Poltergeist (1982)

In de tweede herziening (al was de laatste keer nog voor m'n 16e - dat is echt heel lang geleden).
Eigenlijk in de herziening n.a.v. alle verwijzingen naar Poltergeist in de redelijk aardige horror van "Insidious".
En beter dan ik dacht, ik was zowaar vergeten dat deze geregisseerd was door Tobe Hooper (The Texas Chainsaw Massacre).
De (producer) Steven Spielberg-sfeer zit er ook wel behoorlijk in, meer achtbaanritje dan grimmig, maar toch echt zeer genietbare horror met het kippenpootje het kleine vrouwtje en skeletten in het zwembad.
Sommige FX zijn wat doorzichtig maar dat drukt de pret nauwelijks.

They're here

Ik weet nog dat ik zo'n 6 jaar geleden deze film op de gok had meegepakt. Het was een tijd waarin de Free Record Shop nog acties deed met 2 kopen, 1 gratis en deze horrorklassieker was dus mijn 1 gratis. Toen gezien en ik vond hem vrij vermakelijk maar niet meer dan dat. Vandaag na al die jaren nog eens opgezet en toch een klein beetje weggeblazen.

Volgens mij moet ik dan ook eens wat meer tijd gaan maken voor Tobe Hooper herzieningen want dit is de 2e film in korte tijd die op een verhoging kan rekenen, de andere is The Texas Chainsaw Massacre maar dat terzijde. In ieder geval is Poltergeist een film met een heerlijke sfeer vanwege de geslaagde effecten. Natuurlijk komen ze vandaag de dag nogal verouderd over maar ze voelen heerlijk campy aan (die tornado!) en ik opteer toch altijd dit soort effecten boven de CGI die we vandaag de dag altijd voorgeschoteld krijgen. Poltergeist is een film die op een aantal punten de mist in zou kunnen gaan maar Hooper weet er een goede blauwdruk voor toekomstige films van te maken. Zo is de toevoeging van de mediums sowieso altijd wel een leuke extra maar ook het einde na het einde vond ik eigenlijk nog wel vrij geslaagd. In het begin had ik schrik dat de film te lang ging doorgaan, er leek dan ook precies geen einde aan de ontsnappingspogingen van het gezin te komen, maar Hooper (en hoogstwaarschijnlijk Spielberg) halen dan alles uit de kast en het zorgt voor een vermakelijk stukje cinema, al kan ik me wel goed voorstellen dat er veel mensen zullen zijn die juist dit vervelend vinden.

Hooper en Spielberg wouden voor het gezin speciaal acteurs casten die niemand kende. Ze hadden schrik dat wanneer ze bekende acteurs gingen kiezen, het publiek het te moeilijk ging vinden om in de film te komen. Ik zou het inderdaad raar vinden om Tom Hanks bijvoorbeeld in deze film te zien opdraven dus op zich geen slechte beslissing. Vooral Heather O'Rourke als de kleine Carol Anne is toch een redelijk iconisch personage geworden en het verbaast me dan ook hoe sterk ze eigenlijk acteert op zo'n jonge leeftijd. Maakt het des te treuriger dat ze 6 jaar later stierf. Het zou jammer genoeg ook niet het laatste sterfgeval zijn dat gelinkt kan worden met de Poltergeist films want ook Dominique Dunne die hier de rol van de oudste dochter speelt zou brutaal vermoord worden door haar ex-vriendje in hetzelfde jaar als de release van de film. De rest van de cast acteert allemaal op een redelijk niveau maar met uitzondering van O'Rourke is er niemand die er echt bovenuit steekt.

Een horror maar niet in de pure zin van het woord doordat er simpelweg geen doden vallen en het allemaal redelijk braafjes blijft. Het zal vast en zeker de invloed van Spielberg zijn maar in ieder geval vind ik dit erg vermakelijk. Het verhaal verloopt erg vlot en de effecten blijven er na al die jaren nog geslaagd uitzien.

4*

Compleet excentriek en vreemd, magisch, grappig en origineel, Poltergeist mag dan anno 2013 niet meer bepaald eng zijn, maar is desalniettemin erg vermakelijk en memorabel. Verder is de film goed geacteerd en strak geschreven en geregisseerd. Ik vind het mooi dat die oude horror films tegenwoordig vaak je niet meer de stuipen op het lijf jagen (Alien, Excorsist, Jaws), maar dankzij een goed verhaal, goede personages en een goede regie heel wat beter zijn dan de horror films van tegenwoordig: die mogen je dan misschien wel nachtmerries bezorgen door hun viezigheid en schrik effecten, maar zijn dikwijls onorigineel, cliché en matig geacteerd. Geef mij dan maar de klassiekers .

4,0

"They're here."

Geweldige film!! Weer een top Spielberg-productie. Met een kleine knipoog naar George Lucas en Ridley Scott. Namelijk een Star Wars Dekbet, C-3PO Lichtschakelaar, Darth Vader wekker, Star Wars poster, Luke Skywalker actiefiguren en een Alien-poster. Ja daar let ik wel op.

