Poltergeist (1982)

Een typische en kinderlijke horrorfilm die het vooral moet hebben van mooie, fantasierijke special effects en een magische uitstraling. Over het algemeen kijkt hij goed weg, al heb ik me wel geërgerd aan de onderliggende moraal en de afgrijselijk inspiratieloze soundtrack. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat Spielberg hier weer voor iets tussen zit. Al bij al best wel sympathiek en uiterst geschikt om een horrormarathon mee te beginnen.

Bwah.

Film had beter gewerkt als gezellige geestenfilm. Sfeertje in het begin was wel geinig. Een plaaggeest die wat goochelt met stoelen, enkele geslaagde grapjes en een paar idiote personages zorgen voor een luchtig sfeertje. Daarbij ook een paar mooie scenes (de boom die het jongetje beetneemt).

Wanneer het "horror" of spannende gedeelte zijn intrede doet valt de film zwaar door de mand. Zeker het aangeplakte einde dat ongeveer 20 minuten doorloopt met het kerkhof dat weer naar boven komt. Slecht.

Verder nog positief de stroboscenes. Maar meer dan 2* levert het jammer genoeg niet op. Niet werkende mix van luchtig geestengedoe en spanning.

Mijn 666ste stem, en dat voor een horrorfilm...

Maar helaas vond ik deze film best wel tegenvallen. Ik had wel iets engs verwacht en dat ik wel zat te bibberen van angst. (hierboven lees ik daar allemaal positieve reacties over) Maar de film was HELEMAAL niet eng, nagelbijtend, spannend of griezelig. Eigenlijk meer komisch. Ik zat met smart te wachten op de enge dingen maar bij die scenedat inmiddels dat meisje meerdere keren met de tv praat en dat de meubles verschuiven(in het begin) Wist ik het gewoon: deze film komt kwa engheid in de buurt van Oa Scooby Doo of Casper het Spookje. Ik was allang al niet bang en kon alleen nog maar lachen om enkele stomme momenten. Hillarische scenes zoals: Met die boom, die tornado(Yeah right), Die verplaatsende meubels, die clown, dat die man in zijn gedachte in de spiegel zijn gezicht eraf trekt, hoe ze die dochter willen terughalen uit de andere demensie, en met als klap op de vuurpijl: dat door een een of andere tovergrap het kerkhof verplaatst naar de tuin van de familie en dat er allemaal doodskisten uit de grond komen, open gaan en dat er dan een skelet uitvalt.

Genoeg redenen om deze film geen horror te noemen. Hij is geen enkel moment eng. Deze film komt als komedie veel dichter bij in de buurt.

Tegenvallertje. Toch 2,5*

The Spirit of the Age

Kinderlijke “Disney”-achtige griezel met toch een aantal sterke beklijvende iconische beelden.

Maar bovenal, en interessantst aan de film, een tekenend tijdsgewricht van de overgangsperiode tussen de hoop en vrijheid van de seventies en de desillusie van de jaren tachtig. De film vat perfect de tijdgeest van de vroege jaren tachtig wanneer de laatste restanten van de open geest van de jaren zestig en zeventig plaatst moesten ruimen voor het conservatieve Reaganisme.

Ex-hippie vader, nu huizenmakelaar, leest de biografie van Reagan. Huismoeder van drie rookt joints wanneer de kinderen naar bed zijn.

Het verhaal, met een structuur schatplichtig aan het sprookje, gaat over het verschuren van het perfecte alledaagse white middle-class gezinnetje in prefab suburbia. De orde, het gezin als hoeksteen, dient hersteld te worden. De Spielbergiaanse familiewaarden [het sentimentele Spielbergia van familie en kinderen is véél presenter dan Hoopereske gore]. De film toont het individualistische cocooning. Ze kennen hun buren nauwelijks en maken ruzie om hun eigen kijkkastje. Het is geen toeval dat de geest zich via de tv evoceert! Het thema van de consumentencultuur is sterk aanwezig. De geest manifesteert zich via materiële zaken.

zeer te pruimen horrorfilmpje, hoewel de spanning af en toe ver te zoeken was. Gelukkig is er trouwens nog een einde na het 'einde' want anders zou ik toch een beetje achtergebleven zijn met een onvoldaan gevoel.

