Poltergeist (1982)

Poltergeist is eigenlijk geen slechte film. Het valt wel onder horror, maar dan wel het subgenre met geesten en haunted houses. Spielberg vroeg regisseur Tobe Hooper eigenlijk eerst voor E.T. maar die weigerde waarop Spielberg zelf regisseerde. Hij bood Hooper dan Poltergeist aan, wat de man wel deed. Het was in elk geval veelbelovend, Hooper had immers Texas Chain Saw Massacre gefilmd. Maar het lijkt wel dat Spielberg z'n stempel heeft gedrukt bij Poltergeist.

Laten we positief beginnen, de intro is zeer sterk. Al meteen zit de sfeer goed en wordt het nogal creepy. Dankzij het gebruik van strobolicht door de tv. Suggestie werkt, dat had Spielberg al door met Jaws. Wat onweer er bij en enkele cliché tussendoortjes in de slaapkamer met angst voor het monster in de kast en onder het bed. Het werkt eigenlijk toch altijd.

Gaandeweg verliest het wel z'n sfeer. Het onderzoek is er wat over en zien we in latere variaties als The Conjuring bvb beter uitgewerkt. Maar de effecten zijn goed gedaan en zorgen ipv griezelsfeer voor een geheimzinnige fantasiesfeer. Typisch voor Spielberg is ook het afgekapte einde. Ook hier stopt het vrij abrupt. Voor een horrorfilm zijn er weinig slachtoffers trouwens, enkel de kanarie laat de geest in deze film.

Het geheel is op zich prima neergezet. Er is sfeer, de acteerprestaties zijn oké en het verhaal is best intrigerend. Wat mij wel erg stoorde was de algehele gedateerdheid van deze film, het heeft absoluut niet de tand des tijds doorstaan. Elke passage waar speciale effecten aan te pas kwamen was voor mij een afknapper. 30 jaar geleden zal het best een hoogstandje zijn geweest. Anno 2015 is het niet meer dan een enigszins vermakelijke prent. 2*.

Deze film had veel beter geweest als er wat meer horrorsfeer was geweest, door de gekozen soundtrack lijkt het meer op een familiefilm, ook is de film lang niet wreed genoeg

Het eerste wat op valt aan de film is de prachtige score gecomponeerd door de grote Jerry Goldsmith. Vooral de main theme is erg mooi en passend ook. Het geeft een warm, opgewekt, en erg vertrouwd gevoel. En dat is ook nodig want veel karakter introductie krijg je niet. Je valt er al het ware midden in zonder dat het nieuw of onvertrouwd aan voelt. Je hebt geen introductie nodig gehad aangezien je het gevoel hebt ze al te kennen. En dat blijft de gehele film zo. Als ze dan door een character arc gaan, komt dat minstens zo geloofwaardig over. En daar schuilt ook de kracht van deze film. In de familie en niet zo zeer op basis van effecten e.d.

Naarmate de film vordert beginnen zich er steeds meer vreemde dingen voor te doen. In het begin behoorlijk onschuldig maar later niet zo onschuldig mee. Op het punt waar Carol Ann naar The Other Side wordt gezogen gaat de film een nieuwe richting op. Het gaat meer naar het paranormale toe. En dit is een goede zet geweest. De veranderingen in toon door de film heen zorgen dat het geheel fris blijft. Daar schuilen ook de beste spookyness momenten. In de scenes na de verdwijning van Carol Ann en aan het einde. En die effecten houden zich nog goed staande vandaag de dag.

Hooper houd zich wel wat meer aan Spielberg en minder aan Texas Chainsaw. Overall is het meer een paranormale/geesten/fantasy film dan een echte horror waarin Spielberg's invloed toch echt zichbaar is.

Acteerwerk is zeer goed. Rubinstein is nu iconisch natuurijk al Tangerina en Heather O' Rourke, helaas te vroeg overleden op de leeftijd van 12 jaar, zal altijd en eeuwig het meisje uit de Poltergeist films blijven. Toch een knappe prestatie om op zo'n jonge leeftijd al zo'n rol op je naam te hebben. De dood achtervolgt de cast van Poltergeist wel een beetje want ook Dominique Dunn (Dana) is gestorven op jonge leeftijd toen ze werd vermoord. JoBeth Williams en Craig T. Nelson zijn een genot om naar te kijken. Deden me af en toe denken aan Roy Neary en zijn vrouw in Close Encounters die een gelijksoortige relatie hadden. Echt dat speelse tussen twee geliefden.

Niet zo eng als dat het ooit was, maar zeker een erg goede en vooral erg leuke fantasie film die zich nog erg goed staande weet te houden vandaag de dag en nieuwe filmmakers voor andere films heeft geïnspireerd. Waarin vooral de recentere Insidious films nu in me opkomen.