De film begint in de gebruikelijke Spielberg-sfeer maar draait al snel om naar een meer horror-sfeertje. Wel moet ik zeggen dat 16+ een beetje overdreven is. Het verhaal vond ik erg goed en (toen nog best wel) origineel. Al moet ik zeggen dat de Ghostbusters-sfeer die er hangt als Carol Anne is ontvoert mij iets beter viel dan wat daarna kwam. De sfeer van het zoeken naar een soort Klopgeest die allerlei akelige dingen laat zien. En het romantische mysterie van de dood. Een geweldige finale die later een zogenaamd vals einde blijkt te zijn. Dat het huis op een kerkhof is gebouwd vond ik een beetje typisch films als The Haunting en The Legend of Hell-house gaan daar toch ook al over?. Maar ja het is niet slecht, echt een geweldig verhaal.

Heather O'Rourke (die veel te jong is overleden) zet hier een erg goede rol neer voor haar leeftijd. Craig T. Nelson, JoBeth Williams, Beatrice Straight, Dominique Dunne, Oliver Robins, Richard Lawson, Zelda Rubinstein en James Karen waren erg goed. Erg goed acteerwerk.

De muziek van Jerry Goldsmith vond ik erg goed. Soms erg lieflijk en dan weer zwaar dreigend. Deed me erg denken aan een John Williams Score.

De effecten waren ook erg goed. Nergens nep of knullig. De wolken lijken erg op de wolken uit The Neverending Story. Zeer goed.

Al met al een echte Thriller-classic!! Zeer goede film!

Hooper doet een Spielbergje. Het wordt althans nooit helemaal zijn film, daarvoor blijft het uiteindelijk te braaf, maar dat mag de meeste pret niet drukken. Mooi opgebouwd met enkele plaagstootjes. De boom en de clown geven de kriebels, terwijl de TV ruis en stroboscopische effecten het onder stroom zetten.

Wat me ook wel aanspreekt bij dit soort producties is de levendige manier van acteren van het gezinnetje. Dat geeft ze toch wat meer vlees en bloed dan elders. Brengt in eerste instantie ook een luchtig sfeertje met zich mee en dan vormen enkele grapjes nog een leuke bonus. Rubinstein is hier ook goud waard.

De spiegelscène mag niet onvermeld blijven. Iets dat net als de dubbele finale wel eens tricky wil zijn, maar hier werkt het wel. Ik had sowieso nog niet genoeg van de Freelings en de laatste stuiptrekkingen hebben nog best wat horrorgein in petto. Zo wordt het steeds een beetje steviger. Prima exponent van z'n tijd.

Misschien dat Paranormal Activity als griezelfilm beter werkt, maar ik vind dat die zich toch teveel baseert op geluiden en suggestie zonder dat er daadwerkelijk iets gebeurt of enige vooruitgang zit in het (niet zo interessante) verhaal. Ook voelde ik totaal niet mee met de irritante hoofdkarakters. Neen, dan is Poltergeist veel beter qua verhaal en is het ook duidelijk waar het naar toe wilt. Het wordt rustig opgebouwd, en gaat in overdrive richting finale. Beste acteerprestaties waren Carol Anne (die nog niet zo erg veel had te doen in deze film) en ook het kleine dametje die de geesten kwam uitdrijven, geweldige rol vond ik dat. Ook de rol van de moeder vond ik sterk. Nu ben ik meestal niet zo gek op speciale effecten, maar in deze waren ze toch wel een goede bonus al was de finale met lijkkisten die overal uit de grond plopten toch wat van het goede teveel. Sterke scènes waren die met de boom, de man die in de spiegel begint te hallucineren, die met het touw en de momenten waarop de bewoners naar de Poltergeist worden toegezogen. De sequel komt snel aan de beurt.
Oh ja en die clown, die vond ik persoonlijk niet zo eng. Als ik die jongen was en ik kon de aanblik van die pop niet verdragen, had ik die al lang buiten geflikkerd. Wat weerhield hem daar eigenlijk van vroeg ik me af.

Poltergeist is een spannende film.

Een gezin woont in een huis. Op zich lijken zo een normaal leventje te lijden. Maar plots gebeuren er allerlei vreemde dingen in het huis waar zo wonen. Eerst vinden de bewoners het nog wel leuk. Maar dan gebeuren er minder leuke dingen…

Ik moet zeggen dat ik wel een beetje moeilijk in de film kon komen. Het begon allemaal een beetje te langzaam. Maar vanaf het moment dat we met een etende boom te maken krijgen en Carol Anne die naar een ander portaal word gezogen is het spanning ten top. Je zit vanaf dat moment op het puntje van je stoel. De film is vanaf dat moment erg spannend en je vraagt je af hoe dit allemaal gaat aflopen.

