Meningen

Vond dit nou niet zo speciaal.

Begin is prima, tot dan die familieplaatjes van Arnold en dochter moeten laten uitschijnen hoe close vader en dochter wel niet zijn... Kon dit niet iets subtieler of gewoon weggelaten worden? 't Is een actiefilm, hoef ik niet te zien.

Anyway, hier en daar zit wel een toffe scène maar pas op het eiland barst de actie echt los waarbij de Kolonel zo ongeveer een half leger neermaait, maar verder dan wat geschiet komt het niet echt. Eindgevecht is ook behoorlijk suf, maar dit komt eerder door de belabberde tegenstander van Matrix. Kom op, die gast leg ik zelfs om. Zet tegenover een spierbundel als Arnold tenminste ook een spierbundel, dit was lachwekkend.

Sfeervolle, intrigerende en tragische film.

Beklijvende kijkervaring. Prachtige shots die begeleid worden door schitterende muziek. Vooral rustig voorbijglijdende camerabeelden, veel in-en uitzoomen. Enige uitzondering hierop zijn de scènes waarin Di Girolamo z'n wekelijkse geldkoffertje krijgt...en hoppa, cinematografie wordt heftiger, de muziek intenser. Ook de tweede scène waarin hij heroïne gebruikt is bijzonder fraai geschoten. Het leek wel een loop van camerabeelden te zijn. Zelden een film gezien waarbij beeld en muziek zo met elkaar verweven zijn en elkaar opwaarderen. Prachtig!

Het verhaal op zich is vrij eenvoudig maar z'n kracht schuilt vooral in wat we als kijker niet weten. Waarom zit Di Girolamo al 8 jaar in dat hotel? Heeft hij familie, vrouw, kinderen? Slechts met mondjesmaat wordt die informatie vrijgegeven waardoor je als kijker gaat meeleven en echt wil weten wat nu de volgende verrassing zal zijn.

Toni Servillo acteert geweldig als mysterieuze, emotieloze en kille Titta Di Girolamo. Het lijkt wel of hij amper leeft, alsof het leven voorbijgaat en hij langs de zijlijn toekijkt. Enige keer dat we hem zien lachen is wanneer hij eindelijk met Sofia heeft gesproken, dan verschijnt er zo'n monkellachje op z'n gezicht. Over Sofia gesproken, wat een prachtige vrouw is die Olivia Magnani toch!

De eindscène bezorgde me kippevel. Di Girolamo wist dat z'n leven op een dramatische wijze zou eindigen en hij verzet zich er dan ook niet tegen. Na 8 jaar eenzaamheid lijkt hij wel zo afgestompt dat de dood eigenlijk alleen maar verlossend kan werken. Hij blijft gewoon wezenloos voor zich uitstaren.

Ik denk dat deze een plaatsje in m'n top 10 ga geven, dat heeft hij wel verdiend. Topper!

Uitmuntend!

Ik wist al dat het goed ging komen toen ik zag dat het een BBC/HBO productie betreft. Fantastisch doch tegelijkertijd weerzinwekkend stukje geschiedenis. Dit docudrama geeft niet weer hoe de Jodenhaat ontstond maar wel hoe de nazi's het jodenvraagstuk wilden 'oplossen'. Ongelooflijk eigenlijk hoe zakelijk deze bijeenkomst er aan toeging. Alsof het een alledaagse zaak betreft en niet de uitroeiing van een heel ras! Vooral interessant zijn de definities en de bewoordingen die gebruikt worden. Geen eliminatie, maar evacuatie, waarbij evacuatie uiteraard gewoon synoniem staat voor eliminatie.

Alle belangrijke nazi-kopstukken waren vertegenwoordigd in deze bijeenkomst, en wat opvalt is dat ze - ondanks hun gezamelijke wens om Duitsland en bij uitbreiding Europa Jodenvrij te maken - toch heel verschillende standpunten innemen. De ene denkt aan de economische impact. Joden kunnen immers ingezet worden als werkkrachten. Anderen prefereren sterilisatie. Nog andere pleitten zonder er doekjes om te winden voor een volledige uitroeiing. Geen vrouwen en geen mannen betekent geen seks en geen nakomelingen. Simpel toch? Schrijnend.

Je kan nog enige sympathie opbrengen voor de personages van Colin Firth (Dr. Wilhelm Stuckart) en David Threlfall (Dr. Wilhelm Kritzinger), alhoewel deze eerste eigenlijk gewoon een wettelijk kader wilde, en niet zozeer met het lot van de Joden begaan was. Die Kritzinger leek nog de enige te zijn die een beetje gezond verstand leek te hebben.

Het verbaast dan ook niet dat beide heren in bedekte termen door Reinhard Heydrich - de grote bezieler van dit project - bedreigd worden om zich ten voordele van deze bijeenkomst uit te spreken. Sowieso een ijzersterke performance van Kenneth Branagh.

