Meningen

Ik heb de film nog geen 16 uur geleden gezien en eigenlijk ben ik hem nu alweer vergeten.

Natuurlijk weet je van tevoren dat de kans groot is dat de film op het vlak van inhoud wel eens tegen zou kunnen vallen, maar je hoopt dat de actie en special effect's je alsnog een plezierige kijkervaring zullen bieden. Welnu, de actie is veel van hetzelfde en de special effect's zijn niet meer dan degelijk. Uitzonderlijk goed wordt het echt nergens, we hebben het allemaal al talloze keren eerder gezien.

Op het gebied van de actie wordt hier zo nu & dan de vergelijking gemaakt met 'Black Hawk Down', maar in mijn ogen wordt dat niveau helemaal nergens behaald.

Wat acteerwerk betreft, dat is ook gewoon van een standaard niveau en de personages zijn ook allemaal zo standaard als het maar zijn kan.

Je krijg een paar melige scenes voorgeschoteld over hoe de Amerikaanse mariniers voor elkaar door het vuur gaan. Het had wel wat weg van een wervingsfilm voor het korps. Allemaal geharde, echte vrienden met een enorm doorzettingsvermogen, intelligentie en bovenal een goed hart. Jaja, als het ooit echt zover komt dan kunnen we allemaal vertrouwen op het Amerikaanse leger. Kortom: kwijl, kwijl, kwijl...

Qua spanning valt er eigenlijk ook weinig te beleven, want een ieder die al een redelijk aantal films heeft gezien zal alles al van tevoren aan zien komen. Je verrekt praktisch geen spier tijdens het kijken, hoogstens van een spontane gaapaanval.

Mijn advies: Als je net zoals ik toch wel nieuwsgierig bent naar dit soort films, wacht dan maar gewoon tot ie te huur is voor een prikkie. Bespaar je de knaken aan de kassa bij de bioscoop, want deze film is het echt niet waard.

Standaard & lafjes zijn de woorden voor deze film.

2 Kleine sterretjes en ik zal hem nooit meer zien.

Film die uitstekend doet wat ie moet doen, namelijk hersenloos entertainen.

Op de iets te lange introductie na zit er een goed tempo in de film. Die 131 minuten vlogen voorbij als een aangename zeebries. Soms maakt de film zich helaas wel wat schuldig aan de standaard clichés. Ook moeten hier weer de oude Amerikaanse veteranen even geëerd worden, maar doordat ze op dat moment voor muziek kiezen zoals AC/DC's Thunderstruck krijgt het wel iets luchtigs i.p.v. dat het te zoetsappig geouwehoer wordt. Het liefdesverhaaltje had van mij wel volledig achterwege mogen blijven. De cast vult hun rollen gewoon prima in en de special effect's mogen er ook zijn.

Heb me goed vermaakt. Zoals hier onder mij al mooi is verwoord, een "anabolenmonster". Zo hoort een blockbuster te zijn in mijn ogen. Mooie voldoende.

3,5*

Herzien en mijn beoordeling blijft ongewijzigd.

Eigenlijk bevat de film geen scenes die je van je stoel blazen en vooral de scenes met de Afghanen ogen zo nu & dan een tikkeltje goedkoop, toch is het een zeer vermakelijke prent voor tussendoor.

Dat is vooral te danken aan het acteerwerk van de tankbemanning. Dat is dik in orde en de situatie waarin ze zich bevinden blijft ook boeien van begin tot eind.

Met zo'n oude tank verdwaald raken in niemandsland en maar hopen dat het ding zich blijft voortbewegen ondanks alle tegenslagen die ze te verwerken krijgt. Gewoonweg een heerlijk concept dat je aan de buis gekluisterd weet te houden.

De film kent daarnaast ook een aangenaam tempo en het camerawerk is ook prima.

Hij blijft fijn. 3,5*

Degelijke film die vooral dankzij de originele 'bever-twist' interessant weet te blijven.

De film kent best een paar leuke, komische momenten, alhoewel die op één hand zijn te tellen.

Mel Gibson zet een hele puike prestatie neer en ook de rest van de cast doet het goed.

Helaas kan ik niet zeggen dat ik het drama ook maar ooit ergens echt aangrijpend vond worden. Ook het 2e plotlijntje met Jennifer Lawrence en Anton Yelchin wist mij maar amper te boeien.

Ondanks dat de film mij inhoudelijk dus niet echt wist te overtuigen, moet ik wel erkennen dat Foster een goed passende sfeer in deze film heeft weten neer te zetten. Wat dat betreft twijfel ik niet aan haar talenten als regisseuse en ik kijk toch wel uit naar het volgende werk van haar hand.

