Poltergeist (1982)

Uhm, je lijkt beide films niet begrepen te hebben. In The Exorcist is sprake van een totaal andere identiteit dan in deze. En als je Poltergeist dan als onorigineel beschouwd, zou ik graag een lijstje krijgen met films van voor die tijd, die eenzelfde benadering als Postergeist er op na houden. Exorcist is dat in ieder geval niet, daar gaat het immers om de bezetting van een persoon en niet van een huis. De hoofdpersoon uit Exorcist wordt ook niet ontvoerd, evenmin is daar het huis bezeten.

Krijg sterk de indruk dat je niet hebt zitten opletten.

Ze leefden hier dan ook niet. Niet zitten opletten dus.....

@ Reinbo' eerste berichtje.

Hoe heb je die andere 2 er tussen gekregen??

Beetje een vervelende poging om iemand de mond te snoeren.

Een fictief verhaal kan nog steeds onrealistische kanten hebben.

Voorbeeldje: In een films als Alien in een tutu over straat gaan rennen. Dit is toch ook een onrealistisch gegeven in een fictieve film.

al zo vaak gezien, maar ik kan hem nog steeds helemaal uitkijken zonder mij een seconde te vervelen! gewoon een klassieker wat mij betreft! mooie opbouw, voor die tijd best goede effecten en spannuhhhnd.

Het is ook een poging iemand de mond te snoeren, hij schrijft immers voornamelijk onzin. Dus dat kan beter stoppen. Verder vond ik hetgeen hij voor onrealistisch aanmerkte totaal futiel en bovendien niet onrealistisch binnen de setting. Het zijn immers niet de ouders maar de klopgeest die de clown terug hebben geplaatst. Weer een geval van niet opletten.

Vertel mij dan eens waar dit uit blijkt in de film?

Uit het gegeven dat die pop later ook uit zichzelf (door de klopgeest) beweegt. Lijkt me nogal evident eigenlijk.... Dat is toch ook de reden dat het kind er bang voor is, die voelt gewoon aan dat er iets niet mee pluis is.

Ook in een film met bovennatuurlijke aspecten kun je spreken van onrealistische reacties.

Lees even verder. Ik heb ook al aangegeven waarom het niet onrealistisch is binnen de setting....

Is er een scene waarin de ouders de clown weghalen?

In mijn herinnering bewogen de lijken op het einde. Ik kan fout zitten. Het is al een tijdje geleden dat ik deze heb gezien en het is geen film die ik snel weer wil zien. Maar of het nou zombies zijn, of gewoon lijken, veranderd niets aan mijn mening over de film. De kritiek op die term vind ik daarom ook vrij irrelevant.

Ik zal niet ontkennen dat mijn aandacht op het eind niet meer volledig was. Dat was hij in het begin echter wel. Ik vond de film zo vaag dat mijn aandacht inderdaad wat afdwaalde. Ik vind het echter nou niet zo'n grove fout in mijn recensie.

Is er een scene waarin het kind bij zijn ouders er over klaagt?

Het is slechts een van de vele opmerkingen over de film die aantonen dat je echt hebt zitten opletten. Je ziet er geen verhaal in, terwijl dat toch vrij duidelijk verteld wordt

Nee, en dat is nou precies wat ik er zo onrealistisch aan vind.

Waarom zou dat kind er over moeten klagen. Hij vindt het eng, maar schaamt zich ervoor om dat tegen zijn ouders te zeggen. Of misschien dacht hij, laat ik het nog een nachtje proberen, als ik het nog steeds eng vind zeg ik het morgen. Vind het eigenlijk allemaal totaal oninteressant en irrelevant voor de film. En hé, het is een horrorfilm, dus zonder suspension of disbelief kom je er nooit goed doorheen.

Daarbij zou een dergelijke scene het plot enkel ophouden en overbodig zijn. Gelukkig houdt Hooper er het tempo er lekker in.

Uit mijn eigen kinder-ervaringen maak ik op dat ik dit totaal onrealistisch vindt , maar jouw uitleg zou ook wel kunnen. Oke, misschien is het minder onrealistisch als ik dacht. Ik vind het echter wel relevant. Ook in een horrorfilm vind ik dat de regisseur zich in de personages moet kunnen inleven, en in dat soort scenes moet dat nou juist gedaan worden.