Prima in elkaar gezette film, deze vroeger ook ooit al eens gezien, blijft geweldig om naar te kijken en de muziek is inderdaad ook prima.

Aantal keren gezien. Begin de film lachwekkend te vinden. Zal wel aan de leeftijd liggen.

Prachtige ghost/demon horror!

Langzame creepy sfeeropbouw met oplopende spanningsboog. De cast speelt sterk en werkt gezamelijk juist sterk mee aan de sfeeropbouw. Het verhaal loopt redelijk vlot en verveelt nooit waarbij het laatste half uur misschien net iets minder is dan de rest.

3,5*

Wat vond ik die vroeger eng ?.

Nu is ie te gedateerd.

Binnenkort remake eens opzetten.

Eén van de beste Horror / Geesten films ooit. Natuurlijk heeft de tand des tijds deze film ingehaald. Daarmee rekening houdend geef ik toch een flink hoge score.

toch een fijne klassieker.die je eens gezien moet hebben.met een goede cast.vooral heather o' rourke vind ik zo lief,maar op zo'n leeftijd al zo goed spelen vind ik super.ik denk dat we wel veel meer van haar hadden gehoord als ze niet gestorven was.erg jammer.maar dit is een super film.ook nog met prachtige filmmuziek.

Gerucht lijkt bevestigd: Spielberg regisseerde horrorklassieker Poltergeist | Poltergeist | De Morgen - demorgen.be

Het normale leventje van de familie Freeling wordt verstoord wanneer er klopgeesten aanwezig zijn in hun huis. Ze praten met jongste dochter Carol Anne via de televisie. Het huis van de Freelings blijkt te zijn gebouwd op een oude Indiaanse begraafplaats. In het begin lijken de geesten niet gevaarlijk, want ze doen dan nog niemand wat aan en de familie heeft zelfs schik in de meeste rare voorvallen. Maar dan worden ze agressief en ontvoeren ze Carol Anne naar hun dimensie. Ze zien in haar de gids die ze naar het licht moet brengen.

Poltergeist (1982) is niet echt een slechte film, maar ik zou het niet echt een griezelfilm noemen. Het eerste uur is erg vermakelijk, maar in het laatste half uur gaat de film totaal over de top. Alle voorwerpen in het huis beginnen ineens te leven en vallen de bewoners aan. Het wordt nergens eng, maar wel erg lachwekkend. En dat kan volgens mij nooit de bedoeling zijn van een horrorfilm. 3*

Op zich ben ik wel fan van klassiekers, en ook horror vind ik heerlijk. Maar horrorklassiekers gaan er echt niet in. Dit is de zoveelste die ik totaal niet serieus kan nemen. De effecten, het belabberde acteerwerk, het heeft allemaal een negatief effect op de al minimale spanningsopbouw dat je je af gaat vragen hoe je dit een spannende film kan vinden. 30 jaar geleden wellicht, bij gebrek aan beter en omdat je dit soort brakke producties gewend was.

Ik heb maar geprobeerd om de humor ervan in te zien, dat wil nog wel eens helpen. Maar afgezien van dat schizofrene blonde keuteltje viel er maar bar weinig te lachen. Nja, het sfeertje van de Amerikaanse suburbs was bij momenten wel aangenaam... toch?

1,5*

very cute

Brak acteerwerk, slechte effectien? Heb je niet per ongeluk de remake op gezet. Niks mis met beide in het origineel. Vind de old school effecten doorgaans beter dan de cgi en Craig T Nelson is een prima acteur. Het is hooguit dat deze film al tig keer gekloond is, dat de spanning er wat vanaf is.

De effecten waren misschien voor die tijd prima, maar het acteerwerk vind ik toch grotendeels tenenkrommend.

Waarom toch doen ze de gordijnen 's avonds niet dicht in de kamer van de kinderen? Dan zie je die boom niet en heb je minder last van bliksemflitsen.

Ik ging eens opzoeken hoe het met de kindsterren uit deze film gaat en kwam tot de shockerende ontdekking dat het tienermeisje nog hetzelfde jaar van deze film is vermoord door een ex-vriendje en het kleine blonde meisje al in 1988 is overleden aan een darmziekte.

vorige week herzien.heb weer genoten.blijf bij mijn mening.geweldige film.

Eigenlijk toch een vreselijk kinderachtige film. Maar toen ik hem in '82 in de bioscoop zag was het geweldig.

''I got beat up once by three kids. They took my lunch money. Maybe they got hit by a truck, and they're upstairs right now.''

Nog steeds een zeer sterke uitstraling. Goede cast, solide acteerwerk, sterk script en een prima verhaal, maar lang niet meer zo akelig eng als destijds.