Een film die iedereen eigenlijk gezien zou moeten hebben, al was het maar om de geschiedkundige waarde ervan. Waanzin aan de Wannsee.

Interessante film.

En oerdegelijk uitgevoerd met solide acteerprestaties en prima kostuumdesign.

Moet eerlijk bekennen dat ik het levensverhaal van Abe Lincoln niet echt ken, nochtans is hij wellicht de belangrijkste president van de VS geweest. Dus in dat opzicht was de film een verheldering voor mij.

Wordt verder gewoon goed geacteerd. Het niveau springt er nergens bovenuit, maar je kan wel zien dat hier vakkundige mensen aan het werk zijn geweest. Dus als je van een brok geschiedenis houdt in combinatie met een rechtbankverhaal, dan zit je goed.

Goed.

Goed, erg goed.

Erg sobere weergave van de gebeurtenissen, waarbij gelukkig niet wordt ingezoemd op één bepaalde familie maar wel op meerdere mensen, in meerdere wereldddelen.

Niemand staat echt centraal in deze film, behalve dan het virus zelf. Dat zorgt voor weinig binding met de hoofdpersonages maar erg is dat niet. Het wordt allemaal erg sec gebracht, realistisch (heb ergens het woord documentaire horen vallen en daar is wel iets van aan), al zijn niet alle verhaallijnen even boeiend of even goed uitgewerkt. Vooral het rolletje van Jude Law had beter achterwege gelaten kunnen worden.

Door de korte speelduur, het vlotte tempo en het boeiende onderwerp vliegt de film voorbij. Ergens wel blij dat dit niet de typische apocalyptische film is geworden, want dat hebben we ondertussen nu wel gezien.

Heel erg mooie animatiefilm die het - uiteraard - vooral van het visuele moet hebben.

Verhaal is erg magertjes en de karakters zijn ééndimensionaal, maar gelukkig is er op het scherm meer dan genoeg te zien om je bij op te warmen. Mooie tegenstelling qua vormgeving en kleurgebruik wat betreft de wereld van de levenden en die van de doden. Kon om beurten ook sympathie opbrengen voor Victor, Victoria én de Corpse Bride.

Negatief puntje: die vrij stupide liedjes. Had wat mij betreft niet gehoeven.

Maar verder erg genoten.

Niet onaardig.

De mengeling Western-Scifi is nieuw voor mij en vormt een leuk uitgangspunt. Technisch ziet het er ook allemaal prima uit: het dorpje, de kledij, het stoffige landschap, de aliens en hun vliegtuigen. Geen slecht woord over te zeggen.

Het verhaal daarentegen is een ander paar mouwen. Eerst en vooral worden er teveel pogingen gedaan om er te veel drama in te steken. Zo is het geforceerd romantische subplotje met Ella en Jake. Zodra ik wist dat Ella ook een alien was boeide het me geen reet of ze nu zou sterven of niet. Dan heb je nog het dramagedeelte tussen Ford en z'n geadopteerde indianenzoon en tussen de sherif en z'n kleinzoon. Om nog maar te zwijgen over de wiedergutmachung tussen indianen en cowboys. Pff, allemaal halfslachtige pogingen om te laten zien dat de mens z'n krachten moet bundelen en alle onderlinge wrevel moet vergeten als we met een buitenaardse vijand te maken krijgen. Tja.

Er doet ook gewoon te veel volk mee. Jakes bende, de indianen, allemaal ballast, bijdrage nihil. De rest van de cast (Craig, Wilde, Ford) doen het niet slecht maar ook niet geweldig goed.

En volgens mij heb ik wat gemist, want waarom hadden die aliens nou in feite die mensen nodig? Is me volledig ontgaan.

Maffe film.

Te gek camerawerk, de flitsende montage en een geweldige soundtrack maken van deze film één lange adrenalinestoot die Stathams personage eeuwig in leven zou kunnen houden.

Naast de actie zit er ook een pak humor in, grappige situaties die door eerdere users al zijn opgesomd.

Tuurlijk is deze film over de top, kan niet anders met zo'n uitgangspunt, maar nergens neemt deze film zich al te serieus en blijft het gewoon lekker wegkijken.

Allervermakelijkst!

Ja, leuk.

Net zoals z'n voorganger. Echt zo'n hyperkinetische ADHD-film die wel perfect aansluit bij het verhaal. Opnieuw word je als kijker geen moment rust gegund. Verstand moet uiteraard op nul staan en dan kan je ook echt genieten van dit soort films. Statham is in dit soort films gewoon outstandig en Smart is een leuke meid om zien.

Beetje jammer van de hopeloze en erg vervelende bijrollen van het Chinese hoertje en die verwijfde jongen.

Maar verder uiterst vermakelijk!

Mooie boeiende film.