Maar als die klopgeest die clown toch zou kunnen verplaatsen, zie ik ook niet in waarom dit de plot zou ophouden. Ik had het juist wat spannender gevonden om te zien hoe die ouders de pop wegnemen, en dat die pop er daarna gewoon weer staat. Dat is nou juist een detail wat de film voor mij spannender gemaakt zou hebben.

Voor mij zou dat een extra minuut kosten die ik irrelevant zou vinden. BIj een film moet je wat mij betreft alle overbodige info wegknippen.

Dit lijkt mij erg overbodig, omdat het A) wel duidelijk was dat hij de pop eng vond, dus hoeft hij het ook niet kenbaar te maken. B) De pop ook zonder uitleg eng overkwam, dus is de extra set up niet nodig. Zie dus werkelijk niet wat een dergelijke scene wezenlijk toe zou voegen.

Spielberg presents Hooper:

Het levert een maf filmpje op; genres drama, familie, pure & anderszinse horror, komedie/satire... en dat alles overgoten met een dikke, bovennatuurlijke (rebirthing)saus (bij zeer specifieke scènes zijn een aantal latere films te begroeten: hallo The Sixth Sense, Twin Peaks en Insidious, mogelijk wat Japans werk), en naar het einde toe wordt het steeds gekker, maar het blíjft leuk - als je het maar niet te serieus neemt.

Zeer verzorgd allemaal, en (dus) ook met zo'n hele dikke, stroperige Hollywood soundtrack. Vooruit maar. Ooit moet ik deze al eens gezien hebben, maar eigenlijk kwam niets me bekend voor buiten de iconische beelden van het meisje en de tv...

Dikke 3,5*.

Ik zie er wel een verhaal in, maar het verhaal wordt op een wijze verteld die ik heel irritant vindt. De film begint, er zit al vrij snel heel veel engdoenerij in en voor je het weet is daar die babyvrouw die in een paar minuten (ongeveer in het midden van de film) alles uit de doeken doet. Het verhaal wordt er in een keer uitgegooid. Er zit totaal geen originaliteit in. Het komt op mij over alsof er totaal geen aandacht besteedt is aan hoe het verhaal verteld moet worden. Zoiets van, we willen een enge film maken. Laten we er ook maar een verhaal bij doen, maar we moeten vooral niet te veel scenes aan de vertelling van dat verhaal wijden. Ik kreeg bij deze film de indruk dat het verhaal op de achtergrond kwam, en de engdoenerij voorop. Ik realiseer me dat dat in een horrorfilm wel een beetje moet, maar ik had toch wel iets meer een balans willen zien. Die miste ik. Dat zul je ongetwijfeld met me oneens zijn, maar dit is waar ik voornamelijk mijn cijfer op baseer. In mijn eerste recensie gaat de kritiek ook voornamelijk uit naar de storende snelheid waarop het verhaal verteld wordt.



Dan nog de originaliteit. Ik proef er wel degelijk Exorcist-invloeden in. Nee, het is niet precies hetzelfde, maar ik zie wel gelijkenissen.

In The Exorcist is het huis niet behekst, maar er gebeuren toch wel degelijk vreemde dingen in het huis. Net als in Poltergeist. Dat stuk met die geesten-vrouw doet me denken aan de exorcisme-scene uit The Exorcist. Het meisje in Poltergeist dat signalen afgeeft aan de wereld waaruit ze ontvoerd is, doet me denken aan Reagan die, als ze bijna alle macht verloren heeft over haar eigen lichaam, HELP ME seint.

Dit zijn de invloeden die ik bedoel. Poltergeist is inderdaad niet helemaal nagemaakt van The Exorcist, maar dat beweer ik ook niet. Ik vind het ook helemaal niet erg dat een film zich laat beïnvloeden door een andere film. Daarom heb ik 'originaliteit' ook niet als criterium gebruikt bij mijn beoordeling. Maar als mij vervolgens gezegd wordt dat ik de film in zijn tijd moet plaatsen, omdat hij heel origineel is, dan moet ik dat toch wel ontkennen. Ik vind Poltergeist niet behoren tot de soort films die zich geheel van het al bestaande materiaal onderscheidt. Dat speelt voor mij echter weinig mee in de beoordeling.

