Conclave is op zich een mooie film. Bedachtzaam gefilmd met oog voor detail. De gebruiken van het overlijden van de paus en het stemproces voor een nieuwe paus lijken me overtuigend in beeld gebracht.
Het plot daarentegen, mja.... Het voelt een beetje aan als een detective-thriller. De schandalen stapelen zich op (de ene kardinaal heeft een kind verwekt bij een zuster, de andere doet massaal aan omkoping in ruil voor stemmen) en bovendien vindt kardinaal Lawrence (notabene in de verzegelde slaapkamer van de overleden paus) een 'smoking gun' die de hele conclaaf op zijn kop zet. De daaropvolgende 'ontmaskering' overtuigt niet en een zuster (Rossellini) die tegenover alle kardinalen uit de school klapt is natuurlijk sowieso ondenkbaar. De uiteindelijke slotact is bovendien vrij voorspelbaar en enigszins ridicuul te noemen. Maar goed, het is een boekverfilming, dus dat is de film niet aan te rekenen.
Dat gezegd hebbende, Ralph Fiennes is een fijne acteur en hoewel het geen megaspannende rol is, is het toch vermakelijk om hem bezig te zien.
Verder is er natuurlijk nog het wondere wereldje van het Vaticaan en de verder uitstekende cast om te bewonderen. Maar een topfilm, nee.
Ik weet nog dat ik de eerste Paddington onverwacht best goed vond, vanwege de mooie animatie en de ontwapenende Paddington. Gewoon een hartverwarmende feel-goodfilm.
Paddington 2 heeft dat ook allemaal; wederom is alles weer hartverwarmend en aandoenlijk (Paddington voorop), met een aantal leuke momenten en personages, maar toch. Ik vond het teveel vervallen in kluchtige grappen en grollen en zoetsappigheid.
Ik weet niet meer zo goed of Paddington 1 dat ook had (in mijn herinnering viel dat wel mee), maar ik vind dat deel 2 wel echt wat pit ontbeert en brutaler had gemogen.
Het is natuurlijk een familiefilm, dus daar moet ik het ook niet teveel op afrekenen.
Desalniettemin een knap gemaakte animatie (pluspunten waren de pop-up animaties van Londen en de Wes Anderson-achtige ontsnapping uit de gevangenis), met prima acteerwerk van de hele cast vol bekende Britten.
Alternatieve titel: Straume, 14 maart 2025, 23:03 uur
Apocalypse Meow
Knap gemaakte animatie met prachtige visuals en een uitstekend sound design.
Hoewel de dieren niet kunnen 'praten' snap je toch wat ze willen en doen wat ze doen. Je leeft mee met de kat (en reisgenoten) en als kijker word je meegevoerd in alle ontberingen en gevaren die op de loer liggen.
Qua thematiek kun je er van alles mee; en de film is op meerdere manieren te interpreteren, maar voor mij was klimaatverandering toch wel de meest in het oog springende boodschap.
Uiteindelijk bleek het einde wel een beetje een anticlimax, maar de weg ernaar toe was mooi en avontuurlijk.
Als ik nog een mierenneukerig kritiekpuntje mag noemen: hoewel de dieren in hun gedrag erg overtuigend waren, vond ik het af en toe soms net iets te staccato geanimeerd. Er had hier en daar iets meer follow-through in gekund, of secundaire animatie van dingen als gras en water. En betere hair/fur rendering. Misschien was het een stilistische of budgettaire keuze, maar het viel wel op.
Nou, de grote winnaar van de 2025 Oscars eindelijk gezien.
Qua plot heeft de film niet bijzonder veel om het lijf; een NY escort komt in contact met een Russisch rijkeluiszoontje dat een luxueus leventje leidt en het feestbeest uithangt. Feesten, zuipen, gokken, drugs, gamen, stripclubs bezoeken, veel meer doet hij niet. Anora, of "Ani", gaat bij hem langs en ziet haar kans schoon om geld te verdienen aan hem, helemaal als hij haar vraagt een weekje lang zijn vriendin te zijn voor 15k en daarna haar zelfs ten huwelijk vraagt.
Als zijn ouders in Rusland hier lucht van krijgen, wordt kersvers getrouwde Anora meegesleurd in een familieconflict en wordt ze van hot naar her gesleept om de situatie ongedaan te maken.
Wat dan volgt is een bij vlagen komisch, soms wat kluchterig, maar vooral hectische tocht door NY.
Het is een aardige film en (op een wat inkakkend middenstuk na) 135 minuten lang boeiend. maar of dit nu echt 5 Oscars waard is? Best Picture, Best Director, Best Editing én Best Original Screenplay? Nee, dat vind ik wat teveel van het goede.
De personages zijn vaak irritant (vooral dat rijkeluiszoontje), maar van iedereen snap je wel waarom ze doen wat ze doen, en dat ze liever ergens anders hadden willen zijn dan in deze situatie.
Wel alle lof voor Mikey Madison, die als relatief onbekende actrice het titelpersonage sterk neerzet, ze is een overtuigende sassy escort die lekker fel uit de hoek kan komen.
