Meningen
Hier kun je zien welke berichten Miszmi als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Call, The (2013)
Zeer positief verrast! Goed verhaal waar je goed inkomt door het begin. Interessante telefoongesprekken, maar het duurt allemaal net niet te lang. Vervolgens wordt je meegesleept in het verhaal waar het allemaal daadwerkelijk om draait: de ontvoering van Casey. Het verhaal is interessant, heel goed uitgewerkt en zeer goed geacteerd, met name door Berry en Breslin, geweldige actrices! Maar ook Eklund zet zijn rol prima neer, hem zie je echter pas naarmate de film vordert wat meer. Het is allemaal niet heel onvoorspelbaar, ik had voordien al wel verwacht dat Casey de ontvoering zou overleven. Ook bij deze film is het einde echter wat matig, dit had mijn inziens de film nog sterker kunnen maken. Het psychotische wat Jordan en Casey laten zien, is enigszins overbodig. Er wordt veel kracht verloren op het moment dat Jordan naar benden gaat, net op dat moment laat ze haar telefoon vallen, jammer... Ook had ik graag nog een afsluitend einde gezien, bijvoorbeeld hoe gaat het met Casey na haar ervaringen, heeft Jordan haar werkzaamheden als telefoniste weer opgepakt. Werd hun verhaal geloofd of is het lichaam van Michael nog gevonden, allemaal dat soort dingen. Het zijn geen dingen waar ik zelf over na ga denken, op zich is de film afgesloten, maar denk dat er nog kracht uit te halen was. Ik heb door het einde wat minder voldoening uit de film kunnen halen, maar alsnog een dikke voldoende: 4*.
Camp Rock 2: The Final Jam (2010)
Als tienermeisje ooit eens deel 1 gezien en kwam deze nu tegen en wilde hem wel eens gaan bekijken. Mogelijk dat leeftijd een behoorlijke invloed heeft gehad. Ik heb deel 1 niet opnieuw gekeken voordat ik aan deel 2 begon.
Deel 1 herinner ik mij als een leuke (tiener)film, natuurlijk heel wat clichés, maar ik denk niet dat je iets anders kan verwachten van zo'n soort film. Deel 2 viel mij tegen. Veel te veel liedjes, die ik mij van deel 1 niet kan herinneren. Natuurlijk kwamen daar ook liedjes in voor, maar bij lange na niet zoveel. Tussen de 1:09 en 1:17 werden er 3 liedjes gespeeld. Dit verpest de hele film voor mij. Het verhaal opzicht was niet verkeerd voor de doelgroep, maar het begon mij uiteindelijk wel te vervelen en heb overwogen om de film stop te zetten.
Het pluspunt aan deze film: De contest loopt niet af zoals iedereen van te voren verwacht. Ik had uiteraard verwacht dat Camp Rock hem zou winnen en pas op het moment dat de presentatrice zei dat die man alles had omgekocht was het voor mij duidelijk dat het andere team zou winnen. Zulke dingen maken mij blij, iets redelijk onverwachts in een film. Dat + het stemgeluid van de meeste zanger(essen) maakt dat ik het alsnog met 2* kan beoordelen.
Chalk It Up (2016)
Ik vind een 0,5 geven altijd zo drastisch, maar bij deze film zie ik echt geen andere mogelijkheid, wat een gedrocht.
Gisteren na 20 minuten uitgezet, vond er toen al weinig aan. Zo nieuwsgierig als ik ben, vandaag toch maar afgekeken. Zonde van mijn tijd, had toch beter een andere film kunnen starten. Het verhaal is oninteressant en zit zeer weinig inhoud in, net als in de personages. Nergens vind je diepgang in deze film, zowel het hoofdverhaal als de verhalen eromheen stellen helemaal niks voor.
De cast is ook vreselijk, volgens mij zijn de gecast op basis van een vreselijke stem. Vrijwel al de dames hebben een stem om je aan te ergeren. Er wordt vreselijk overdreven geacteerd, het zal wel iets Amerikaans wezen. DeLuca is de enige die het nog redelijk doet, vergeleken met de rest eigenlijk nog heel goed.
Ik bereid me op dit soort films altijd voor, de voorspelbaarheid en de clichés, dat is dan ook iets waar ik meestal niet zo over val. Omdat de rest van de film al vreselijk is, is het jammer dat deze film ook op dat front niet weet te verrassen. Ik had verwacht dat dit wel wat kon worden met mijn guilty pleasure voor chickflicks en turnfilms vermaak ik mij eigenlijk ook wel vaak mee. Helaas wist de combinatie van deze twee factoren mij in dit geval niet te overtuigen.
