menu
Volg jij MovieMeter al op Facebook?
Mis niets over je favoriete films en blijf op de hoogte van de nieuwste releases op onder andere Netflix.
MovieMeter op Facebook

Interstellar (2014)

mijn stem
3,87 (3431)
3431 stemmen

Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk
Sciencefiction / Mystery
169 minuten

geregisseerd door Christopher Nolan
met Matthew McConaughey, Jessica Chastain en Anne Hathaway

In de toekomst zijn regeringen en economieën over de hele wereld ingestort. Voedsel is schaars, NASA bestaat niet meer en de 20ste eeuw is de grote schuldige. Wanneer een mysterieus wormgat in de ruimtetijd opengaat, is het aan een groep overblijvende onderzoekers van NASA om op verkenning te gaan en de mensheid hoop te bieden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=CtP3FFNYYhk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Alberic
5,0
Zo, vanmiddag nog eens naar Imax gegaan voor een tweede ronde. Ik blijf bij mijn verhaal. Prachtfilm. Ik wist nu wanneer er bepaalde stukken zouden komen die de eerste ronde al veel indruk maakten. Ik kon er daardoor nu echt voor gaan zitten. Wat me opvalt, is dat het dan ook altijd de muzikale ondersteuning is die de scene maakt. Ik ben behoorlijk fan van hoe Zimmer dat doet met Nolan. Want ook bij Inception en The Dark Knight was die combi van beeld en geluid de grootste aantrekking.

avatar van toinie
5,0
Man, wat een rit was dit.
Film duurt 169 min maar die vlogen voorbij alsof we zelf in een andere tijdsdimensie zaten.
Een hele intense beleving, de ene keer verwondering om de pracht van het weergegeven universum, de andere keer dan weer een beklemmend, angstaanjagend gevoel.
Dit wordt nog eens versterkt door de fantastische soundtrack afgewisseld met de ijzige stilte van space. It completely sucked me in.
Dit is geen film, dit is een belevenis. Vijf dik verdiende sterren.

2,0
Gisteren Interstellar gezien, op advies van vrienden en reviews op het net...
Dus samen met vrienden erheen vol verwachting, maar eerlijk, het is mij niet meegevallen.

Een erg traag begin tot aan de pauze ongeveer, terwijl ik 2001 en bijvoorbeeld Solaris van Andrei Tarkovsky, ondanks dat die films beide ook een erg trage voortgang hebben, wel boeiend blijf vinden . Interstellar gaf al snel een gevoel van "en nu gebeurt er nog wat ?"
Bovendien platte karakters, en een vervelende accent van Matthew McConaughey , de jonge Murphy speelt wat mij aangaat zeker het beste.

En dan het tijdsbeeld, gewoon tegenwoordige tijd qua auto,s, huizen etc terwijl het toch wel enkele tientallen jaren in de toekomst speelt.
Een flut-robot van een inderdaad origineel ontwerp ,waarvan ik nu al wel zeker weet dat een dergelijk onpraktisch model nooit gemaakt zal worden.
En zo bleef het na de pauze ook, veel lawaai, veel spektakel maar ik werd geen moment gegrepen door deze film, evenals het groepje waarmee ik was en die best ook sci-fi minded zijn.
Bovendien vond ik Interstellar op een bepaald manier erg fragmentarisch aandoen, alsof het geen mooi doorlopend verhaal was.

Wel goed vond ik de special effects in de ruimte (geen geluid net als in 2001) redelijk realistisch aandoende ruimteschepen en mooie indrukwekkende opnames van de tocht rond Saturnus e.d
Maar tja, dat kon Kubrick ook al.

En de referenties aan 2001 vind ik ook wel opgaan, dit wekt inderdaad de indruk een soort eerbetoon aan 2001 te zijn, alleen ondanks alles komt Interstellar niet in de buurt daarvan.
Trouwens de soundtrack lijkt verrekt veel op Koyaanisqatsi, u weet wel van Philip Glass.

Kortom geen bagger-film daarvoor toch wel net te goed, maar ik hoef hem zeker geen tweede keer te zien, en ook niet in mijn DVD-collectie

avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
Leuke blockbuster maar heeft niet de impact die ik hoopte.

Nolan is een bekwaam regisseur maar naar mijn mening nogal overschat. Ik kan het wel waarderen dat hij een serieuze SF-film probeert te maken, het genre leent zich daar ook prima voor. Het ziet er mooi uit, en ook fijn dat hij afziet van overmatig CGI gebruik, maar helaas kan hij niet goed overweg met emotionele scenes, en blijft hij vaak leunen op de onvermijdelijke twist. Ook in deze film gaat hij een beetje de mist in- de scene in de boekenkast was lelijk en enigszins belachelijk, en vooral ook onnodig.

De vergelijking met 2001 wordt vaak gemaakt, en begrijpelijk, maar daar waar Kubrick afziet van uitleggerige toon en veel overlaat aan de kijker, wil Nolan elk detail verklaren. Hij stopt zn films gewoon te vol, terwijl de beste delen van Interstellar m.i juist diegene waren waarin je kunt genieten van de verstilde shots van de ruimte, perfect begeleid door de perfect passende score van Zimmer.

Nou begrijp ik wel dat de meeste kijkers daar niet op zitten te wachten en er dus meer aandacht is voor actie, dialoog en twists etc maar dit kan zomaar een film worden waarvan de director´s cut echt de moeite waard is.

Oordeel: leuke film, muziek en geluid indrukwekkend met name tijdens de beelden van de ruimte, acteurs redelijk tot goed (McConaughey met name, Chastain en Caine OK, Hathaway minder), wat vreemde keuzes in het scenario die anderen al hebben opgesomd maar heb me vermaakt.

avatar van The One Ring
3,5
Wat een grappig idee: Nolan die zich laat inspireren door 2001: A Space Odyssey. Grappig omdat Nolans vertelaanpak altijd 100% het tegenovergesteld is van Kubricks film. Waar 2001 vooral met beelden en muziek spreekt en zo min mogelijk uitlegt, verwacht je van Nolan juist dat alles uitgelegd wordt. En dat gebeurt dan ook gewoon. Interstellar is 2001 met lopend commentaar van de personages.

In sommige opzichten is dat funest voor de film, waarschijnlijk de belangrijkste reden dat ik dit toch niet helemaal geweldig vind ondanks de sterke punten. Nolan is me altijd al misschien een iets te letterlijke regisseur geweest. Voor hem zijn personages metaforen die ook herkenbaar moeten zijn als metaforen en zich uitdrukkingen in stellingen. Als hij een mysterie maakt dan moeten er zo veel mogelijk verwijzingen naar de uiteindelijke onthulling gemaakt worden dat je het moeilijk kon missen (ja, ik vermoedde al snel dat Cooper op een bepaalde manier het spook was). De grote geheimen die het heelal met zich meedragen dienen voor Nolan niet zozeer als een ontdekkingsreis, maar als een podium om bewezen wetenschap op te dienen. 2001 was een reis naar het onbekende en zelfs daar voorbij, maar ik vermoed dat Nolan bang is voor het onbekende. Veel artiesten zouden die angst omzetten in een meesterwerk, maar Nolan verklaart het weg.

