Meningen

Zelf heb ik de film destijds in de bioscoop gekeken, gisteren wilde mijn zoon hem graag zien. Mijn zoon is net 9, maar loopt over het algemeen voor met dit soort dingen.

Tegen het einde aan zei hij een enkele keer: "Mama, mijn ogen beginnen te tranen, maar ik hoef niet eens te huilen!" Dat zegt al genoeg. Mijn zoon krijgt niet zo vaak tranen in zijn ogen, zeker niet om een film. Ik ben daarentegen een huilebalk bij films/series, dus daar doen we maar niks mee.

Ondanks dat het de tweede keer dat ik deze film zag, wist het me nog steeds te raken. Ondanks dat de film vrij voorspelbaar is, ook voor mijn zoon, ergerde ik mij daar niet aan. Meestal vind ik het heel vervelend als je bij een dramafilm al exact kan vertellen wat er gaat gebeuren.

De acteerprestaties zijn in sommige gevallen niet van al te hoog niveau. Ik vond dat stotterende jochie best grappig, maar ik denk een verkeerde keus geweest om daarmee te beginnen. Met alle respect, maar qua acteren lagen zijn prestaties toch echt wel het laagst. Hierdoor vond ik het lastiger om in de film te komen. Dokter Snor speelt natuurlijk een geweldige rol. Zijn uitstraling, medeleven, ik geloofde het allemaal zo! Het moment dat zijn snor eraf was, was natuurlijk een emotioneel moment, maar ook dat moment wist hij geweldig in zijn rol te blijven.

Ik had mij van te voren al bedacht dat ik 4* zou geven, klaarblijkelijk heb ik dat al eens eerder gedaan. Mijn mening en stem zijn dus over het algemeen niet veranderd.

Prima film, ook weinig op aan te merken. Ik vond het mooi dat de dochter nog in leven was en Lively ook 'mama' noemde. Waar ik wel mijn vraagtekens bij had was het volgende Adaline is in 1908 geboren, de film speelt zich af in 2015. Adaline is op 29 jaar blijven hangen als ik het goed heb. Ze vertelt tegen de vader dat Adaline haar moeder is, dat zou betekenen dat haar moeder op 78-jarige leeftijd nog een kind gekregen heeft. Ik heb mij niet heel erg zitten ergeren aan dit feit, maar ik vond het toch echt een minpunt in de film. Slecht uitgedacht, totaal onnodig. Kwalitatief ligt deze film hoog, acteerprestaties om van te smullen en geen troep dat je dagelijks op tv ziet. Al met al heb ik erg van deze film genoten, maar bovenstaand feit heeft mij toch wel enige tijd beziggehouden. Mijn rekenvaardigheden zijn op zijn zachtst gezegd niet best, dus ben even bezig geweest met de berekening tijdens het kijken

Enige tijd geleden het deel uit 2011 al gezien (Chipwrecked). Nu werd het eens tijd om dit eerste deel te bekijken. Dit deel is weliswaar beter, maar vond het op bepaalde fronten toch nog wel matig. Het is met name zeer voorspelbaar en maar zeer zelden echt grappig.

De acteerprestaties waren oké. Ik ergerde mij dood aan het personage Ian, maar ik vermoed dat dat ook wel grotendeels de intentie was en dat de schuld niet bij de acteur gelegd kan worden. Dave is een ontiegelijk kinds personage, dat eigenlijk zeer volwassen over zou moeten komen. Zijn intenties zijn daarentegen ook daadwerkelijk om volwassen te zijn. Toch kwam hij totaal niet volwassen over. Mogelijk omdat het een kinderfilm betreft en zij zich moeten herkennen in het personage. Ik heb mij er aan geërgerd. Hij had prima een volwassen vaderrol neer kunnen zetten.

Het verhaal op zich is leuk, maar zoals eerder aangegeven voorspelbaar. Daardoor soms ook wat traag, omdat je toch al weet wat er gaat gebeuren. Theodore heeft de schattigheidsfactor en raakt deze de gehele film niet kwijt. Simon komt niet altijd even slims over, terwijl hij het genie van de drie zou moeten zijn. Ik hou juist van zijn personage wanneer hij zo vreselijk bijdehand doet en de andere twee er niets van begrijpen. Alvin is gewoon Alvin, valt verder weinig over te zeggen.

Verder is het allemaal best prima gemaakt. De chipmunks zijn prima, hun stemmen zijn oké. Kom dan ook op mijn meest gegeven stem hier op MM: 3*.

