Interstellar (2014)

Dat is goed nieuws! Hopelijk wordt het niet te expliciet verteld of uitgelegd.

Dat boek is één en al uitleg. Wel tof hoor!

Echte mega genoten. Magistrale film van Nolan. Hieronder even een vraag:

Waar ik alleen nog even tegenaan loop. Coop herkent de coordinaten. Wie heeft hem die doorgegeven? Hij heeft zelf de Morse doorgegeven, maar niet de coordinaten. Dit wordt aangemerkt als 'they'. Wie zij het? Mijn theorie: het is een toekomstige samenleving die hun eigen bestaan probeert te redden. Als coop de coordinstien niet vindt, is er geen toekomst meer. Wat hier tegenin te brengen is dat het ooit wel goed gegaan is gezien het feit dat er signalen uit de toekomst komen. Maw waar is het fout gegaan dat ze zichzrlf weer moeten redden? Of draaf ik nu helemaal door en zie ik iets heel simpels over het hoofd.

De aanwijzing kwam toch van TARS? of was het CASE? Of bedoel je die niet?

Helaas laat deze film me op 2 gedachte hinken..

Het eerste deel, wat langzaam opbouwt, en een mooi spektakel met zich mee brengt is echt geweldig. De scene waarin Dr. Mann een deel van het ruimteschip laat ontploffen, en waar Cooper het geweldig weet te redden was een hoogtepunt. Meer mensen zijn helaas met mij eens dat nadat Cooper achter de horizon van de blackhole verdwijnt, de film overgaat van Science fiction, naar een Fantasy. Typisch Nolan om van deze vaagheden in zijn film te verwerken, alsof Inception zelf nog niet genoeg was. Achja.. sommige films worden tot zo'n hoogte punt gebracht, door het verhaal zelf, dat het bijna onmogelijk lijkt om er een passend einde voor te vinden. Er had meer ingezeten, al weet ik niet precies hoe..

Moest trouwens wel erg lachen toen Dr. Romilly 24 jaar in zijn ééntje heeft zitten wachten op Cooper en Dr. Brand Stel je het even voor insane..

Er moet nog wel even gezegd worden dat de soundtrack van Hans Zimmer weer geweldig is. Dit draagt dit soort films wel naar een hoger niveau..

Als ik zo de reviews hier eens lees dan heb ik waarschijnlijk naar een heel andere film zitten kijken maar ik heb het even dubbel gecheckt en ik had toch echt kaartjes voor de IMAX versie van Interstellar.

Deze film is met stipt de meest waardeloze film die ik de afgelopen jaren heb gezien. Er was werkelijk niets positiefs te noemen en die 3 uur speellengte voelde dan ook aan als een soort van gevangenisstraf die ik mezelf had opgelegd.

De overdadige klanken van heroische muziek tot zelfs kerkelijke orkesten aan toe gedurende 90% van de film, het constante huilen van verdriet: en je laat me in de steek en ik hou van je en je bent zo geweldig en het was zo niet bedoeld maakt dat je na de eerste saaie en zeer vervelende 60 minuten eigenlijk maar één ding wilt en dat is heel hard de zaal uitrennen. Je blijft dan nog maar zitten omdat je jezelf wijs zit te maken dat het na de launch waarschijnlijk allemaal wel beter wordt maar helaas, het wordt alleen maar erger.

Het vreselijke accent van (de gemiscaste) McConaughey gedurende deze film, het compleet ongeloofwaardige verhaal en de slechte acteerprestaties hadden mij nog een worst kunnen wezen wanneer de visuele effecten nog goed waren. MAAR, wat zien we, we zien Jaren '80 special effects, bijna Thunderbirds achtige schaalmodellen van karton die met een camera zijn gefilmt en het geheel ziet er dan ook verschrikkelijk amateuristich uit. Zelfs Moonraker was visueel nog beter.

