Manhunter (1986)

Laat dat ook meteen de reden zijn dat ik dit beter vind dan Silence of the Lambs. Karakterontwikkeling is hier vele malen sterker. Juist erg fijn dat de rode draad over de moordenaar niet constant in de spotlight staat.

Toch vind ik ook dat hier slecht gedaan. Nu ben ik toch al geen liefhebber van misdaadfilms. De serie heeft maar 1 interessante killer, en dat is dr. Lector himself.

Dat je dan de dvd trouwens verkoopt. Heb je 'm dubbel dan?

Heb de BD ervan.

Over de karakterontwikkeling: prachtig juist om te zien hoe deze agent worstelt en langzaamaan geobsedeerd raakt met de Tooth Fairy. Heerlijk hoe hier de tijd voor wordt genomen en er gaandeweg ook een geweldig sfeertje wordt neergezet door voornamelijk de uitstekende 80's soundtrack. Zelden zul je verschillende aspecten zo goed tot uiting zien komen als hier.

Deze film in twee etappes gezien.gister begonnen,en vandaag de rest......... Kon mij niet boeien .Het verhaal; ......een psycho van 2 meter moordt er op los,een ex cop ,met ernstige persoonlijkheidsstoornissen wordt daarom weer opgetrommeld om deze weirdo op te sporen ,en Dennis Farina zorgt ervoor dat de hele thriller (?) ongeloofwaardig,vervelend en lachwekkend wordt. Een gammel verhaal,(ja hoor weer en seriekiller...typisch 80-er jaren.),de beste acteur is Lecktor (Cox) maar die zie je maar 5 minuten. Wat de muziek er doet aan het einde van de ontknoping- In a gada da vida van Iron butterfly is mij een raadsel. De film is zonde van je tijd,en zit vol met cliches. Totaal niet boeiend of spannend.

o ja .....voor de liefhebbers; ....er is ook nog een blinde nymfomane....

Hier doe je het voor! Want zo nu en dan kijk je eens een film die je verwachtingen - voor zover die er waren - zwaar overtreffen. Werkelijk machtige film deze 'Manhunter' en Michael Mann's allerbeste.

Meeslepend, constant aanwezige spanning, mysterie, kippenvel, sfeer (!) en bij vlagen echt angstaanjagend eng deze film. Dit zijn uiteraard allemaal elementen die je als kijker moet ''voelen'', anders beleef je de film niet, of nauwelijks. Niet genoeg in ieder geval. Maar dat maakt niks uit, ieder z'n ding.. wat ik wél weet is dat deze film mij het scherm in trok en me niet weer los liet.

Fuckers, wat een soundtrack! Damn, waarom heeft niemand mij deze film ooit aangeraden? Mann zorgt ervoor dat de onwijs sterke cameravoering ondersteund wordt door een niets minder dan magistrale soundtrack; van de instrumentale, duistere synth, tot de (nu al) verslavende nummers; 'Heartbeat''.. 'The Big Hush'.. jazeker! Ik hou van de 80's, altijd al gedaan en Mann zorgt weer voor de nodige positieve energie op dat vlak. Yes! En dan is dit nog maar bijzaak in deze bijzondere film.

Nou ja, ''bijzaak''.. het is natuurlijk wel een belangrijk onderdeel van de uitwerking van dit spannende verhaal. Lecktor, Graham en de Tooth Fairy, prachtig drieluik. Erg meeslepend om te zien hoe Graham steeds verder wegzakt in z'n obsessie met de moordenaar. En eerlijk is eerlijk, ik had Cox niet zo sterk verwacht als Lecktor, maar die is gewoon vies eng. Klasse. Gewoon genieten geblazen dit.

Op zo'n beetje alle vlakken, Naast de personages, de muziek en de uitwerking van het verhaal is 'Manhunter' ook visueel zeer indrukwekkend, de film kent een érg sterk staaltje camerawerk en een paar bijzonder fraaie shots (Graham op het laatst door dat raam bijvoorbeeld). Dit en - veel - meer.

Dat Mann me dit nog moest flikken, na z'n tegenvallende laatste films. Die stijl beviel met gewoon niet, dit bevalt me dus écht wel. Deze film zal nog wel even in m'n hoofd blijven rondspoken.

Meesterlijke Mann.