3,0*

Toch een lichte teleurstelling...

'21 Grams' vind ik vrijwel uitstekend van deze regisseur en ook 'Babel' vond ik goed te pruimen, maar deze prent weet het niveau van die twee helaas niet te halen.

Javier Bardem presteert prima, maar als ik eerlijk ben dan kan ik ook niet zeggen dat hij hier een bovenmaatse prestatie neerzet ofzo. Hij heeft gewoon de perfecte kop voor deze rol, niets meer en niets minder. Het niveau van zijn rol in 'No Country For Old Men' bijvoorbeeld weet hij echt niet te halen.

Dan het verhaal zelf, dat puilt inderdaad uit van het drama. Een overdaad aan drama, zoals velen hier zeggen, vind ik het echter niet. Ik had niet de indruk dat het overdreven werd ofzo. Er zijn nou eenmaal mensen die in arme wijken wonen en die zijn net zo vatbaar voor een dodelijke ziekte als anderen.
Echter, er werd een beeld geschetst dat Uxbal en zijn kinderen het financieel niet breed hadden. Maar ondertussen heb ik toch behoorlijke stapels bankbiljetten door het beeld zien gaan Stapeltjes biljetten van 100 en 200 euro waren daarbij geen uitzondering. Als je zoiets in huis hebt vraag ik mij af waarom je je kinderen 'fantasy-maaltijden' moet voorschotelen...

Dat vond ik toch wel erg onrealistisch en op het moment dat die zwarte dame op de vlucht slaat met dat geld, bekroop mij het gevoel dat al dat geld alleen maar was bedoeld om die klap iets harder aan te laten komen.
Als ik het verkeerd zie, dan hoor ik dat overigens graag, maar zo kwam het op mij over.

Nee, de film wist mij helaas niet echt te ontroeren en ik had wel de indruk dat dat de bedoeling was. De soundtrack vond ik trouwens ook onopvallend en bij een drama is goede, dramatische muziek toch wel een pré om de emoties te versterken.

Het acteerwerk was zeker niet slecht, visueel steekt het mooi in elkaar en echt vervelen doet het ook niet, maar het weet nooit echt boven het gemiddelde uit te steken.

Daarom slechts een 3,0* Helaas...

Redelijke Arabierenfilm.
Antonio Banderas vond ik soms wel iets te overdreven acteren, zo nu en dan wordt er wat flauwe humor doorheen gegooid wat er totaal niet tussen past en het einde neigde iets teveel naar zoetsappigheid door dat zwangere gedoe.
Daarentegen weet het verhaal best wel te boeien, zijn de gevechten mooi gemaakt en zit het visueel wel snor.

3,0*

Smullen...

Deze film kent zo'n fijn, broeierig Louisiana achtig sfeertje. Zo'n veel te warme, uitgedroogde leefomgeving met dorre gewassen en zanderige wegen. Iedereen lijkt ook constant plakkerig van het zweet en schone kleren zijn ook een zeldzaamheid in het stoffige, zweterige straatbeeld. Leg alsjeblieft een waterpark aan denk je dan. De Pick-up truck is lokaal veruit het meest verkochte model en de moeizaam ronkende Coca Cola automaat bij het ogenschijnlijk verlaten tankstation oogt altijd alsof ie al minstens 30 jaar in de stoffige zon staat te branden, maar laat je verrassend genoeg nooit in de steek. Voeg daarbij zo'n lokale bar waar steevast een Rebel vlag aan de muur pronkt en je bevind je geheid in één van de zuidelijke staten van Amerika. Op dat gebied deed de sfeer me wel wat denken aan bijvoorbeeld U Turn.

Qua verhaal is dit ook een originele prent die geen moment verveeld. Ook het puike werk van Jackson verdiend weer een pluim, maar het was toch bovenal Christina Ricci die mij met haar rol enorm heeft weten te verrassen. Ik zal je eerlijk zeggen dat ik bij de aftiteling pas door had dat zij het was. Tijdens de film herkende ik wel soms haar ogen maar dat zij het ook werkelijk was had ik niet gedacht. Staat haar toch wel akelig goed zo'n naïef, trashy & slutty personage

Ook de soundtrack zit tegen het fenomenale aan. In het begin hoorde ik meteen al The Black Keys en eigenlijk heb je me dan al. Een beter passende soundtrack voor deze film is vrijwel ondenkbaar.

Tsja, heb je zin in een bluesy, broeierige, originele & sexy prent dan word je hiermee op je wenken bediend.