Drieënhalve ster van mijn kant voor 'Poltergeist (1982)'.

Luchtig.

Eigenlijk zo'n beetje de laatste grote horrorklassieker die ik nog moest zien. Ik heb werkelijk geen idee waarom het zo lang heeft geduurd, maar toen deze uiteindelijk op BBC langskwam lekker meegepakt. Alhoewel ik al veel stukjes herkende, heeft het niet al te veel pret bedorven.

De twist is eigenlijk dat Poltergeist niet geheel volgens de boekjes gaat. Natuurlijk kent de film wel een overdaad aan clichés, maar volgespoten met wat humor hier en daar. Die humor neemt toch wel zeker een groot deel van de film in beslag, maar in de finale toch wel de switch naar full-on horror maakt uiteindelijk.

Dankzij het gebruik van wat luchtige humor door de film heen komen er een aantal aparte ideetjes naar voren. De keukenscene is bijvoorbeeld al snel opmerkelijk, maar ook andere ideeën worden nog weleens leuk in elkaar gedraaid. Hierdoor is Poltergeist toch niet helemaal your average hauntedhouseflick.

De film bevat een hoop gespook, ook niet zo gek als een horroricoon de film onder handen neemt. Alhoewel Spielberg blijkbaar meer heeft geregisseerd staat Hooper toch in de credits. De hand van Spielberg is ook wel te merken soms, maar Hooper drukt hier en daar nog steeds zijn eigen stempel op de film. Denk daarbij maar aan de professor die zijn eigen gezicht eraf krabt.

Ondanks dat er genoeg gespook en bombarie in de film verwerkt zit, wil het allemaal toch niet erg intrigeren. Door alle bombarie en geluid kent de film nooit een gezonde spanningsopbouw en veel ideetjes gaan erdoor de mist in. Het huis is voldoende ingericht, maar het acteerwerk was niet erg bijzonder. De effecten zien er leuk uit, maar ook wel lomp waardoor het als film niet snel enger zal worden. De enige echt spannende scene was de finale met het clownpopje.

Het is uiteindelijk vooral aftellen tot het gespook weer begint, wat vaak niet al te lang duurt. Alles daartussen is oninteressant gelummel tussen hoofdpersonages en zijplotjes die niet erg willen boeien. De behoorlijk volle finale weet nog wel behoorlijke indruk te maken, maar als geheel is het niet al te netjes in elkaar geschroefd. Vroeger zal het ongetwijfeld vast enger zijn geweest, maar in mijn jeugdjaren heb ik deze film gemist helaas. Maar ik heb me ruim voldoende vermaakt en daarom krijgt de film een ruim voldoende.

“You son of a bitch! You moved the cemetery, but you left the bodies, didn't you? You son of a bitch, you left the bodies and you only moved the headstones! You only moved the headstones! Why? Why?”

De eerste film in de horrormaand, hoewel ik er gisteren al mee begonnen was moest ik hem nu wel afkijken omdat ik plotseling was ingepland op het werk. De film staat al enige tijd op mijn watchlist, ook de vervolgdelen zou ik hierna graag willen zien en mijn interesse is zeker wel gewekt naar dit eerste deel. Dit eerste deel is ontzettend onderhouden, en dat straalt ook wel een beetje de klasse van regisseur en producent af. Samen met ‘Steven Spielberg’ weet ‘Tobe Hooper’ hier een toch erg vermakelijke horror prent neer te zetten die rond nu niet zozeer horror is maar zeker in de begin jaren tachtig als eng beschouwd kon worden.

Toch is het allemaal wel erg jaren tachtig, de horrorelementen zijn niet bepaald spannend, en er is verder weinig ‘bloed’ te bekennen, niet bepaald echt horror. De film is voornamelijk creatief om spanning op te werken, iets wat destijds beter zou lukken dan nu denk ik want het zijn vrij makkelijke methodes. Zoals een stoel laten verplaatsen door zogenoemde geesten of het verwerken van mentale gedachtes dat ze bijvoorbeeld zichzelf zagen vervormen of het gebruik van een felle witte lamp, het is vrij makkelijk waardoor de film weinig tot geen spanning kende.

Het verhaal was leuk maar, het duurde soms toch echt wel te lang. Voor ‘114 minuten’ zit je aardig lang te kijken naar een spanningsloze film, waar je denkt het eindelijk voor bij is gaat het toch door wat het er niet elke keer beter op maakte. Het einde zit overigens nog wel vol met wat doden, het kan nog weinig redden.

Ondanks dat ik het dan wat langdradig en spanningsloos vond heb ik me merendeels wel vermaakt met voornamelijk de creativiteit en het feit hoe goed de film er uit zag zeker voor een film uit ’82, de special effecten waren waanzinnig mooi gedaan. Dus ja, zeker een hele goede nostalgische film die qua verhaal toch nog wel redelijk door wegkijkt.