Acteerprestaties vallen wel mee; vooral het klein kindje en de moeder spelen goed, de rest vond ik iets minder. Special effects zijn idd een beetje ondermaats, maar het is dan ook al een film van 1982, dus in dat opzicht valt het best nog wel mee.

Gewoon een prima film (zeker voor de jaren 80), het verhaal is prima en ook best spannend (de scene met de clown vond ik geweldig) en er wordt ook nog eens goed in geacteerd.

Eindelijk weer eens gezien. Vroeger was de spanning voor mij reden deze film hoog te beoordelen, nu is dat helemaal niet meer zo. Vind de film vooral 'geestig' ( die mister blonde) --> grappig dus en de effecten zeer vermakelijk. Typisch Spielberg product. Perfect tempo en heerlijke cliches (meer genregrapjes) goed afgewisseld met originele vondsten. Prima vermaak, heel sfeervol, maar de spanning die ik als klein pikkie beleefde, was er helaas niet meer. 4 sterren blijven wel staan.

Ik zou wel eens een making of willen zien omdat ik benieuwd ben wat het aandeel wat betreft de regie van Spielberg nu echt was. Is er een making of?

Spannende griezelfilm die destijds als schokkend werd ervaren. Inmiddels zijn we wel wat gewend maar dit blijft een mooi suspensvol werkje van Hooper. De vervolgen zijn helaas minder. Het stempel van Spielberg is duidelijk merkbaar. Goed.

Spank me at nine 'o clock and call me Harry, wat een meesterwerk. Ik ben weinig keren zo de stuipen op het lijf gejaagd als bij deze film. Ligt aan Spielberg die zijn typische Amerikaanse gezin uit de kast trekt en het goed weet te verkopen. Alles begint plain ordinaire om vervolgens enorm uit te pakken. Zeer vlotte film en ijzersterk verteld!

Een klassieker inderdaad, als kind vond ik de naam alleen al eng. Als je hem nu weer terugkijkt beleeft je hem uiteraard totaal anders, maar ik geef graag punten omdat het me vroeger de stuipen op het lijf joeg. De berichten dat enkele acteurs zijn doogegaan (waaronder Heather zelf, en nog 3 acteurs) creëerden een spooky vibe rond de film. Uiteraard gaan er na een film vroeg of laat altijd acteurs dood, maar het had wel iets.

Vermakelijke horror die als klassieker bestempeld wordt.

Mij gaat dit echter te ver, maar vermakelijk is het zeker wel.

De sfeer is overduidelijk aanwezig in de film, het gegeven is iets minder origineel, maar dat mag de pret niet drukken.

waar ik vooral een fan van bem met dit soort oude films is het gebruik van special effects, tuurlijk voelt het gedateerd aan, maar het is in ieder geval allemaal echt. Je kijkt niet naar computereffecten of ze proberen in ieder geval dat soort effectjes zoveel mogelijk te vermijden.

Het laatste hafl uur is voor mij het beste, de spanning neemt toe en de climax is bepaald niet teleurstellend voor mij.

Gewoon een goede film, niet de beste, maar zeker wel vermakelijk!

3,5*

Wat Poltergeist een erg fijne film maakt is de perfecte combinatie van horror en een sprookjessfeer met uitstekend acteerwerk en realistische personages (helemaal de ouders die een jointje roken in de slaapkamer zijn een verademing ten opzichte van de perfecte Amerikaanse gezinnen in veel films). In vergelijking met hedendaagse klopgeestfilms als Paranormal Activity is de film misschien minder subtiel, maar de special effects en de sfeer zijn desalniettemin nog steeds erg goed. Wat te denken van de angstaanjagende scene met de boom die het zoontje probeert op te eten of de doodskisten die inclusief inhoud aan het einde omhoog schieten, waarna het huis spontaan de leegte ingezogen wordt?

