Erg fijn drama. Had me er eigenlijk veel minder van voorgesteld, maar de cast sprak me aan en dus wilde ik 'm nog even meepakken voordat Netflix hem zou verwijderen. Girl, Interrupted doet bij vlagen wat denken aan One Flew over the Cuckoo's Nest. De overeenkomst zit 'm hoofdzakelijk in de setting, maar ook wel in een personage in beide films dat zich tegen het gezag verzet.
Girl, Interrupted tikt niet het niveau van One Flew aan, maar, zoals gezegd, ik vond dit toch een zeer aangename film. Dat komt vooral door het erg sterke spel van Winona Ryder en Angelina Jolie. Beiden spelen erg interessante personages, die me moeiteloos wisten mee te slepen. Zelfs de kleinere rollen worden geloofwaardig ingevuld. Wellicht dat ik met Whoopi Goldberg dan nog het minste kon, maar dat komt vooral doordat haar rol in het verlengde ligt van eerdere rollen waar ik haar in gezien heb. Ik vergat ook telkens dat ze in deze film zat totdat ze weer opdook. Daarnaast is de film me soms iets té voorspelbaar. Dat Brittany Murphy's personage zelfmoord gaat plegen, wordt wel duidelijk op het moment dat Jolie besluit tegen haar tekeer te gaan, maar toch krijg je dan nog een heel uitgespannen scène erna. Zo zaten er nog een aantal momenten in. Eigenlijk het enige opvallende minpunt wat mij betreft, omdat het een beetje ten koste ging van de subtiliteit.
Wat de film vooral heel goed doet, is dat het me als kijker liet meeleven met de personages. Zo zijn er scènes die binnenkomen en scènes die voor een glimlach zorgen. Ik had in ieder geval graag met hen van doen en het zorgde er ook voor dat ik geen moment bezig ben geweest met de speelduur of dat ik me verveeld heb. Er zitten genoeg (kleine) wendingen in, waardoor de interesse aanwezig blijft. Ik hield er een tevreden gevoel aan over; deze film ontsteeg toch wel mijn verwachtingen.
Leuk, eigenzinnig filmpje. Ik heb Wes Anderson jarenlang een beetje vermeden, aangezien mijn eerste kennismaking via The Royal Tenenbaums niet zo soepel verliep. Dan hebben we het wel alweer over 2011. Sindsdien Moonrise Kingdom gezien en die vond ik juist prachtig, hetgeen mij direct motiveerde om toch meer van de man te gaan kijken. The Grand Budapest Hotel ligt ook al klaar.
The Darjeeling Limited kijkt vooral heel fijn weg, terwijl er eigenlijk niet zo gek veel gebeurt. Je volgt constant de drie hoofdpersonen en dat is zo'n apart clubje dat de aandacht nauwelijks wegzakt. Het moet gezegd worden dat het drietal - Owen Wilson, Adrien Brody en Jason Schwartzman - dusdanig innemend speelt dat ze leuk zijn om te volgen. Overigens vond ik het wel moeilijk voor te stellen dat het broers zijn. Wat mij betreft had het net zo goed om drie schoolvrienden kunnen gaan. Bovendien vond ik het deel in de trein met kop en schouders boven de rest uitsteken. Het tweede deel is vermakelijk en ook het rondreizen door India blijft wel boeiend, maar in de trein vond ik het tempo het fijnst. Het scheelt dat Anderson het land prachtig weet weer te geven. Visueel is de film erg aantrekkelijk.
Een dijenkletser is het niet, maar het absurdistische karakter en enkele droge momenten zorgen wel voor wat gegniffel. Het blijft in ieder geval tamelijk luchtig, ondanks dat er ook enkele zwaardere momenten voorbijkomen. Ik ben niet overdonderd, maar vond het wel een erg aangename zit.
Alternatieve titel: Me Too, 20 augustus, 13:02 uur
Knappe film over een moeilijk onderwerp. Afgegaan op het verhaal, want dat sprak me wel enorm aan. Gelukkig weten de regisseurs er een meeslepend drama van te maken. Een groot compliment is op zijn plaats voor zowel Pablo Pineda als Lola Dueñas, die beiden sympathieke, innemende personages weten neer te zetten. Hun vriendschap wordt geloofwaardig overgebracht, evenals de complexe gevoelens die erbij komen. Heel mooi gedaan!
De film gaat mijns inziens een beetje de mist in met de vrienden van Daniel, die al flink wat aandacht krijgen tijdens de danslessen en vervolgens hun eigen romantische 'side quest' beleven. Eén scène die ik hiervan waardevol vond, was het moment dat laat zien dat Daniel de ''gelijkgestemde'' niet interessant genoeg vindt, ondanks het aanraden van zijn broer: hij wil Laura. Maar die scène had je er ook prima in kunnen laten terwijl je verder minder aandacht besteedt aan die personages. Overigens is het niet zo dat die twee slecht speelden, maar ze waren voor mij niet de focus van deze film en werkten daardoor afleidend. Het haalde voor mij de vaart er een beetje uit.