Het wormhole op afstand lijkt niets meer te zijn dan een discobal die met een touwtje is opgehangen aan het platfond. Er is werkelijk amper CGI gebruikt en toegegeven waar dat is gebruikt ziet het er indrukwekkend uit (die 60 seconden in heel de film) maar waar het niet zo is lijkt het of ze een paar basisschoolkinderen hebben ingehuurd om de modellen te maken.

Dan vervolgens nog de vreselijke clichés, het Bruce Willis-achtige karakter van het zichzelf opofferen en het oh zo voorspelbare einde maakt dit tot één van de meest vreselijke films van het jaar.

Ik was echt een fan van McConaughey met zijn geweldige rollen in Dallas Buyers Club en Wolf of Wall Street maar wat valt hij hier door de mand zeg niet te geloven. Hij is in deze film gedegradeerd tot een standaard hollywood acteur die alleen maar voor de best betaalde klus gaat en de rest niets interesseert.

Als je deze film nog moet zien, doe het niet je bent 3 uur of meer van je leven kwijt. Ga niet achter de Nolan fanboy votes aan en respecteer alsjeblieft je eigen mening. Deze film heeft mijn vrijdagavond verpest dus ik hoop dat deze review dat bij jou voorkomt.

Je review en je mening mag maar dit laatste vind ik dan weer stuitend. Om mensen direct als fanboy te dissen als ze de film wel goed vinden doet afbreuk aan je eigen geloofwaardigheid. En zegt meer over jouw dan over de andere positieve reviews.

Ah, waarschijnlijk is dat wat Nolan zo aantrekt in Foundation. Dus alles wordt verklaard zodat niemand zelf tot een conclusie kan komen? Ik ken het niet maar ik heb een aantal andere dingen van Asimov gelezen en daar legde hij zijn eigen inhoud niet uit, hoor. Jammer.

Wellicht. Tijdens het lezen valt dat uitleggen wel mee maar de eind stukken verklaren steeds veel.

Na deze film ben ik er echt heilig van overtuigd dat Nolan een narcist is.

Wat een pretentieuze bagger is dit, ongelooflijk. Ik ga er verder geen woorden aan vuil maken.

Gister de film gezien, en het laat me niet los.

Wat heerlijk dat ze de tijd hebben genomen om de drama goed uit te werken.

Prachtig geacteerd, dat is een kant van McConaughey die ik vaker zou willen zien.

Voor mij is de film met name geslaagd omdat het buiten de kaders denkt, out of the box.

Daar wordt de film niet ongeloofwaardig van, maar haast filosofisch.

Er staan nog wel wat vragen open, maar daarvoor zou ik de film vaker moeten kijken.

Een prettige vooruitzicht. *4,5

Oh maar ik post hier ook niet voor mijn geloofwaardigheid hoor ik ben geen filmcriticus van beroep ofzo. Ik probeer alleen maar voor mezelf te verklaren waarom iedereen een langdradige cliché huilfilm met jaren '80 special effects zo hoog waardeert en dit is de enige manier hoe ik dat kan doen.

Je ziet standaard bij Nolan films dat de critics de film vaak veel lager waarderen dan de fans dus volgens mij zit ik er niet eens zo ver naast.

Jaren '80 special effects? Bij vlagen verbluffende CGI!

Dit had ik eerder gepost:

Dus gisteravond eens naar toe geweest en nu kan ik dus beoordelen ?

Ergens toch ook weer niet. Dit is duidelijk een film die je, gezien de inhoud, de kennis en de magnifieke beelden, nog zeker een tweede of zelfs een derde keer mag gaan bekijken. Het is het waard.

Complimenten voor de acteurs. ze doen het goed, met zeker McConaughy als zich zelf sterk ontwikkelend acteur. Moet wel eerlijk zijn, lag niet aan hem, maar soms had ik ook het gevoel naar Buzz Lightyear uit Toy Story te kijken..

Anne Hathaway wordt ook steeds sterker. Juist Jessica Chastain - van wie ik zeer fan ben - vond ik wat minder.. De jonge Murph deed het zeer goed.