Uiteindelijk komt er een waarzegger die de problemen lijkt optelossen. Mede dankzij haar hulp is Carol Anne bevrijd uit het portaal en ze zegt zelfs dat het huis schoon is. Maar ze vergist zich. Vanaf het moment dat een pop die jongen probeert te wurgen weet je als kijker dat het fout zit. Ik vond het moment van die pop trouwens het engste moment van de film. Het heeft altijd iets engs als zo pop die in eerste instantie gewoon braaf stil zit plots tot leven komt en vijandig gaat doen. Al ben ik het wel eens met alexspyforever dat het wel een beetje raar is dat de jongen die pop niet al lang had weggegooid. Hij vond die pop immers al aan het begin van de film eng. En na die vreemde gebeurtenissen met o,a zijn zusje had ik die pop lekker weggegooid als ik die jongen was.

De special effects die we in deze film voorgeschoteld krijgen waren erg goed. De muziek in de film is van Jerry Goldsmith. Goldsmith levert een erg goede soundtrack af. Goldsmith zorgt voor een nog wat engere sfeer in de film.

Het grootse minpunt van deze film is het acteerwerk. Want dat is niet al te best. Het gezin wat in deze film centraal staat komt niet geloofwaardig als gezin over. Vooral de moeder des huizes acteert slecht. Het acteerwerk had in de film echt wel een stuk beter gekund. Zonde.

Maar ondanks het slechte acteerwerk is Poltergeist wat mij betreft toch wel een aanrader. Deze film is na een wat langzaam begin erg spannend. Veder is de muziek goed en datzelfde geld voor de special effects.

3,5 ster voor deze film.

Geregisseerd door Tobe Hooper, geproduceerd door Spielberg. De mix is duidelijk terug te vinden en leidt bij mij ook tot een gemengd oordeel. De eerste helft komt een overdreven happy gezin met hun beslommeringen aan bod en vraag je je af of het nog wat wordt. Naarmate de film vordert neemt de horror het roer over en dat was nog redelijk geslaagd. De film moet het wel meer hebben van de effecten dan de horror an sich.

Poltergeist is zo'n titel die ik vroeger wel eens heb gezien, maar waar ik niet zo heel veel meer van kon herinneren, behalve dat de film best wel spannend was. Nouja, dat valt na herziening dus vies tegen.

Ik lees in dit topic al termen als 'jeugdhorrorfilm'' en daar kan ik ook wel inkomen, want eng wordt het nooit en ook de spanning is me tegengevallen. Alleen de laatste 20 minuten vond ik nog wel pakkend en boeiend, als het toch nog even goed los gaat. Maar verder moet Poltergeist het vooral van de sfeer hebben. De film is geregisseerd door ''The Texas Chainsaw'' regisseur Tobe Hooper en geproduceerd door Steven Spielberg. Van beiden komt hun stijl wel terug in de film. Het Spielberg sausje (gericht op het hele gezin, vrij vriendelijk, zonder zwaar geweld, met veel sfeer en een veel te bombastische soundtrack) was alleen wel iets te aanwezig. Zeker die soundtrack verpestte toch wel regelmatig een spannend moment. Verder, voor een film uit begin jaren 80 mag je qua special effects niet al te veel eisen anno 2014 en dus kan ik wel door de soms hele matige effecten heen prikken, al zijn ze vlagen ook nog best goed, zoals op het eind. Het levert toch alleen wel een wisselend niveau op.

Jammer dat de film eigenlijk veel te lang duurt, waardoor een hoop scenes langdradig aanvoelen en het verhaal maar langzaam voort kabbelt. Met wat meer tempo in een kortere film had de film het vast wat beter gedaan. En verder is het ook jammer dat ze niet hebben gekozen voor een horrorkomedie of een bloedserieuze geestenfilm, maar is er een middenweg genomen, wat ik persoonlijk jammer vind. Van mij hadden ze hier alle humor weg mogen laten. Ook valt op dat de personages niet echt bang lijken te zijn voor de paranormale verschijnselen. Ik was toch echt mijn huis uit gerend als mijn koffiepot begint te zweven of mijn bed aan het ronddraaien is. Vrij apart.

Ik ben toch wel teleurgesteld met de herziening. Uiteraard is dit een voldoende waard, maar wel een kleine. Benieuwd of de vervolgen interessanter worden.

3* (was 3,5*)

Voor het eerst sinds lange tijd weer gezien en ik moet eerlijk zeggen dat het nog steeds een erg fijne horror blijft. Poltergeist is haast een jaren '80 versie van Insidious qua verhaal. De jongste dochter van een gezin met drie kinderen word door een vreemde entiteit meegenomen in een andere dimensie. Moeder en vader roepen de hulp in van paranormale specialisten om hun dochter terug te halen. Leuk hoe ze sommige dingen aan de verbeelding over laten. Zo krijgen we het 'schimmenrijk' nooit te zien en ook de klopgeesten blijven niet meer dan rook en licht (behalve in het einde dan). Het acteerwerk was best aardig, maar wat deze film vooral goed maakt zijn de special effects. Die zien er namelijk nog steeds erg gaaf uit. Misschien wel de beste film die Hooper ooit gemaakt heeft.