Een van de betere thrillers uit de jaren ‘80 is deze verfilming van het beroemde boek ‘Red Dragon’, dat met het ‘vervolg’ groter succes zou bereiken. Een dusdanig groot succes dat zelfs tot een ‘remake’ van deze film zou leiden met de letterlijke titel van het boek. Lecktor wordt hier echter gespeeld door Cox i.p.v. Hopkins en ondanks de geweldige performance van laatstgenoemde is deze psychopaat ook behoorlijk huiveringwekkend.

De gehele benadering van Mann is anders dan de latere insteek. Hier is de adem van de destijds populaire TV-serie 'Miami Vice' nog duidelijk voelbaar, met die typische jaren ‘80 sfeer en de plotseling de kop opstekende synthesizerdeuntjes. Grappig is dan ook het tijdens de titelrol ingezette ‘Heartbeat’ dat een andere compositie maar dezelfde titel kent als de hit van Don Johnson. Eveneens uit 1986. Een vreemd feitje.

Noonan is bijzonder griezelig als de seriemoordenaar die gestopt moet worden. Het schijnt dat hij zich op de set afzonderde om zijn collega’s ten tijde van het filmen meer angst in te boezemen. Een bijzondere tactiek. Voeg dit samen met de prima Petersen, het stijlvolle camerawerk, sterke dialogen, sfeervolle settings en een vernuftig in elkaar gestoken verhaal en men krijgt een meesterlijk filmpje. Het ietwat abrupte einde zal niet iedereen goed smaken, maar Mann bewees zich eens te meer een meesterlijke regisseur te zijn.

Geweldig

Paar weken op vakantie geweest, maar deze 'Manhunter' spookt nog steeds door mijn hoofd, ook dankzij 'This Big Hush', wát een geniale plaat! Dit zorgt ervoor dat ik de film verhoog naar 5 sterrren.

Ooit in een ver verleden heb ik Manhunter gedeeltelijk gezien. Maar dat is zo lang gelden, dat ik mij er verder weinig tot niets van kan herinneren. Gisteravond werd het dan eens tijd om deze film “echt” te zien.

Het verhaal is redelijk bekend aangezien ik de Hannibal Lecter trilogie met Hopkins al gezien heb. Of je het nu wilt of niet, je gaat toch altijd een beetje vergelijkingen maken, omdat dezelfde personages hier ook weer terugkomen. Laat ik het dan ook maar gelijk zeggen. De vergelijking met Silence of the Lambs gaat Manhunter niet winnen, maar hij is zeker beter dan de twee andere films uit die trilogie. Ik ben vooral onder de indruk van Brian Cox. Net als Hopkins weet hij ook een uitermate sterke acteerprestatie af te leveren. Hij zet daarmee een boeiende en uiterst gevaarlijke psychopaat neer.

Michael Mann weet trouwens ook een lekkere jaren tachtig sfeertje te creëren. Veel typische nummers komen voorbij, al moet ik wel zeggen dat hij soms ook wel een klein beetje de plank misslaat op dit gebied. Op sommige momenten, vooral bij de scènes dat het wat spannender lijkt te gaan worden, haalt dit juist wat van de opkomende spanning weg. Sowieso vond ik de film qua spanning enigszins tegenvallen. Alleen in de scènes met Tom Noonan, die ook sterk speelt komt de spanning soms goed opzetten. Noonan is sowieso redelijk angstaanjagend en onvoorspelbaar, wat hem ook erg dreigend maakt. Petersen zet een degelijke hoofdrol neer, maar haalt het niet bij de badguys.

Manhunter is al met al een fijne wegkijker. Mann is goed in het scheppen van sfeer en levert fijn en stijlvol camerawerk af. Geen topper, maar zeker een bovengemiddeld goed filmpje.

3,5*

Normaal vind ik de 'eerste verfilmingen' van films negen van de tien keer beter dan de 're-makes' maar deze keer vind ik de re-make, Red Dragon (2000), toch echt velen malen beter dan Manhunter. Dat lag dan voornamelijk, denk ik, aan de acteer prestaties. Die vond ik uitermate zwak in deze film. Jammer ):

Wat een geweldige film was dit zeg. Direct bij de eerste beelden is al duideijk dat het om een Michael Mann film gaat. Een echte jaren 80 sfeer (ok, de film is toen ook gemaakt) inclusief de gave muziek en sounds tijdens de verschillende scenes. Wie MIami Vice heeft gekeken weet precies wat ik bedoel.