Bovengemiddeld goed. Voor nu alvast 4,0*

Uiterst geslaagd drama met uitstekende acteerprestaties van Ryan Gosling en Michelle Williams.

De machteloosheid die de film uitstraalt heb ik als kijker ook echt meegevoeld. Je wordt er soms gewoon kwaad van en het wrangste is misschien wel dat er eigenlijk helemaal geen schuldige aan valt te wijzen.

Visueel is het ook een mooie film, met als hoogtepunt misschien wel de aftiteling. Die stak heel mooi in elkaar met dat vuurwerk.

Ik had deze film al sinds februari tussen mijn opnames staan en ik had er eigenlijk nooit echt zin in. De plotomschrijving klonk mij wat te mager en romantische drama's zijn nou niet bepaald mijn ding, maar deze film heeft inhoudelijk veel meer te bieden dan ik vooraf had durven dromen.

Erg goed. 4,0*

Eindelijk, na jaren weer eens gezien en ondanks dat de director's cut zo'n 3,5 uur duurde, heb ik mij geen moment verveeld.
Wat een heerlijke spanning zit er in deze film. Er zijn in de loop der jaren meerdere "duik-boot-films" voorbij gekomen en volgens mij heb ik ze allemaal wel gezien, maar geen van allen is in staat gebleken om dit pronkstuk te evenaren.

Er wordt eerst de tijd genomen om de hoofdrolspelers een beetje te leren kennen, maar dit duurt niet te lang, want al vrij vroeg in de film komt de U-96 in zicht en gaat de tocht beginnen. En tsja, dan zit je vrijwel de rest van de film als kijker in die onderzeeër. Dat lijkt misschien lang, maar er is spanning & vermaak genoeg waardoor je je absoluut niet gaat vervelen. En bovendien, juist doordat ze de tijd hebben genomen voor deze film ga je je zelf aan boord wanen en word je gegrepen door het angstige, claustrofobische gevoel wat zo'n U-boot bemanning moet hebben gevoeld. Althans, je mag er goed van proeven. De angst spat op bepaalde momenten van de gezichten van de bemanning af en van je scherm. Druppend water, krakende metalen, springende bouten, draaiende schroeven van de torpedojagers....en maar wachten op de dieptebommen....
Zoals ik in een eerder bericht al aangaf, die scene waarin ze uitzichtloos op de bodem liggen en die oude gek de rotzooi weer aan de praat weet te krijgen. KIP-PEN-VEL-!!! Vooral als die diesels tot opluchting beginnen te pompen. Als ik daarbij was geweest dan had niks, maar dan ook NIKS in de rest van mijn leven mij meer een kick kunnen geven.
Ook durf ik best te zeggen dat de tranen mij soms in de ogen sprongen, zowel van ellende als van machtige, hoopvolle momenten. Zoals wanneer die afgetakelde schuit met alle kracht boven het water uit komt en neerslaat op de golven. Echt een machtig gevoel, vooral in combinatie met die uitstekende muziek. Brrrrr, wederom kippenvel (jaja, ik heb wat afgerilt bij deze film) Dit zijn de films!

Ondanks dat de film al een beetje op leeftijd is, valt dat qua effecten nog best mee. Op enkele momenten ziet het er wel een beetje nep uit, maar echt, daar stoor je je geen enkel moment aan omdat dat gecompenseerd wordt door andere, uitmuntende eigenschappen van de film. "Das Boot" kan het hebben.

Ik keek hem samen met mijn vriendin, die deze film nog niet kende en er vooraf ook totaal geen zin in had om bijna 3,5 uur in een duikboot te zitten. Maar ze was muisstil en werd ook heerlijk de film ingezogen. Man, man...wat was ik jaloers op haar
Ze heeft mij toegezegd om hem ook met 4,5* te beoordelen.

Kortom, dit mag best een tijdloze film genoemd worden die bol staat van de spanning, vooral als je hem nog nooit hebt gezien.
Ik ga hem verhogen naar de volle mep, omdat ik de film in alle opzichten geslaagd vind en ik het begrip "spanning" maar zelden zo goed in beeld gebracht heb zien worden.

5,0*

Matig, maar ergens ook wel aardig om eens te bekijken.

Het acteerwerk van de kinderen vond ik soms niet al te best. De rest van de cast doet het wel gewoon degelijk.

