menu

Hier kun je zien welke berichten Movieuser als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Cité des Enfants Perdus, La (1995)

Alternatieve titel: The City of Lost Children

4,0
stinissen schreef:
Ik heb met dit soort films helemaal niets om hoofdpijn van de krijgen...


Ik heb met zulke reacties helemaal niets, om hoofdpijn van te krijgen. Al zou je geen moer van de film begrijpen of het verhaal en genre gewoon niet leuk vinden, dan nog is 1 ster als waardering wel heel laag als je kijkt naar hoe sferisch/dromerig de film in beeld is gebracht. Maar ik ben niet boos hoor

Florida Project, The (2017)

4,0
hartfield schreef:
Het gebeurd mij niet veel , maar ik heb deze film niet uitgekeken. Ik zag de lijn van het verhaal niet. Het bleef hangen in de kinderlijke kattenkwaad. Het verveelde mij net zo als de kinderen in de film.


Prachtig einde en daarmee een zeer goede film

Mignonnes (2020)

Alternatieve titel: Cuties

4,0
Corcicus schreef:
Begrijpend lezen is een deugd. Als je wil weten waarom deze film haar aanklacht slecht aanpakt, lees dan even mijn wat langere reactie hieronder. Opnieuw dan: Een Holocaustfilm waarin de joden in Auschwitz het lekker naar hun zin hebben en heerlijk vermaakt worden door de kampbewaarders is geen aanklacht tegen de Holocaust, een film over drugsgeweld waarin de junkies het allemaal naar hun zin hebben en gelukkig zijn in hun situatie is geen aanklacht tegen drugs. Een film waarin meisjes halfnaakt op het podium klimmen en met hun kont schudden, gefilmd zoals eender welke MTV-clip is geen aanklacht tegen de seksualisering van kinderen. Is dat echt zo moeilijk te vatten?

Verder zeg ik nergens dat iedereen die hier naar kijkt een pervert is. Ik zeg dat de film jonge meiden seksualiseert en achteraf een uitlegje erbij verzonnen heeft dat niet serieus te nemen is, omdat editing en inhoud daar niet op wijzen. Ik zeg ook dat door deze editing, pedofielen een film op maat krijgen aangeboden en ja, ik maak daar een probleem van. Ik heb heel duidelijk gezegd wat de bedoeling was van de makers: seksuele bevrijding, zelfontplooiing, ontsnappen aan het patriarchaat. Dat is niet hetzelfde als pedofilie promoten, maar door de manier waarop het werd gedaan, komt het daar in de feiten op neer.

De vurige verdedigers van deze film moeten trouwens even hun violen stemmen. Ik lees drie types verdediging:
- De film seksualiseert meisjes, maar meisjes op die leeftijd zijn al met seks bezig, dus geen probleem
- Ik houd zelf van jonge meiden en vond de film daarom wel oké
- De film seksualiseert helemaal geen jonge meiden! Iedereen die dat wel zegt, is zelf een pervert!

Zie je wat het probleem is?


De jeugd van tegenwoordig en zeker in grote steden wordt eerder geconfronteerd met identiteit en seksualiteit dan toen wij nog kinderen waren. Internet waaronder social media spelen daarin een grote rol. Het viel mij natuurlijk ook op dat in deze film het seks-gehalte ongekend hoog ligt, maar in mijn beleving brengt dat juist heel sterk de naïviteit en kwetsbaarheid van de kinderen naar voren. Juist om die reden vond ik de film heel sterk en overstijgend aan een paar andere films die ik heb gezien met soortgelijke thematiek.

Zouden er op korte termijn 10 gelijksoortige films van deze op netflix komen met dezelfde dosis aan seks-gehalte, dan pas zou ik zo in paniek raken als Corcicus. Ik zie dat niet gebeuren. Stel je voor dat een man deze film had gemaakt Corcicus, zou je dat overleven denk je? Grapje, ik heb het niet zozeer tegen jou hoor.

Mule, The (2018)

mirjo 2 schreef:
Beste Clint, waarom wil je op hoogbejaarde leeftijd nog de hoofdrol in je eigen film spelen en laat je dat niet over aan een acteur die nog de kracht heeft om een overtuigende rol neer te zetten. Vooral de scenes met de jonge meiden vond ik uiterst gênant.
Verder het feit dat een van zijn familie vervreemde man weer wordt toegelaten nadat bekend is dat hij nota bene drugskoerier is. Is dat niet een volstrekt verkeerde boodschap? Je kunt het uitleggen als een oude man die niet weet waar hij aan begint, maar ook als hij ontdekt waar hij mee bezig is gaat hij gewoon verder als een ordinaire drugskoerier die geld verdient aan de ellende van anderen, Geen respect.
Merkwaardig overigens dat de man onderweg wordt aangehouden terwijl de DEA de mogelijkheid heeft om hem te volgen naar zijn afleveradres om meteen de hele bende te kunnen inrekenen. Is dat verzonnen, of is het ook in werkelijkheid zo gegaan??