Change-Up, The (2011)
Inhoudelijk valt er vrij weinig over deze film te vertellen, 13 in een dozijn. Zowel voor als na die tijd is dit verhaal al vele malen verteld. Ik begrijp dan ook niet waarom mensen daarover vallen, dat het allemaal zo voorspelbaar is. Als dit concept al zo vaak is gebruikt, is dat natuurlijk logisch en zou je ook met dat idee de film in moeten gaan. Ik vond dit één van de betere films wat betreft gedaanteverwisselingen.
De cast doet het voortreffelijk, dat is dan ook één van de redenen waarom ik dit één van de betere vind. Ook de verandering wordt perfect uitgevoerd door Reynolds en Bateman. In het begin was ik even bang dat ik er niet zo blij van ging worden, allereerst was de poepscene niet geweldig als je een zwakke maag hebt (vraag me doet hoe ik de goorste horrorfilms daarentegen met gemak uitzit), maar vond die humor ook veel te kinderlijk. Kinderen, en dan met name jongens, vinden dat nog hilarisch, maar ik vind het niet zo grappig. Mogelijk ben ik daarop een uitzondering, dat kan ook nog.
Voor de rest heb ik eigenlijk zeer weinig aan te merken op deze film. Genoot erg van de cast en de combinaties van genres. Beetje drama, beetje romantiek, maar met name een goede wegkijker in komedie. Mocht je een onvoorspelbare film willen, sla hem dan zeker over. Mocht je het concept wel leuk vinden, zou ik hem zeker bekijken.
Chestnut: Hero of Central Park (2004)
Een film met veel surrealistische momenten, maar wat heb ik genoten van deze film. Het plezier dat van de meiden afstraalde en de focus ligt waar het moet liggen: de liefde tussen de kinderen en hun hond. Mooi in beeld gebracht, een lach en een traan.
Niet alleen het plezier dat van de meiden afstraalde was om te genieten, het hele acteerwerk vond ik erg sterk. Ook de verdrietige momenten wisten ze goed te pakken. Toch zelf ook wel een traan gelaten op het moment in het park. Allereerst toen Ray op het podium stond, gevolgd door Sal die Chestnut wegstuurt. Op zich is alles redelijk voorspelbaar, toch overdacht ik niet alles al tijdens de film.
Het eind is erg zoetsappig. Even dacht ik dat Chesnut daadwerkelijk zou overlijden. Daar had ik niet zoveel moeite mee gehad, maar ik denk voor kinderen belangrijk dat er voor een ander einde is gekozen. Op deze manier kunnen kinderen het toch nog op een vrolijke manier afsluiten. Ik vermoed dat het andere scenario voor (kleine) kinderen te heftig zou zijn.. Eigenlijk zeer weinig aan te merken op deze film, behalve dat het heel af en toe nog kon winnen op humor. Dit is er wel in te vinden, maar zeer beperkt. Ik heb wel de Engelse versie gekeken, ik heb een hekel aan nasynchronisaties. Al met al kom ik uit op 4* en zou ik het helemaal niet erg vinden als mijn zoon de film binnenkort ook wil bekijken. Kijk het met liefde nog een keer mee.
Christmas Inheritance (2017)
Het is inderdaad een film die niet vernieuwend is, maar wel de kerstsfeer uit weet te stralen. Een prima film om in deze tijd eens te zien. Het springt er niet echt tussenuit, maar er staan op Netflix heel wat kerstfilms die veel slechter zijn dan deze. De film kijkt lekker weg, je bent er eigenlijk zo doorheen. Het heeft zeker zijn charmes en het acteerwerk is allemaal wel aardig. Vond Lacey wat irritant, met name in het begin, maar hier kon ik uiteindelijk wel doorheen kijken. Het heeft alle aspecten die je van een kerstfilm mag verwachten, met een voorspelbaar, maar zeer goed uitgewerkt einde.
Christmas Prince, A (2017)
Ook ik had bovenstaand idee, maar deze film was kwalitatief toch wel een stuk beter dan de meeste Hallmark films. Alleen de acteerprestaties al, die bij Hallmark vaak zeer bedroevend zijn. Bij deze film viel het allemaal mee. Het springt er nergens echt tussenuit, maar iedereen doet het prima.
Er wordt hier en daar wel gerefereerd naar kerst en de sfeer, maar qua verhaal had het net zo goed in hartje zomer kunnen afspelen. Het is in ieder geval geen film die ik echt voor de kerst zou bewaren. Het verhaal wordt goed gebracht en weet op sommige punten zelfs enigszins te verrassen. Dat laatste vind ik in deze tijd toch wel uniek, waarbij het verhaal vaak van begin tot eind na de eerste minuut al uitgestippeld is. Oké, je hoeft natuurlijk geen genie te zijn om te zien waar deze film uiteindelijk naartoe gaat, maar tussentijds weten ze met een paar leuke twists te komen.