Dit klinkt misschien allemaal wat gemeen, al is het niet helemaal zo bedoelt. In zekere zin is Nolan wel op zijn plaats als regisseur van Interstellar. Hij heeft de ambitie en werkt graag met grote ideeën, het materiaal waarvan ruimtereizen gemaakt worden. Ondanks dat hij het woord meer vertrouwd dan het beeld is hij ook niet te beroerd om geregeld machtige shots op het beeld te toveren en hij staat ook niet boven vermaak. Ook niet onbelangrijk is dat hij de juiste mensen aan zich weet te binden. Natuurlijk koop je met een groot budget Hoyte van Hoytema en Hans Zimmer, maar ze leveren hier uitstekend werk. Zimmer zou hier zelfs misschien wel eens zijn meesterwerk kunnen afleveren. De muziek, samen met het sound design op zichzelf zorgen er al voor dat Interstellar boven de massa uit stijgt. Daarnaast groeit Nolan dramatisch. Diep aangrijpend is het niet, maar het sentiment wordt hier wel verdient en McConaughey is hier echt heel goed. De rest van de cast overstijgt helaas niet het statement dat ze moeten maken of het thema dat ze moeten verbeelden.

Echter, ondanks dat veel dingen hier sterk zijn miste er wat voor mij. Zelf vind ik het jammer dat de origineel beoogde regisseur Steven Spielberg zijn interesse in het project verloor. Hij is meer een visueel regisseur dan Nolan en als hij zijn gebruikelijke team vervangen had door Van Hoytema en Zimmer was de reis waarschijnlijk magischer geweest en was de behoefte om dingen uit te leggen waarschijnlijk ingeperkt. De entertainmentfactor zou ook niet minder zijn geweest.

Nu miste ik ook vooral iets tegen het einde. Die ruimte die zich in alle tijden in de dochters kamer bevind is gaaf ontworpen, maar voelt ook als een wat makkelijke oplossing aan en had misschien beter gewerkt zonder directe verklaring. De film mist een beetje een interessante ontknoping wat mij betreft, iets wat de onzekere ontdekkingsreis wat meer eer aan doet dan een toevallige ruimte die als een soort deus ex machina werkt.

Niettemin, het is een meer dan aardige ruimtereis en vooral op technisch vlak een prestatie.
3,5*

avatar van Animosh
3,0
Wat ik ervan verwachtte.

En dat is ongeveer het volgende: interessante wetenschap, een gevoel van exploratie, leuke speculatie over de toekomst, een toegankelijk plot met een hoog tempo en veel bombast en een paar mooie beelden - maar ook een flinke dosis drama en sentiment. Dat is precies wat ik kreeg.

Ik vind het interessant om op een wetenschappelijke basis over de toekomst van de mensheid te speculeren, en wat dat betreft sluit de thematiek van Interstellar goed bij mij interesses aan. Leiden de intelligentie en de evolutionair ingebedde neigingen van de mens tot haar ondergang? Is de mensheid in staat om diezelfde vermogens in te zetten om zich te redden van haar ondergang? Ik vind het interessante vragen, en hoewel Interstellar er niet zoveel zinnigs over zegt worden ze wel gesteld.

Het plot van de film is bovendien leuk om te volgen. Het gevoel van exploratie, om plekken te verkennen die nog nooit iemand gezien heeft (nou ja, bijna niemand) is aantrekkelijk, de thema's zijn interessant en het tempo ligt erg hoog. Enerzijds zorgt dat ervoor dat ik me zelden heb verveeld, maar anderzijds voelde het daardoor - en door de muziek en vormgeving - niet echt aan als klassieke science fiction. Het is zo bombastisch en snel dat gevoelens van isolatie, traagheid, rust en verveling amper aanwezig zijn. Dat is voor het plot niet zo erg, maar het zorgt er wel voor dat de sfeer absoluut niet indringend of memorabel is. De beelden zijn zelden imposant, de muziek is ... Hans Zimmer, in space. Bombastisch-futuristisch? Zoiets. Het is niet storend, en soms zelfs best passend. Maar meer dan dat vond ik het niet.

Maar het grootste minpunt van de film is het drama. De film heeft namelijk niet alleen science-fiction, maar ook een hoop sentimentaliteit. En daar hou ik niet van. Kinderen, liefde, mensheid - het zijn thema's die in zichzelf al gevoelig liggen, maar het wordt allemaal zo sentimenteel uitgewerkt. Tranen, bombastische muziek, opgeklopt drama - ik hou er niet van, maar Interstellar heeft daar helaas best veel van.

Dat is echter niet het enige minpunt. Een ander minpunt van het plot is dat het regelmatig erg kunstmatig aanvoelt, erg convenient, erg deus ex machina. Planeten die geschikt zijn voor leven zijn onbereikbaar. U had een wormhole besteld? De formule die mensen in staat stelt om de Aarde te verlaten is incompleet en kan alleen worden voltooid met data uit een zwart gat; maar het is onmogelijk om die data te versturen vanuit een zwart gat. U had een creatie besteld waarin u met zwaartekracht kan communiceren met een specifiek iemand in een specifieke omgeving uit het verleden? Ik zit vast in die maffe creatie. U bestelde een reis naar Saturnus? Het voelt allemaal ontzettend kunstmatig aan - te "far out", te ver weg van moderne wetenschap om geloofwaardig te blijven. En wie zijn in 's hemelsnaam die "mensen uit de toekomst" die hen helpen? Je zou kunnen denken: zij waren "plan B" die "plan A" probeert te helpen realiseren (waarom supermensen daarin geïnteresseerd zouden zijn is niet helemaal duidelijk, maar oké). Maar dat kan niet, want zonder wormhole is er zelfs geen "plan B". Dus wat dan? Zijn het mensen uit een ander universum in het "multiverse"? Opnieuw: het voelt te convenient aan, te kunstmatig. Het pakte me niet.

Zo houdt je uiteindelijk een film over die toegankelijk en vermakelijk is en interessante thema's heeft, maar op het gebied van plot en sfeer niet echt mijn ding is - te veel drama, te bombastisch, te kunstmatig. 3*

avatar van ArnoldusK
3,5
Té melodramatische en semi-diepzinnige Hollywoodproductie.