Natuurlijk verklapt het begin het einde al, maar dat is in deze film juist erg passend. Totdat het daadwerkelijk gebeurt denk je er juist over na. Het verhaal boeide mij niet zo heel veel, wat eerder is gezegd: enkele vreemde personages waarvan je een deel uit hen leven ziet. De enige normale in deze film zijn de buurmannen. Toch heb ik de film vrij gemakkelijk weggekeken, kreeg je toch telkens de vraag; wie? Natuurlijk brengt het begin je op het verkeerde been, maar dat was voor mij al vrij snel duidelijk naarmate de film vorderde.

Mede door de uitstekende acteerprestaties, want daar heb ik werkelijk niets op aan de merken, geef ik deze film toch nog 3.5*. Als ik alleen zou oordelen over het verhaal, was ik veel lager uitgekomen.

Mij teveel drama voor een kerstfilm. De clues maken het einde ook niet onverwachts, zelfs de titel van de film heeft het vooraf eigenlijk al verraden. Nu heb ik niet zoveel tegen een verwacht einde, maar denk toch dat het in dit geval beter uitgewerkt had kunnen worden. Als eerdergenoemde punten niet waren gebruikt, was ik mogelijk wel enigszins verbaasd geweest.

De acteerprestaties zijn overwegend prima. Wel weer een bijdehand kind, waar ik eerlijk gezegd een beetje moe van begin te worden. Hier wordt er weliswaar iets toegelicht dat ze begaafd is, maar ik zie liever kinderen die gewoon lekker kind zijn. Op sommige momenten zie je dat overigens wel prima, maar er zijn ook momenten dat het kind volwassener overkomt dan haar ouders.

Op zich leuk om een keer gezien te hebben, maar deze zal zeker niet op mijn lijst van herzieningen komen voor de komende jaren.

Er zat weinig spanning en sensatie in de film. Voorspelbaar van het begin tot het eind. De grapjes kon ik nog wel waarderen, het is en blijft een film voor kinderen natuurlijk. Ik ben van nature al geen fan van animatiefilms, alleen Disney films scoren vaak hoog bij mij. In Zwolle draaiden ze geen 2D, in ieder geval vandaag niet, dus verplicht de 3D gaan kijken. Geen aanrader, voegt erg weinig toe. Dit is ook het eerste wat mijn zoon zei, dat de 3D effecten niet goed uitkwamen.

Op de fiets hoorde ik al allemaal verhalen over filmpjes (ik vermoed trailers) die hij al had gezien en plots die hij gelezen had. Zo'n beetje alles wat hij vertelde, was ook de hele film, maar dan kort samengevat. Absoluut geen verrassingen dus. Een absolute afrader om van te voren al dingen te gaan lezen/bekijken dus.

Zelf zou ik nooit 3.5* geven aan zo'n film, maar ik vind de mening van een kind bij zo'n film belangrijker dan mijn eigen. Al vond hij de film een dikke 10, ik wil toch nog wel enigszins realistisch blijven.

Waar in The Diary of Anne Frank (2009) nog veel focus lag op haar schrijven, vond ik dat hier maar weinig terug. Toch heb ik het gevoel dat dit verhaal net iets completer is, natuurlijk mede doordat ook het verhaal na Het Achterhuis is beschreven. Ik heb hiervan de lange versie gekeken, van de film uit 2009 de verkorte film. Mogelijk dat het ook daar nog aan ligt.

Het is op veel momenten duidelijk dat het in Praag is opgenomen en niet in Amsterdam, maar hier had ik eigenlijk verrassend weinig moeite mee. De scene op het strand was lachwekkend slecht, zeker in 2001 was dat niet meer nodig. Dit soort dingen laat ik door het grotendeels waargebeurde verhaal en door de dramatische gebeurtenissen wel wat varen. Op het eind van de film was ik dat eigenlijk ook wel weer vergeten, het is dat ik er nu een review over schrijf dat het mij te binnen schiet.

Van te voren wist ik al dat er een verrader in beeld zou komen en was daar dus op voorbereid. Ik blijf het echter jammer vinden. Dit was eigenlijk gewoonweg overbodig. Zonder verrader in beeld hadden ze hen ook van de zolder kunnen halen en kunnen overbrengen naar het concentratiekamp. Er is nooit bekend geworden wie de verrader is geweest en dat had van mij hierin dus ook niet terug hoeven te komen. Ondanks dat je vooraf een 'waarschuwing' krijgt dat het allemaal gedramatiseerd is, welk waargebeurd verhaal niet, was dit zeer overbodig.