Het minder opletten gaat voor op het eind van de film misschien op. Ik ben echter serieus begonnen met kijken. Dat mijn interesse verslapte zorgt deels voor de onvoldoende: dat schrijf ik toe aan de film. Ik denk dat Poltergeist gewoon niet mijn soort film is, maar dan mag ik hem nog steeds een 1 geven. Ik begrijp in ieder geval niet wat sommige mensen zo goed aan deze film vinden. Maar goed: ieder zijn eigen smaak.

Tuurlijk ken elke film invloeden van voorgaande films. Maar dat maakt het niet direct onorigineel. Ik zag de film tijdens zijn release en het was toen een revelatie. Enorm geestig, spannend, origineel en vol goede special effects. Zowel qua visuele sls make up effecten. Verder is het een typisch Spielberg verhaal (de uitvoerend producent, die naar het gerucht gaat behoorlijk heeft meegeregiseerd), met wat gore en horror invloeden van Tobe (tcm) Hooper. Een bijzondere combinatie die erg goed heeft uitgepakt. Het was immers een van de meest spraakmakende films van dat jaar.

Kortom de film kent een sterk verhaal met een leuke sneer naar de invloed van tv, kent voor zij tijd baanbrekende special effects en is zowel geestig als spannend. Dat staat haaks op hetgeen jij er over schrijft. En gezien de hoop onwarheden en met de haren bij gesleepte argumenten waarom dit onorigineel zou zijn, ga ik toch echt uit van mijn eigen mening, kennis en ervaring. Dat jij deze film nu pas ziet en m niet leuk vind kan. Dat is een kwestie van smaak, maar je opmerkingen over originaliteit kloppen gewoon van geen kant.

Ik vond hem een beetje tegenvallen.

Hij begon erg goed en was ook aardig spannend maar het eind van de film zag het er allemaal zo nep en slecht uit. natuurlijk komt dat omdat het al zo'n oude film is maar omdat je zo gewent bent wat je nu allemaal ziet in films dus daarom vond ik het een beetje saai.

maar ik ga zeker deel 2 ook nog is bekijken

3,0*

Ik zeg dat ik hem niet zo origineel vindt, dat ik films ken die veel origineler zijn. Dat is iets anders dan dat ik hem per definitie on-origineel noem. On-origineel noem ik een film die een voorganger precies nadoet. Dat is inderdaad niet het geval. Ik heb het woord onorigineel ook geen enkele keer in de mond genomen. Dat maak jij ervan. Maar als iemand tegen mij gaat zeggen dat ik de film hoger zou moeten waarderen, omdat hij voor die tijd heel origineel was, dan zeg ik toch: nee, zo origineel vind ik deze film niet. Dat 'bij de haren gesleepte argumenten' maak jij er zelf van. Ik had deze exorcist- vergelijking al gemaakt, lang voordat ik met jou in discussie ging. Van argumenten die ik maar snel verzin om jou van repliek te kunnen dienen, is dus geen sprake.

Jij noemt de reputatie van de film. Ik ben daar niet zo in geinteresseerd. Of deze film nou goed ontvangen werd of niet, ik blijf het een kutfilm vinden. Dat geld over het algemeen. Jij hebt The Shawshank Redemption ook een onvoldoende gegeven terwijl die film een uitstekende reputatie heeft.

Een sterk verhaal vindt ik de film allerminst hebben. Dat heb ik in mijn eerdere berichten al genoeg uitgediept.

De onwaarheden uit mijn berichten... waar heb je het over? Gaat dit nog steeds over het feit dat ik die lijken zombies noemde? Of over dat ik die pop iets onrealistisch vindt? Naar mijn mening heb ik geen onwaarheden in mijn bericht gezet.

Jouw reactie hangt aan elkaar puur subjectieve dingen. combinatie die goed heeft uitgepakt, film met een sterk verhaal, . Op zich niet zo erg behalve dat ik er weinig mee kan. Ik ben het hier niet mee eens en dat ga ik het ook niet worden.

Daar ben ik me bewust van. Verandert echter niets van mijn mening. Jouw kritiek op bijvoorbeeld Shawshank staat ook haaks op de algemene mening.

