Meningen

Sterke film.

Op basis van de verhaalomschrijving verwachtte ik een vrij simpel "soldaat-achter-vijandelijke-linies-moet-zichzelf-in-veiligheid-zien-te-brengen" riedeltje, maar gelukkig heeft het verhaal inhoudelijk een stuk meer om handen.

O'Connell speelt zijn rol erg sterk en ook de rest van de cast zet een prima prestatie neer.

Visueel ook goed trouwens. De sombere, Noord-Ierse 70's omgeving is overtuigend neergezet.

Mooie voldoende

Inderdaad geen schim van de klasse van zijn 2 voorgangers. Vooral het totale gebrek aan spanning doet dit matige zombie brouwseltje compleet de das om.

Doordat dit deel ook ineens grappig probeert te doen op sommige momenten lijkt het ook veel meer op een horror-komedie. Op een enkel aardig grapje na is dat overigens ook compleet mislukt.

Balanceerd op het randje van de baggerbak. 1,5*

Ik ben eigenlijk geen echte liefhebber van de wat oudere films, maar deze mag er zijn hoor. Wat een verborgen juweeltje

De film wist mij werkelijk geen moment te vervelen. Dat is te danken aan het boeiende verhaal, de sluimerende spanning, het lugubere sfeertje en de prima neergezette personages. Wat kunnen die Engelsen toch vaak een enorm hoog niveau behalen zonder zich schuldig te maken aan enige vorm van bombasme. De hele film ademt ook een heerlijke oud Engelse sfeer uit.

Christie haalde mij het bloed onder de nagels vandaan met zijn zieke manier van doen en ik had te doen met die arme Evans. Ik had helemaal niet verwacht dat het slecht met hem af zou lopen en had gedacht dat de politie de waarheid zou achterhalen voor zijn executie. Dat was dus niet zo en ik raad een ieder die deze film nog wil kijken dan ook aan om je vooraf NIET te verdiepen in de geschiedenis van dit verhaal. Zelf was ik het ware verhaal godzijdank alweer vergeten waardoor de spanning volop aanwezig bleef

Mijn beoordeling had nog hoger uit kunnen pakken, maar dan hadden ze het sexueel misbruik veel beter in beeld moeten brengen. Christie bleek namelijk seks te hebben gehad met een paar van zijn slachtoffers terwijl ze bewusteloos waren (wat dat betreft geen echte necrofiel dus) maar dat kwam niet echt duidelijk uit de verf. Ik had die vieze, zieke kop wel met beslagen brillenglazen willen zien hijgen op één van zijn slachtoffers. Haha, dat klinkt uiteraard raar, maar het is immers ook echt gebeurd en het zou de frustratie, woede & afgunst als kijker ten opzichte van Christie alleen maar ten goede komen. Het zou de impact vergroten op de kijker. Op dat vlak vond ik het dus iets te braaf. Het zou mij niet verbazen als men dit bescheiden heeft gehouden in het belang van de nabestaanden en dat is natuurlijk ook wel weer begrijpelijk, maar toch vind ik het jammer.

Onbegrijpelijk dat hier nog maar 81x op is gestemd. De mensen weten niet wat ze missen. Een klassieker die iedere filmliefhebber gezien moet hebben. Ik voeg hem maar wat graag toe aan mijn dvd-collectie.

Vetgedrukte 4,0*

Film was een stuk beter dan ik vooraf had gedacht, want laten we eerlijk wezen, qua verhaallijn valt er op het 1e gezicht niet veel van te maken. Maar wat er van gemaakt kan worden is echt tot het maximale benut. Door de goede muziekkeuze, de goed in beeld gebrachte hallucinaties/flashbacks, mooie plaatjes, visuele speeltjes en goed getimde spanningsopbouw groeit dit vrij simpele verhaal toch nog uit tot een klassefilm van formaat. James Franco speelt zijn rol ook voortreffelijk.

De introductie van hoofdpersoon 'Aron' duurt gelukkig niet te lang. Het geouwehoer met die meiden is hierdoor een nuttige toevoeging geworden die gelukkig niet gaat vervelen.
Als kijker kroop ik ook helemaal in de huid van de hoofdpersoon en voelde ik zelf de frustratie. Op het moment waarop hij zichzelf wel moest bevrijden zat ik ook echt hardop te zeggen: "Kom op! Snij die klotearm eraf g*dver*mme!" Die daadwerkelijke scene was ook tenenkrommend goed in beeld gebracht.

Wat ik wel een nadeel vind van dit soort films is ondanks hoe goed ze soms zijn, je ze na 1x wel hebt gezien.

3,5* - 4,0*. Erg goed

Nou... zo erg was deze film eigenlijk helemaal niet hoor.
Ik stond er zelf ook wel van te kijken, maar eigenlijk was het allemaal nog wel vermakelijk.

Ok, de cast bevat geen bekende koppen, maar diegenen die het moeten doen die doen het toch allemaal wel goed hoor. Je moet er wel even aan wennen in het begin, maar een echte B-film sfeer heb ik op het acteervlak amper kunnen ontdekken.
Ook viel het camerawerk mij reuze mee. Lekker vlot, leuke shots en dit alles leuk gemonteerd.
Het tempo was ook wel lekker rap. Na een vrij aardige opbouw begint na ongeveer 20 minuten het horror/SF gebeuren al. Door dit tempo ging het mij echt niet vervelen ofzo.

De aliens zelf zien er dan weer niet al te best uit, maar toch, ik heb ze vele malen slechter gezien. Hetzelfde geldt voor de rest van de special effect's.
Van die typische clichés heb ik in deze film ook niet kunnen ontdekken, zoals stomme romances, dat je weet wie er dood zullen gaan, moralistische boodschappen, etc, etc... De film maakt zich daar zeker niet schuldig aan.