Met veel optimisme nog eens naar de Pathé geweest gisteren, waar na 26 minuten reclame en trailers (!, is dit 'normaal'?) dan toch eindelijk deze 169-minuut durende film begon...
Het eerste uur van de film heb ik me geërgerd aan de expliciete aanwezigheid van de typische Hollywoodsymboliek. McConaughey is een blanke, vrijgezelle vader die zich door het leven heen vecht, er gebeurd iets onverklaarbaars en warempel ontmoet hij een lekker wijf op het NASA-station waar hij de held kan worden. Er worden dan al zoveel symbolische momenten gecreëerd waarvan je weet dat ze een expliciete functie hebben. Het wordt de kijker vrij duidelijk gemaakt.

Veel scènes waren zo onnatuurlijk en bijna humoristisch dat ik soms verveeld wegkeek . Denk hierbij aan zo ongeveer alle scènes met Topher Grace, zo ongeveer alle 'emotionele scènes' met McConaughey (hij is niet zo'n sterke acteur hoor lieve menschen), de tenenkrommende scène waarin Hathaway verklaart dat 'liefde' het enige is dat door het tijd-ruimte-spectrum kan reizen of de scènes met de oude seniele dr. Brand die telkens zijn 'poëtische' gedicht opleest . En dan zeg ik nog niets over de slecht gecaste robots...

Er wordt weinig tijd (o, ironie!) genomen om de immense verschillen uit het tijd-ruimte-compendium tot de kijker te laten doordringen en om die immense verschillen ook mysterieus en ongrijpbaar te houden. Iets dat de grote voorbeelden Solaris en 2001 wél deden. Deze film valt, door dit expliciete handelen, in het niet bij die twee klassiekers.

Nolan kiest er voor om dit allemaal maar sporadisch te doen: er moet immers ook flink wat aandacht besteed worden aan de eenvoudige plotlijnen. En hier pakt hij het zeer geraffineerd aan: die plotlijnen zullen net genoeg zijn voor de intensieve filmkijker en óók net genoeg voor de mainstream Pathé-ganger (die, kort door de bocht, ook gewoon wil genieten van zijn nachtrust na de film). Een blockbuster is het resultaat. Ik schaar mezelf bij die eerste groep en kon evenwel genieten van de mogelijke dimensies en de terminologie omtrent zwarte gaten etc. Een geluk dat ik op het moment bezig ben met Bryson's 'A Short History of Nearly Everything.

Conclusie: een geraffineerde Hollywoodproductie, die zeer eenvoudig wegkijkt en er desondanks in slaagt interessante materie te verwerken in het verhaal. 3,5*

avatar van jimcarrey gek
5,0
Een klein en snel in elkaar gewipte mening over Interstellar, ik ben niet erg in detail gegaan, dus hou daar A.U.B rekening mee!

Mankind was born on earth. It was never meant to die there.

Het is zelden dat er een film voorbij komt dat ik weet dat ik hem nog tientallen keren in de komende jaren ga zien en ik weet dat het een instant classic is.

Interstellar is een van die films.

Interstellar, de nieuwe film van mr. Nolan. Een van de weinige regisseurs waarvan ik weet dat ik zijn films ga zien. Vandaar dat ik ook met geen enkele kennis over de film, de film ging bekijken. Het enigste wat ik van te voren wist was dat de hoofdpersonages door Matthew McConaughey en Anne Hathaway zouden worden gespeeld.

Dus met een leeg blad de bioscoop in. Gelukkig werd dit lege blad vooral gevuld met positieve punten.

Prestaties

Allereerst de casting. McConaughey vind ik een fantastische acteur en vind ik zeker geen teleurstelling in deze film. Hij zet hierin een geweldige prestatie neer als Cooper, een vader die een oud-ingenieur is. Maar nu dat de mensheid op zijn einde komt, is hij slechts een simpele boer.

De emoties die McConaughey laat zien zijn zo geloofwaardig en er zijn momenten in de film waarin er niet eens dialoog is van McConaughey zelf, maar je toch zo'n intense connectie voelt met zijn personage door non-verbale acties. Dit natuurlijk hand in hand met de muziek, waar ik het later over zal hebben.

Anne Hathaway heb ik nooit zoveel met gehad. Ik vond het altijd een redelijke actrice, zowel in Les Miserables als in The Dark Knight Rises, maar meer niet. Maar in deze film zet ze een prachtige prestatie neer. Met als uitmuntend voorbeeld een klein puntje wat ik minder vond. de hele scene waarin ze moeten beslissen of ze na Manns of Millers planeet moeten gaan. Met de monoloog van Hathaways personages over hoe liefde het enigste is wat tijd en ruimte overschrijdt. Dit idee vond ik persoonlijk minder en het is op dit moment in de film dat ik dacht: ": O nee, please, verspest het nu niet." Maar door Hathaway's prestatie werd deze scene nog vrij goed. Ze heeft me bijna overgehaald dat het toch nog een goed plot punt was. Bijna toch.

De enige acteur wat ik minder vond was Matt Damon. Of dit nu aan zijn personage lag of aan zijn presentatie is mezelf nog niet helemaal duidelijk. Zijn personage had ook de minste scene uit heel de films. De scene waarin hij Cooper probeert de vermoorden is de enigste scene waarvan ik dacht dat het minder was.

Geluid

Er is een rede waarom ik hierboven "geluid" heb gezet en niet "muziek".

De OST van deze films is geweldig. Hans Zimmer heeft zichzelf overtroffen. De emoties die de muziek aanwakkert zijn geweldig.

Maar ook de geluidseffecten zelf zijn geweldig. Dit is een van de weinige keren dat ik in de bioscoop merkte hoe belangrijk de 7.1 surround sound was.
Daarbij is ook het gebrek van geluid in de film zeer belangrijk. Er zijn momenten waar de muziek ineens stopt en de drama nog meer versterkt.

Science(fiction?)

Ik hou van de ruimte. Heb ik altijd gedaan. Planeten, zwarte gaten, wormholes, raketten enzovoort. Ik ben er altijd geïnteresseerd in geweest. En alhoewel ik maar een casual ruimtenerd ben, ben ik weggeblazen door alles in deze film.

Het is heel interessant voor mij hoe alle ideeën vrij realistisch zijn, maar met een snufje sciencefiction erin. Het hele idee van hoe tijd langzamer gaat in een grotere gravitatie kracht is echt. En my mind was blown toen er 23 jaar voorbijgegaan was.

Het hele verhaal is sowieso geniaal. Ik ben altijd weg geweest van "het einde van de mensheid" scenario's en het vinden van een nieuwe planeet. Hell, ik heb zelf een kortverhaal over dat onderwerp geschreven. Interstellar zet dit idee perfect neer. Het is realistisch, maar toch met genoeg fictie om het entertainend te houden.