Ik geef niet vaak 5 sterren weg, maar deze film verdient het absoluut.

Tegenvaller. De sfeer en het acteerwerk werken op zich subliem, maar het is allemaal maar een beetje saai. Toch is de 1ste helft zeer spannend en Tom Noonan is ook perfect gecast als de rare psychopaat: wat een kop had hij trouwens in deze film zeg. Maar bij William Peterson moest ik af en toe teveel denken aan CSI. Verder is de eind scène op het strand wel mooi. Maar Manhunter was helaas toch best wel saai.

Onlangs "Red Dragon" gezien en me nu ook eens aan deze gewaagd. De films zijn redelijk gelijklopend, al zitten er toch ook wel verschillen in.
Deze versie is veel minder expliciet qua beelden. De bloederigste stukken laten ze meestal niet zien.
Sommige scènes in deze film vond 'k toch iets minder uitgewerkt of het kwam niet echt spontaan over. 'k vond het in "Red Dragon" toch overtuigender gebracht. Ook een betere intro, in "Manhunter" wordt je er echt wel in gedropt. Het einde vond 'k ook relevanter in "Red Dragon" (met het adres dat Hannibal had opgezocht hebben ze niet zoveel gedaan in Manhunter, terwijl in Red Dragon er op het einde toch nog iets wordt mee gedaan).
Het grootste minpunt vond 'k wel de muziek, typisch jaren '80 en zo voelde de film wel wat gedateerd aan.
Qua cast vond 'k het wel gelijkwaardig, enkel Hannibal vond 'k ietsje minder, maar hij is zeker ook niet slecht.
Als 'k moet kiezen tussen de twee, kies 'k toch voor "Red Dragon". 'k vond hem toch iets beter uitgewerkt en Hannibal heeft er ook een grotere rol in. Desondanks toch blij dat 'k deze eindelijk eens gezien heb.

cinematographer Dante Spinotti on shooting Manhunter (1986) - YouTube

In-A-Gadda-Da-Vida typies jaren 80 ?

Gifgroene lettertjes en meteen een dikke synth dreun. Onmiskenbaar jaren tachtig. Wanneer dat gepaard gaat met slow motions tijdens een griezelige pov opening, is de toon gezet. Niet die van een film waarin bloedvergieten e.d. centraal staat. Manhunter is veel meer een thriller waar naast forensisch onderzoek de psyche van een reeds getraumatiseerde FBI agent wordt afgepeld. Om The Tooth Fairy te achterhalen kruipt Graham meer en meer in diens huid om zo één te worden met zijn grootste nachtmerrie.

En dat met een andere seriemoordenaar achter het stuur. Koel gespeeld door Petersen en Cox, maar de eigenlijke blikvanger is Manns sfeerrijke regie. Fotografie en kleurgebruik staan volledig in het teken van de gemoedstoestand van de film en zijn hoofdrol. Idem voor de muziek, totdat enkele popsongs opduiken. We bedekken het maar onder de mantel der liefde, want Noonan zet ondertussen een behoorlijke creep neer en de scène met de tijger is even mooi als beangstigend. De oplichtende ogen maken het af.

Binnenkort maar weer eens bekijken. Is lang geleden. Kwam bij toeval de vhs tegen in de jaren negentig bij de videotheek en wist van het bestaan niet af. Dat was overigens na SOTL en vlak nadat ik Rode Draak had gelezen. Verrassing dus

Red Dragon was als film ook prima. Lecter komt in deze film niet veel aan bod.

Dat was leuk. Op de rommelmarkt gekocht voor 1 euro sfeervolle thriller nog steeds , muziek hier en daar wat teveel aanwezig. Ralph Fiennes toch stukken minder dan de CREEP in deze film. Na Hannibal hadden ze beter kunnen stoppen met die films al zijn de boeken van Thomas Harris erg aangenaam leesvoer. Vooral Red Dragon komt nu erg overbodig en geforceerd over. Silence of the lambs blijft wel het hoogtepunt voor mij.

HQ trailer

'Manhunter' zat anders in elkaar dan 'Red Dragon' die vooral als horrorthriller functioneerde. "Manhunter' was de eerste verfilming met de inmiddels bekende seriemoordenaar Dr. Hannibal Lecter, al was hij hier meer een randfiguur. Een knap gemaakte, solide en ingehouden psychologische thriller over angst. De film focuste op de hoofdpersoon, het midden tussen een geniale onderzoeker en een zieke geest. Ik had wel het idee dat er een aantal onvolkomenheden in het script zaten.