Naarmate de film vordert, neemt het verhaal helaas wel wat belachelijke wendingen. Zo had dat geleuter met die 'oude, wijze' alien voor mij niet gehoeven, maar op het einde wordt wel duidelijk waar zijn inmenging in het verhaal allemaal voor nodig was. Dat einde was trouwens volstrekt belachelijk en werkte, in tegenstelling tot de rest van de film, aardig op de lachspieren

De gehele tijd zat ik gewoon op een degelijke 3,0 sterretjes, maar omwille de pakweg laatste 20 minuten kan ik er toch net geen voldoende voor geven.

Al schiet je me dood!, Zowaar 2,5*

Mwah, ik weet het niet...
Op zich steekt de film best goed in elkaar en het mystery-gehalte is best aangenaam. Ik heb me eigenlijk ook geen moment echt verveeld, maar op de één of andere manier maakte het als geheel bar weinig impact op mij. Ongetwijfeld heeft Julianne Moore daar ook schuld aan. Wat kan die saai acteren zeg! Als ik haar tegenwoordig zie krijg ik altijd het gevoel dat ik in een stille, te grote kamer vol mahoniehout en met 18e eeuwse schilderijen aan de muur bij een knetterend haardvuur gespikkelde kerstkransjes zit te eten in een lekkere, luie lederen stoel met van die knopen in de zitting. Zoiets...

Ik moet wel zeggen dat het einde mij uiteindelijk toch wel blij heeft verrast. Op het moment dat dat kind haar zieltje weer terug kreeg begon ik al te walgen van zoetigheid, maar het bleek dus toch iets negatiever uit te pakken. Gelukkig maar...

Nee, leuk verhaal maar weinig overtuigend gebracht. Net geen voldoende...

2,5*

Toch een origineel opgezette wraakfilm met een intelligentere boodschap dan de doorsnee martelfilms.

Wat de film goed laat zien is het feit dat vrijwel iedereen psychopathische neigingen kan vertonen in de daarvoor juiste omstandigheden. De pijn van een ander in bepaalde gevallen als genot ervaren. Soms geeft "gewoon dood" niet genoeg voldoening.
Op zo'n moment komt het aan op moreel besef (toch ook een vorm van intelligentie) en daar hebben zowel slachtoffer als chirurg in deze film overduidelijk een gebrek aan.
Door de wraakzuchtigheid van de chirurg is hij uiteindelijk in vrijwel dezelfde verwerpelijke voetsporen getreden als die van zijn slachtoffer, ware het 'slechts' op basis van een andere motivatie. Althans, zo zie ik het.
Beiden zouden jarenlang opgesloten moeten worden gezien hun geestesgesteldheid, alleen dan uiteraard niet samen op één cel...

Het acteerwerk vond ik behoorlijk goed en de film straalt een passende, sobere sfeer uit. Wel vond ik het allemaal wat te lang duren op sommige momenten en de film maakte bij mij ook weinig emoties los. Daarvoor is de wraak-formule toch wat te simpel. (Oh jee, gebrek aan moreel besef?... )

Wel aardig. 3,0*

Deze film had ik al sinds april 2011 tussen mijn opnames staan, maar al die tijd kon ik maar niet de motivatie vinden om hem eens te bekijken. Ik heb niet veel met dat hip-hop gebeuren, maar gisteravond dan toch maar eens geprobeerd en daar heb ik geen spijt van.

Eminem speelt zijn rol verrassend goed en dat geldt ook voor de rest van de cast. Daarnaast kent de film een aangenaam, vlot tempo waardoor die 110 minuten soepeltjes voorbij vliegen.

De grauwheid & somberheid van de achterstandswijken in Detroit zijn ook prachtig weergegeven en zorgen voor een passende sfeer.

Wat ik ook een pluspunt vind is dat je niet compleet dood wordt gegooid met een overdaad aan hip-hop. In plaats daarvan richt de film zich vooral op diepgang van de personages, iets wat ik van tevoren niet had verwacht.

Geen film die ik snel in de herhaling zal gooien, maar hij verdiend zeker een voldoende.

3,0*

Enorm matige docu over een gigantisch serieuze gebeurtenis.

De twee broers die de beelden hebben geschoten hadden puur het geluk op de juiste tijd op de juiste plaats te zijn, want de gebeurtenis aldaar werpt hun natuurlijk een buitengewone kans in de schoot om het grote publiek te bereiken.

Zonder die aanslag hadden we nooit iets van deze twee documentairemakers vernomen, gezien hun belabberde manier van filmen. Tevens komt de montage over als een rommeltje.

Het enige wat het nog enigszins interessant zou moeten maken, is het feit dat ze beelden hebben geschoten in het WTC. Welnu, het enige indrukwekkende aldaar was het geluid van vallende lichamen van gesprongen mensen. Verder zie je niet zo veel op verbijsterde brandweermannen na. Dan zijn de beelden van buiten het WTC altijd nog vele malen indrukwekkender.

Ook heb ik sterk de indruk dat de beelden zorgvuldig zijn gescreend. Zo zie je bijvoorbeeld geen scheldende, vloekende of door verdriet verslagen brandweerman in beeld. Die waren er toch wel degelijk en ik neem aan dat iemand die zichzelf prefereert als 'documentairemaker' die beelden ook wel geschoten zou hebben.

Misschien hebben de broers die beelden niet laten zien uit respect voor de brandweermannen, maar feit is wel dat het de documentaire een stuk minder indrukwekkend maakt.

Respect voor de brandweermensen en de twee broers natuurlijk, maar als het op documentaires over 9/11 aankomt zijn er zoveel betere te vinden.

Krappe 2 sterretjes **