Beeld

Nog iets geniaals in de film is hoe het in beeld is gebracht. Er zijn wat prachtige camerastandpunten in de film. Ik had op het begin misschien gedacht dat ze Star Wars zouden na-apen, maar dit was absoluut niet het geval.

Iets wat ik absoluut absurd vond was iets wat ik na de film te weten ben gekomen. Er is amper gebruikt gemaakt van Green Screen. Bijna geen Green Screen in een science-fiction film. Dat heeft me even laten nadenken. Zeker met het absoluut geweldige effecten die we in de film zien. Alles ziet er geweldig uit, het is een waar feest voor de ogen.

Eerlijk is eerlijk. Het onderwerp van de film ligt me. De muziek is geweldig, de prestaties van de acteurs/actrices zijn geweldig. Het verhaal is geweldig. Dit is voor mij een film waarvan ik weet dat ik het nog tientallen keren zal zien. Voor mij nu al een van de beste films van de afgelopen jaren. De laatste keer dat ik zo bevredigd de bioscoop ben uitgelopen was bij The Dark Knight Rises.

avatar van Zeriel
4,0
Uitstekend gemaakte SF-film. Alleen was ik wel teleurgesteld over hoe alle "mysterie" opgelost wordt door keurig alle eindjes aan elkaar te knopen. Net te mooi en te netjes, er blijft eigenlijk geen ruimte over voor je eigen invulling. Zelfde eigelijk met Inception wat op dat vlak ook meer een Deception was.

Nolan is een zeer begenadigd regiseur, met brilliante ideeën en knappe uitvoering daarvan, maar naar mijn smaak is het wel een beetje een goochelaar die iets te graag wil laten zien wat voor kunstjes hij allemaal wel niet kan. I.p.v. van ruimte te laten voor de fantasie van de kijker. Hopelijk ontwikkelt hij zich nog op dat vlak.

(ben zelf van de generatie Nolan)

avatar van leatherhead
2,5
Tegenvaller.

Nolan is een regisseur die ik altijd een beetje vermijd. Altijd die ingewikkelde interessantdoenerij (Memento, Inception) waar ik nooit zo'n fan van ben, meestal in combinatie met een of ander dramaverhaaltje. Deze film is daar geen uitzondering op.

Het hele drama-element met het gezinnetje van de hoofdpersoon, is volkomen overbodig, irritant en derderangs. Maarja, het blijkt nou eenmaal een soort voorwaarde voor blockbusters om er dit soort onzin in te stoppen. Zoiets doet een film als Gravity wat mij betreft toch een stuk beter, begint gewoon meteen lekker in de ruimte en het rtl-drama gehalte blijft (behalve op het einde helaas) gelukkig uit.

Maar wat me eigenlijk het meest tegenviel aan de hele film, was het hele visuele aspect. Had hier behoorlijk wat van verwacht namelijk, al helemaal als je bedenkt hoeveel deze film gekost heeft. Hier en daar wel wat mooiere stukjes zoals die wormhole scene, maar veel shots van bijvoorbeeld de aarde of de ruimte zagen er gewoon erg kaal en leeg uit. Ik heb de film nog wel in de bios gezien, maar had nooit echt het idee dat iets er echt groots of indrukwekkend uit zag, en als er dan zo heel af en toe een aardig shot in beeld kwam, werd en meteen weer overgeschakeld naar de personages en hun intellectuele geneuzel. Soundtrack was verder soms wel aardig, soms ook veel te melig.

Naar het einde toe wordt het visueel soms wel wat mooier, al wordt helaas de meeste aandacht besteed aan allerlei natuurkundige praatjes en theorieën. Snap dat dit erg leuk kan zijn voor degene die hier verstand van hebben, of erin geïnteresseerd zijn, en kan ook best enigszins respect opbrengen voor de uitgebreide manier waarop het in deze film is uitgewerkt, maar na het zoveelste gezeik over vijfde dimensies en wormgaten had ik het wel gehad.

Teleurstelling dus, maar nog wel 2,5* voor enkele aardige scenes en de innovatie.

Zo zo wat een heerlijke film. Goed geacteerd en een verhaal met leuke wendingen en verrassingen
Helaas soms wat ongeloofwaardig. Maar al met al heerlijk vermaak met prachtige visuele effecten.
4 sterren

avatar van eRCee
2,5
Hoewel ik geen enorm fan ben van Nolan, zijn z'n films vaak wel de moeite om mee te pakken in de bioscoop. Interstellar is dan de eerste echte tegenvaller.

Audiovisueel kan dit echt niet in de schaduw staan van Gravity. De cinematografie mist elke verfijning of originaliteit en grote delen van de film wordt sfeerschepping compleet de nek omgedraaid door de pompeuze score. De desolaatheid en eenzaamheid van het universum die voor een groot deel de aantrekkingskracht vormen van 2001 en ook Gravity of Moon zijn in Interstellar vrijwel afwezig en vervangen door bombast. De montage helpt ook niet mee, omdat er veel te vaak en onnodig gecross-cut wordt naar de aarde terwijl daar eigenlijk niks gebeurd wat de moeite waard is. Van wat er voor de camera te zien is ben ik al evenmin onder de indruk: dat zwaartekrachtveld zag er wel erg statisch uit en bij de verbeelding van een zwart gat laat Nolan het compleet liggen door niet verder te komen dan een afgezwakte versie van wat Kubrick aan het einde van 2001 al laat zien.

Verhalend begint de film in elk geval goed. De rustige aanloop is eigenlijk het meest veelbelovende deel van de film. Vanaf het contact met de NASA-basis sluipen er echter steeds meer onlogische dingetjes in het verhaal. Bijvoorbeeld de landing op die eerste planeet, waar men toch had kunnen weten dat er grote golven zouden zijn door het zwaartekrachtveld, en daarnaast de robot direct ingezet had kunnen worden wat een compleet mensenleven en heel wat mensenjaren zou hebben gescheeld. Ook de logica achter de hele Matt Damon-sequentie ontging me. Sowieso is het in zo'n geval, de introductie van een nieuw personage in een dergelijke omgeving, een miskleun om een bekende acteur als Matt Damon te gebruiken, dit haalt je compleet onnodig uit de 'droomwereld'. Maar goed, zoals ook door anderen opgemerkt is het vooral in het laatste deel dat Interstellar teleurstelt. Nolan wringt zich in elke narratieve bocht om z'n hoofdpersonage tot de grote held te maken, het te laten overleven, z'n dochter terug te zien en ook nog een romantische ontwikkeling t.o.v. Brand in te zetten (in de rij achter mij hoorde ik bij de één na laatste of laatste zin uit de hele film de vraag "wie is Brand?", dat is dan wel weer grappig). Ook inhoudelijk klopt het volgens mij niet. De aanname dat je door zwaartekracht terug kan in de tijd zodat Cooper z'n dochter aanwijzingen kan geven wil ik nog wel volgen, maar hoe is het mogelijk dat je de mensheid kan redden door middel van een truc die pas ontwikkeld kan worden door een geredde mensheid?