Er zaten zeer sterke momenten in: het gegeven dat we vroeger verspilden en we van de 'heb-heb' waren is mooi uitgewerkt. Het moment van terugkomst naar het Mother-Ship na het bezoek aan de 'waterplaneet' en het betreffende tijdsverschil. Ik zat met mijn bek open..

Het toekomstige weergegeven beeld van de mensheid - in een kritieke fase - op aarde. Zeer realistisch.

De muziek is echt zo mooi... Kon mij niet hard genoeg ! En ook weer eens sci-fi die mens-realistisch is.

Maar na een hoop gefilosofeer met mijn vrouw en zoons beseften we dat natuurlijk niet alles klopt, of denken we dat niet ales klopt. Natuurlijk, Chris Nolan heeft hier jaren over kunnen nadenken om dit gegeven uit te werken, maar wij hadden maar 169 minuten om het ook te bevatten. Dus we gaan het zeker nog een keer bekijken.

Ik proefde overeenkomsten met Contact met Jody Foster.

Maar wat ik vooral uiteindelijk besefte - en dat doet deze film goed - is dat we nog zo weinig beseffen hoe klein ons leven hier op aarde is. Dat we nog zo weinig kennis hebben. En dat we het ongelooflijk verkloten hier voor onszelf..

En dat we verdomd eenzaam zijn...

Dus dat is geen verklaring en lijkt het toch aan jouw te liggen.

Het zal wel een film van hoog niveau zijn, maar kwa kijkplezier vond ik er helemaal niks aan!

Tja, waar moet ik beginnen...

Toen de aftiteling van Interstellar inzette was ik een paar minuten stil, en een vriend van mij eveneens. Wat er in 2,5 uur op je af komt.. het is veel, en het is behoorlijk indrukwekkend. Een nieuwe Nolan; het had op voorhand een streepje voor bij mij, maar gelukkig maakt Interstellar het ook daadwerkelijk waar. Pathe Schouwburgplein zat vol, misschien op 5 plekken na, en dat was ook geheel terecht.
Van begin tot eind was ik geboeid, en ik heb mij geen enkel moment gestoord aan de speelduur van de film. Sterker nog, ik vond het nu juist fijn dat dit een lange zit was.
De theorieën die in de film zijn verwerkt zijn uitermate interessant; de leidraad, het concept zwaartekracht door tijd heen, had mijn fascinatie direct al wel. Nolan heeft zich duidelijk laten inspireren; the Stand, 1968: a Space Odyssey, de Dust Bowl van de jaren '30. Al die directe of indirecte verwijzingen zorgen voor een rijkdom aan interessante ontwikkelingen en uitspraken, die de film voor mij ( nu al ) een meesterwerk maken.
McConaughey is briljant; zijn acteerwerk is enorm intens, en bijzonder geloofwaardig. Het zou mij niets verbazen als hij volgend jaar weer met een Oscar in handen staat. De band met Foy aan het begin is ontroerend; sterker nog, mijns inziens speelt ze Chastain nog bijna naar huis. Ontzettend knap staaltje werk van dit meisje van (10,12?) jaar. Voeg daar een wederom uitblinkende Caine, een degelijke Hathaway en een verrassende, leuke rol van Damon aan toe, en je hebt een sterrencast bij elkaar die alle beloftes waarmaakt.
Maar mijn credits gaan toch bovenal naar McConaughey.
Het visuele plaatje is schitterend; de worm holes en zwarte gaten; de schitterende planeten; De monstervloedgolf vond ik ook behoorlijk indrukwekkend.
De muziek van Hans Zimmer is, anders dan we van hem gewend zijn, drukkend en behoorlijk angstaanjagend. Het keihard geluid in de bios zorgde voor een optimaal effect van de soundtrack, en zodoende voor behoorlijk spannende scenes. Naar het einde toe worden meer zaken verklaard, maar blijven veel dingen toch ook vaag. Denk bijvoorbeeld aan de scene met McConaughey in ja, wat was het, een soort labyrint van boeken? . Gelukkig draagt dit surrealisme meer bij aan mijn fascinatie voor het briljante plot, dan aan eventuele ergernis. Is dit plot namelijk onmogelijk? vanzelfsprekend, ben ik geneigd te zeggen. Maar ik was wel enorm geboeid, en beleefde het alsof ik er zelf bij was. Veel dingen gingen ver, op het absurde af, maar dat is ook juist wat ik zo mooi vind aan deze film.
de vijf-dimensionale wereld aan het einde is ongetwijfeld een mooie knipoog naar Inception.
Een film waar ik nog lang en vaak over na zal denken, een film die ik nog vaker zal zien, maar vooral een film die zijn sporen bij mij, en ik schat ook bij vele anderen, reeds verdiend heeft.
5*