Over het geheel genomen ben ik wel echt tevreden. Wat de film fantastisch doet, is de verschillende emoties naar voren brengen. Dan heb ik het niet alleen over Daniel en Laura, maar ook bijvoorbeeld over Daniels familie. Bovendien is het fijn dat er een komische ondertoon aanwezig is. De film confronteert je best wel met wat pittige momenten, maar er is ook ruimte voor luchtigheid. Erg prettige film, die je ook na afloop nog wel even aan het denken zet.
Soms heb je van die films die al sinds de release op je radar staan en daar vervolgens 15 jaar op blijven staan. War Horse was zo'n film, al moet ik wel zeggen dat ik 'm de afgelopen jaren een beetje uit het oog verloren was. Per toeval toch een tijdje geleden weer tegengekomen op Blu-Ray en nu zag ik mijn kans schoon.
War Horse voldeed eigenlijk wel grotendeels aan mijn verwachtingen en die waren, na al die tijd, natuurlijk toch best wel hooggespannen. In feite heeft het titulaire paard (Joey) natuurlijk de hoofdrol en daar gaat alle aandacht naar uit. Geen idee hoeveel uren aan paardentraining er uiteindelijk aan te pas zijn gekomen en welke (digitale) trucjes allemaal zijn toegepast, maar het is een genot om naar Joey te kijken: een prachtig beest, maar Spielberg weet er op gewiekste wijze een slim en krachtig paard van te maken zonder dat het een belachelijke cartoon wordt. Heel goed gedaan! Ik leefde als kijker volop met hem mee en hoopte natuurlijk vurig op een hereniging en een gelukkig einde. Dat daar ook voor gegaan wordt, kan natuurlijk gemakkelijk afgedaan worden als afgezaagd, maar wat mij betreft mag je deze film zeker zo eindigen.
Ondanks dat Joey hoofdverantwoordelijke is voor het goed vasthouden van de aandacht, doet de film nog meer goed. De film blijft vrij ingetogen, maar schuwt de gruwelen van de oorlog ook niet helemaal, waardoor er wel een rauw randje aan zit. De executie van de deserteurs, maar natuurlijk ook de situatie omtrent de loopgraven zijn voorbeelden. Visueel klopt de film sowieso: ik heb eigenlijk nergens gehad dat ik uit de film gehaald werd door overduidelijke trucage en er zitten diverse adembenemende shots in. John Williams krijgt weer alle ruimte om het geheel van een mooie soundtrack te voorzien en ook de menselijke cast presteert gewoon goed. Een hoop figuren zijn halve karikaturen, maar ze worden wel goed neergezet. Joey wordt natuurlijk heen en weer geslingerd tussen verschillende eigenaren, waardoor de film in zekere zin weer telkens even 'opnieuw' moet starten, maar dit gebeurt moeiteloos. Je leeft gauw genoeg met eenieder mee die zich om het paard bekommert.
Ik ben niet bekend met het bronmateriaal (het boek en de toneeladaptatie), maar met deze film van War Horse kon ik goed overweg. Spielberg doet een beroep op je fantasie en wat dat betreft is het ook gewoon een heel andere film dan eerdere oorlogsfilms van hem, zoals Schindler's List of Saving Private Ryan. War Horse heeft hier en daar een rauw randje en is niet geschikt voor de allerkleinsten, maar uiteindelijk is dit toch echt wel degelijk een familiefilm pur sang. Het keek wat mij betreft in ieder geval zeer goed weg en dit is zeker een film om later nog eens uit de kast te halen.
Dit viel me eigenlijk wat tegen. De beschrijving, de poster, cast en regisseur doen een spannende film vermoeden, maar dat valt wel mee. Munich heeft zeker een aantal momenten waar overduidelijk pogingen gedaan worden, en natuurlijk is het opletten geblazen bij iedere aanslag, maar het geheel is toch wat repetitief en bij vlagen zelfs taai te noemen.
Ik vond de achterdochtigheid van Avner in het laatste stuk wel goed overkomen. Dat waren eigenlijk de enige momenten waarop ik enige spanning voelde. Het scheelt gelukkig dat Spielberg het allemaal wel degelijk in beeld weet te brengen, dat hij John Williams weer van stal heeft gehaald en dat hij een vrij sterke cast heeft opgetrommeld, die weet te leveren. Dat zorgt ervoor dat het geen straf is om uit te zitten, maar ik bleef wel aan het einde het gevoel hebben een beetje naar een droge, ietwat langdradige registratie te hebben gekeken.