Nolan faalt met Interstellar dus toch wel op bijna alle fronten, als je het mij vraagt. Narratief vooral aan het einde, en audiovisueel door de score van Hans Zimmer, de te weinig innovatieve cameravoering en de overmaat aan cross-cutting. En dan heb ik het nog niet gehad over Hollywood-dialogen op het verkeerde moment (robot: "that's impossible", Cooper: "it's necessary", boehahaha), of de sequentie met die broer en z'n hoestende kindertjes.
Maar toch geeft zo'n ruimte-avontuur vanuit je bioscoopstoel je een leuke avond, dat kan ik niet ontkennen.

4,5
Nolan weet wederom een originele en erg knap uitgewerkte film af te leveren waarin over iedere frame is nagedacht. Het is duidelijk dat Nolan een verhaal om het ‘ruimteverhaal’ heeft bedacht omdat hij er anders niet mee weg zou komen. Dit krijgt soms bijna de overhand en kent iets te veel gelikte karakters waar we ons allemaal mee moeten kunnen identificeren, dankzij de voortreffelijke cast is dat niet heel erg. Nolan wil toegankelijke films maken en kiest hier bewust voor.
De ‘theoretisch natuurkundige’ inslag lijkt voor de leek erg science fiction maar is voor de kenners (niet ik) niets nieuws. De relativiteitstheorie kent wat open eindes en daar wordt gretig gebruik van gemaakt, op het einde misschien iets te gretig.
Het zoveel als mogelijk gebruik maken van echte decors werpt zijn vruchten af en cinematografisch is de film om je vingers bij af te likken. de verwikkelingen rondom het karakter van Damon zijn voorspelbaar.

avatar van thegimp
4,0
Prachtig ruimte avontuur met heel veel dingen om over na te praten en te denken. De soundtrack en de stiltes in de film zijn zo perfect opgenomen dat het de film misschien wel maakt of breekt. Een van de weinige films met scenes in de ruimte waarbij (zoals het hoort) geen geluid is te horen!

Het acteerwerk van McConaughey en Hathaway waren op momenten niet echt van hoogstaand niveau maar er zaten ook scenes in de film waarmee de acteurs daadwerkelijk op een prachtige manier emoties bij me naar boven haalde. Vooral de scenes waarin ze de videoberichten bekeken vond ik sterk geacteerd.

Er zaten ook een aantal verassende momenten in zoals het moment dat ze terugkwamen van de eerste planeet en ze te horen kregen dat ze 23 jaar weg waren geweest. Dit deed mijn mond een paar seconden doen openstaan Dat dat ene zinnetje zoveel omvat vond ik echt fascinerend.

Veel diepgang, het door de film geweven gebruik van wetenschappelijke feiten en plausibele scenario's t.o.v. de mensheid en de aarde maken deze film in mijn ogen tot een klassieker welke ik zeker vaker ga bekijken.

avatar van lars-pixar
4,0
Persoonlijk vond ik het vooral een erg mooie film, die met de opbouw richting de tweede helft het spannend wist te maken. Vanaf dat moment wist de spanning bij mij ook vast te houden tot het einde van de film. Het is zeker weten een echte Nolan film, dat is wel te zien!
Heel veel scene's bleven ook een raadsel voor mij, ook vraag ik mij af of de meeste voorkomende dingen uit de film ook in de werkelijkheid zo bestaat. Zoals de zwarte tunnel, de water scene, het koppelen met de ruimte voertuigen in de ruimte zelf. En zo nog wel een paar andere dingetjes die mij nieuwsgierig maakte. Zelf denk ik dan ook dat je deze film moet kijken als je geïnteresseerd bent in de wetenschap en in de ruimte, dan wordt het namelijk een stuk interessanter voor jou als kijker.
Wat ik ook nog erg graag wil plaatsen is dat ik de casting en het acteerwerk erg goed vond, Matthew McConaughe heeft zich voor mij bewezen een erg goede acteur te zijn!
En ja, als je Interstellar in de bioscoop hebt gezien dan geeft alles wel een goede indruk en dan heeft de soundtrack natuurlijk ook een hele grote rol in de film en dat maakt het totaal plaatje ook weer compleet!

4,0*

avatar van blurp194
2,0
Overhyped.

Ik had nogal hoge verwachtingen bij deze film, en dan valt het natuurlijk al gauw tegen.

Wat me in het begin wat tegenstond is dat dit weer de zoveelste film is waarin een wanhopig slecht beeld van de toekomst wordt neergezet. Heb het een beetje gehad met al dat zinloze doemdenken, het leidt nergens toe dan tot een spiraal van negativiteit. En dan daar zo'n wat rammelend verhaaltje omheen waaruit de hele reis ontstaat - de manier waarop NASA in het verhaal neergezet wordt vond ik toch wel wat erg ongeloofwaardig, en de gang van zaken nadat Cooper daar terecht komt ook.

Vervolgens lijkt het geheel voor wat betreft relativiteitstheorie voor mij als leek wel aardig in elkaar te zitten, maar zodra dan het plotdevice van de tijdlus langskomt is de teleurstelling wel zo'n beetje compleet. Hoeveel films hebben die truc al niet van stal gehaald. Beetje afgezaagd wel, ondertussen.

Dan doen er een heleboel erg bekende acteurs mee. Leuk om te zien, maar dit was misschien niet de film waarin ik ze had willen zien. En de beelden zijn misschien wel mooi, maar daar staat dan weer tegenover dat de soundtrack me als nagels op een schoolbord in de oren klinkt. Ergerlijk irritant.

Nee, niet mijn film.

avatar van MOKUMAN
4,0
Eindelijk weer een goede sci fi film. Heeft iets weg van de nog steeds geweldige film "Contact". Met prachtige beelden en prima muziek is deze film één van de betere uit dit genre van de afgelopen jaren.

avatar van Malfred
1,5
Al een tijd geleden gezien maar nu pas de tijd gehad om een en ander onder woorden te brengen. Intussen is wellicht al veel hiervan gezegd geweest. Mijn interesse was oorspronkelijk wel degelijk gewekt door het lezen van de samenvatting. Ik keek er naar uit hoe het einde van de mensheid op aarde en de daarop volgende verhuis zou uitgewerkt worden, maar het is een teleurstellende trip geworden. Ondanks het enorme potentieel en een aantal sterke punten, zijn er voldoende frustrerende elementen aanwezig om de boel danig te verpesten. Waar velen blijkbaar met open mond naar de visuele effecten en de verhaalopbouw zaten te kijken, zat ik me soms eerder met open mond te verbazen of dit nu écht was wat Nolan en co ervan gemaakt hadden.

