Only God Forgives (2013)

Wat jammer dat ik niet bij dat elitaire clubje hoor.... snif. en jij wel.....

Hoho, ik beschouw mezelf helemaal niet als iemand die bij een elitair clubje hoort. 100% niet. Ik kijk alleen wat ik zelf leuk vind en geef mijn mening daarover. Je hebt een prima kijk op de film hoor, alleen dat ligt je niet. Kan toch? Het is nou eenmaal een film die zich niet leent voor een breed publiek. Ik bedoel daar helemaal niets verkeerd mee hoor.

Eens met Wimnoot dat de scene in Drive in de lift al vele malen intenser was dan elk andere gewelddadige scene in OGF. Overigens vind ik alle gewelddadige scenes in het hele oeuvre van Refn intenser en onvoorspelbaarder dan de scenes in OGF.

Overigens zie ik het ontoegankelijke en selectieve totaal niet in OGF, of je moet doelen op mensen met een oedipuscomplex.

Dat lijkt me toch een flink ontoegankelijk onderwerp waar een aardig taboe op ligt.

Snap alleen niet dat je die scene dat Billy tot gort geslagen wordt dat je dat aangrijpend vindt voor twee personages waar je helemaal niets vanaf weet en een Billy die een meisje (op dat punt zou je totaal niet weten waarom) afmaakt.

En die scene met dat glas dat in iemands kaak wordt geramd is min of meer opgekropte agressie wegens die moeder of zijn eigen problemen of misschien wou hij gewoon genieten van zijn favoriete danseresje. Al kijk je die scene 200 keer, het gaat er niet duidelijker op worden imo. Die scene is trouwens gebaseerd op Refn die een asbak naar iemands smoel smeet op de set.

Volgens mij moet je lomp eens opzoeken in het woordenboek. Die scene van Drive in de lift is het schoolvoorbeeld van lomp. Wat ik zelf niet als iets negatiefs zie overigens.

Hier is het geweld ook zelden bedoeld als verrassend. We bevinden ons hier in een wereld waarin je wraak op wraak ziet. Een man vermoord een meisje, diens vader die man, de politie agent geeft die man een waarschuwing om daarna als nog door de familie van de man te worden vermoord, om daarna ook nog wraak te willen op te politie agent die in hun ogen deels verantwoordelijk is, waarna hij weer wraak neemt op hun. Een neverending story. Waarin Gosling als enige nog enig moraal lijkt te kennen. Zie niet in waarom het erg is. Sommige films hebben een andere insteek. Waar Drive nog wel wat spanning had, is dit meer een gritty surealistisch verhaal. Waar sfeer alles is.

Het ging om de shock van de scène, niet of het me aangreep. Vooral hoe erop voort geborduurd werd vond ik weer wel redelijk aangrijpend. De vader die Billy vermoord omdat zijn dochter door Billy is vermoord, word gestraft door zijn arm eraf te hakken. Het is zelfs heel dubbel, want hij straft hem niet eens voor de moord op Billy. En ik vond vooral de scène aangrijpend met het dialoog waar de moeder over abortus plegen begint toen ze zwanger was van Julian, en dan natuurlijk de scène waar Julian zijn hand in de wond van zijn moeder steekt. Luguber, maar ik begreep de scène direcr en vond het een erg aangrijpende scène. Dat was de indruk wat OGF op mij achter liet, en dat had Drive minder bij mij. Ik zeg niet dat ik Drive minder vond, maar anders.

Volgens mij is die marteling niet ter vermaak, maar om afschuw op te wekken. In de film wordt nb de dames gevraagd hun ogen dicht te doen en de mannen geboden wel te kijken. Het juist als waarschuwing bedoeld voor zowel de kijker in de film en in de bios. Of dit ter vermaak bedoeld is, is meer aan de kijker dan aan de maker. Er liepen bij die scene een hoop mensen de zaak uit. Denk zelf dat Refn ons eerder wilde confronteren dan vermaken met die scene. Het contrast tussen de schoonheid van de scene en de bruutheid van het geweld maakt die confrontatie vooral interssanter. Een glijdende spagaat.

Voor mij bestaat er een groot verschil tussen geweld zoals in beeld gebracht door Scorsese, Cronenberg en Haneke, en zoals dat gedaan wordt door Tarantino en Refn. De laatste twee wantrouw ik gewoon. Bij de eerste drie is het evident dat geweld geproblematiseerd wordt, het raakt aan het thema's van die films, het krijgt een context. Bij Tarantino en Refn is die problematisering ofwel afwezig ofwel flinterdun, en dus kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat het geweld - en zelfs die afschuwelijke martelingen - een doel op zich is geworden. De context is afwezig of gewoon te bedacht. Het is de esthetisering van geweld, zonder dat het interessant wordt. En dan vervalt het voor mij snel in makkelijk scoren. Die oor-scene in Reservoir dogs is het beste voorbeeld. Ik vind dat zo slecht, zo goedkoop en onineressant. En vooral walgelijk. Refn esthetiseert geweld in zekere zin nog verder omdat de afstand met de karakters ook zo enorm groot is. En dan denk ik: wat interesseren mij die agent en die lapzwans nou dat ik boodschappen en mensduiding moet gaan zitten ontrafelen in ordinaire martelscenes? Ik wantrouw het, ik wantrouw de suggestie van thematiek, van de aanwezigheid van een diepere laag. Wat overheerst is het botte, walgelijke geweld en marteling. En zoals ik wel vaker zeg: Wat die Refn er zelf over zegt interesseert me geen ene flikker. Hij maakt wat hij maakt. En let wel: dan hebben we het nog niet eens over die groteske flauwekul van "zoon steekt hand in moeder". Dat werkt slechts op mijn lachspieren.