Het lijkt allemaal wat overdreven in het daglicht en in vergelijking met de verbeterde special effects van de hedendaagse horrorfilms kan de film voor sommigen erg achterhaald aandoen (om nog maar te zwijgen van het dwergpersonage, daar moet je tegen kunnen), maar ik kan toch met volle overtuiging stellen dat Poltergeist de tand des tijds voor mij nog steeds goed doorstaan heeft. Nu op zoek naar deel 2, daar heb ik vroeger een hoop slapeloze nachten aan overgehouden!

Ik heb destijds deze film in de bioscoop gezien en deze maakte veel indruk op mij. Ik vond het een erg spannende film. Later nog een paar keer op tv gezien. Het blijft een goede film

Dankzij het prachtige en ronduit angstaanjagende personage Henry Kane uit Poltergeist 2, is die film me eigenlijk altijd veel meer bijgebleven dan dit origineel. Maar herziening gisteravond deed wonderen voor dit eerste deel, want ik heb flink genoten van deze explosie aan sfeer. Een bijzondere combinatie van een Steven Spielberg familiefilm en een erg aardige horrorfilm. Er wordt een smaakvolle schotel geserveerd met zowel effectieve spanning en een fijn portie humor. Vooral Nelson als cynische vader is leuk.

De special effects zijn op bepaalde momenten niet even wonderschoon, maar de creaties zijn geweldig en maken erg veel goed. En bepaalde scènes, met als hoogtepunt die man die in de spiegel zijn hele gezicht openhaalt , zijn sowieso om in te lijsten. Verder uitstekend acteerwerk, ook van het jonge grut, en de film heeft weinig impact verloren. De film staat wat mij betreft in ieder geval als een huis (en dan een stuk steviger als die van de Freelings). Ook het vervolg, zeker dankzij een geniale Julian Beck, is aan te raden. En zelfs het derde deel heeft zeker zijn momenten. Wat dat betreft is dit een ijzersterk begin van een alleraardigste trilogie.

Gaat meteen omhoog naar 4 sterren.

Een erg fijne film dit, vooral door de sterke sfeer die de film heeft. Echt supereng is het allemaal niet, maar boeiend is het zeker. Wat me vooral opvalt zijn de best sterke special effects, die vooral heel effectief werken.

Het verloop is allemaal wel voorspelbaar, maar het is vooral de herkenbaarheid van het goed neergezette gezin dat zo goed werkt hier. Daarnaast slaagt de film erin het niveau constant redelijk hoog te houden, waardoor het geen moment verveeld.

3,5*

Ik heb deze film altijd de engste film allertijden gevonden. Eigenlijk vind ik dat nog wel. Qua geestenverhalen vind ik dit toch wel de indrukwekkendste. Ik heb hem een tijdje geleden weer eens herbekeken en ik moet bekennen dat het niet meer zo'n ongelovelijke indruk op me maakte als de eerste keer maar hij blijft toch nog behoorlijk indrukwekkend.

Het is gewoon de gehele sfeer die zo knap creepy is neergezet. Dat doet het hem gewoon. Gezien alle spannende verhalen die er de ronde doen over de acteurs en gebeurtenissen op de set blijkt wel dat meerderen deze mening delen.

Saai...

Ik zou alleen al door dat volkslied op de televisie heel de dvd kunnen verbranden. Jezus christus, wat een foute keuze om dat op te zetten. Zeker omdat het gezinnetje veilig in bed ligt ofzo..?

Het acteerwerk was gewoonweg belabbert. Enkel Mrs. Feeling vond ik nog redelijk.

De special effects zagen er niet uit, ook niet voor de jaren '82. Had het dan bij die skeletten in het zwembad gehouden in plaats van deze vage troep...

Dialogen zijn te sirieus en alles gaat precies volgens plan.