Het verhaal dat zich afspeelt nadat ze waren overplaatst kon mij echter meer boeien dan ik had verwacht. Er is niet zo heel veel bekend over het leven na Het Achterhuis. Ik heb me daar eerlijk gezegd ook niet helemaal in verdiept, ik weet dus niet wat daarvan is gedramatiseerd en wat niet. We zullen nooit exact weten wat er daar heeft afgespeeld met deze families, maar ik denk dat er door alle verhalen wel een aardig goed (gruwelijk) beeld is geschetst. Van de hele groep is er natuurlijk één overlevende die zijn verhaal wel kon navertellen en Anne haar wens heeft laten uitkomen, haar dagboek als leidraad voor een boek. Weliswaar is het uiteindelijk haar hele dagboek geworden dat is uitgebracht.

Het verhaal na Het Achterhuis is vermoedelijk het meest gedramatiseerd. Het zal allemaal vast en zeker tegen de waarheid aanliggen, maar niemand kan vertellen wat er daar precies is gebeurd. Behalve Otto Frank natuurlijk, maar hij kan slechts zijn eigen verhaal vertellen en niet die van zijn familie. Wat er binnenshuis heeft afgespeeld ligt volgens mij zeer dichtbij de waarheid. Het komt tevens aardig overeen met het verhaal uit The Diary of Anne Frank uit 2009, het viel mij zelfs op dat sommige zinnen helemaal overeen kwamen. Er zijn natuurlijk kleine dingen, zoals de portemonnee, waar volgens mij nooit iets over bekend is geweest, evenals het verraad wat niemand zeker weet.

Voor de rest een prima film die een goed beeld heeft geschetst over het leven van Anne en haar familie in de oorlog. Het was mooi om te zien hoe Otto terugkwam, maar tevens kwam dat ook keihard aan. Toch is dit volgens mij de enige film die dit laat zien, evenals het leven in een kamp. Omdat het slechts een week geleden is dat ik de film uit 2009 heb gezien, moest ik even wennen aan de acteurs, maar uiteindelijk vond ik ze in deze film veel beter. Ik kom dan ook iets hoger uit dan die film: 4*.

Niet al te denderend. De feiten zijn hier ook op een incorrecte manier gebruikt. In 1874 is er een verbod op kinderarbeid in fabrieken gekomen. Het is niet geheel duidelijk of de rechter op de hoogte was van de kinderarbeid in het weeshuis, dus dat kan ik ze nog vergeven. Het is immers natuurlijk wel zo dat er in die tijd nog veelvuldig sprake was van kinderarbeid, ondanks dat dit bij wet was verboden. De leerplichtwet is echter pas in 1901 gekomen en met een beetje simpel rekenwerk, speelt de film zich ongeveer twee jaar eerder af. Ondanks dat het natuurlijk geen ramp is voor de kwaliteit, is dat wel iets dat mij stoorde. Het was een zeer kleine moeite geweest voor de makers om dit na te gaan en het ook op die manier in beeld te brengen.

Enfin, over de kwaliteit van de film, wat immers toch belangrijker is. Ook hier werd ik niet bepaald warm van. De acteerprestaties waren veelal erg matig. Kinderen vergeef ik het meestal nog wel, maar ook de volwassenen speelden vrijwel allemaal ondermaats. Het Brabantse accent was ook geen succes. Mijn zoon moest geregeld vragen wat ze zeiden en ik moest enkele keren ook antwoorden met: ik heb geen idee. Ik heb niet het gevoel gehad dat de film zich afspeelde rond 1900. Ondanks dat de aankleding en locatie soms prachtig waren, had ik toch meer het jaren ’30 idee. Dit ligt zeer waarschijnlijk aan mij en zal ik niet meenemen in mijn beoordeling.

Het verhaal kon ik mij wel goed in vinden. Juist daarom vind ik het erg jammer dat ik de uitwerking zo matig vind. Een jongen dat graag naar school wil, maar dit niet mag. Nog steeds de dagelijkse gang van zaken in derdewereldlanden, maar ook in het vroegere Nederland was dat niet ongebruikelijk. Weeshuizen waren ook zeer gebruikelijk in die tijd, evenals ‘straatschoffies’ en het grote verschil tussen arm en rijk. Wat overigens nog veel beter uitgewerkt had kunnen worden. De familie met het grote huis, tja, dat zie je nu nog steeds wel. Maar het verschil was vroeger immens groot en dat kwam nu eigenlijk niet zo heel nadrukkelijk naar voren.