Gisteren met hoge verwachtingen naar de bioscoop geweest. Wat een duffe ellende! Die film was ronduit slaapverwekkend , ik had hier heel wat anders van verwacht. De zeer brute scenes waren mijns inziens op deze manier niet nodig geweest. Het verhaal op zich was goed maar men had hier een sterke film van kunnen maken. Ik had soms ook de neiging om de zaal te verlaten. Al met al waren wij zeer teleurgesteld en vonden het zonde van de intree. Dit is een film voor een klein filmhuis maar niet voor het brede publiek. Voortaan ga ik toch eerst maar eens alle trailers kijken. En laat ik mij niet misleiden door recenties.

Ik ben bang dat die herziening er niet van gaat komen voorlopig, Ben een maand geleden nog geweest en kan me er niet toe aan zetten de film in een kort tijdsbestek nog eens te gaan zien. Dat wordt wachten op de Blu-ray.

Dan vraag ik me af wat voor recensies jij gelezen hebt. De wat meer prominent aanwezige users in dit topic vatten het goed samen, dat wat je kunt verwachten.

Er zijn mensen die met hoge verwachtingen naar de bioscoop gaan zonder recensies te lezen. Ik lees zelf nooit recensie vantevoren. En ik kijk al helemaal geen trailers. En waar de film over gaat interesseert me ook al niet. Ik hoor dat een film goed is volgens betrouwbare bronnen - eventueel aangevuld met kennis over de maker - en dat is genoeg.

Dat is wellicht de beste methode inderdaad. Enkele van de meeste geweldige bioscoop ervaringen die ik had waren die van waar ik niks over had gelezen/gezien. Toeval, dont think so.

Blijkbaar was het in dit geval niet genoeg.

Ik bedoel je wordt nu geconfronteerd met geweld wat je niet wilt zien.

Had je wel wat recensies gelezen dan had je nooit naar deze film gegaan...toch?

Sowieso als je al bekend bent met regisseur Refn, dan weet je dat er extreem geweld in voor kan komen. Dat is het zelfde als naar een Tarantino film gaan en je dan verbazen dat het zo bruut is. Daar hoef je geen recensies voor te lezen hoor om dat te weten.

Klopt, daarom is het voor mij nog steeds niet helemaal duidelijk waarom

olaf k deze film is gaan kijken terwijl hij geweld verafschuwd.

Film bevat nog genoeg andere facetten. Lijkt me niet zo moeilijk vast te stellen dat Olaf hoopte dat ie op andere vlakken indruk zou maken, en geweld kan ook altijd nog wel meevallen. Hoeft van mij ook niet zo exploitatief en lomp in your face.

Lijkt mij logischer dat als je geweld verafschuwd zoals olaf zelf aangaf

dat je dan niet naar dit soort films gaat kijken ongeacht wat de film nog

meer te bieden heeft.

Geweld was bij Refn's vorige ook minimaal, vooral als je liever zo blanco genoeg in de film gaat is de kennis wat je kan verwachten nihil. Bovendien, ook al veracht je een maker of een element, wie zijn anderen dan om te bepalen of Olaf die mag gaan kijken of niet?

Dat bepaalt olaf uiteraard zelf,maar ik vind het niet terecht om achteraf dan

over het geweld te klagen dat had je immers van tevoren kunnen weten.

Minimaal? Ja dat klopt, maar het geweld wat erin zit, zou niet misstaan in de gemiddelde slasher met als hoogtepunt !!!SPOILER!!! iemands gezicht kapot stampen. En dit vol in beeld. Vooral het natrappen maakt het nog erger. Dit is (wat mij betreft) van hetzelfde niveau als OGF. In your face.

Dat zou inderdaad kunnen, al is dat niet gegarandeerd natuurlijk. De aankondiging van geweld in een recensie zegt nog niet zoveel. Want ik ben wel tegen geweld (net zoals iedereen hier hoop ik) maar niet tegen geweld in films. Geweld is onderdeel van het leven dus het zou raar zijn als het niet in films voorbij zou komen. Maar het is van mij wel van belang hoe dat geweld er dan inzit. Gaat het de kant op van exploitatie, ben ik weg.

Refn weet het inderdaad uitermate effectief te brengen. Heeft in Drive wat mij betreft veel meer impact, en is subtieler.

@mar007 Ik denk dat het niet zo zeer om het geweld bij de meeste mensen gaat, als het gaat om de film waarderen. Ik denk werkelijk dat het langzame cinemawerk en het dromerige vage en vooral surrealistische aspect mensen de das omdoen. Er circuleren 1 of 2 trailers die mensen gewoon een verkeerde indruk geven van de film en bovendien verwacht het gros een soort van 2e Drive, ja, en dan kom je bedrogen uit.

Ik denk gewoon dat het een love it or hate it film is, zonder een echte tussenweg.

Hoezo M1chel? Niemand rept een woord over het tempo, de flow van de film of het dromerige, surrealistische aspect. Nou lijkt het alsof je zegt dat mensen een trailer kijken en een vlotte simpele actiefilm verwachten terwijl de laagstemmers juist duidelijk hele andere dingen zeggen, zoals: pretentieus, overschat, Gosling is een amoebe, functieloos geweld en gewoonweg intrigeert het niet. Het ligt echt niet aan de trailer of de sfeer. Niemand noemt het saai maar gewoon slecht en goed onderbouwd imo.