Het eindshot bij de Holiday Inn was nog best leuk, grappig dat hij die tv buiten zet.


Zwakke cast, matige settings, langdradig en ergelijk Amerikaans.

Verschrikkelijk saai, Poltergeist had een hele goede film kunnen worden, maar Hooper slaat de plank compleet mis. Ik heb weinig films gezien die zó onwijs traag op gang komen, alleen de laatste 15 minuten waren oké, de rest was allemaal zeer ondermaats. De visuele effecten waren juist wél weer goed, maar dit werd soms zo overdreven dat het totaal niet meer geloofwaardig was.

1,5 *

In een aangenaam jaren tachtig sfeertje krijgt een gelukkig Amerikaans gezin bezoek van klopgeesten. Leuk om een keer te zien maar vind de film nergens spannend of eng.
Die clairvoyant is voor mij wel één van de hoogtepunten van de film. Dat met die tennisballen en dat gehannes met een stuk touw vind ik wat minder, hoewel het resultaat geinig was met dat geboorte-achtige slijm.
Al met al heb ik me er goed mee vermaakt. Het klopt allemaal wel in deze film.
3½ sterretje

Deze film is heel wat verouderd.

De film is niet eng en de dingen die gebeuren zijn redelijk saai en gewoontjes. Nergens wordt het ook echt eng. Jammer want ik had hier veel meer van verwacht. 3* nog voor de sfeer.

Ook niet al te best.

Verschillende mensen die een aantal van mijn recensies gelezen hebben zullen weten dat ik over het algemeen niet te spreken ben over oude horror werkjes. Nou had ik tot het laatste half uur echt alle goede wil om dit een voldoende te geven. Ik kon er helaas niet meer van maken dan dit.

Jaws, dawn of the dead, the exorcist.
Allemaal horror werkjes die mij teleurgesteld hebben. Deze kan ik nu in het rijtje erbij zetten want hoe onnodig lang kun je een einde uitrekken. Het was allemaal leuk gevonden de paranormale kwaliteiten werden goed uitgewerkt en het was leuk om naar te kijken. Eng was het niet alleen dat merk ik wel vaker bij dit soort films. Die hand die uit de tv kwam zag er nep uit. Nou heb ik bij (volgens mij was het jaws) gezegd dat ik helemaal geen probleem heb met slechte effecten alleen dat als de sfeer goed is ik er niet over zal zeuren. De sfeer was hier ook goed. Tot het laatste half uur zou ik hem nog wel een 3* gegeven hebben alleen dit kan gewoon echt niet. Op het moment dat ik de film gezien had en hij me eigenlijk blij verrast had bleek dat hij nog door te gaan. Het verhaal was al klaar alleen ze konden het kennelijk toch niet laten nog even een half uurtje extra te maken alsof ze een bepaalde minuten norm moesten halen. Het verhaal was gewoon ''af'' alleen ze moesten er perse nog een paar lijken bij halen en een clown die plots tot leven kwam.

Acteerwerk was goed behalve van die vrouw op het eind met dat ontzettend over de top irritante stemmetje.

jammer, jammer, jammer. Het had zo'n interessante en leuke film kunnen zijn.

1.5* (waarom blijf ik die klassiekers maar kijken)

Horror blijft voor mij een teleurstellend genre. Welke horrorfilm ik ook kijk, ze zijn vaak teleurstellend. Als ik hoor dat een film de reputatie heeft 'bloedstollend eng' te zijn, ben ik altijd heel benieuwd om die te zien. Zouden er dan toch nog goede horrors zijn? Zo keek ik onder velen Nightmare on Elm Street, Child's Play, The Grudge, Martyrs en uiteindelijk ook Poltergeist
....................
Wat een rotzooi is dit.