Het zal geen film zijn die op mijn vaste lijstje met kerstfilms komt om ieder jaar te bekijken, maar het is ook absoluut geen film die ik nooit meer aan zal zetten.
Christmas with Holly (2012)
Een prima film in het genre. Niet echt een kerstsfeer, dus ik zou het niet per definitie als kerstfilm beschrijven. Slechts de laatste paar minuten draaien om de kerst. Het plot hier vertelt eigenlijk al het hele verhaal, zelfs met alleen het plot kan je je het verloop al wel bedenken. Het enige dat er niet in staat, ben je met 2 minuten al achter.
Dit mag de pret echter niet drukken. In het genre springt 'ie er voor mij wel wat bovenuit. Het zit allemaal heel goed in elkaar, duidelijk verloop, prima gecast. In plaats van met een lange intro te beginnen, nemen ze je in deze film gelijk mee in het verhaal. Dit vond ik erg prettig, ik zat er gelijk helemaal in. Vervolgens komt er nog wel een (korte) intro, maar dit was niet langdradig of storend.
Al met al genoten van deze film en zeker 3.5* verdiend.
Christmas with the Kranks (2004)
Op de een of andere manier kijk ik in de zomer altijd (meer) kerstfilms. Rond de feestdagen heb ik mijn vaste films, maar daarbuiten kijk ik graag wat nieuwe films om inspiratie op te doen voor tijdens de feestdagen. Zo kwam ik deze tegen op Netflix, Tim Allen wederom te bewonderen in een kerstfilm, ik was gelijk om. The Santa Clause behoort dan ook tot een van mijn favoriete films en Allen is mijn favoriete kerstman!
De film begon al wat overdreven, maar vooruit, ik begrijp het ergens wel. Helaas bleef dit wel de gehele film, tot het vervelende aan toe. Momenten die grappig zouden moeten zijn, vond ik vrij irritant en veel te overdreven. Geef mij gewoon een kerstfilm met een goede kerstsfeer en ik ben een gelukkige vrouw! Het verhaal is prima en had ook best wat kunnen worden, maar de uitwerking daarvan is (zeer) matig, tot het saaie aan toe.
Tim Allen presteerde zoals ik van hem verwacht had, eigenlijk hetzelfde niveau als in The Santa Clause (al zijn ook daar de meningen over verdeeld). Curtis heb ik nog niet eerder in een komedie zien spelen en denk dat ik dat maar zo hou, ergerde mij vreselijk aan dat overdreven gedoe. Ik hou het wel bij haar horrorfilms, waar ze meestal wel een prima rol weet neer te zetten.
Enfin, ondanks de negatieve kanten, heb ik ook wel degelijk van deze film kunnen genieten. De tijd verstreek wel vrij langzaam, maar het laatste half uur daarentegen weer heel snel. De film is het laatste half uur dan ook het best, dat is dan ook met name het moment waar ik van genoten heb. Het eerste uur ging een beetje op en neer. Al met al een krappe voldoende, mogelijk dat ik hem met kerst nog wel eens kijk. 3*
Ciske de Rat (1984)
Dit blijft mijn favoriet in de Nederlandse films die ik keer op keer blijf kijken. Ik kijk overigens wel altijd de serie, betwijfel of ik de filmversie wel eens heb gezien. Voor in die tijd gewoon prima in elkaar gezet, weinig op aan te merken. De bekende scene waarin Ciske zijn moeder neersteekt is natuurlijk zo nep als maar kan. Eerlijk gezegd kijk ik weinig films van die tijd, maar ik heb het idee dat dat vast wel beter gekund had, ook in die tijd. Het ergert mij alleen totaal niet, blijf een groot fan van deze serie, daarom voor mij ook gewoon 5* en tevens een top 10 notering.
Clueless (1995)
Het voordeel aan een slecht geheugen is dat je films na enige tijd weer kan kijken, zonder nog precies te weten wat er ging gebeuren. Het nadeel is dat ik geen flauw benul heb waar de 4* vandaan komen.
De film is niet slecht, allesbehalve zelfs. Het verhaal is leuk en loopt goed in elkaar over, de grootste twist had ik nog wel onthouden, maar geloof dat ik hem vorige keer pas vrij laat aan zag komen. Dat maakt deze film dan ook net iets unieker dan andere chickflicks, dat er überhaupt een twist in te vinden is natuurlijk, maar ook dat het geen film is die je vanaf het eerste moment al volledig uitgestippeld hebt. Silverstone zet haar rol goed neer, lekker over-de-top, maar wel goed in haar rol. Dash haar prestaties vind ik wat minder, ook over-de-top, maar veel minder overtuigend. Toch kan deze film dat prima hebben, ondanks dat het soms lijkt dat Dash gewoon wat op zit te lezen. De overige cast, zoals Murphy en Rudd, zetten hun personages leuk en overtuigend neer.
