Meningen

Huilen met de pet op, maar toch wel een paar keer lekker kunnen lachen van ongeloof.

De special effect's lijken helemaal nergens op. Het cgi-niveau van die krokodillen weet maar amper het niveau van The Langoliers te overtreffen. Mensen die die film hebben gezien weten dan wel wat ik bedoel

Verder is ook het acteerwerk van een bedroevend niveau. Een enorme spanningsloze B-film.

Meer valt er niet over te zeggen...

Helaas toch een tegenvaller voor mij en dat is eigenlijk grotendeels te danken aan O'Toole.

Ik vind namelijk dat de man helemaal niet goed in deze rol past. Zijn gezichtsuitdrukkingen zijn mij veel te monotoon. Met al die make-up leek hij ook wel op een pop uit de 'Thunderbirds' en hoe hij constant gay-achtig met zijn handjes liep te friemelen stoorde mij ook enorm.

En op een gegeven moment (in het 2e deel) loopt hij ook als een flamingo naar die 2 officieren toe haha, toen lag ik helemaal in een deuk. Hij zat trouwens ook steeds als een wijf op die kameel met zijn stokje te tikken

U begrijpt al, het hoofdpersonage zag ik als een houten Klaas van jewelste en dat ontmanteld compleet het serieuze gehalte van deze verder eigenlijk wel prima film.

Vooraf was ik bang dat ik mij enorm zou gaan vervelen met zo'n zandbakfilm, maar dat is mij dankzij het degelijke verhaal en mooie plaatjes eigenlijk best meegevallen. Vooral voor een film uit 1962 ziet het er allemaal prachtig uit. In tegenstelling tot de rol van O'Toole na vond ik de rest van de cast wel goed in hun rol zitten.

Een topper(tje) in de dop, maar dankzij O'Toole blijft hij slechts steken op een zesje. Met een ander, wat 'mannelijker' hoofdpersonage had het zo een dikke 8 kunnen zijn, omdat de film dan zeker serieuzer op mij over was gekomen.

3,0*

Film die eigenlijk best goed begint, maar gaandeweg vervalt in een langdradig & saai overlevingsspelletje in Leningrad. Dat komt vooral doordat de personages nogal hol zijn neergezet waardoor je met niks of niemand een band op bouwt gedurende de film.

Jammer, want het verhaal van de slag om Leningrad bevat zoveel elementen om een huiveringwekkende oorlogsfilm van te kunnen maken, maar de ellende werd helaas niet echt overtuigend weergegeven.

Eigenlijk is deze film een beetje zo'n 'voor-de-eerste-keer-zelf-een-cake-bakken' geval.

Je mixt het beslag volgens de aanwijzingen op de verpakking, giet het in een bakvorm, pleurt het geheel in de oven en uiteindelijk verwacht je minstens net zo'n mooie cake als het exemplaar dat pronkt op de verpakking.

Maar als de baktijd voorbij is en je de cakevorm vol smart uit de oven haalt, blijkt het beslag zich getransformeerd te hebben tot een kruimelige, enigzins papperige prut i.p.v. de solide, vol romige cake met een goudbruine korst die de intructies op de verpakking je beloofd hadden.

Dat gevoel moet de regisseur van deze film ook gehad hebben toen hij het eindresultaat onder ogen zag. Hij had zeker zijn best gedaan, maar het ontbrak hem achteraf aan het geraffineerde fingerspitzengefühl waarmee hij de ingrediënten optimaal had kunnen benutten.

2,0*

Best een vermakelijke thriller met een paar aardige verassingen in het verhaal. Die verrassingen laten qua geloofwaardigheid soms wel wat te wensen over maar vooruit, de film kan het hebben.

Visueel is het vooral in het eerste gedeelte van de film smullen geblazen met vooral mooie beelden van de Schotse hooglanden. Het acteerwerk is over het algemeen gewoon goed en er is een redelijke dosis spanning aanwezig.

Onderhoudend, doch zeker geen hoogvlieger: 3,0*

Aangenaam...

Tegenwoordig komen er zoveel matige, voorgekauwde horrorfilmpjes uit en ik was bang dat dit één als zovelen zou zijn, maar deze bleek gelukkig lekker origineel en onvoorspelbaar.

Je hoeft absoluut geen overdaad aan gore ofzo te verwachten, deze film moet het meer hebben van haar mystery gehalte. Persoonlijk hou ik daar wel van.

De 2 hoofdpersonen doen het goed en godzijdank heb ik hun personages ook niet op van die standaard cliché beslissingen kunnen betrappen, zoals je wel vaak ziet in dit genre.

Zoals velen voor mij al aangaven zijn de natuurbeelden ook aangenaam om te zien.

Qua verhaal zit het tempo er wel goed in en kun je een paar aangename twists verwachten. Voorspelbaar word het in ieder geval nooit.

Er zitten ook een paar lekkere schrikmomenten in, alhoewel je nooit echt tegen het plafond aan zult vliegen van angst.

Zo nu & dan lag het moraal er wel iets te dik op. Hoe slecht we wel niet met de natuur omgaan bla, bla, bla... Maar echt storend werd het gelukkig nooit.

Verder geen kritiek eigenlijk. Heb me fijn vermaakt met dit mystery-horror kluifje.

Degelijke 3,0*