Aparte en vervreemdende film die ons meeneemt in de belevingswereld, stress en trauma's van een moeder met een ziek kind.
Er gebeurt van alles om haar heen (thuis en op het werk) en om te copen en te dealen met alle stress,schuldgevoel en zelfmedelijden gebruikt ze drugs en alcohol. Ze verzuimt haar zorgplicht als moeder en laat haar dochter vaak alleen met allerlei gevolgen voor diens behandeling, wat de problemen alleen maar groter maakt.
Dit alles is treffend getoond door fysiek dichtbij de moeder (Rose Byrne) te blijven met closeups van haar ogen en gezicht. Door Byrnes gezichtsuitdrukkingen is de stress en paniek in haar hoofd goed voelbaar.
Waar ik minder mee uit de voeten kon waren de overige personages. Conan O'Brien als psych was nog wel te doen, maar die buurman in het hotel en de patiënten van Linda vond ik eerder vervelend dan interessant.
De hamsterscène was ook héél raar en het leek even alsof ik naar een slechte horrorfilm zat te kijken.
De film heeft wat metaforen en parallellen die ik wel kon plaatsen, maar ik vond het een beetje all over the place. En vraag ik me af wat de film nu écht wilde vertellen, ook met het einde en alles in aanloop daarnaartoe.
Kane Parsons heeft met deze film het backroomsconcept verder uitgediept, er een verhaal omheen gebreid en met een flinke zak geld het productieniveau aardig opgeschroefd.
Hoewel ik niet alle aspecten van de film even geslaagd vond, zijn de backrooms prima creepypasta. Het idee van liminale ruimtes die uitmonden in een oneindig gangenstelsel is interessant, al kun je er in principe niet heel veel kanten mee op; oneindige gangen zonder exit is al angstaanjagend genoeg, maar wat doe je met het plot?
De film weet toch een aardig verhaal te vertellen dat goed gebruik maakt van de acteertalenten van Chiwetel Ejiofor en Renate Reinsve.
Ook de schrikmomenten en spanning zijn aanwezig; wat dat betreft is de film als horror aardig geslaagd.
Minpunten: de jonge personeelsleden vond ik niks toevoegen en weinig overtuigend, de expositie is soms teveel (hoewel het niet té abstract kan blijven) en het focust iets teveel op het psychologische aspect van Clark en het 'monster' is te specifiek een deformed extensie van Clarks piratenmascotte)
Het einde vond ik trouwens wel tof, lekker open, bijna als abstracte kunst zonder een afgerond einde te forceren.
Misschien niet het meest originele idee, maar weet toch wel te vermaken. Had wat weg van Pluribus met wat Smile elementen.
Weet op een aantal momenten lekker creepy en donker te worden, met gedrag dat langzaam escaleert naar morbide en extreem (naja, het begint al met die kat-memorial, maar dat is nog maar het begin). Al zijn sommige gedragingen nogal willekeurig; haar rare bewegingen, het lang stilstaan, haar morbide ideeën om liefde te tonen...Alsof alleen stalkergedrag nog niet genoeg is, waren ook veel dingen puur voor de shock-factor.
Maar goed, het werkt wel. Interessant ook hoe ze met belichting een personage in één klap sinister kunnen doen lijken, is een aantal keer mooi toegepast om je net dat creeped out gevoel te geven.
Matig, zoals verwacht. Niets meer dan een vehikel om MJ's grootste hits nog even ten gehore te brengen. Zeker gezien de Jackson Estate zelf een dikke vinger in de pap heeft wat betreft de inhoud en wat wel of niet te laten zien. Dan krijg je dus een vanilla biopic met nul diepgang.
Jaafar Jackson is wel prima gecast als Michael; hij heeft charisma en de Jackson looks, maar ik vond zijn range beperkt, of gewoon niet goed uit de verf komen, dat kan ook. Dat komt mede door het ongelooflijk saaie, vlakke script, dat behalve het conflict met zijn vader weinig laat zien van Michaels persoonlijke worstelingen en zorgen. Veel verder dan een wens om beroemd te worden en zijn eigen pad te kiezen komt het niet. De film gaat ook vakkundig alle conflicten en spanningen uit de weg met zijn broers. Het kleurt netjes binnen de lijnen en weet daarom nergens echt te imponeren.
De film eindigt ook abrupt en hint op een sequel (die hopelijk wat interessanter gaat zijn), al zie ik niet voor me hoe ver ze zullen gaan met de misbruikbeschuldigingen en Michaels vermeende rol hierin.