Verhaal blijft leuk om volgen omdat er meerdere personages gevolgd worden. Boodschap is me echter niet helemaal duidelijk. Er schuilt een racist in ieder van ons? Of sommige racisten zijn toch ook goede mensen?

Ook wel erg veel toevalligheden in deze film, waarbij sommige toch net iets te geforceerd overkwamen.

Maar de acteerprestaties waren prima, het drama-gehalte net hoog genoeg dus meer dan geslaagd.

Aardig, maar behoorlijk standaard.

Valt weinig op aan te merken, behalve dat het allemaal erg voorspelbaar en cliché is, wat niet per se een nadeel is voor dit genre.

Olyphant en Mitchell zijn geknipt voor dit soort werk. De geïnfecteerden vielen me wat te licht uit en boezemden te weinig angst in, al waren er momenten die wel effectief waren.

Einde was dan weer wel uitstekend.

Al bij al een krappe 3.

Toffe film.

En best conventionele cinema naar de normen van Tony Scott. Maar daarom zeker niet minder. Film heeft een lekker tempo, de verwikkelingen volgen elkaar snel op en zowel de interne als externe spanning neemt toe.

Voeg daarbij een uitstekende cast, met op kop Denzel Washington en oudgediende Gene Hackman (maar ook Mortensen en Gandolfini doen het prima), en je krijgt waar voor je geld.

Goed.

In-druk-wek-kend!

Meer kan ik er niet over zeggen. Of toch...

Het begint al bij de openingscredits, dat speelse kinderliedje dat afgewisseld wordt met wat dramatischere stukjes in combinaties met real footage van de Tweede Wereldoorlog: de massabijeenkomsten van de nazi's, maar ook beelden van de soldaten, de lijken, de tanks... Was toen al behoorlijk onder de indruk en film moest nog beginnen.

Hoofdpersonage is korporaal, later sergeant Steiner, een doorgewinterde soldaat die de oorlog eigenlijk kotsbeu is maar tegen wil en dank toch verder vecht. Hij heeft z'n ijzeren kruis verdiend. Wie dat niet heeft is z'n nieuwe kapitein, Stransky. En die is zo ongeveer alles wat Steiner niet is: laf, berekend en bereid over lijken (van z'n eigen mensen) te gaan om toch z'n ijzeren kruis te behalen. Tussen beide mannen ontstaat een oorlog temidden van de Oorlog, die eerder met woorden dan met daden betwist wordt. Heerlijke dialogen tussen beide mannen waarbij de spanning duidelijk voelbaar is.

Behalve uitstekende dialogen, sterke acteerprestaties (vond zowel Steiner als Stranksy bijzonder overtuigend) en een boeiend verhaal heeft deze film ook heel wat actie te bieden. Ik vraag me af wat deze prent wel gekost moet hebben, want er wordt wat in de lucht geblazen. Dezer dagen zou men wellicht al gauw naar die fake cgi-ontploffingen grijpen, maar dat was toen gelukkig nog niet het geval. Ook de decors zien er geweldig uit. En is er iets waar een tank niet kan door of over rijden? Geweldige scènes!

Ook dat einde vond ik werkelijk fantastisch. Toont de waanzin van de oorlog. Steiner die in een hysterische lachbui schiet omdat z'n kapitein niet eens weet hoe hij z'n geweer moet laden... Zijn wraak is zoet, al zal ook hij niet overleven. En dan weer dat kinderkoor...

Cube

Vind hem moeilijk te beoordelen, maar ga toch een poging wagen.

Positieve punten waren het claustrofobisch sfeertje, het feit dat de film onmiddellijk begint (geen introductie oid), het hele idee van die kubus, de hele groepsdynamiek (al ging die flik net iets te snel over van good cop naar extremely bad cop). Knap ook dat de film zich voor de volle lengte op een en dezelfde plaats afspeelt.

Enkel de uitwerking van het idee had iets beter gekund. Nu blijft het allemaal wel erg vaag. Misschien leuk voor lieden die graag theorietjes bedenken, maar da's niet echt aan mij besteedt (al heb ik zo ook mijn "theorie")

Zwakste punt waren nog de acteerprestaties die soms echt erg zwak waren.

Zweeft tussen 3* en 3.5*

Bah.

Saaie en veel te lange film. Ja, Benjamin Button wordt oud geboren en sterft jong en da's heel opmerkelijk. Deze transformatie wordt mooi weergegeven. Pluim voor de make-up. Maar daarmee is zowat alles gezegd.

Verhaal is langdradig en weet ook niet heel de speelduur te boeien. Nodeloze zijsprongen naar Swindons personage, de kapitein, de pygmee en Buttons vader zijn ronduit oninteressant. Enige wat nog een klein beetje weet te boeien is het liefdesverhaal tussen Button en Daisy.

Het nut van orkaan Katrina in deze is me volledig ontgaan, of het moest een krampachtige poging zijn om wat spanning en dreiging in het verhaal te brengen. In dat geval, niet geslaagd.