In de film komen veel thema’s naar voren, de één wat uitgebreider dan de ander. Het gaat dieper dan alleen een rijkeluistiener die alleen maar kan shoppen en daar haalt deze film ook de kracht vandaan. Natuurlijk zijn vrijwel alle clichés wel in de film verwerkt, maar dit hebben ze op de juiste manier gedaan, door de vele thema’s aan te snijden. Er wordt niets uit de weg weggegaan, zoals een relatie aangaan met de stiefbroer (in hoeverre je dat nog zo kan noemen natuurlijk). De thema’s die worden aangesneden zijn ook 22 jaar na dato nog relevant, ook in deze tijd stuit ik vaak nog op de thema’s die in deze film worden gebruikt. Een donkere beste vriendin, een jongen waar je op valt blijkt homo (toch vrienden blijven), je hoeft je niet onder druk te laten zetten, seks is iets waar je over kan praten, maar echt nog niet gedaan hoeft te hebben op die leeftijd, niet iedereen gebruikt drugs en men kan daar van afkicken, mensen in nood helpen is iets goeds, ook als dit niet in je (directe) omgeving is gebeurd. Dit zijn dingen waar tieners (en helaas ook een hoop volwassenen) nog veel van kunnen leren. De film weet die vreselijk goed te verwerken, zonder dat de film één en al drama wordt. Het wordt zelfs helemaal geen drama, het is gewoon een luchtige film.
Bij mijn vorige kijkbeurt heb ik het 4*, ik vind het jammer dat ik eerder nooit recensies schreef en dus niet kan kijken waar ik mijn cijfer toen op gebaseerd had. Ik ben dan ook van mening dat 4* iets overgewaardeerd is. Toch verdient de film een hogere cijfer dan hier het gemiddelde, ik hou het voor nu dus op 3.5*.
Coach Carter (2005)
Een film met een mooie boodschap en Jackson die een fantastische rol neerzet. Er is eigenlijk maar weinig slechts op te noemen aan deze film.
De film pakte gelijk en heeft ook geen minuut verveeld. Het is allemaal wel wat voorspelbaar en soms wat over de top, maar dat kon deze film prima hebben. Er zaten toch ook wel wat verrassende elementen in. Het verhaal zelf heeft een prima opbouw en is goed te volgen. Ik ben blij met het geschreven einde, gewoon lekker verliezen in plaats van clichématig winnen. Ondanks dat die hele speech daarna natuurlijk niet onverwacht kwam
De acteerprestaties waren geweldig. Deze rol is Jackson op zijn buik geschreven, wat een overtuigingskracht! Ik werd volledig meegenomen in het verhaal en vergaat vaak dat ik gewoon naar een film zat te kijken. Ik weet dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar net als ieder waargebeurd verhaal vermoed ik dat er veel gedramatiseerd is. In dit soort films vind ik het altijd een mooie afsluiter om te zien hoe iedereen terecht is gekomen. In dit geval vond ik het wel wat magertjes, miste toch wel enkele hoofdrolspelers hierin.
Deze film stijgt voor mij echt ver bovenuit andere films in het genre. Had geen zin in sentimenteel gedoe vandaag en daarvoor heb ik ook een prima film uitgekozen. Natuurlijk zitten er hier en daar scenes met wat meer drama, maar het is goed gedoseerd en niet te overdreven.
Ik ben onder de indruk van deze film en vind hem op MM ook ondergewaardeerd. Eén van de beste films uit dit genre en geef dan ook een (voor mij) vrij uitzonderlijke score: 4.5*.
Confessions of a Shopaholic (2009)
Tja, wat kan je over deze film zeggen. Hollywood, voorspelbaar en bomvol clichés is dan het eerste dat me te binnen schiet. Nergens stijgt het boven andere films in dit genre uit. Ik had verwacht dat het wat verrassender uit de hoek kon komen.
Het is verder niet heel slecht, gewoon erg standaard. Dancy is weliswaar absoluut niet vervelend om naar te kijken, maar de acteerprestaties zijn vrij matig. Bij iedereen overigens, ook hier weet de film er op geen enkel vlak tussenuit te springen. Fisher laat wel zien dat ze wat kan, maar in deze film is het allemaal vreselijk over-de-top.
Het is absoluut mijn genre, samen met familiefilms toch wel het meest bekeken genre bij mij. Gezien de hoeveelheid films die ik hierin al heb gezien, verwacht ik de voorspelbaarheid en clichés ook wel en erger ik mij daar over het algemeen wel wat minder aan. Toch zijn er vaak nog films die er op een enkel ogenblik tussenuit springen en deze weet zich op geen enkel vlak te profileren. Jammer, want het verhaal op zich biedt genoeg mogelijkheden.
Doordat het er nergens tussenuit springt, kom ik ook op een krappe onvoldoende uit.