Ik vond de clean-realistische look van het ruimteschip best geslaagd, zonder de klassieke veelkleurige computerschermpjes en bleeps. Ook het dramatisch potentieel om als ruimtereiziger het leven van je eigen kinderen te overschouwen wordt benut. Hoogtepunt is de bijna psychedelische "koppelingsscene" naar het einde toe, begeleid door de pulserende muziek.
Bij het opstijgen van de raket voelde ik ook wel een soort van nieuwsgierige spanning waarvan je je inbeeldt dat de eerste kolonisten en ruimtereizigers ze moeten gevoeld hebben.

Maar. Net iets te veel elementen in de film gooien roet in het eten. Ik vond het begin van de film in het algemeen redelijk rommelig. Het is niet meteen duidelijk waarom ze die drone achterna zitten, en waarom die dingen in tijden van extreme schaarste eigenlijk nog rondvliegen. Er wordt verder ook niet meer naar verwezen. Verder zijn er een aantal gebeurtenissen die stukken beter konden worden uitgewerkt, en die na verloop van tijd erg gaan storen.

Zo werd er voorheen al verschillende keren door het wormgat gevlogen, en het voortbestaan van de mensheid is afhankelijk van deze missies. De "held" wordt door de NASA meteen tot de perfecte piloot gebombardeerd, ook al heeft hij al jaren niet meer gevlogen en heeft hij dus geen enkele ervaring met de huidige generatie raketten. Toch is hij vanzelfsprekend te verkiezen boven eender wie die ze voor hij opdaagde voor deze missie hadden geselecteerd. Alles lijkt zonder veel training en voorbereiding in kannen en kruiken en een paar dagen later is de missie vertrokken.
Het is pas na de wormhole trip en bij aankomst in het andere sterrenstelsel dat het gezelschap zich lijkt te realiseren dat ze een missie moeten plannen. Niemand lijkt op voorhand te hebben nagedacht over hoe ze het maar eens zullen aanpakken daar. Ook de timing waarmee de bemanning aan elkaar gaat uitleggen hoe een wormgat precies werkt is te belachelijk voor woorden, en ondermijnt daarmee al voor een groot stuk de geloofwaardigheid van het verhaal.

Bovendien bleek het nodig om de liefde als fundamentele kracht of energie of wat dan ook in het leven te roepen, als zou die niet onderworpen zijn aan de limieten die de ruimtetijd-dimensies doorgaans opwerpen. Was het echt nodig om die pseudowetenschappelijke nonsens erin te verwerken? Vooral omdat de regisseur en bij uitbreiding de hele marketingcampagne voortdurend lopen te benadrukken hoe wetenschappelijk onderbouwd alles wel niet is. In de categorie "Overbodig" krijgen we tenslotte nog het personage van Matt Damon op ons bord. Deze verhaallijn met de "slechterik" voelt aan als een totaal irrelevant zijspoor. Ironisch genoeg verwordt zulk klassiek plotelement tot een onvoorspelbare verrassing in het verhaal, aangezien ik niet verwacht had dat de film zich hieraan zou bezondigen.

Last but not least zijn er natuurlijk de zogenaamd wetenschappelijk verantwoorde black hole avonturen. Onrealistische ingrepen in films kunnen best, zolang ze het verhaal maar op een positieve manier vooruitstuwen. Hier wordt de kijker echter gevraagd om mee te gaan in bijzonder verregaande speculaties (rondwandelen in een zwart gat dat eruit ziet als een multi-dimensionale boekenkast), terwijl de meerwaarde voor het verhaal niet veel meer lijkt te zijn dan de cirkel rond te maken, en de eeuwige obligate plottwist er koste wat kost in geramd te krijgen (zie ook andere Nolan films). Zolang we het onsterfelijke hoofdpersonage maar tot held kunnen uitroepen. Als bonus krijgen we de "hartverscheurende" scene waarbij de held met zijn moeder herenigd wordt er gratis en voor niets bij.


Conclusie: ik kan moeilijk ontkennen dat de film me nog een paar dagen heeft beziggehouden. Maar veeleer dan door de positieve aspecten, was het om te proberen begrijpen waarom in godsnaam al die keuzes zijn gemaakt. Wat een gemiste kans.

avatar van Uier
5,0
Klasse productie van Nolan weer. Hij flikt het keer op keer.
2,5 uur aan de buis gekluisterd met deze vrij plausibele sci-fi, waarin een aantal zaken goed uitgelegd worden voor een geïnteresseerd leek op dit gebied. Wellicht minder interessant als je veel kaas van deze materie gegeten hebt, maar dat gaat voor mij niet op. Bombastisch vermaak met een snufje kennis, heerlijk.

Interstellar bouwt fantastisch op en heeft enkele fenomenale scènes. Vooral de ruimtescenes zijn geweldig, met het zwarte gat, de wormhole en de koppelingsscene, ondersteunt door geweldige sfeervolle muziek, zoals alleen Zimmer dat kan. Het verhaal en plot vond ik ook super uitgewerkt en het einde zag ik niet aankomen. Een mooi sluitend geheel van een fantastische filmervaring met een hoge wow-factor. Snel herzien als deze op blu-ray beschikbaar is.

4.5*

avatar van sean-penn
3,5
Decennia's lang is de mens bezig met consumeren en produceren. In ons ijver en de explosieve groei van ons soort, maakt het dat de wereld stukje bij beetje onbewoonbaarder wordt. Wanneer het kritieke punt wordt bereikt is de mensheid gedoemd om zijn heil op andere planeten te zoeken. Dat is het uitgangspunt van Chris Nolan's Interstellar.

Eerste uur van de film is zeldzaam goed. Een apocalyptische wereld ( logisch gevolg van een desastreuze 20e eeuw ) waar geen anarchie of chaos heerst. In hoeveel films heb ik dat wel niet gezien maar gelukkig krijg je dat niet voorgeschoteld. Structuur en samenleving is aanwezig en alles is vrij realistisch gefilmd. Interactie tussen de verschillende personages is goed waarbij vader-dochter relatie een aparte vermelding verdiend. A star is born, Mackenzie Foy is haar naam. Zo jong als ze is heeft ze een flink aantal films op haar naam staan en ik hoop dat ze niet in dezelfde valkuil loopt als vele ' kindsterren' voor haar. Niet teveel blowen en zuipen Murph ! Dan komt het wel goed.