2001 in blockbuster format

Nolan leest Stephen Hawking's The Universe en besluit dat het wilde westen van de natuurkunde zich prima leent voor z'n cinematografische handtekening: de plottwist. Hetgeen zijn toch al niet overtuigende prent point blank executeert. Waardeloze ontknoping van een film die van meet af aan te hard probeerde episch te zijn, de mens op sleeptouw te nemen en het belang van de ruimtevaart te tonen. Goede voornemens, maar met een onwaarschijnlijk slechte uitvoering kwam t niet verder dan een pretentieus niemendalletje.

Wat ging er fout: Hollywood!
- De plot is een gatenkaas. Dit heeft niets met suspension of disbelief te maken. Nolan wil ons een realistisch ruimte-epos voorschotelen, dan wordt hij er ook op beoordeeld/afgerekend.
- 2001. Van tollende ruimtestations tot de Monolith-achtige sturing van 'them', en van interacterende boordcomputers tot de psychedelische scenes waarmee beide films sluiten. De invloed van de klassieker is te groot.
- De veronderstelling dat het publiek emotioneel betrokken raakt wanneer de emoties van het doek afspatten. De volgende stap in de evolutie van de mens werd door Kubrick kil en afstandelijk gefilmd - het ging 'm om de stap zelf. Nolan dacht de onmenselijkheid van het heelal te moeten contrasteren met heel veel menselijkheid - werkt helaas niet.
- Geen ruimte voor meerdere interpretaties. Aan het eind is de cirkel rond, heeft McConaughey ons de obvious clue voor de zekerheid nog eens 3x uitgelegd, en krijgt een bijna-zelfverklaard epische film een typisch Hollywood-einde.

Ontdaan van pretenties, als blockbuster dus, is Interstellar zeker niet onaardig. Dus wat ging er goed?
- Ruimtevaart/natuurkunde: eindelijk weer eens film die hier om geeft en, ondanks al z'n misstappen, echte science fiction is. Tevens een van de weinige films waarin het doodstil is in de ruimte.
- Looks: hoewel ik er niet zo van onder de indruk was, en vind dat 't niet kan tippen aan Gravity, bevat het enkele oogstrelende momenten, met als hoogtepunt het shot waarin een zonnestraal langs Saturnus scheert.

3* (Mensen die 5* geven moeten 2001 gaan zien.)

@ ValAktion,

Nee hoor. Na Interstellar vind ik 2001 nog wat vlakker geworden.

Dat Nolan een briljant regisseur is, maakt ook Interstellar weer duidelijk. De vergelijkingen met 2001 worden veelvuldig gemaakt, en de film verdiend deze vergelijking op veel momenten dan ook wel degelijk. Net als Kubrick durft Nolan de science in science fiction serieus te nemen (wat al begint met een geluidloze ruimte) en weet hij dit meerdere malen tot fenomenale pracht te maken. Zo zijn de beelden van het zwarte gat gebaseerd op de daadwerkelijke berekeningen van fysici, die er aanvankelijk voor vreesden hun harde werk verloren te zien gaan om plaats te maken voor wat behapbaardere Hollywoodbeelden. Maar het ziet er fantastisch uit. Zo ook de beelden van de kale Aarde, de kadrering van de Endurance in die enorme leegte en de cinematografie op die schitterend kale planeten...