Het duurde even voordat het echt spannend werd, dus ik had goede hoop dat dit niet zo'n B-horrorfilm zou zijn die in recordtijd eng wil zijn en daardoor juist niet eng is. Misschien nog erger zijn de horrorfilms die alles tegelijk willen laten zien om het eng te maken: ook dit zou Poltergeist niet worden, dacht ik. Was ik even teleurgesteld. Poltergeist is juist een van de extreemste films op dit gebied. Dat stukje met die TV was nog wel spannend, maar al veel te snel kwam onze klopgeest tevoorschijn. De scenes die eng moesten zijn waren lachwekkend (bijvoorbeeld met die boom). Toen met dat meisje dat verdwenen was, dat was ook nog wel spannend. Maar het acteerwerk verpestte de film nogal. De ouders acteerden zo slecht dat het gewoon irritant was. Daarna probeert de film een beetje een exorcist-verhaal na te streven, met die mensen die dat meisje terug naar de werkelijkheid moeten halen. Van die eerste 3 'helpers' weet ik niet zo goed wat hun rol was. Ze kwamen maar een beetje naar dat huis en deden eigenlijk helemaal niks zinnigs, behalve in hun broek schijten van angst voor die klopgeest (wat cliché trouwens met dat trillende kopje van die bange vrouw, kon de regisseur niks beters verzinnen?). Vervolgens gebeuren er nog wat grappige dingen die denk ik eng hadden moeten zijn.

En dan wordt het al helemaal een poppenkast met die vrouw met die babystem. Als ik al wat melig was in de minuten daarvoor, was dat nu al helemaal het geval. Begint die vrouw me daar toch een vaag en onsamenhangend verhaal te vertellen zeg (ze is in het licht, ze moeten zielen helpen oversteken, er is ook een slechterik die er als een kind uitziet, een monster ). Slordig uitgewerkte uitleg van wat bijna de hele plot is. De regisseur kon volgens mij niet wachten voor hij aan zijn finale kon beginnen. Die finale is nog wel te pruimen (al slaat het nog steeds ergens op). Als dan het meisje eindelijk terug is, moet de film eigenlijk stoppen. De regisseur had zich daarmee een vernedering kunnen besparen. Hij laat die babyvrouw even zeggen This house is clean en dat zou dan een redelijk einde zijn geweest voor zijn slechte film.

Maar blijkbaar was het huis een beetje te vroeg gecleant. Hooper was wanhopig, want zijn film was nog niet eng genoeg. In de daaropvolgende minuten trekt hij dan ook werkelijk alles uit de kast om er nog iets engs van te maken. Maar het trekt het gemiddeld voor mij alleen maar omlaag. Wat volgt is een idiote chaos van alles wat eng moet zijn. Alles volgt elkaar te snel op en het slaat helemaal nergens op. De familie vlucht het huis uit en het huis ontploft. Klaar, einde. Nou ik hoop dat ze het eng gevonden hebben, zal Hooper gedacht hebben. Maar nee.

Weer een 'horror' die me diep teleurstelt. Zal ik er ooit nog eens een zien die voor mij The Exorcist overtreft? Suggesties zijn welkom.

Ik vond deze film een dieptepunt: 1.0*

Vandaag op blu-ray gezien en viel me toch een klein beetje tegen.

Het verhaal vind ik een beetje vaag op gang komen en hij wordt ook nergens echt eng. Tevens zijn de acteerprestaties ook niet echt je van het. Ergens is dit wel te verklaren, omdat er expres onbekende acteurs zijn gekozen voor de rollen.

Toch vind ik hem het aanzien waard en snap ik waarom dit een klassiekertje is. Er zitten een aantal gruwelijke stukjes in en de special effects zijn erg sterk gedaan.

Ook erg creepy wat er met de cast van de poltergeist films is gebeurd, brrr..

Erg vermakelijke horrorfilm

3*

Poltergeist is net een ritje op de spookbaan maar een aardig ritje wel. In het genre vind ik The Entity een stuk beter maar dit was ook niet slecht. Vooral het zoontje Robbie vond ik allerbest acteren; hij bracht het best de terreur over die deze afschrikwekkende gebeurtenissen teweeg brengen en op het einde zag hij er werkelijk afgemat uit. Bij die anderen heb ik dat nauwelijks ervaren. Verder heel goede special effects voor die tijd waar ik nog altijd met open mond sta naar te kijken. Het is allemaal flink over the top en blijft ook een aangename wegkijker voor als er niks is op TV.