Het is Spielberg nét niet gelukt om dit compleet te verkrachten. Alles waar zijn naam bij verschijnt heeft gewoon te maken met dezelfde verschrikkelijke problemen. In dit geval met name de soundtrack Die is tenenkrommend misplaatst. Tobe Hooper is een briljante regisseur, destijds in de vorm van zijn leven. Film blinkt dan ook uit op de momenten dat de klappen horen te vallen. Laatste half uur is spectaculair. Met name de zwembad-scene (doet wat denken aan Fulci, Inferno) springt er voor mij bovenuit. Maar je voelt gewoon dat Spielberg in zijn nek heeft zitten hijgen. Had Hooper het meer naar eigen smaak kunnen inrichten, inclusief soundtrack (iets a la Carpenter, misschien) dan had hier véél meer in gezeten. Een classic waar ik vroeger veel flarden van heb meegepikt, maar nu pas aan herziening heb onderworpen. Iet wat tegenvallend, maar is bij vlagen verschrikkelijk goed.

Poltergeist is eigenlijk geen slechte film. Het valt wel onder horror, maar dan wel het subgenre met geesten en haunted houses. Spielberg vroeg regisseur Tobe Hooper eigenlijk eerst voor E.T. maar die weigerde waarop Spielberg zelf regisseerde. Hij bood Hooper dan Poltergeist aan, wat de man wel deed. Het was in elk geval veelbelovend, Hooper had immers Texas Chain Saw Massacre gefilmd. Maar het lijkt wel dat Spielberg z'n stempel heeft gedrukt bij Poltergeist.

Laten we positief beginnen, de intro is zeer sterk. Al meteen zit de sfeer goed en wordt het nogal creepy. Dankzij het gebruik van strobolicht door de tv. Suggestie werkt, dat had Spielberg al door met Jaws. Wat onweer er bij en enkele cliché tussendoortjes in de slaapkamer met angst voor het monster in de kast en onder het bed. Het werkt eigenlijk toch altijd.

Gaandeweg verliest het wel z'n sfeer. Het onderzoek is er wat over en zien we in latere variaties als The Conjuring bvb beter uitgewerkt. Maar de effecten zijn goed gedaan en zorgen ipv griezelsfeer voor een geheimzinnige fantasiesfeer. Typisch voor Spielberg is ook het afgekapte einde. Ook hier stopt het vrij abrupt. Voor een horrorfilm zijn er weinig slachtoffers trouwens, enkel de kanarie laat de geest in deze film.

Het eerste wat op valt aan de film is de prachtige score gecomponeerd door de grote Jerry Goldsmith. Vooral de main theme is erg mooi en passend ook. Het geeft een warm, opgewekt, en erg vertrouwd gevoel. En dat is ook nodig want veel karakter introductie krijg je niet. Je valt er al het ware midden in zonder dat het nieuw of onvertrouwd aan voelt. Je hebt geen introductie nodig gehad aangezien je het gevoel hebt ze al te kennen. En dat blijft de gehele film zo. Als ze dan door een character arc gaan, komt dat minstens zo geloofwaardig over. En daar schuilt ook de kracht van deze film. In de familie en niet zo zeer op basis van effecten e.d.

Naarmate de film vordert beginnen zich er steeds meer vreemde dingen voor te doen. In het begin behoorlijk onschuldig maar later niet zo onschuldig mee. Op het punt waar Carol Ann naar The Other Side wordt gezogen gaat de film een nieuwe richting op. Het gaat meer naar het paranormale toe. En dit is een goede zet geweest. De veranderingen in toon door de film heen zorgen dat het geheel fris blijft. Daar schuilen ook de beste spookyness momenten. In de scenes na de verdwijning van Carol Ann en aan het einde. En die effecten houden zich nog goed staande vandaag de dag.

Hooper houd zich wel wat meer aan Spielberg en minder aan Texas Chainsaw. Overall is het meer een paranormale/geesten/fantasy film dan een echte horror waarin Spielberg's invloed toch echt zichbaar is.

Acteerwerk is zeer goed. Rubinstein is nu iconisch natuurijk al Tangerina en Heather O' Rourke, helaas te vroeg overleden op de leeftijd van 12 jaar, zal altijd en eeuwig het meisje uit de Poltergeist films blijven. Toch een knappe prestatie om op zo'n jonge leeftijd al zo'n rol op je naam te hebben. De dood achtervolgt de cast van Poltergeist wel een beetje want ook Dominique Dunn (Dana) is gestorven op jonge leeftijd toen ze werd vermoord. JoBeth Williams en Craig T. Nelson zijn een genot om naar te kijken. Deden me af en toe denken aan Roy Neary en zijn vrouw in Close Encounters die een gelijksoortige relatie hadden. Echt dat speelse tussen twee geliefden.