Eerst en vooral moet ik zeggen dat ik eerst Red Dragon bekeken heb. Vorig jaar las ik dan het boek en gisteren ben ik er eindelijk toegekomen om Manns adaptatie te bekijken.

Deze is zowel op visueel als op muzikaal vlak erg knap gemaakt, ok de 80s soundtrack hoeft er niet per se bij, maar het draagt perfect bij aan de fijne tijdsgeest waarin deze film is gemaakt en doet ook denken aan dat andere geslaagde 80s project van Mann.

Brett Ratners versie (een erg sterke film in een verder vrij teleurstellend oeuvre) is erg donker in beeld gebracht wat meteen het eerste contrast stelt met het kleurrijke Manhunter. De acteurs zijn in beide films goed op dreef, hoewel ik Petersen meer in de rol vind passen dan Norton. Brian Cox' Lecktor is minstens even indrukwekkend als Hopkins zijn versie (hoewel ik intussen Mads Mikkelsen als de ultieme Hannibal the Cannibal beschouw), maar de Tooth Fairy vind ik dan weer sterker in Red Dragon. Tom Noonan is een grotere creep dan Fiennes, laat daar geen twijfel over bestaan, maar Mann besteedt veel te weinig aandacht aan zijn villain en diens obsessie met zijn moeder en het schilderij in kwestie. De relatie met Reba komt ook helemaal uit het niets en gaat veel te vlug, terwijl dit in het boek mooi wordt opgebouwd. Ook de climax van de film wordt volgens mij veel te vlug afgehaspeld. De brand en de geveinsde dood van Dollarhyde, waar in deze verfilming niks van te zien is, was namelijk ontzettend sterk beschreven in het boek en prima geadapteerd in Red Dragon.

De ultieme film zou dus Manns Manhunter, met de climax van Ratners Red Dragon zijn.

Hopelijk krijgen we dit seizoen iets in deze trand te zien in de tv-reeks!

Moet zeggen vermakelijke 80's trhiller van Mann. Film ademt een goede sfeer uit gans de film. Cast was ook goed. Alleen vind ik Hopkins wel beter spelen als Lector. Vind persoonlijk ook de remake red dragon nog beter en nog spannender. Al bij al goede film maar voor mij persoonlijk minder dan de remake.

"It's just you and me now, sport. And I'm going to find you, God damn it."

Lang getwijfeld maar uiteindelijk toch besloten om eerst deze te kijken en daarna pas Red Dragon.

Het acteerwerk is helemaal in orde. William Petersen is een prima hoofdpersoon maar Brian Cox is toch wel een heel stuk minder als Anthony Hopkins. Zijn versie van Hannibal mist de hele uitstraling die hij in latere films heeft. Stel dat Hopkins hier al in gespeeld zou hebben zou het waarschijnlijk de beste van alle Hannibal films zijn geweest. Frankie Faison die de cipier speelt in de inrichting van Lecktor (in de andere films Lecter) is de enige acteur die in alle Hannibal-films speelt.

De hand van Michael Mann is duidelijk herkenbaar. Prachtige beelden en erg goede cinematografie. Heerlijk al die typische 80s locaties. Dan ook nog de mooie Analoge Synthesizers waar Mann zo dol op is. Erg sterke soundtrack van The Reds en Michel Rubini, die de film een goede spanning en sfeer weten mee te geven.

Het verhaal is goed. De rol van Hannibal is wel erg klein in het verhaal, nog veel kleiner als in The Silence of the Lambs. Een sterke en spannende thriller. Alleen aan het einde, tijdens de actie, is de editing wat minder. Maar dat zie ik door de vingers.

Al met al een erg sterke film van Mann, samen met The Keep een van zijn beste. Ben benieuwt of Red Dragon dat kan evenaren.

Matig.

Ik kan Mann's muzieksmaak echt niet rijmen met de film die hij poogt te maken. Het is allemaal nogal droog en kill in beeld gebracht, maar die muziek is toch een potje kitsch? Sowieso meestal niet zo'n heel slim idee om popmuziek als soundtrack te gebruiken, maar Mann maakt het hier toch wel erg bont.