Een gouwe ouwe!

blijft een goeie film met een goed verhaal en de nodige

spanning. Leuk om weer eens te zien.

Ook de andere delen

Ik denk denk dat de film zich beter had kunnen profileren als kinder/familie film de gehele speelduur,want waneer de laatste pak weg 30 minuten de horror/thriller elimenten nog nadrukkelijker haar intrede doet gaat de film helemaal ''zwemmen''.

Ik was ook aardig ontgoocheld toen ik tot deze conclussie was gekomen, mede doordat de film zich presenteerd als een ''Horror klasieker'' en een ''meesterwerk vol gruwel en griezel'' verwacht ik natuurlijk een enorm spannende film over geesten en nog wat paranormale activiteiten.Oké die laatste 2 zijn van toepassing ondanks hun behoorlijke ''crappy'' aanwezigheid levert het alles behalve spanning op.Waarschijnlijk door de aanwezigheid van Steven Spielberg die het weer niet kon laten om de film aan de commercie te slijten en op deze manier er veel te veel onnodig veel ''toeters en bellen'' aan deze film toe te voegen die iedere vorm van efficiëntie missen.

Dat is écht zonde, want aan het verhaal is niet eens zo heel veel mis. Ik Bedoel : De man zijn eigen gezin wordt de zonde bok doordat het bedrijf waar hij werkte weigerde om de lichamen van de kerhof uit te laten graven enzo laten meereizen met hun grafstenen,waardoor uiteindelijk.....

De film maakt van dit klein efficient vehaaltje een zóó ongeloofelijk vergezocht verhaal van Klein meisje die ontvoerd wordt en staat vol van bizarre toevoegingen tornado Die gewoon geen meerwaarde zijn aan het totale verhaal. Zowiezo vindt ik het script van Spielberg niet heel lekker naar voren komen in deze film.

''Het is niet de film wat ik op voorhand verwachte,,

The house is coming!

Beetje gemengde gevoelens na het (her)zien van Poltergeist. Het luchtige begin en de gestage opbouw werken prima; de daadwerkelijke pay-off stelt dan weer een beetje teleur.

Zo'n beetje hét heikel punt van klopgeesthorror: hoe breng je het in beeld? Blijft het bij rondvliegende borden en heel veel wind, is het te ludiek. Wordt het meer, is het al snel over the top. Bovendien mis ik dan toch vaak een aanwijsbare entiteit; wát er gebeurt komt allemaal zo random over (een boom die het zoontje grijpt, de bezeten clownpop, hallucinaties dat men zijn eigen gezicht opentrekt ). Als op het einde alle lijken boven komen drijven en het huis implodeert (!), is de gekte compleet maar de spanning volledig teniet gedaan.

Jammer, want spanning heeft de film zo zorgvuldig opgebouwd. De 'activiteit'-metingen, het stroboscopisch geruis en de communicatie met de ontvoerde Carol Ann; het is allemaal erg effectief. Maar ja, het kan natuurlijk niet bij ruis en krakende deuren blijven.

Een film met een goed hart en veel potentie, maar slechts deels goed uitgewerkt. 2,5*

Iets weerhield me er altijd van om Poltergeist te gaan kijken. Maar omdat ik vrijwel elke Tobe Hooper film die ik nog niet heb gezien toch eens wil bekijken stond deze uiteraard ook op het lijstje.

De eerste pak weg 3 kwartier vond ik ondanks dat er weinig tot niks gebeurde erg goed. De personages leer je goed kennen en er hang een erg goed sfeertje. Wanneer de Poltergeist gevaarlijke vormen begon aan te nemen vond ik het iets minder worden.