Niet zo eng als dat het ooit was, maar zeker een erg goede en vooral erg leuke fantasie film die zich nog erg goed staande weet te houden vandaag de dag en nieuwe filmmakers voor andere films heeft geïnspireerd. Waarin vooral de recentere Insidious films nu in me opkomen.

Het normale leventje van de familie Freeling wordt verstoord wanneer er klopgeesten aanwezig zijn in hun huis. Ze praten met jongste dochter Carol Anne via de televisie. Het huis van de Freelings blijkt te zijn gebouwd op een oude Indiaanse begraafplaats. In het begin lijken de geesten niet gevaarlijk, want ze doen dan nog niemand wat aan en de familie heeft zelfs schik in de meeste rare voorvallen. Maar dan worden ze agressief en ontvoeren ze Carol Anne naar hun dimensie. Ze zien in haar de gids die ze naar het licht moet brengen.

Poltergeist (1982) is niet echt een slechte film, maar ik zou het niet echt een griezelfilm noemen. Het eerste uur is erg vermakelijk, maar in het laatste half uur gaat de film totaal over de top. Alle voorwerpen in het huis beginnen ineens te leven en vallen de bewoners aan. Het wordt nergens eng, maar wel erg lachwekkend. En dat kan volgens mij nooit de bedoeling zijn van een horrorfilm. 3*

Op zich ben ik wel fan van klassiekers, en ook horror vind ik heerlijk. Maar horrorklassiekers gaan er echt niet in. Dit is de zoveelste die ik totaal niet serieus kan nemen. De effecten, het belabberde acteerwerk, het heeft allemaal een negatief effect op de al minimale spanningsopbouw dat je je af gaat vragen hoe je dit een spannende film kan vinden. 30 jaar geleden wellicht, bij gebrek aan beter en omdat je dit soort brakke producties gewend was.

Ik heb maar geprobeerd om de humor ervan in te zien, dat wil nog wel eens helpen. Maar afgezien van dat schizofrene blonde keuteltje viel er maar bar weinig te lachen. Nja, het sfeertje van de Amerikaanse suburbs was bij momenten wel aangenaam... toch?

1,5*

''I got beat up once by three kids. They took my lunch money. Maybe they got hit by a truck, and they're upstairs right now.''

Nog steeds een zeer sterke uitstraling. Goede cast, solide acteerwerk, sterk script en een prima verhaal, maar lang niet meer zo akelig eng als destijds.

Drieënhalve ster van mijn kant voor 'Poltergeist (1982)'.

Luchtig.

Eigenlijk zo'n beetje de laatste grote horrorklassieker die ik nog moest zien. Ik heb werkelijk geen idee waarom het zo lang heeft geduurd, maar toen deze uiteindelijk op BBC langskwam lekker meegepakt. Alhoewel ik al veel stukjes herkende, heeft het niet al te veel pret bedorven.

De twist is eigenlijk dat Poltergeist niet geheel volgens de boekjes gaat. Natuurlijk kent de film wel een overdaad aan clichés, maar volgespoten met wat humor hier en daar. Die humor neemt toch wel zeker een groot deel van de film in beslag, maar in de finale toch wel de switch naar full-on horror maakt uiteindelijk.

Dankzij het gebruik van wat luchtige humor door de film heen komen er een aantal aparte ideetjes naar voren. De keukenscene is bijvoorbeeld al snel opmerkelijk, maar ook andere ideeën worden nog weleens leuk in elkaar gedraaid. Hierdoor is Poltergeist toch niet helemaal your average hauntedhouseflick.

De film bevat een hoop gespook, ook niet zo gek als een horroricoon de film onder handen neemt. Alhoewel Spielberg blijkbaar meer heeft geregisseerd staat Hooper toch in de credits. De hand van Spielberg is ook wel te merken soms, maar Hooper drukt hier en daar nog steeds zijn eigen stempel op de film. Denk daarbij maar aan de professor die zijn eigen gezicht eraf krabt.

Ondanks dat er genoeg gespook en bombarie in de film verwerkt zit, wil het allemaal toch niet erg intrigeren. Door alle bombarie en geluid kent de film nooit een gezonde spanningsopbouw en veel ideetjes gaan erdoor de mist in. Het huis is voldoende ingericht, maar het acteerwerk was niet erg bijzonder. De effecten zien er leuk uit, maar ook wel lomp waardoor het als film niet snel enger zal worden. De enige echt spannende scene was de finale met het clownpopje.

Het is uiteindelijk vooral aftellen tot het gespook weer begint, wat vaak niet al te lang duurt. Alles daartussen is oninteressant gelummel tussen hoofdpersonages en zijplotjes die niet erg willen boeien. De behoorlijk volle finale weet nog wel behoorlijke indruk te maken, maar als geheel is het niet al te netjes in elkaar geschroefd. Vroeger zal het ongetwijfeld vast enger zijn geweest, maar in mijn jeugdjaren heb ik deze film gemist helaas. Maar ik heb me ruim voldoende vermaakt en daarom krijgt de film een ruim voldoende.