Beste Mirjo2,

Omdat ik dat heel erg vet vind dat ik dat kan doen en jij niet.

Groetjes Clint

Take Me Somewhere Nice (2019)

3,5
Lautje_luv schreef:
Sensuele, cinematografisch zeer boeiende road movie. Kleurrijke beelden met grappige en absurde momenten. De jeugd is bijna tastbaar. Voor de arthouse fans.

Mooi klein verhaal en naturel gespeeld. Qua camerawerk heel goed. Sterke debut-film.

Vozvrashchenie (2003)

Alternatieve titel: The Return

5,0
arno74 schreef:
Veelgeprezen film die al een hele tijd op mijn radar stond. Qua Russische arthouse heb ik niet veel gezien, maar wat ik gezien heb beviel wel, en dat zat vaak vol met symboliek wat dus ook bij deze film verwacht kon worden. Het vertelt in feite twee verhalen, aan de oppervlak zien we twee tieners die na 12 jaar plots hun vader ontmoeten en met hem op reis gaan naar een afgelegen eiland. Dat verhaal staat waarschijnlijk symbool voor de reis van de jongste broer (die met zichzelf en zijn omgeving in de knoop ligt) naar ik vermoed zijn eigen innerlijk (het afgelegen eiland).

Maar ook zonder de symboliek maakt het verhaal wat op de voorgrond ligt het een aangename wegkijker, al ontstaan er dan genoeg vragen die geen antwoord vinden dus daar moet je wel tegen kunnen. In het onderliggende verhaal merk je dan wel dat die vragen niet relevant zijn, zo maakt het niet uit wie de geheimzinnige vader is of waar hij vandaan komt, hij dient in het onderliggende verhaal alleen als gereedschap om de jongen naar het eiland (zijn innerlijk) te brengen. Ook de meegaande oudere broer is niets meer dan een hulpmiddel om bepaalde situaties en emoties te ontketenen. Qua acteerwerk valt er niets te klagen, vooral de vader en de jongste zoon worden als authentieke en ongepolijste personages neergezet. Interessante film voor de liefhebbers van arthouse, en bovendien een film die helemaal niet zwaar aanvoelt. Richting de 3,5*.


Ik vind het wel fascinerend dat veel mensen spreken van 'mystiek en symboliek', want persoonlijk vind ik de film juist heel helder. Vader heeft er om onbekende reden lange tijd niet kunnen zijn voor zijn kinderen die straks op eigen benen moeten staan en om die reden neemt hij ze plichtsbewust (streng maar liefdevol) mee op reis, waarin de weerbaarheid van de kinderen op de proef wordt gesteld (o.a. roeien, vies weer, auto-pech, knokpartij). In de film is een duidelijk kantelpunt ('de terugkeer' van het eiland) waaruit blijkt dat de kinderen zeker weerbaarder zijn geworden. Ze imiteren hun vader als het ware tijdens die terugreis. Zo roeien ze zonder te zeuren, geeft de grotere broer met exact dezelfde woorden als vader instructies aan het kleine broertje. De film is absoluut mooi en het heeft een ruige idyllische schoonheid, maar mystiek zou ik niet zeggen. Ook de andere films die ik gezien heb van deze maker zijn niet mystiek te noemen. Symboliek vast een hoop, maar z'n intelligente kijker ben ik geloof ik niet

Ya No Estoy Aqui (2019)

Alternatieve titel: I'm No Longer Here

4,0
david bohm schreef:
Sterke film dit. Mooi in beeld gebracht, sfeervolle locaties en het acteerwerk van de cast die volgens mij grotendeels uit beginners bestaat is goed.
Het verhaal is boeiend met een toch wel charismatische protagonist die huis en haard moet verlaten. Toch wordt het allemaal niet al te dramatisch gebracht. De cumbia muziek zorgt voor wat verlichting en de vriendelijke, trotse Ulises is een robuust personage en met een modewoord, authentiek.
Dit inkijkje in het leven in Monterrey en Jackson Heights is fraai en interessant het loont ook om de aftiteling af te kijken.
Aanrader.


Erg mooie film inderdaad! Juist de wat trage en milde dramatiek vond ik erg sterk aan deze film.