Hooper's hand is in vrijwel niks te herkennen. Dat Steven Spielberg hier een groot aandeel in had verbaasd me dan ook niks.
De effecten zijn een klein beetje gedateerd maar kunnen nog steeds wel aardig mee. Echte horror wordt het nergens en het blijft allemaal wat luchtig al detecteerde ik af en toe wel wat spanning. Aan de andere kant vond ik dat toch ook wel aan de wat kinderlijke kant blijven hangen.
De leukste scene vond ik ongetwijfeld tegen het einde aan waarin die moeder in die kuil valt waar er vervolgens allemaal rottende lijken (Dat trouwens echte lijken waren) omhoog komen drijven.

Na een tijdje vond ik het toch behoorlijk beginnen te vervelen. 114 minuten vond ik dan ook wat aan de lange kant, maar dat kan ook komen omdat ik sowieso al niet zo'n geesten liefhebber ben.
3*

Zeker een vette horror film maar ik had verwacht dat ie enger zou zijn. In plaats van echte horror ging het af en toe meer de avontuurlijke kant uit en op een gegeven moment zit er zelfs een gigantische romantiek cliche in

Er zit echter wel goede horror in (ik ben altijd bang voor kleine meisjes die iets te maken hebben met geesten of bezeten zijn of iets dergelijks) zoals in het begin met die stoelen. Die scene had ik al wel gezien op internet dus daardoor zal het ook wel minder indruk maken. De scene waarin Marty zijn gezicht er af pulkt is eerlijk gezegt behoorlijk grappig

Wat ik wel cool vond was dat de film op het laatst zijn hoogtepunt bereikt. Ik dacht dat het voorbij was nadat ze het dochtertje redden maar het word al gauw duidelijk dat er nog meer gaat gebeuren. De laatste scenes waren ook wel zo'n beetje de leuksten.

Bij dit soort films vraag ik me wel altijd af waarom zo'n gezin niet meteen zou verhuizen, of in ieder geval ergens anders zouden gaan overnachten. Hier is de reden duidelijk maar ik kan me niet voorstellen dat ik zo kalm zou kunnen blijven in dergelijke situaties

Mijn horrorfilm voor afgelopen Halloween was Poltergeist. Niet echt de engste film die ik had kunnen kiezen zo blijkt. De film heeft een heerlijk duister, naargeestig sfeertje, maar echt eng wordt het niet. Het is eigenlijk een beetje een horrorfilm voor de hele familie. Aanvankelijk lijkt dat doorbroken te worden door die scène waarin die vent zijn eigen gezicht uit elkaar begint te trekken, maar dat blijkt een hallucinatie. Toen wist ik definitief wat ik al vermoedde: in Poltergeist raakt niemand serieus gewond. Als zelfs zo'n onbelangrijk personage als die vent met die hallucinatie niet echt iets overkomt weet je dat er geen doden gaan vallen. Oké, een kanarie op het begin, maar dat heeft nergens iets mee te maken.

Een milde horrorfilm dus, maar wel een vermakelijke. De gruwelen, voor zover ze er zijn, moeten vooral komen van een enge clownpop, een dreigende boom, een smerig zwembad, zichzelf verplaatsende objecten en een reeks effectieve special effects, waarbij die geest aan het einde er erg gaaf uitziet en die scène waarin de moeder over het plafond getrokken wordt er absoluut mag zijn. Misschien had dit alsnog een angstaanjagende film kunnen opleveren, maar Spielberg (dit is duidelijk geen Hooperfilm, wat je ook zegt; dit ademt allemaal Spielberg uit) kan het niet laten om het publiek gerust te stellen met warme familiescènes. DIt maakt het aan de ene kant makkelijker om mee te leven, maar scènes zoals die waarin Beatrice Straight verteld over het licht van de hemel bijvoorbeeld zijn wel erg stroperig en doen me meer aan een warme kerstfilm denken. Dat is jammer, maar als een soort paranormale avonturenfilm is Poltergeist alsnog meer dan geslaagd. Als horrorfilm is het maar zozo, maar dat maakt niet uit.
3,5*