Het is zeer jammer dat er zoveel minpunten te benoemen zijn, terwijl er zoveel meer was uit te halen. Met name in de details ging het mis, al waren de liedjes ook een grote ergernis. Het klonk nergens naar en mijn inziens sloegen ze meestal ook nergens op. Het zal vast en zeker met elkaar te maken hebben gehad, maar ook dit had zoveel beter gekund. Het einde was zeer rommelig. Ik begreep er werkelijk helemaal niets van. Na even nadenken trouwens nog steeds niet.

Is alles negatief? Nee, er zijn ook wel positieve dingen op te noemen, zoals het aapje. Maar helaas overheerst het negatieve, daarom ook een onvoldoende: 1.5*.

Zeker geen slechte horrorfilm, waarbij de spanning zeker aanwezig is. Eigenlijk is alles vrij mager, maar toch is het zo goed uitgewerkt, dat de film zelf helemaal niet mager is. Vader en zoon zetten een uitstekende prestatie neer en wisten mij ook te boeien, net zoals het verhaal trouwens. Ook dat is eigenlijk flinterdun, maar toch is de uitwerking daarvan nagenoeg perfect gedaan. Een duidelijke lijn in de film, waardoor je er echt in blijft hangen. Toch mis ik nog wel bepaalde antwoorden in de film. Een vervolg hierop zou mijns inziens weinig zin hebben, tenzij ze in een eventueel vervolg meer naar de geschiedenis gaan kijken.

Vol tegenzin ging ik gisteren naar de bioscoop. Ik wist zeg maar niet eens dat Robert Downey Jr. in deze films speelde, terwijl ik toch wel zodanig gecharmeerd ben van deze acteur. Enfin, leuk, een kind die net 12 is geworden en met zijn beste vriend voor zijn verjaardag naar deze film wil, want tja, Fortnite he. Volmondig zei ik ja, terwijl ik later zag dat de film drie lange uren zou duren.... Mijn cijfer zal al wel voldoende zeggen, zo erg bleek het allemaal niet eens te zijn.

Ergens vond ik het zelfs jammer dat ik voorgaande delen niet heb gezien, sommige dingen waren daardoor wat onduidelijk, maar daar mag ik de film niet op afrekenen. Op sommige vlakken vond ik de film echter wat warrig in elkaar zitten, mijn zoon had wat vragen na de film die ik hem dan probeerde uit te leggen, maar soms twijfelde ik aan mijn eigen theorie. Het is niet dat dat de kijkervaring echt verpeste, maar het had soms wat duidelijker gekund. Ik sluit mij aan bij wat Ajax&Litmanen al terecht heeft aangekaart, ik begrijp niet dat mensen over het acteerwerk kunnen vallen. Het is nagenoeg perfect, niet alleen Robert Downey Jr. is fenomenaal in deze rol, maar een groot aantal anderen spelen ook de rol van hun leven.

Mogelijk dat ik de eerste delen ooit nog eens ga kijken, vooral om de rode draad bij deze film ook te krijgen, omdat ik dat toch wel heb gemist. De film is zeker leuk om gezien te hebben en ook als leek op dit gebied heb ik mij prima vermaakt en waren de 3 uur eigenlijk zo om.

Prima film die helaas niet heel verrassend uit de hoek komt door films met eenzelfde soort verhaal, zoals The Others. Helaas had ik voor die tijd al gelezen dat het deels vergelijkbaar was. Als ik dit niet had geweten, was het mogelijk allemaal net iets verrassender geweest. Vandaar ook mijn keuze om de betreffende film in spoilertags te zetten.

Het verhaal wordt goed in beeld gebracht. Er was geen moment dat ik echt op het puntje van mijn stoel zat, maar hier en daar wordt de spanning toch wel goed opgebouwd. De beelden en de locatie is prachtig. Ik word echt meegenomen in de tijd waarin het zich afspeelde. De acteurs zetten hun rol voortreffelijk neer.

Ondanks dat het verhaal niet meer uniek is, is dit voor mij wel de beste uitwerking. Dit heeft met name te maken met alle punten die ik hiervoor aangaf. De schrikeffecten zijn zeer laag te noemen, vergelijkbaar met een kat die opeens uit de kast komt springen zeg maar. Toch vind ik dat niet zo heel erg, vind de schrikeffecten in een film toch vaak wat onnozel. In deze film worden ze sporadisch gebruikt, eigenlijk alleen wanneer het echt ‘nodig’ is. Het is dan wel weer jammer dat ze zelf al ruim van te voren incalculeert.

Al met al een goed onderhouden film, die helaas niets nieuws brengt. Het einde is wat aan de slordige kant, maar uiteindelijk wordt het wel duidelijk. Met name de uitwerking en acteerprestaties van deze film maken dat het hoog bij mij scoort. 4*.