Ga je gang, maar verwacht niet dat dit mijn mening zal beïnvloeden.

Ik hoef jouw mening ook niet te veranderen. Je hebt recht op je eigen mening. Die wordt gevormd door je smaak en je achtergrond. Daar al mijn mening niets aan veranderen. Maar je schreef wel:

Ik vind dat je daar de film veel mee te kort doet. De film heeft immers weldegelijk een sterke en duidelijk verhaal en levert bovendien leuk commentaar op de invloed van TV. Veder kun je wel stellen dat je alles al eens eerder hebt gezien, maar dat vind ik een kul argument. Elk verhaal is al 100 keer verteld, et gaat om de manier waarop. En de sfeer, setting en vibe van Poltergeist is vrij uniek. En als het bekend aanvoelt komt dat vooral om dat het veel is nagedaan. Wan nogmaals, en je kan er geen boodschap aan hebben hoe die ontvangen is, het was toen die uit kwam een hele originele film. Dat staat los van mijn afwijkende mening over TSR.

Maar laten we een man een man noemen en een paard een paard. Waar welke films ken jij van voor die tijd, waar een gezien door klopgeesten het huis uit werd gejaagd? In welke film werd de dochter des huizes ontvoerd naar gene zijde? Welke film werd het meisje uit handen van de klopgeest gered? (Exorcist is een wezenlijk ander geval). Bij welke film werd het huis de grond of hemel in gezogen, waar kwamen clowns en bomen tot leven? Waar werden mediums ingeschakeld om het huis te zuiveren? Zo kan ik er nog een hoop verzinnen, waar je zeer waarschijnlijk het antwoord schuldig op moet blijven.

Maar vertel? Want ik ken ze niet......

Ik zal toegeven dat ik in de betreffende reactie enkele dingen ongelukkig geformuleerd heb. Ik kan zometeen niet meer voorbeelden noemen zoals The Exorcist, waarin ik gelijkenissen zien. De opmerking ' de film heeft overal kleine stukjes vandaan gehaald' heb ik dus iets te snel gemaakt. De gelijkenissen met The Exorcist blijf ik heel duidelijk zien. Je hebt gelijk dat dat een kul argument is om de film laag op te beoordelen, maar dat heb ik dan ook niet gedaan. Ik heb gereageerd op een reactie die originaliteit als criterium aandroeg, waardoor ik de film misschien wat meer zou waarderen. Ik heb originaliteit niet als criterium gebruikt. Poltergeist zal ongetwijfeld als een originele film ontvangen zijn (dat wil ik wel van je aannemen), maar ik heb de historie van de film niet opgezocht toen ik hier berichten plaatste. Ik heb het puur op gevoel gedaan. Ik vond Poltergeist een prutfilm en daar heb ik ook geen geheim van gemaakt. Toen ik de reactie kreeg dat deze film vernieuwend was, vond ik dat onzin. Dit omdat ik films heb gezien die ik veel origineler vind qua sfeer, verhaal en de vertellingswijze van het verhaal, (zoals Donnie Darko). Tussen deze voorbeelden valt Poltergeist voor mij in het niet. Poltergeist vond ik niet bijzonders. De voorbeelden die jij origineel noemt, vind ik eerder uiterlijk vertoon. Spectaculaire scenes die, wat ik een slecht verteld verhaal vindt, maskeren. Dat uiterlijke vertoon maakt geen indruk op mij. Ik wil iets meer diepgang zien dat een huis dat de grond ingezogen wordt en die heb ik nog niet gevonden. Wellicht hou ik niet zo van dit soort films, en zal wat ik 'uiterlijk vertoon' noem voor anderen iets geweldigs zijn. Maar, oke, Poltergeist zal in de filmgeschiedenis origineel geweest zijn. Originaliteit was dan misschien niet het juiste woord om in mijn bericht te gebruiken. Het komt erop neer dat de vernieuwingen die Poltergeist heeft gebracht, niet in mijn straatje liggen. Dat leidt tot enkele onjuiste stukken in mijn tweede reactie, maar ik sta nog geheel achter mijn eerste en oorspronkelijke recensie.

Daar zeg ik toch echt The Exorcist op.