“You son of a bitch! You moved the cemetery, but you left the bodies, didn't you? You son of a bitch, you left the bodies and you only moved the headstones! You only moved the headstones! Why? Why?”

De eerste film in de horrormaand, hoewel ik er gisteren al mee begonnen was moest ik hem nu wel afkijken omdat ik plotseling was ingepland op het werk. De film staat al enige tijd op mijn watchlist, ook de vervolgdelen zou ik hierna graag willen zien en mijn interesse is zeker wel gewekt naar dit eerste deel. Dit eerste deel is ontzettend onderhouden, en dat straalt ook wel een beetje de klasse van regisseur en producent af. Samen met ‘Steven Spielberg’ weet ‘Tobe Hooper’ hier een toch erg vermakelijke horror prent neer te zetten die rond nu niet zozeer horror is maar zeker in de begin jaren tachtig als eng beschouwd kon worden.

Toch is het allemaal wel erg jaren tachtig, de horrorelementen zijn niet bepaald spannend, en er is verder weinig ‘bloed’ te bekennen, niet bepaald echt horror. De film is voornamelijk creatief om spanning op te werken, iets wat destijds beter zou lukken dan nu denk ik want het zijn vrij makkelijke methodes. Zoals een stoel laten verplaatsen door zogenoemde geesten of het verwerken van mentale gedachtes dat ze bijvoorbeeld zichzelf zagen vervormen of het gebruik van een felle witte lamp, het is vrij makkelijk waardoor de film weinig tot geen spanning kende.

Het verhaal was leuk maar, het duurde soms toch echt wel te lang. Voor ‘114 minuten’ zit je aardig lang te kijken naar een spanningsloze film, waar je denkt het eindelijk voor bij is gaat het toch door wat het er niet elke keer beter op maakte. Het einde zit overigens nog wel vol met wat doden, het kan nog weinig redden.

Ondanks dat ik het dan wat langdradig en spanningsloos vond heb ik me merendeels wel vermaakt met voornamelijk de creativiteit en het feit hoe goed de film er uit zag zeker voor een film uit ’82, de special effecten waren waanzinnig mooi gedaan. Dus ja, zeker een hele goede nostalgische film die qua verhaal toch nog wel redelijk door wegkijkt.

3.5*

In essentie is er weinig mis met Poltergeist. De effecten ogen mooi, en aan sfeer ontbreekt het ook niet in dit werkje. Echter greep de film me op geen enkel moment, en dan zit je met een gevoelsmatig probleem. Ik had ook af en toe het gevoel dat Poltergeist wat geplaagd wordt door een tegenstrijdige visie; voor het grootste deel voelt het aan als classic Spielberg met dat typische 'gezellige' (bij gebrek aan een juister woord) sfeertje en een bepaalde familievriendelijkheid, maar op sporadische momenten wordt het dan toch exponentieel gruwelijker en volwassener (een invloed die ik dan zou toeschrijven aan Hooper, maar ik raad ook maar wat raak uiteindelijk). Hoe de werkrelatie Hooper-Spielberg op de set precies zat blijft een beetje een raadsel (en de geruchten dat Spielberg de ghost-regisseur was blijven hardnekkig), maar het was in ieder geval iets dat me opviel. Ik dacht op voorhand ook (zij het door de poster of door vele referenties in popcultuur) dat de televisie als medium voor de geesten een grotere of belangrijkere rol ging spelen, maar uiteindelijk is dat niet echt het geval helaas.

Poltergeist is dus een film die niet slecht is, maar me nooit meesleurde, en qua visie niet altijd even duidelijk weet wat het wil zijn. 2.5*.

Shocktober #21

Allereerst, de 4k UHD disc ziet er echt schitterend uit. Kan zo in het lijstje beste transfers ooit. En ik kan het weten, want ik heb de film minstens driemaal in de bioscoop gezien in 82, maar zo mooi zag het er toen niet uit.

De film heeft al die jaren eigenlijk ook weinig aan kracht ingeboet. Het is er een uit de tijd dat Spielberg zijn hoogtepunt beleefde. Officieel is de film geregisseerd door Tobe Hooper, maar het heeft in alles toch veel meer weg van het gezinsleven in E.T. dan van de Sawyertjes. Hooper zal erg wel voor gezorgd hebben dat de gore net wat scherper is dan Spielberg dat zou doen.