Vervolgens zitten er, zoals al wel eerder is gezegd in dit topic, wel aardig wat foutjes/onlogischheden in het script. Waar ik mij het meest over heb verbaasd was de beveiliging bij het kamp. Dat was wel héél mager. Of sterker nog, eigenlijk is er behalve een hek met prikkeldraad verder geen sprake van beveiliging. Deze en een aantal andere foutjes maken het verhaal toch wel erg ongeloofwaardig.

De gruwelen binnenin het kamp vond ik ook totaal niet krachtig genoeg overkomen.

Aan de andere kant is het best leuk om de holocaust te benaderen vanuit het oogpunt van de kinderlogica. Dat doet deze film wel aardig. Eigenlijk is dit een vrij toegankelijke film over het concentratiekamp gebeuren voor de kleintjes onder ons. Leerzaam & informatief, met een leeftijdsgenootje als hoofdpersoon. Het wordt ook nooit te gruwelijk en het geweld blijft buiten beeld. Daar is absoluut niks mis mee, maar een beetje zo'n 'kinderfilm' gevoel kreeg ik wel bij deze film.

Voor de ouderen mag het allemaal wel wat rauwer & harder.

Het einde vond ik overigens nog verrassend goed. Dat einde tilt de film voor mij toch net naar een voldoende.

Kleine 3,0*

Niet eens zo slecht voor een romcom.

De chemie tussen Jennifer Aniston en Vince Vaughn is prima, de film is voorzien van een leuke dosis humor en het word nergens te zoetsappig en/of te melodramatisch.

Voldoende. 3,0*

Ik zit echt met een 'Tsja' gevoel...

De film kwam op bepaalde punten wel een beetje amateuristisch op mij over.

Zo vond ik het acteerwerk (op een enkele uitzondering daargelaten) soms behoorlijk matig, alhoewel dat naar het einde toe wel beter leek te worden.

Ook de special effect's zijn niet om over naar huis te schrijven. Vooral die vliegtuigen zagen er te nep uit.

De gevechten op de grond kwamen ook vaak een beetje amateuristisch op mij over. Denk aan soldaten die dood neervallen terwijl er geen kogelinslag op hun lichaam valt te bespeuren en soldaten die maar wat gaperig blijven staan terwijl ze onder vuur liggen. Op dat vlak hadden ze wel de hulp van een militair expert in mogen roepen om het allemaal wat realistischer te doen lijken.

De Duitsers spraken ook echt Duits, dat gelukkig wel, maar dat Duits bestond eigenlijk uit niets meer dan wat oneliners en kwam nogal geforceerd en nep over. Een soort 'Jiskefet' Duits.

Maar goed, daar staan ook wel degelijk een paar pluspunten tegenover.

Het verhaal zelf vond ik wel interessant en ik bleef benieuwd hoe het af zou gaan lopen. Ook het camerawerk vond ik er puik uitzien.

Daar komt bij dat het gevoel van wanhoop mij ook wel wist te bereiken. Op een gegeven moment is het een decor van dood & verderf met passende muziek en indrukwekkende camera shots. Dat kwam allemaal goed over.

Met een iets groter budget ten bate van de bijrollen, special effect's, de Duitsers en de militaire kennis had dit zomaar een topper kunnen zijn.

Nu kom ik helaas niet verder dan een kleine 3,0*

Niet eens zo slecht.

Visueel is er helemaal niks op aan te merken, het verhaal is best vermakelijk en het Texaanse redneck sfeertje komt ook lekker over.

De film begint als een komedie met soms best een paar leuke, droge grappen maar naarmate het verhaal vordert verdwijnt de humor volledig uit beeld en gaan we over op een thriller. Echt spannend thrillen gaan we dan overigens niet maar het is wel allemaal net onderhoudend genoeg.

Grootste minpunt is eigenlijk het acteerwerk, dat is niet altijd even sterk. De twee hoofdpersonen Buck en Earl worden vooral in het begin een beetje futloos en monotoom neergezet door de niet zo sterk acterende Will Wallace en Joe Unger, maar gaandeweg wordt dat gelukkig wel wat beter waardoor ik uiteindelijk toch op een kleine voldoende uit ben gekomen.

2,5*-3,0*

Niet best...

Ik kreeg al vrij snel het idee dat ik in een B-film was beland en dat was ook zeker het geval.

Het verhaal gaat dus over een vrouwelijke rechercheur die een ontvoerd meisje uit de handen van een psychopaat moet zien te krijgen. Die zogenaamde psychopaat straalt eerder de dreiging uit van een ietwat overspannen poffertjesbakker dan van iemand die zich op ieder moment al masturberend kan gaan insmeren met de ingewanden van je dochter. De beoogde, dreigende sfeer komt daardoor al totaal niet op de kijker over.