Verhaaltje is verder redelijk uitgewerkt, al moet de film het toch vooral van momenten hebben. Die werken soms (de tijger, de eerste ontmoeting met Lecktor), soms ook helemaal niet (de introductie van de moordenaar is toch eerder lachwekkend dan creepy).

Film duurt ook wel wat te lang, maar daar had ik me vooraf al op ingesteld. Middenstuk is te lang gerekt, waardoor daar de aandacht wel aardig begon te verslappen. Ook het acteerwerk is niet bepaald van hoog niveau, zowat de hele cast schiet tekort.

Vond het een weinig bijzonder filmpje, maar zo heel veel meer verwachte ik ook niet van deze Mann. Doet ondertussen vooral redelijk oubollig aan en kent te weinig hoogtepunten om de interesse vast te houden.

2.0*

Wow!

Michael Mann really is the man! Eerst en vooral: gelikt, gelikt, gelikt, en nog eens gelikt. Zeker voor in het jaar '86. Mann films lijken altijd de tand des tijds te doorstaan. Brian Cox z'n vertolking van Lecktor maakt van Anthony Hopkins op het eerste zicht een braaf schoolmannetje, wat een creep. Jammer dat die niet meer screentijd kreeg, maar langs de andere kant verhoogt dit de spanning want hij lijkt net érg aanwezig gedurende de film, vanwege de indruk die hij maakt en het feit dat ie in het hoofd van Will Graham blijft rondspoken!

Mann was toen al een ambassadeur van stylistisch filmen en settings, wat sfeer schept en enorme bijdrage is aan m'n filmbeleving!

De 80's popsongs waren de kers op de taart...

Manhunter draagt duidelijk het signatuur van Mann, met prachtige electrische en nachtelijke sfeerschepping, zoals hij later ook nog in Heat of Collateral zou overdoen. Wie hier echter een spannende serial killer film verwacht, komt er mogelijk bedrogen uit. Een profiler moet zich inleven in de Tooth Fairy om hem in een race tegen de klok te pakken voor hij opnieuw een gezin afslacht bij volle maan. De film gaat meer voor uitdieping en inzicht in het psyche van een moordenaar en laat de actie achterwege. Eén erg slechte scène : die met de jogger die verkeerdelijk overmeesterd wordt. Erg verplicht nummertje waarbij ik er niet aan twijfelde dat het eraan zat te komen. Positief was dan weer de crush van de serial killer voor een blinde vrouw . Dat maakt de badguy dan toch menselijker dan in veel andere films. Dr. Lector komt weinig aan bod maar net genoeg om weer een lelijke streek uit te halen . Hoogtes en laagtes, bij mij zal dit geen blijver zijn en ik heb er misschien teveel van verwacht, maar hoort toch bij de betere in het genre.

Uitstekende film waarin een agent wordt gevraagd een profiel te maken van een seriemoordenaar. Deze film betekende de kennismaking met één van de meest bekendste filmpsychopaten (Hannibal Lector). Maar de film staat ook zonder die kennismaking met dat personage op eigen benen. Een spannend plot dat goed in elkaar zit en vooral allemaal strak en sfeervol in beeld gebracht. Verder ook goed acteerwerk van de hele cast.

Leuke 80's sfeer en goed acteerwerk. Ook de muziek is hier een pluspunt, maar de film zelf kon me iets minder bekoren. Ik geraakte er niet goed in, in de film.. ga deze nog eens bekijken om misschien toch een ander oordeel te hebben over deze film. Ik geef de film een 6.5/10

Wat blijft het toch een fijne film.

Mann zet in Manhunter een fantastische sfeer neer en maakt er een heel ander type thriller van die normaal gesproken zou verwachten met het bron materiaal. Hij maakt er een wat slowburner onderzoek van. Graham's langzame progressie om in de state of mind van de moordenaar te komen is goed gedaan. Lecktor's probeersel om Graham van de wijs te brengen en zijn gedachten heerlijk onder woorden brengt. De Tooth Fairy die hier erg sterk wordt neergezet. De cast levert hier een schitterende bijdrage. Allen zijn ze heel erg goed. Hoewel Cox als Lecktor niet heel veel screen time heeft, maakt hij hier toch een behoorlijke indruk.

