Rustige indiefilm die met sfeervolle beelden en weinig dialoog toch veel weet te zeggen.
Niet dat het prekerig is of in-your-face (op één personage na die zichzelf iets te graag hoort filosoferen) maar het spook-kostuum straalt een bepaalde treurigheid en melancholie uit waardoor je zijn gevoel goed meekrijgt.
Met soms creatieve montage en transities wordt het passeren van tijd treffend weergegeven.
Uiteindelijk gaat de film een kant op die eventjes een beetje verwarrend wordt de film gaat plots terug in de tijd naar de 19e eeuw waardoor hij de geschiedenis/bouw van het huis en alles daaromheen meemaakt tot aan zijn eigen leven maar de eindscène maakt de cirkel wel weer mooi rond wat mij betreft.
Companion leent rijkelijk van films als Ex-Machina en Blade Runner 2047. Deed ook wat Black Mirror-y aan, maar is meer een zwarte komedie dan een thriller te noemen.
Verwacht geen grensverleggend verhaal of spectaculaire vfx. De film weet soms wel te verrassen maar het plot is wel hier en daar wel wat silly en vergezocht. Toch heb ik me er prima mee vermaakt, al is het wel beter als je er blind ingaat en geen trailers kijkt of spoilers leest.