Ook is het verhaal zo cliché en standaard als het maar zijn kan. De ontvoerder brult naarmate de tijd verstrijkt steeds dreigender taal uit, ondertussen doet de politie er alles aan om beetje bij beetje achter zijn mogelijke schuilplaats te komen en uiteindelijk begint de tijd steeds meer te dringen. Zal de politie op tijd zijn om het meisje te redden?! Wie weet... Echt reuze spannend allemaal... Ze gooien er op een gegeven moment nog wel een paar plottwistjes in, maar tevergeefs.

Visueel is het niet echt slecht, maar het oogt allemaal wel wat goedkoop en ook het acteerwerk is van een matig, soms zelfs slecht niveau. De acteurs hebben ook allemaal van die nietszeggende, te glad gestreken, monotone koppen.

Tijdverspilling. 1,0*

Deze viel mij eigenlijk best mee. Vooraf vraag je je af of je echt wel anderhalf uur naar een man in een kist wilt kijken en het eerste half uur moest ik ook wel een beetje doorbijten, maar gaandeweg wist de film mij toch wel redelijk te vermaken.

Reynolds doet het prima en is gelukkig geen kwelling om naar te kijken. Want als de hoofdpersoon die de hele film moet dragen je niet bevalt, kun je wel inpakken maar dat was dus gelukkig niet het geval.

Er zaten wel een paar onnozelheden in de film. Die scene met de slang vond ik bijvoorbeeld totaal overbodig. Dat was er volgens mij puur ingestopt om de dames in de bioscoopzaal even een gilletje te doen voortbrengen. Ik vraag mij ook sterk af of een slang zo diep de grond in kan kruipen, maar goed... Ook heb ik sterk mijn twijfels of je wel zo lang kunt overleven in een kist onder de grond. Ik heb ooit ergens in een documentaire gezien dat je binnen een kwartier door je zuurstof heen zal zijn wanneer je levend in een doodskist zou worden begraven.
Verder had ik ook de indruk dat de personen die hij belt extreem dom over moesten komen om de kijker maar zoveel mogelijk te frustreren. Die vent van de FBI was wel helemaal het toppunt. Ik ga ervan uit dat daar in werkelijkheid mensen zitten die daadkrachtiger, scherper & meer resoluut weten te handelen dan het wandelende vraagteken in deze film.

Ondanks die paar puntjes van kritiek bleef ik wel benieuwd naar het einde. Dus wat dat betreft bleef het wel boeien. Het claustrofobische sfeertje wist mij ook wel redelijk te pakken en het bevredigende einde zorgt ervoor dat ik hier een degelijke 3,0* aan geef.

Een kleinigheidje, maar het viel mij wel op dat de accu van de telefoon op het moment dat hij de taal-instellingen op Engels weet te zetten, verspringt van 2 streepjes naar 3 streepjes. Een soort Twilight-zone-telefoon

Boeiend van begin tot eind.

De film begint al vrij rap met van die lekkere vage gebeurtenissen waardoor je er als liefhebber van dit soort verhalen eigenlijk al meteen goed inzit.
Met het tempo is het dik in orde (alhoewel dat in het midden wel iets afnam) zodat de verveling nooit de kans krijgt om toe te slaan.
Ik ben ook verre van fan van Ashton Kutcher, maar hier moet gezegd worden dat hij zijn rol prima invult. De rest van de cast presteert ook naar behoren.

De gehele film had ik het gevoel dat ik qua niveau naar een 4,0* film zat te kijken, ware het niet dat ik het einde ietwat onbevredigend vond. Een slecht einde had mij wel op die 4,0* gehouden, maar jammer genoeg moest alles weer op zijn pootjes terecht komen. Ja, ok... hij heeft Kayleigh moeten laten gaan maar dat vond ik toch te karig. Het was bijvoorbeeld mooier geweest als hij er na het vernietigen van zijn kans op correctie, er achterkwam dat er meerdere dingen negatief uit hadden gepakt door zijn beslissing. Daar had ik eerlijk gezegd ook op gerekend.
Dan had je als kijker lekker gefrustreerd naar de aftiteling kunnen kijken en zelf een beetje verder kunnen fantaseren.

Maar verder is dit gewoon een film die heerlijk wegkijkt. Ik hou wel van zulke tijdreis films Nadeel is wel dat je ze vervolgens een hele tijd in de kast moet laten staan en wagonladingen drank moet nuttigen om maar weer zoveel mogelijk van het plot te vergeten voor een volgende kijkbeurt.

Mooie voldoende, 3,5*.