Net als in Thief, is in Manhunter erg goed te zien wat de latere Michael Mann stempel zou gaan worden. Het prachtige camerawerk, de ambient score, belichting en het gebruik van het verhaal en vooral van de personages en hoe hij die neerzet is fantastisch. Hij maakt er hier ook een soort van karakterstudie van. Hij laat ons de menselijkheid achter degenen zien die achter Tooth Fairy aanzitten, maar het beste van de film is toch wel de karakter uitdieping van laatst genoemde. Erg mooi gedaan hoe hij hier wordt neergezet. Je krijgt een erg goed beeld hoe hij in elkaar steekt en ook een soort van feeling krijg je voor hem. Die scene met de tijger is werkelijk schitterend gedaan. Maar ook door wat Graham in een van de laatste scenes over hem zegt maakt de antagonist zoveel sterker. Verhaal technisch is het zeker niet helemaal perfect. Maar wordt ruimschoots goedgemaakt door de rest van de elementen die Manhunter bevat. Heerlijke soundtrack ook met geweldig gebruik van Iron Butterfly's In-A-Gadda-Da-Vida

Mann begint onderhand een van mijn favoriete regisseurs te worden

Michael Mann's Manhunter (1986) was een logische must-see nadat ik in een vroeger stadium reeds de Hannibal-klassieker (The Silence of the Lambs) en het tweelingbroertje van Manhunter (Red Dragon) zag. Deze film baseert zich op hetzelfde verhaal als Red Dragon, en volgt grotendeels dezelfde verhaallijn. Er zijn echter ook wel een aantal verschillen: zo representeert Red Dragon bijvoorbeeld gebeurtenissen die in Manhunter alleen in retrospectief verteld worden (Lektor die Graham aanvalt en verwondt of helemaal niet verteld worden (het alternatieve einde van Red Dragon). Daarnaast geniet Manhunter de zegening van een fijne 80s-sfeer en, niet onbelangrijk, is Anthony Hopkins eens een keer niet de alom gevreesde kannibalistische hoofdrolspeler.

Manhunter is vooral sferisch enorm sterk. Door het gebruik van muziek en score wordt een knappe broeierige sfeer neergezet, die ik positief herkende van Collateral (2004). Het is sterk gedaan van Mann, want de plotverloop kon toch op minder verrassingen rekenen. Red Dragon kende wat mij betreft nog een aantal strakke climaxen, terwijl het in Manhunter vooral bij spanningsopbouw blijft. Uiteraard speelt het in dit verband wel mee dat de belangrijkste plotontwikkelingen al tot mijn parate kennis behoorden.

Cox is een heel aardige Lektor, maar benadert toch niet de magie die Hopkins vijf jaar later zou vertonen. De Graham van Manhunter vond ik dan wel weer sterk; net als in Red Dragon kon de obsessieve zoektocht van de eenzame rechercheur op meer van mijn interesse rekenen dan het tragische verhaal van de Tooth Fairy.

Manhunter was leuk om te zien en vooral de regie kon op memorabele pluspunten rekenen. Terugkijkend vind ik deze film echter net iets minder sterk dan de re-make uit de zeroes (dat ik dat nog eens zou zeggen van een film...)

Een solide 3,5*

Ook ik heb eerst Red Dragon gezien vooraleer ik gisteren Manhunter onder de loep nam. Het verbaasde me - ik keek naar de film met weinig achtergrondinformatie - dat deze film erg veel gelijkaardige scenes telde als in Red Dragon. Alleen het einde verschilt wat meer.

De sfeer druipt van het scherm. Samen met de muziek wordt het gevoel en spanning opgedreven daar waar de echte actie achterwege wordt gelaten. Dr. Lecktor (andere schrijfwijze) komt niet zo veel aan bod, maar ik werd niet echt omver geblazen door zijn vertolking. Ligt dit nu aan Hopkins en vergelijk ik onbewust met deze mythische figuur die HIJ neerzet of is de rol Brian Cox op zichzelf staand sowieso ondermaats? Ik ben er niet uit.

De relatie met de blinde vrouw en de rol van de riooljournalist vond ik ook hier ondermaatser en minder diep uitgewerkt.

Ook Fiennes vond ik beter tot zijn recht komen als Tooth Fairy dan de acteur in Manhunter. Ik schat Red Dragon dus net iets hoger in. Het werd ook beter afgewerkt en slaat net iets meer aan bij de kijker. Qua quotering zet ik ze beiden op dezelfde hoogte omdat Manhunter het origineel is met het oorspronkelijke concept.