Daar komt bij dat Nolan, anders dan Kubrick, toch wel degelijk een blockbusterfilmer in hart en nieren is, als een arts met de adrenalinespuit in zijn hand: de scène waarin Cooper zijn shuttle met de snel neerstortende Endurance probeert te koppelen staat hoog bovenaan in de lijst van meest awesome en bad ass scènes van het jaar. De opzwepende muziek van Zimmer heeft daar ook zeker een handje in. De beste man lijkt zich deels op Philip Glass' Koyaanisqatsi gebaseerd te hebben, wat een meesterlijke (en zeer toepasselijke) inspiratie is gebleken.

Dat Nolan daarentegen een erg matig schrijver is, blijkt óók uit Interstellar weer. Net als Inception is de film te veel een aanéénschakeling van set-pieces, die de menselijkheid waar Nolan naar hint af en toe wegdrukken. Wanneer Cooper en Brand na hun onfortuinlijke missie op de waterplaneet bijvoorbeeld na enkele uren terugkeren bij Romilly en er 23 jaar voorbij blijken te zijn gegaan wordt er met laatstgenoemd personage vrij weinig gedaan. Scènes die Nolan ongetwijfeld als ontzagwekkend bedoeld moest hebben worden door de personages vaak vrij laconiek betreden en verlaten. Ik had bijvoorbeeld een wel iets grotere opbouw naar het aankomen bij het wormgat verwacht en verlangd, en de achteloze werving van Cooper door NASA was ook opvallend.

Ook de dialoog is verre van goed: is het niet uitleggerig, dan is het wel stuntelig of kitscherig. Alleen McConaughey weet zijn zinnen volledig naar zijn hand te zetten en zet een acteerprestatie van jewelste neer.

Noland durft grote thema's aan te halen en interessante vragen te stellen, alleen raakt in zijn enthousiasme het publiek te willen wegblazen helaas alleen de oppervlakte alvorens zich weer in een volgend spektakel te storten. Kwesties omtrent menselijkheid, liefde en overleven worden zo al gauw simplistisch sentimenteel (zeker in de laatste akte), in plaats van de prikkelende en filosofische zaken waar Interstellar zich op richt. Dat voelt zonde, omdat Nolan zo'n goed begin maakt door de thema's binnen zo'n wetenschappelijk plausibel scenario te plaatsen.

Ik zou de film kunnen zien als een Hollywoodblockbuster waar Nolan iets aan heeft weten toe te voegen en de film een dikke 4* kunnen geven. Of ik zou het kunnen beoordelen als ware het een ware Nolanfilm die helaas te lijden heeft onder de Hollywoodwetten en de film een 3,5* geven. Ik neig naar het laatste, omdat ik de potentie van Nolan nu wel doorheb en ik weet dat hij als regisseur zo ijzersterk is, maar zich helaas constant in de vingers blijft snijden door de scenario's samen met zijn broer zelf te schrijven. Nolan is te eigenzinnig om dit werk tussen alle andere blockbusters te kunnen gooien, en daarom verdiend hij het om iets strenger beoordeeld te worden.

horizons schreef:

(quote)

tssk. Ik ben niet eens uitgesproken Nolan fan. (Tdk mager zesje )

Dus dat is geen verklaring en lijkt het toch aan jouw te liggen.

TDK vond ik inderdaad ook echt verschrikkelijk daar ben ik halverwege bij weggelopen

Maar ik ben zeker niet Anti-Nolan ofzo hoor, ik vond The Prestige echt geweldig en ook Inception kon me zeer zeker boeien en zelfs Insomnia vond ik heel erg sterk (al kwam dat vooral door Pacino) maar wat hij de laatste tijd uitpoept in het geheel juist niet.