3.5*

Na ruim dertig jaar deze film nog eens terug gezien. Destijds vond ik als kind het verhaal van een alledaags gezin dat in clinch gaat met spookverschijningen, bevreemdend en eng. Maar helaas is de tand des tijds minder vriendelijk voor Poltergeist geweest dan bijvoorbeeld The Exorcist. Deze laatste is zelfs tien jaar ouder, maar is nog altijd spannend en blijft zelfs op vlak van special effects beter overeind. Het viel me nu op dat Poltergeist soms echt wil mikken op de lachspieren. En ook goed voor een glimlach vandaag: het speelgoed in de kamer van de kinderen is echt wel een nostalgische trip. De vertolkingen van de hoofdpersonnages zijn ook nog altijd te pruimen, het gezin wordt geloofwaardig neergezet. Maar vanaf het moment dat de overacterende spokenjagers aanbellen, wordt elk streven naar realisme aan de deur gezet, helaas ook samen met de spanning. Ik ben een liefhebber van praktische effecten, maar voor de suspense was het beter geweest om langer de kaart van de suggestie uit te spelen. Bij elke keer dat de deur van de kinderkamer met een duizelingwekkende lichtshow open zwaait, verdampt de magie. Spielberg die mee aan het roer stond, doet hier bijna het tegenovergestelde van wat Jaws zo krachtig maakt. Toch heb ik plezier beleefd aan het herbekijken, net zoals ik genoegen kan beleven aan het bladeren door een stripverhaal dat me als kind spannende momenten bezorgde..

Dit blijft toch een heerlijke nostalgische film die ik als kind dood eng vond. Vooral de Jaren 80 special effect zijn een pluspunt. Dat zie ik 10 keer liever dan al die cgi troep van tegenwoordig.

Een van de beste films van Steven Spielberg

Wat blijft dit toch een fucking goeie film! Genieten van de eerste tot de laatste minuut!

Voor mij 1 van de beste horror films ooit gemaakt!

☆5,0

In essentie is er weinig mis met Poltergeist. De effecten ogen mooi, en aan sfeer ontbreekt het ook niet in dit werkje. Echter greep de film me op geen enkel moment, en dan zit je met een gevoelsmatig probleem. Ik had ook af en toe het gevoel dat Poltergeist wat geplaagd wordt door een tegenstrijdige visie; voor het grootste deel voelt het aan als classic Spielberg met dat typische 'gezellige' (bij gebrek aan een juister woord) sfeertje en een bepaalde familievriendelijkheid, maar op sporadische momenten wordt het dan toch exponentieel gruwelijker en volwassener (een invloed die ik dan zou toeschrijven aan Hooper, maar ik raad ook maar wat raak uiteindelijk). Hoe de werkrelatie Hooper-Spielberg op de set precies zat blijft een beetje een raadsel (en de geruchten dat Spielberg de ghost-regisseur was blijven hardnekkig), maar het was in ieder geval iets dat me opviel. Ik dacht op voorhand ook (zij het door de poster of door vele referenties in popcultuur) dat de televisie als medium voor de geesten een grotere of belangrijkere rol ging spelen, maar uiteindelijk is dat niet echt het geval helaas.

Poltergeist is dus een film die niet slecht is, maar me nooit meesleurde, en qua visie niet altijd even duidelijk weet wat het wil zijn. 2.5*.

Ik had het niet beter kunnen zeggen, hihi...

Vandaag weer eens gezien (voor de 4e keer) en in vergelijking met de griezelfilms van tegenwoordig mag er wel een halve ster bij. Een 8!

Shocktober #21

Allereerst, de 4k UHD disc ziet er echt schitterend uit. Kan zo in het lijstje beste transfers ooit. En ik kan het weten, want ik heb de film minstens driemaal in de bioscoop gezien in 82, maar zo mooi zag het er toen niet uit.

De film heeft al die jaren eigenlijk ook weinig aan kracht ingeboet. Het is er een uit de tijd dat Spielberg zijn hoogtepunt beleefde. Officieel is de film geregisseerd door Tobe Hooper, maar het heeft in alles toch veel meer weg van het gezinsleven in E.T. dan van de Sawyertjes. Hooper zal erg wel voor gezorgd hebben dat de gore net wat scherper is dan Spielberg dat zou doen.

Enfin, de film kent een goede opbouw, lekker sfeertje en prima acteerprestaties. Ook de special effects, hoewel gedateerd zijn nog steeds overtuigend. Vroeger gaf ik deze film een dikke 4,5* maar die overweldigende ervaring van toen geeft het mij niet meer. Wel solide genoeg voor een dikke 4*