Enfin, de film kent een goede opbouw, lekker sfeertje en prima acteerprestaties. Ook de special effects, hoewel gedateerd zijn nog steeds overtuigend. Vroeger gaf ik deze film een dikke 4,5* maar die overweldigende ervaring van toen geeft het mij niet meer. Wel solide genoeg voor een dikke 4*

Ik was pas 16 jaar oud toen deze film uitkwam maar kennelijk vond ik 'm te eng om hem ooit te bekijken. Maar nu is het dan eindelijk zo ver met fantastisch beeld en geluid in een mooie luxe box uitgave. Boekje is helaas wel in het Frans. De kaarten zijn trouwens erg mooi. Afijn de film dan. Een soort van familie horror van Steven Spielberg. Er wordt best veel gepraat dus in die zin geen echte horror. Toch schrik je af toe wel even. Helemaal los gaat de film pas als je denkt dat alles is afgelopen. Het is allemaal best mooi gemaakt zeker voor die tijd. Het is trouwens een mooie voorloper van the Conjuring die wel een stuk enger is. De film heeft wel een kleine inzakker als het tweede medium tevoorschijn komt. Maar goed overall kijkt deze Poltergeist prima weg! Het verhaal vond ik trouwens prima geschreven. Het huis was gemaakt op een voormalig kerkhof waarvan de lichamen zouden zijn verplaatst. De meest uitgesproken zin komt van de vader die zegt tegen zijn compagnon
"You only moved the headstones not the bodies!" Ander opvallend moment was de kuil waarin echte skeletten zouden zitten brrr. Bijna niet voor te stellen.

Ander opvallend detail is dat 4 acteurs binnen 6 jaar overlijden. Volgens Spielberg allemaal toeval wat niets te maken heeft met deze film Meest triest was het jonge meisje op 12 jarige leeftijd.

Film 3,5
Beeld (4K) 4,5
Geluid 4,0

Na Hellraiser en Leprechaun nog zo'n horror titel uit de oudheid die je een keer gezien moet hebben. En dit schijnt toch wel een klassieker te zijn op dat vlak met namen die klinken als een klok in de vorm van Spielberg en Tobe Hooper, de laatste beter bekend van de Texas Chainsaw Massacre. Toch lokte Poltergeist mij bij aanvang niet bepaald vanwege het klopgeesten fenomeen dat mij niet zo aanspreekt.

Maar goed, het kwam toch van een start, en buiten de opening waar het meisje voor het eerst communiceert met de televisie, viel ik toch bijna van het bankstel af met het vervolg in de woonwijk, de familie en de muziek die een ongekende familiefilm achtige sfeer uitademt die ook wel geïdentificeerd kan worden als een typische Spielberg sfeer. Het is de typerende familiechaos, gekibbel en drukte die humoristisch moet zijn zoals we dat ook in Close Encounters Of The Third Kind zagen en daarmee een Spielberg stijl die mij vaak ontzettend tegenstaat. Het is evenwel de opmaat en het inzicht dat deze film niet heel eng gaat worden en dat terwijl Tobe Hooper de regisseur is maar Spielberg kennelijk een hele dikke vinger in de pap had.

Goed, ik ben in die zin nog bereid het beeld te benaderen zoals dat misschien bedoelt is in de vorm van een normale en vrolijke familie die langzaam ontspoord, het spreekwoordelijke idyllische beeld dat langzaam spaak gaat. En gelukkig gebeurt dat dan ook, want over de helft is het nog steeds niet erg eng geweest maar zijn het toch een paar aardige momenten van sfeer en acteerwerk geweest dat ik denk mwoah, hier zit zo nu en dan toch nog wel wat in. Zo is de verdwijning van het meisje en de communicatie via de tv toch best wel beklijvend. Het beeld dat daarna volgt van complete ontaarding in de betreffende slaapkamer is ook best sterk maar wordt weer overschaduwd door het aparte stel experts die toch vooral weer een Spielbergiaans vibe een soort kolder en humor meedragen. De semi finale waarin het meisje wordt teruggehaald is ook iets dat voor mij eerder in Scary Movie past dan dit baanbrekende en indrukwekkende horror is.

Ik had de film 20 minuten voor het einde dan ook wel opgegeven todat ik me realiseerde dat het verhaal, die op dat moment een ongekend soort rust kent wanneer moeders in bad stapt, toch nog verre van afgelopen is. En wat mondt die fase toch knap uit in een behoorlijke finale waar niet alleen de kinderen niet veilig zijn maar het hele huis in een soort van spookhuis verandert met voor 1982 behoorlijke visuele trucage. En zo revancheert Poltergeist zich richting het einde toch redelijk die tot aan de finale alle kanten opschieten, van familiefilm naar een soort van klucht om op het einde toch iets van een horror indentiteit te krijgen. Goed, een voldoende zit er nog wel, maar mij vang je hier verder niet mee en heel bijzonder kan ik dit noemen.

Ik blijf na afloop toch wel wat op mijn honger zitten door het einde dat geen einde is. Stiekem had ik gehoopt op beelden uit de andere dimensie, waar de dochter toch een behoorlijke tijd heeft verbleven. We krijgen als kijker echter niet te zien hoe deze dimensie er uit ziet.
Er lijkt ook lange tijd niet veel dreiging uit te gaan van deze geesten. De grote 'doodskop' die verschijnt na het bevrijden van de dochter komt ook niet terug, noch wordt er verklaard wie deze persoon was. Een soort oppergeest? Ik zat bij het einde van de film te wachten op een confrontatie met deze eindbaas.