Zoals mijn voorganger al aanhaalde, naar het einde toe wordt het vrij ongeloofwaardig en sentimenteel. Verhaaltechnisch wordt het mooi verfilmd zoals we van Nolan gewend zijn maar als klopgeesten wetenschappelijk worden verklaard dan krijg ik kromme tenen, aambeien, spataderen en nog meer fysieke ongemakken. Niet dat ik iets tegen klopgeesten heb maar ga daar geen academisch sausje op gooien. Ze hebben bestaansrecht daar waar ze thuishoren. Juist, in het land der fabelen.

Oh ja, zou iemand een broodje kaas in Anne Hathaway's strot kunnen duwen ! Ze wordt dunner en dunner en dunner totdat zwaartekracht geen grip op haar heeft.....

avatar van gauke
4,5
Een visueel sterk (de regisseur heeft alle middelen ingezet, wat resulteerde in geniale en spectaculaire effecten), fantasievol, episch en meeslepend sciencefictionmysterie, met een intrigerend, complex en fascinerend verhaal, dat rijk was aan denkbeelden en belangrijke plotwendingen. Zodra het gebeuren serieus werd, was het ook roerend, de film was speculatief wat betreft de toekomst van de mens, maar de mix tussen sciencefiction en familieverhaal werkte niet altijd. Bij aanvang was, om de personages te introduceren, het verteltempo gematigd, maar toen de ruimtemissie eenmaal gestart was kwam het in een stroomversnelling. Eerlijk gezegd heb ik niet eens alles begrepen. Voor mij had deze productie een Oscarnominatie voor beste film mogen krijgen.

avatar van david bohm
3,5
Interessant toekomstbeeld wordt er geschetst en voor de mens zit er niets anders op dan de ruimte in gaan. Behalve het wormhole ook wat plotholes maar heb me goed vermaakt. Het acteerwerk is dik in orde, het ziet er allemaal prima uit en de visie op de toekomst wordt overtuigend gebracht,

4,0
De recensies suggereerden dat de film een typische Nolan-film is, zodat de liefhebbers aan hun trekken komen, maar dat het zeker niet zijn beste film is. Met wat lage verwachtingen heb ik de film dan ook bekeken en de eerste twee uren waren inderdaad niet zo boeiend zodat die lage verwachtingen bewerkelijkt werden, maar het derde uur was spannender en interessanter en maakte een hoop goed. Onderhoudend blijft de film echter al zijn bijna drie uren wel. Het is vooral een pretentieuze film: de film is groot in tijd (bijna drie uur), in ruimte (de hoofdpersonen doorkruisen het hele heelal) en in filosofische vragen over onze relatie met de natuur: over de technologische vooruitgang en beheersing van de natuur waarmee we echter ook de Aarde onbewoonbaar maken, met een rol voor het bovennatuurlijke (waarbij we in een boekenkast nog een boek van Stephen King zien staan), en het conflict tussen onze natuurlijke behoudzucht (ons egoïsme) en de ‘bovennatuurlijke’ liefde en opofferingsgezindheid die we voor onze naasten voelen waarmee we zelfs de fysieke vier dimensies van ruimte en tijd kunnen overwinnen. Uiteindelijk is de boodschap dat de menselijke bestemming niet simpelweg (over)leven is maar het overstijgen van grenzen, het ontdekken van nieuwe werelden en het onmogelijke realiseren (en daarbij ook een voortzetting van de kolonisatie van de Nieuwe Wereld in een ander sterrenstelsel vormt). Niet voor niets is de vrouwelijke hoofdpersoon, Murph, vernoemd naar Murphy’s Law die in de film wordt uitgelegd als “alles wat mogelijk is zal gebeuren”, maar zelfs het mogelijke blijkt niet omvattend voor onze potenties: als de robot aan de hoofdpersoon vraagt waarom hij iets wil doen dat onmogelijk is, antwoordt deze “omdat het noodzakelijk is”. Met ons verstand kunnen we ons behoud als individu of als soort veiligstellen, maar onze liefde kan het onmogelijke realiseren en zo in deze film de mensheid – onze naasten die achterbleven toen we op ruimtereis gingen – van haar naderende einde op Aarde redden. Anders gezegd: de mens is niet zijn lichaam maar zijn geest die het lichamelijke overstijgt (en de godachtige vijfde-dimensiewezens die de wormgaten leggen zijn puur bewustzijn). Het filmverhaal maakt trouwens ook gebruik van een paar natuurkundige inzichten die velen niet zullen kennen, zoals de ‘tweelingparadox’ van Einsteins relativiteitstheorie, zwarte gaten en wormgaten. Zij worden wel op een basale manier uitgelegd in de film, al is het overigens wel wat onnatuurlijk en bevreemdend dat de ruimtepiloten elkaar dergelijke fenomenen moeten uitleggen om ze in feite aan de kijker uit te leggen, want elke ruimtepiloot zal dergelijke kosmologische zaken uiteraard wel kennen.

Al met al toch een prima film (maar inderdaad geen meesterwerk), die in haar opzet slaagt van een redelijk spannende en soms aangrijpende film te zijn die het genre van science fiction (en zeker in het deel met het zwarte gat wordt het echt fictie) niet gebruikt om actie en spektakel te brengen (zoals de ruimteoorlogen in Star Wars) maar om de vraag naar onze toekomst en de menselijke bestemming te stellen in een tijd dat ons bestaan op de Aarde in crisis is. Dat maakt de film vooral een soort Kubricks ‘2001: A Space Odyssey’ met welke film die van Nolan sowieso erg veel gemeen heeft, zowel qua verhaal als qua filosofische vragen, zodat ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat Nolan met deze film bovenal een ‘A Space Odyssey 2.0’ heeft willen maken, al beweert Nolan zelf dat hij door vele films is beïnvloed bij het maken van deze film. Een noemenswaardig detail hierbij is nog dat Nolan net als Kubrick is geholpen door een wetenschappelijke expert om de ruimtereis zo realistisch mogelijk te maken: in feite is de film een initiatief van de natuurkundige Thorne waarbij aanvankelijk Spielberg de film zou maken. Ik ben blij dat het uiteindelijk Nolan is geworden die de film heeft gemaakt, omdat die meer diepgang in zijn films legt dan Spielberg.

avatar van Bedmen
1,0
Met vriendin gekeken.. sorry, ik ben gek op sci fi en dit soort films, maar dit is echt een ongelofelijk slechte film. Na ruim anderhalf uur kijken, hebben we hem van ellende maar afgezet. Deze film kan ons totaal niet boeien terwijl we toch best wat gewend zijn. Begrijp niks van de hoge scores ook.
Dikke afrader!

avatar van movieonly
3,0
Niet bijzonder , film zat niet best in elkaar veel dingen klopte niet ( ja ik begrijp dat het SF is ) film verloopt traag en onsamenhangend.