Helaas nu wel. Maar als ik enkele betreffende films vindt, zal ik dat niet geheim houden

In the exorcist probeerde een prietser de duivel uit een persoon te verdrijven, dat vind ik iets totaal anders dan een medium die een klopgeest uit een huis probeert te lokken. Misschien ben ik te veel een kenner, maar voor mij zijn dat twee fundamrnteel andere problemen en handelingen.

Die Reinbo, staat altijd garant voor snelle reacties

In The Exorcist staat het huis duidelijk ook onder invloed van de demoon die Reagan bezit. Misschien niet zo erg als bij Poltergeist, maar ik zie hele duidelijke gelijkenissen. Gelijkenissen die noemenswaardig zijn, naar mijn mening.

Het huis is niks mis mee in The Exorcist. Reagen wordt ook niet meegenomen naar gene zijde, zoals wel het geval in Poltergeist. Zijn echt twee totaal ander soort cases. Poltergeist past wel in the Haunted House reeks en was zeker niet de eerste, maar we eentje met veel meer fun en bravoure verteld. Maar zoals je aangeeft, geef je minder om uiterlijk vertoon. Ikzelf vind dat een zeer belangrijke eigenschap bij een medium dat voornamelijk met beeld (uiterlijk) communiceerd. Verder vind ik het daarnaast een prima en origineel verhaal. Van kidnapping door gene zijde ken ik geen eerdere voorbeelden. Bovendien vind ik het een leuk commentaar op de invloed van tv.

Dat zijn ook voor niet-kenners fundamentele verschillen. The Exorcist is een verhaal dat tapt uit religie en angst voor de duivel waar Poltergeist een film is die veel meer heeft met modern(ere) opvattingen en waarnemingen van een totaal andere angstcategorie (namelijk entiteiten/geesten). Sowieso vallen beiden ook nog eens in twee totaal andere subcategorieen de één namelijk in het subgenre van de Exorcisme film ('the devil made me do it') terwijl de andere een duidelijke 'haunted house'-flick is. Dat deze twee door Dee Al vergeleken worden en er vervolgens Donnie Darko wordt bijgehaald om een voorbeeld te geven van een wél originele film zou er heel misschien wel eens op kunnen duiden dat er nog niet heel erg veel kaas van (horror)film is gegeten...

Kraken op de zolder, steekvlam die opeens verschijnt op de zolder, Gezicht dat uit de duisternis van het huis opdoemt, gezicht dat op Reagans deur verschijnt, Beeltenis van het duivelsbeeld vlak naast Reagans deur. Ik vind dat toch wel duidelijk aanwijzingen dat het in het huis ook niet helemaal pluis is, maar zoals ik al zei springt dat er veel minder uit als bij Poltergeist. Het is subtieler.



Met uiterlijk vertoon bedoel ik dat er veel speciale beelden te zien zijn, maar dat ik het verhaal of te zwak, of te zwak verteld vindt.



Interessant. Ik had dat niet opgemerkt. Is dat een eigen interpretatie of heeft de regisseur dat ook zo bedoeld?

Ik zie The Exorcist dan ook veel breder als alleen maar angst voor de duivel. Ik zie het als angst om de controle over jezelf te verliezen. Iets dat bij Poltergeist ook een rol spreekt. Ik deel niet zo in in

categorieen, en ik bekijk het iets breder.

Ik vind de vergelijking zeker niet vergezocht. Het hokjesdenken van dit genre en dit genre, moet het vergelijken van films niet in de weg staan.

Donnie Darko vindt ik nou eenmaal een film met een sfeer, die ik nog nooit in een ander film heb gezien. Een film waarvan je niet weet wat je ervan moet verwachten en die na een aantal keren nog blijft verbazen (wat Poltergeist bij mij niet zal doen). Ik vind het daarom een heel vernieuwende film, die heel ver boven Poltergeist uitstijgt.

Ik heb al gezegd dat horror misschien niet mijn favoriete genre is, maar als ik een weer eens een verkenningstochtje maak door een horrorfilm te kijken, mag ik die beoordelen op wat ik ervan vindt. Ongeacht mijn verdere kennis van het genre. Ik heb eerder ook al gezegd dat ik horror een heel teleurstellende genre vindt.