Het theoretische verschil tussen een 'Poltergeist' en een behekst huis lijkt ook niet te kloppen. In de film legt men uit dat een beheksing te maken heeft met een plaats, en dat een Poltergeist een soort van reiziger is die voor bepaalde termijn ergens neerstrijkt. Waarom noemt de film dan Poltergeist terwijl de beheksing in deze film te maken heeft met de plaats waar het huis staat, namelijk op een oud kerkhof?

Met een beter (lees: spectaculairder) einde had de film er gestaan als een huis. Nu valt het helaas als een kaartenhuisje ineen.

Oerklassieker onder het horrorgenre. De naam alleen al is legendarisch en lekker creepy. Poltergeist, eerder een Duits woord en in het Engels als leenwoord, klinkt toch een stuk beter dan klopgeest. Ik zag als kind flarden van de film, maar ik kan me het geheel niet meer herinneren. Zeker niet het eindgedeelte wanneer het huis verzwolgen wordt onder de grond.

De film begint bijzonder sterk en kent de scène die iedereen zich herinnert van de film, zelfs al heb je de film nog niet gezien. Creepy wanneer die kleine Carol Anne voor de beeldbuis zit naar sneeuw te kijken. Scare jumps heeft de film niet echt, maar de film is wel bijzonder sfeervol en mysterieus. Er gebeuren wel "enge" dingen zoals met die boom en later met die doodskop enzo.

Family horror zou ik niet onmiddellijk noemen, maar wanneer je Spielberg ook ziet verschijnen op de credits, dan weet je dat hij ook veel eigen invloeden in de film heeft gestoken en dat Tobe Hooper zich er maar naar had te schikken. In hetzelfde jaar kwam ook E.T. the Extra-Terrestrial (Film, 1982) uit en je krijgt datzelfde suburbs gevoel van allemaal mooie huizen met strakke tuintjes binnen een familiaal sfeertje.

Leuk ook die zeer kleine bijrol van Sonny Landham als één van de arbeiders in het begin van de film. Sonny kennen we vooral als Billy uit de film Predator (Film, 1987).

- Where do you think you're going?
- I'm going in after her.
- She wont come to you, let me go.
- You never done this before.
- Neither have you.
- ... you're right, you go!


Dit is meer een fantasy film dan een horrorfilm (behalve de laatste 10 minuten met de lijken in het gat in de tuin). Spielberg maakt weer gebruik van overdreven veel speciale effecten en de CGI effecten zijn intussen erg gedateerd. Het bezoek van het ghostbuster team doet aan The Conjuring denken. Het meest enge van de film is het meisje met wel erg bleek gezicht en haar, in een gezin waarin alle anderen bruine haren hebben.

Wat een geweldige film. Vooral een openbaring omdat niemand echt op de hoogte was van "het paranormale". Was dat ooit zó verfilmd? Nee.

Nelson speelt ge-wel-dig. Williams ook.

Toch heb ik het vermoeden dat Hooper het eerste deel pakte en Spielberg het tweede (nadat Tangina haar intrede deed) maar wàt een rollercoaster hebben ze hiervan gemaakt. Alle emoties zitten erin verpakt. Ook deel twee was best goed en sloot aan op deze film. Bij de derde waren ze echter helemaal de draad kwijt. Ontzettend zonde.

Deze classic film op 4k uitgave opnieuw gezien.

In fantastische geupgrade kwaliteit met Dolby Atmos geluid.

Blijft een meesterlijke film van Steven Spielberg met een uitmuntende spelende cast.

Een wereld beroemde classic eighties film.

Die niets in kwaliteit, is verminderd.

Blijft een zeer spannende en ontroerende en zo sterke sfeervolle film.

Zoals Steven Spielberg dat ook zo ongelooflijk knap kan.

Blijft een meesterwerk deze film.

Van mij mogen ze er ook zeker comedy bij vermelden, nee niet speciaal door het jaartal of de effecten uit de film, maar wel door alles er nogal dik bovenop te leggen, kreeg soms zelfs Ghostbusters vibes

In alle eerlijkheid vond ik de eerste 40 minuten veruit het vermakelijkst, daarna vliegt de film nogal uit de bocht en laten ze het principe less is more maar varen.

Een soortgelijke film maar dan een stuk serieuzer gebracht kwam rond dezelfde periode uit, The Entity.

Nee, het zijn natuurlijk niet precies dezelfde soort films maar de inspiratie lijkt overduidelijk, aangezien mijn voorbeeld 2 maanden later pas verscheen lijkt dit erg onlogisch, misschien zagen ze een first cut?!

Voormij persoonlijk zeker niet de klassieker die velen er wel in zien, maar eerder een cult classic geworden door de verhalen eromheen is mijn gok.