijken dat ik me realiseerde dat ik naar een goede film zat te kijken. Fincher is dan ook een perfectionist die alles tot in de puntjes wil hebben geregeld. Dit zorgt zeker voor een goede sfeer, door de muziek en outfits (van vooral Ruffalo, fantastisch) waan je je echt in het SF van de jaren '60/'70.

De cast is ook echt top.. Ruffalo vond ik heel sterk, en samen met Edwards vormden hij een heel leuk duo om naar te kijken. Gyllehaal als de verlegen comic geek die daar zijn beroep van heeft gemaakt, vond ik ook erg overtuigend. Zijn grootste kritiek was dat hij hier zonder ziel speelde, maar ik vond dat juist bij zijn rol passen. Tja, en van Downey ben ik totaal geen fan, en ook dat semi-intellectuele stemmetje wat hij opzet kan ik van gruwelen, maar gelukkig krijgt hij niet al te veel screen time. Het is en blijft een hate or love acteur, en ik hoor zeker bij de eerste categorie.

Het verhaal is natuurlijk fantastisch. Alhoewel het vast en zeker immoreel is, heb je als kijker toch wel een beetje verwantschap met de dader, die speelt met de SFPD en ze telkens te slim af is. Als dit een fictief verhaal zou zijn, zou je bijna hopen dat hij niet gepakt wordt. Echter, in dit geval wordt je na het einde van de film juist alleen maar nieuwsgierig.. Het is en blijft natuurlijk 1 van de meest grote onopgeloste mysteries in het crime circuit. Daarom vond ik het ook wel ietsjes jammer dat het einde wel erg snel werd afgeraffeld, maar mag de pret niet drukken.

Het constant benoemen van plaats en datum helpt zeer zeker bij het gevoel van waarheid, maar werd op den duur nogal vervelend vond ik. Al was het wel weer leuk om te zien hoe het straatbeeld en de acteurs meegingen met het tijdsbeeld, vast en zeker iets waar Fincher veel op benadrukt heeft tijdens het schieten van de film.

Het deel waar Graymith zich ermee gaat bemoeien heeft een redelijk snel tempo, en als je het eerste gedeelte niet goed hebt gevolgt (het gedeelte waar Edwards en Ruffalo vooral centraal staan) kun je bepaalde namen en gebeurtenissen niet meer herkennen.

Al met al een hele spannende film, maar vooral erg interessant en heerlijk om op te zetten dankzij die typische Fincher touch. Ondanks dat je de uitkomst van het onderzoek al weet, is de honger naar antwoorden zo groot dat je het einde hoe dan ook wilt zien. Dat een er misser (zoals Graysmith die op bezoek gaat bij Vaughn) inzit mag de pret voor mij niet drukken. Dit is gewoon een hele goede film die Fincher een van mijn favoriete regisseurs maakt.

'Ontluisterende' docu zo werd mij aangekondigd, en nadat er in de introductie een paar rake uitspraken worden gedaan, valt mijn onderkaak ongeveer 2 centimeter naar beneden en blijft een uur hangen in die positie. Seelen interviewt 6 verschillende Nederlandse mannen die op jonge leeftijd besloten de SS in te gaan. Gelukkig vind hij 6 verschillende mannen met hun eigen beweegredenen en motivaties, alsmede een eigen persoonlijke zelfreflectie over hun keuze in die tijd.

De aanpak van Seelen is op zich sterk gedaan, met dramatische muziek, wat zwart-wit beelden van toen en dan daarachteraan de heren zelf. Maar volgens mij stelt Seelen in de gehele docu ongeveer 2 vragen waar hij doorgaat op een antwoord, en rest blijft eigenlijk onbeantwoord. Dat vele antwoorden voor zichzelf spreken blijkt wel uit het feit dat ik een droge bek heb overgehouden, maar vaak had ik wel het gevoel dat het 'warum' gevoel niet beantwoord werd. En zoals al werd gezegd, dat is toch wel wat jammer. Ik vrees dat Seelen zijn eigen gasten niet te hard durfde aan te pakken, aangezien de basis voor zo'n documentaire waarschijnlijk compleet vrijwillig is. Alhoewel het toch een zeer interessante docu is, gaat het jammer genoeg niet echt de diepte in die ik als kijker wel had willen zien.