Ik hoopte vooraf dat de film niet zou vervallen in al teveel gedramatiseerde dialogen en onjuistheden, maar helaas bleek het erger dan verwacht: sommige dialogen zijn veel te dik aangezet (of geheel fictief) en het proces is zo erg dumbed down, dat het gewoon vervelend werd om naar te kijken. Alles werd in hapklare brokken opgediend, het voelde haast aan als een belediging van het intellect van de kijker.
Russell Crowe was nog wel het beste aspect van de film, Michael Shannon (die ik ook hoog heb zitten) kon nergens echt lekker shinen, en Rami Malek is ronduit een miscast.
Je kan beter een documentaire of de echte beelden van het proces bekijken, dat is leerzamer en interessanter dan deze fictieve Hollywood-meuk.
Hoewel het misschien een wat overhypete film is (voor zover ik heb meegekregen) was het een leuke kijkervaring.
Ik had aan het begin geen idee waar de film heen zou gaan, maar uiteindelijk raakte ik er prima in en was het ondanks de lange speelduur voortdurend spannend en entertaining.
Props voor de sterke rollen van Leonardo diCaprio (een soort washed up revolutionary met The Dude-achtige trekjes) en Chase Infinity als zijn dochter.
En hoewel ik Sean Penn een doorgaans vervelende acteur vind, was hij in zijn karikaturale rol als Sgt. Lockjaw prima te doen.
Verder weinig zin om inhoudelijk in te gaan op een eventuele link met het huidige Amerika; het zal allemaal wel. Ik zag het meer als een soort tijdloze, algemene revolutie die puur diende als vehikel voor de vader-dochter relatie. Het is bovendien gebaseerd op een boek uit 1990.
Het maatschappijkritische element in de film verviel bovendien vrij snel omdat hier een vrij karikaturale variant van revolutionair activisme werd getoond, met dito antagonisten.
Kortom, het was geen superbijzondere film (ik heb wel eens beter gezien van PTA), en had zeker wel korter gekund, maar toch krijgt ie een nette 4*.
Schattige, knap gemaakte animatiefilm die in principe wel de meeste hokjes afvinkt van het feel-good kerstfilm genre.
De animatie is visueel prachtig, hoewel de tekenstijl soms iets té karikaturaal en overdreven cartoonesk is. En qua belichting / kleurgebruik had het (zeker voor een 2D-animatie) wel iets meer 'klassiek' 2D-animatie mogen ogen. Het hoeft niet allemaal zo realistisch van mij.
De setting (Smeerensburg) en het plot zijn een leuke origin story van de kerstman, maar het verhaal mist wel een paar "beats" waardoor het aan kracht inboet: van het luxe rijkeluisleventje van Jesper zagen we weinig in het begin (waardoor zijn character arc minder sterk uit de verf komt), de (romantische) relatie tussen Jesper en Alva is slecht opgebouwd en voelt geforceerd aan en de ontknoping werkt niet helemaal omdat niet duidelijk is waarom ze nou boos zijn op Jesper (nou en dat hij het uit eigenbelang deed, gaat toch om het resultaat?).
Niet dat dat allemaal uitmaakt, want uiteindelijk wordt het netjes afgerond, maar het maakt op die manier minder emotionele impact. De kindertjes waren cute, het idee is allemaal hartverwarmend dus ideaal voor een avondje kerstfilm-kijken.
In het begin heb je eigenlijk geen idee waar je naar zit te kijken. Verschillende personages, vreemde gebeurtenissen en tekenen dat het einde der tijden nadert; en dan die rare billboards met Chuck Krantz die overal opduiken... Het duurt even voordat je een beetje snapt waar het verhaal naar toe wil.
Het verhaal begint bij Act 3 en werkt zo terug naar Act 1.
Act 3 is vooral mysterieus en vreemd (maar wel intrigerend), bij Act 2 dacht ik telkens "waar kijk ik naar, La La Land?" en Act 1 werd weer heel 'Spielberg'-achtig, een bijna sugary feel-good coming-of-age verhaal. Hierin was Mark Hamill wel uitstekend in zijn rol.
De voice over vond ik vaak te lang en aanwezig, had een stuk minder gekund. Ik begreep achteraf dat het verbatim stukken uit het boek zijn, maar dat had wel minder gekund.
Redelijke film verder, met wat sterke scènes en wat minder sterke scènes.
