Alweer een tijdje geleden dat ik een Final Destination heb gezien. Ben na 2 wel gestopt want ik wilde toch iets betere films gaan kijken destijds, al heb ik na al die jaren wel meer waardering gekregen voor de reeks; omdat het concept en de uitvoering ervan gewoon creatief zijn.
Final Destination: Bloodlines stelt in de uitvoering ook zeker niet teleur. Er zijn altijd meerdere voortekenen, dus het wordt al snel een sport om te raden op welke manier iemand nu weet aan zijn eind komt. De sterfgevallen zijn vrijwel altijd creatief in beeld gebracht. Oke, de special effects (cgi) zijn soms een beetje onder de maat en het acteerwerk zal geen Oscars binnenslepen, maar vermakelijk was het bijna de hele rit.
De laatste rol van Tony Todd, lees ik trouwens. Er stond me iets van bij dat ie overleden was, wist alleen niet meer wanneer precies. Toch mooi dat ie in zijn laatste scène volledige vrijheid kreeg met zijn tekst.
Na een citytripje Brugge leek In Bruges ons wel leuk om te kijken, al ging ik er 100% blind in; ik wist niet wat het genre was, dat het geregisseerd was door McDonagh, alleen dat Colin Farrell erin speelde.
Banshees of Inisherin had ik wel al gezien, wat ik een vermakelijke film vond.
De mooie shots van de grachten, de Grote Markt en Belfort zijn een lust voor het oog (in werkelijkheid is Brugge nooit zo verlaten) en het begint dan ook echt met een sight-seeing tour van de twee hoofdrolspelers.
De running gag dat Bruges een shithole is danwel een prachtige fairytale (maar dat niemand weet waar het ligt), wordt al snel oud, maar het gekibbel tussen Ray en Ken is erg leuk, mede dankzij het ietwat neurotische acteerwerk van Colin Farrell.
Het hele subplot met die dwerg, de filmset en Chloe (en haar vriendje) vond ik wat flauw allemaal, maar uiteindelijk komt alles wel aardig samen in de slotact.
Het acteerwerk is wisselend: Colin Farrell, Brendan Gleeson en Ralph Fiennes zijn geweldig, maar veel bijrollen vond ik vaak zwak geacteerd (Thekla Reuten als gastvrouw, Clemencé Poesy als scharrel).
