Emanuelle e gli Ultimi Cannibali (1977)

Voor mij de eerste Emanuelle film (D'Amato maakte er een hele rits films over) waarmee ik in aanraking ben gekomen. Dit vanwege de combinatie met (kannibalen)horror, waardoor mijn interesse voor deze film gewekt was. Daarnaast vind ik zijn Beyond the Darkness en Absurd wel vermakelijk, waardoor ik gesterkt werd om deze prent ook een kans te geven.
Mede door de erin verwerkte erotiek en de absurditeit die hierbij komt kijken wel een aparte film. Gelukkig geen over het bed kronkelende vrouwen, zoals Jesus Franco ons aandeed met een werk als Female Vampire, maar verder wel behoorlijk wat blood en seksuele handelingen. De softcore lesboscene met de rokende aap is natuurlijk ook absurd, maar nog altijd vermakelijker dan Franco's kijk op "erotische horror".
Qua gore komen we er wel wat bekaaid vanaf. Inderdaad geen/weinig animal cruelty (er word alleen wel een slang door de kop geschoten), maar wel het eten van mensen en de gewelddadige gevolgen hiervan. Niet heel gore en niet zo expliciet dan een film als Cannibal Holocaust, maar hier en daar wel vermakelijk.
Een film die voor mij schommelt tussen net wel/net niet leuk. Hier en daar zo absurd en heerlijk slecht dat het weer leuk word om naar te kijken, maar soms nog wel wat teveel onfunctioneel naakt en softcore pornoscenes.

Erotische films doen mij terugdenken aan mijn tienertijd waarbij ik als ik eens alleen thuis was stiekem probeerde naar te kijken. Snap niet echt wat ik daar destijds zo opwindend aan vond, want het uiteindelijk blijft het allemaal ontzettend braaf en zijn de seks- of blootscènes voorbij voor je het weet. Emmanuelle was een van de bekendste die door verschillende actrices werd gespeeld door de jaren heen. Van Laura Gemser, de zwarte Emmanuelle (eigenlijk Emanuelle met 1 M geschreven) hoorde ik pas later. Mooie vrouw, maar ook de andere dames zijn zeker wel knap en natuurlijk gaan ze allemaal uit de kleren (sommige gewillig andere niet zo). Als erotische film komt ie wel goed uit de verf al is ook dat gedeelte best saai. Als kannibalen- of avonturenfilm is het niks. Er zijn erg weinig gore scènes en we krijgen de kannibalen (een stam enkel bestaande uit mannen) pas na ongeveer een uur te zien. Op de mooie dames na eentje om snel te vergeten.

Leuke film! D'Amato's films zijn me tot nu toe goed bevallen. Ook hier weer gekke onzin. Ze vermaken allemaal goed. Die soundtracks ook...

Deze film komt op alle vlakken tekort.Misscjien is het wel door het feit dat hij reeds meer dan 40 jaar oud is.Soft porno zeggen jullie.Als je de dag van vandaag in de namiddag je tv op ZES TV zet of tijdens herhalingen van Witse op de VTM krijg je soms meer te zien.Wat blote borsten en zeer veel schaamhaar.Tijdens de daad krijg je al helemaal niks te zien.In die ene vrij scene houd de acteur zelfs zijn broek aan.Het horror aspect...waardeloos.Enkel op het einde van de film iets wat een beetje moet doorgaan voor horror.En avontuur...tja.Is nu ook niet meteen zo wondermooi in beeld gebracht dat ge met open mond zit te kijken.Maar door de bloedmooie Laura Gemser die wel geen fluit kan acteren keek ik hem toch nog uit en scoorde de film toch nog een extra ster om het slot van de film toch nog een beetje draaglijk te maken.

Ik was trouwens mis.Tis niet Witse maar Aspe!

Italiaanse pulpregisseur Joe D'Amato regisseerde meerdere Black Emanuelle en met deze vijfde combineerde hij de gebruikelijke erotiek met kannibalen. En stond daarmee samen met Deodato zo'n beetje aan het begin van een heuse kannibalen- hype. Nog niet expliciet en gruwelijk zoals in de jaren '80 Cannibal Holocaust maar al wel erg leuke sleaze en campy- vermaak zoals het hoort! De film bevat uiteraard alle clichés van het genre: moordpartijen, naakt, een expeditie westerlingen met conflicten, bizarre rituelen, een verkrachtingsscène (al is het slachtoffer hier in trance), een heerlijke cultsoundtrack, ronduit verschrikkelijk acteerwerk en uiteraard het eten van mensenvlees. Echt schokkend is het niet. Nu blijft de film natuurlijk wel trouw aan de kern van soft-erotische film. Er is dus buitensporige hoeveelheid (vooral vrouwelijk) naakt aanwezig wat ten kosten gaat van hoeveelheid scenes met bloed. Met name de titelheldin gaat om de haverklap uit de kleren voor seksscène. De seksuele contacten van Emanuelle leiden soms tot erg komische momenten; zoals wanneer ze bij een patiënte ongevraagd haar vingers in haar kruis steekt om vervolgens seksuele intimiteiten van de zuster te veroordelen of wat te denken dat er tijdens een lesbische scene er een rokende aap zit toe te kijken. Het cijfer staat dan ook niet zo zeer voor kwaliteit, maar vooral voor het vermaak.

Tja, het verhaal stelt natuurlijk niets voor en dat soort eaten alive scènes met die kannibalen heb ik al vaak genoeg gezien. Tja, heb je één film gezien met kannibalen, dan heb je ze eigenlijk allemaal gezien. Niks nieuws dus wat al die vervolgfilms te bieden hebben. Deze ook niet, máár .... de naaktscènes vond ik niettemin schitterend, vooral die op het eind. En dat verhoogt voor mij wel de amusementswaarde. Vandaar een dikke voldoende voor deze Emanuelle.

3,5*

Prima filmpje! En met 2 grote verschillen ten opzichte van andere Cannibalen films. GEEN gemartel met dieren en erg veel sex. Prima, prima!! De vrijscene onder de Brooklyn Bridge is toch fantastisch. Dat je op zo'n plek zo'n scene gaat filmen haha!

Laura Gemser blijft leuk om naar te kijken. Gelukkig maar, want verder snap ik de lol van kannibalen films absoluut niet. Ok, Grave is een ander verhaal, maar de 70's en '80s cannibal films doen heel weinig voor me.