In mijn optiek weer een gehypte film.

leuk geprobeerd maar in mijn optiek mislukt.

avatar van Johan24
4,0
Plotgaten kunnen heel irritant zijn. Toch is het belangrijk in acht te nemen dat een film een versie, een interpretatie en simpelweg een verhaal van de makers is.

Hoewel ik niet alle punten helemaal begrijp van deze film, komt het verhaal op mij geloofwaardig (verschil met realistisch) over en heb ik ik me simpelweg goed vermaakt.

avatar van ikkegoemikke
4,0
“I'm not afraid of death. I'm an old physicist - I'm afraid of time.”

Schitterend. Boeiend. Adembenemend. Zinnenprikkelend. Geestverruimend. Fascinerend.

Dit zijn maar enkele superlatieven die ik kon bedenken na het bekijken van dit meesterwerk. Het overkomt me maar zelden dat een film in mijn achterhoofd blijft nazinderen en waarover ik nog een tijdje lig te peinzen. Niet dat je moet piekeren over de mathematische inhoud, want dat gedeelte kan je beter langs je heen laten gaan. De relativiteitstheorie wordt er te pas en te onpas bijgehaald. Men belandt ergens in een vijfde dimensie. En theorieën over zwarte en eveneens wormgaten worden rond je oren geslagen, zodanig dat het je begint te duizelen. Er was me één en ander niet echt duidelijk, maar toch weerhield ik mezelf om plotgaten te zoeken of te twijfelen aan de juistheid van sommige wiskundige veronderstellingen. Het zou toch nogal pretentieus zijn om te twijfelen aan bepaalde stellingen die uitgedacht zijn door meer verlichte geesten dan mezelf. Alhoewel ik in het verleden aardig wat voorstellingsvermogen miste om bepaalde axioma’s uit de ruimtelijke meetkunde te begrijpen. Zo heb ik het nog altijd moeilijk met de stelling dat “twee evenwijdige lijnen elkaar snijden in het oneindige”. Ten eerste kan ik me het oneindige niet voorstellen. En ten tweede zullen die evenwijdige lijnen ook nog wel evenwijdig zijn in het oneindige. Geen mens op aarde zal ooit beweren dat het wel zo is, daar hij eens op dat oneindige punt was waar de twee lijnen elkaar sneden. In mijn ogen dus totaal surrealistische wiskunde dat mijn beperkt verstand maar niet leek te vatten. Vandaar ook waarschijnlijk dat ik toen in die tijd met een onvoldoende thuiskwam na het examen ruimtelijke meetkunde. Maar ik wijk af !

De rest van mijn recensie hier...

avatar van Cellulord
2,0
Grote teleurstelling

Na verleden jaar "The Dark Knight Rises" gezien te hebben en die me echt verraste, zeker daar ik geen Batman of DC-Comic fan ben (verre van) dacht ik dat dit een zeer goed spectakel ging worden. Maar NEEN dit was een echte afgang, bijna een amateur film. Sommige ruimte(ship) scenes zagen er echt plastiekig uit, alsof men een speelgoedje voor de camera hield.
Camera werk was ook al niet speciaal. De (neurotische) karakters konden me helemaal niet boeien. Enkel Matt Damon kon me overtuigen.

En dan is er nog het verhaal. De introductie van de karakters/situatie duurt met 45min. wel erg lang, dat had veel compacter gekund, en is niet meer dan doorsnee, zelfs ondermaats, drama.
Daarna kregen we het "space" gedeelte dat ik maar zwak vond. Dan was Gravity toch stukken beter.
En dan al die wetenschappelijke (?) uitleg om het allemaal zo geloofwaardig te laten overkomen. Met dank aan theoretisch fysicus Kip Thorne. Wormgaten, zwarte gaten etc... bestaan die wel? Het blijven theorien, leuk om over te filosoferen (wat ik graag doe), maar hier pretendeerd men alsof het al allemaal bewezen is. Normaal gezien stoort me dat niet in een film, het is geen science maar fiction, maar hier ruikt het toch een beetje naar "indoctrinatie".

Gelukkig hadden we op het laats toch noch wat echte fictie en vliegen we zelfs in een zwart gat

Maar eigenlijk is het hoofdthema de kracht van liefde die tijd en ruimte trancendeert. Ook weer zo'n heikel thema.

avatar van Richard_Voorhees
3,5
Aan de ene kant is het een typische Nolan film. Het gefantaseer over meerdere dimensies, enz. is een beetje te vergelijken met hetgeen hij bij Inception deed. Er is echter wel duidelijk over nagedacht en het komt wel aardig geloofwaardig over.
Verder is het goed zichtbaar dat het budget voor een dergelijke film hoog is, want visueel gezien ziet de film er werkelijk prachtig uit en de cast bestaat ook niet uit de goedkoopste namen.
Matthew McConaughey speelt op overtuigende wijze een personage waar ik wel een beetje moeite mee had om met mee te leven. Vooral door de dwarse, koppige houding is het namelijk niet direct een personage waar je sympathie voor krijgt. Dit verandert echter door de loop van de film wel wat, wanneer de kwaliteiten en positieve kanten van het personage meer naar boven komen.
Anne Hathaway schittert ook in een degelijke rol. Zelfs met kort haar blijft ze ook een bijzonder aangename vrouw om naar te kijken. Verder vond ik het wel tof om oudgedienden Michael Caine en John Lithgow voorbij te zien komen. De aanvulling van Matt Damon's personage vond ik dan weer niet zo heel groot. Die tussenstop op die planeet leek ook meer een tijdvuller dan dat het echt bijdroeg aan het geheel, maar goed.
De soundtrack van Zimmer had ik een aantal maanden geleden al eens beluisterd los van de film en ik ontdekte toen al dat ik het een geweldige soundtrack vond. In de film maakt hij echter nog meer indruk. Als je het mij vraagt is dit zijn beste werk sinds Inception en Angels & Demons. Het orgelgebruik is erg sfeervol en zorgt voor een soort spanning en mysterie. Geweldig!
Een boeiende film waar je wel even de tijd voor moet nemen, maar hij is het wat mij betreft wel waard.

avatar van Eelco8585
3,0
Prachtig gemaakte film, met een wetenschappelijke lading, waarbij o.a. de ''snaartheorie'' wordt gevisualiseerd. Het blijft echter een behoorlijk lange zit, met naar mijn mening, onvoldoende vermaak. En dat blijft toch de primaire taak van de commerciële cinematografie, hoe serieus het onderwerp ook mag zijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:57 uur

geplaatst: vandaag om 08:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.