Ik stoor mezelf gewoon aan het feit dat Nolan ons een zogenaamd hele complexe film voorschotelt waar zoveel mogelijk complexe terminologie wordt gebruikt waarvan hij vooraf ook al weet dat niemand begrijpt wat het allemaal is of betekend (bijv. toen aan het einde ineens de term bulkwezens uit het niets werd gebruikt moest ik toch even schaterlachen) terwijl het achteraf bekeken gewoon een 13 in een dozijn Hollywood film is die met alle bekende clichés aan elkaar hangt (Please daddy don't go! ''I have to go but I'll be back!''). Ik heb het allemaal al zo vaak gezien.

Misschien ligt het ook wel deels aan McConaughey, ik vond hem gewoon niet geloofwaardig overkomen en dat ligt echt niet aan zijn acteerprestaties maar puur aan zijn rol. De ene dag zit hij mais te rooien en de andere dag wordt hij door NASA ingehuurd om de wereld te redden, echt totaal ongeloofwaardig.

Genieten deze film, in 1 woord klaar. Hij mag dan wel bijna 3 uur duren, maar ik zat er voor mijn plezier. Matthew McConaughey speelde weer geweldig.

Wat een poepfilm, drie uur van mijn leven verknald.

Ik kan wel 200 dingen opnoemen in die film die echt te belachelijk voor woorden zijn, maar de meest belachelijke was:

De keuze of de mensheid zal blijven bestaat ligt in de hand van dr. Brand, zij moet een keuze maken naar welk van de twee planeten ze vliegt. Dr Brand, een natuurkundig NASA wetenschapper, kiest voor èèn van de planeten vanwege LIEFDE. Dus geen natuurkundige en wetenschappelijke redens, maar gewoon omdat ze het voelt.

Waar ik overigens ook van stond te kijken waren de af en toe hilarische special effects. Met name tijdens de docking scene's leek het af en toe gewoon alsof ik naar Moonraker aan het kijken was, zo dramatisch slecht.

weggelopen.. ik ga bijna medelijden met je krijgen

interessant artikel, bedankt voor de tip;

Net terug van de bioscoop om deze te zien.

Ik vond hem zwaar tegenvallen. Er waren wat aardige momenten, vooral naar het einde toe. Maar het rammelde aan alle kanten: de wetenschap, de script, het acteerwerk, de effects, de lengte.

Het is meer geschikt als mini-serie op TV, en heeft ook meer die uitstraling.

Hoewel, zoals gezegd, de eindscene aardig was, heb ik mij juist enorm gestoord aan de oncreatieve onzinnigheid van de eindeloos herhaalde momenten dat de man buiten in totale paniek bij de pickup staat te wachten en met eindeloos geduld op telkens dezelfde wijze herhaaldelijk beleefd maar naar binnen blijft roepen "kom nou toch!" En zo waren er wel meer zaken waar ik mij aan ergerde in deze film.

Ik begrijp dan ook totaal niet waar deze hoge score aan te danken is (as we speak 9.0 op IMDB!), en nog minder hoe dit een budget van $165 miljoen nodig had.

Voor mij was het ook vaak duidelijk dat Nolan op meerdere vlakken zijn inspiratie heeft gezocht en gevonden in (en geleend uit) Kubrick's "2001: A Space Odyssey", en dat mag hoor. Want ga je niet meten aan die onmetelijk superieure film. (Nog niet gezien? DOEN! En je mag best vergeten dat het uit 1968 is).

Ook moest ik heel veel denken (waarom?) aan "The Man Who Fell to Earth", een zeer zware maar enorm indrukwekkende film met niemand minder dan David Bowie in de uitmuntend vertolkte hoofdrol.

Wil je weten waar Nolan dat vandaan heeft "geleend"? Kijk dan de meesterlijke "2001: A Space Odyssee".