The Girl with the Dragon Tattoo (2011)

Waarom krijgt deze film alleen maar lage cijfers omdat deze vergeleken wordt met de zweedse versie???

Dit is toch nog steeds een film op zich??? Wordt onderhand doodziek van die mensen die alsmaar blijven vergelijken!!!

Kijk gewoon naar deze film en oordeel dan ook DEZE FILM

Nogal logisch bij een remake he (al zal wel weer beweerd worden dat het een herverfilming is van het boek, aangezien ze willen verhullen dat ze de ene remake na de andere maken). Snap niet echt wat je zeurt met de torenhoge gemiddeldes op MM en IMDb.

wel blijven lezen hé!

Ik zei dus dat wanneer de boeken NIET goed zouden zijn je bij dit formaat boeken het wel op zou geven.

Mijn letterlijke tekst was:

Nou dat denk ik niet hoor, als je weet wat voor dikke boeken dat zijn, die lees je echt niet alleen omdat het een hype is.

Dan haak je in ieder geval na het eerste deel wel af lijkt me zo!

Deel 1: 560 pagina´s

Deel 2. 568 pagina´s

Deel 3: 651 pagina´s

De naamsbekendheid heeft hij door zijn overlijden gekregen, maar het succes van de boeken komt toch echt door de kwaliteit!

En dat hij die naamsbekendheid niet kreeg tijdens zijn leven komt waarschijnlijk omdat deze reeks boeken pas uitgegeven werd NA zijn overlijden, dus hoe zou iemand zijn boeken moeten lezen terwijl hij nog in leven was?????

Misschien eerst eens ergens in verdiepen voor je iemand aanvalt!

Ter informatie hier de link waar je misschien iets wijzer van wordt!

Stieg Larsson - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Viel buiten de verschrikkelijke taalkwestie niet tegen.

Met name Rooney Mara is ijzersterk en de regie is prima. 1 van Finchers betere films.

Fijne muziek van Reznor ook, afgezien van de gruwelijke Zeppeling verkrachting. (wel mooie optiteling)

Wat een gelul over een remake toch telkens. Deze film is geen remake van de eerste film, maar een 2e verfilming van hetzelfde boek. Dan spreek je toch niet meer van een remake?

Bovendien wordt het boek in deze film veel beter aangehouden dan de Zweedse versie. Als je mij zou vragen welke film je beter kunt kijken nadat je het boek hebt gelezen dan zou ik met grote zekerheid zeggen dat het deze film zou moeten zijn en niet de Zweedse.

De Zweedse versie heeft zoveel tekortkomingen dat ik me soms afvroeg of ze het boek wel wilde verfilmen of dat ze het alleen als globale verhaallijn hadden gebruikt. Als je een boek verfilmt moet je het verhaal spelen zoals het geschreven is.

Alles om Hollywood een schop te geven. Het remake argument is het enige wat voor handen is, ook al klopt er niks van.

Ook al klopt er niets van? Ik kan er toch ook niets aan doen dat er zo veel remakes, reboots en weet ik wat al dan niet meer verschijnen. Dat is gewoon een feit hoor. Fincher geeft me trouwens best hoop dat dit een goede film is geworden, maar het is natuurlijk gewoon zo dat na het succes van de boeken en de Zweedse films, Hollywood daar op mee wil liften. Ik zit er persoonlijk niet op te wachten om weer eenzelfde verhaal te gaan zien, maar hooguit in een nieuw jasje. Maar blijkbaar mogen mensen niet eens meer een vergelijking maken tussen de originele verfilming van slechts een paar jaar geleden en deze.

Wat een gelul. Kun je net zo goed het boek nogmaals lezen. Filmmakers hebben de artistieke vrijheid er hun eigen ding van te maken. Ik hoop dat Fincher dat ook gedaan heeft.

Heb alle twee de versies gezien. En natuurlijk komt 99% overeen. zijn tenslotte naar hetzelfde boek gemaakt. maar mijn voorkeur gaat uit naar de originele Zweedse versie. Voor de rest prima film.

Als je het verhaal hebt gelezen in de boeken en gezien in de Zweedse filmversie (heb trouwens zowel de Zweedse lange versie als de gemonteerde kortere versie gezien), ga je automatisch het vergelijk maken met deze film. Noem het remake of noem het nieuwe interpretatie van hetzelfde bronmateriaal, maakt mij niet uit. De gelijkenissen tussen de films zijn gewoon zo groot dat je ze niet los van elkaar kan zien. Daarvoor kent Fincher's versie trouwens te weinig creatieve verschillen met het origineel. Niet dat het origineel per se beter moet zijn, maar dat is het eigenlijk wel. Betere sfeer, Noomie Rapace had een zeer groot charisma in de Zweedse versie en vooral de interactie tussen Salander en Blomkvist was daarin beter uitgewerkt. Wat niet wegneemt dat deze Amerikaanse versie slecht is, maar Fincher kan de film niet omhoog tillen en z'n stempel drukken op de film.

Niets mis met vergelijken, wel met dit een remake noemen.

Deze staat veel dichter bij het boek, waar dat bij de tv reeks veel minder was. T.o.v. het 'origineel' doet de Fincher veel nieuws, t.o.v. het boek niet nee.

Als deze veel voor heeft op het origineel is het de creativiteit. Maar dat is vooral op technisch vlak, niet narratief gezien.

Over Rapace/Mara valt te twisten maar feit blijft wel dat de character development hier beter is, de uitdieping tussen Mickael en Lisbeth niet zo uit de lucht komt vallen en bovendien dat Lisbeth een betere uitdieping kent. Fincher raakt de essentie beter, niet gek want het is gewoon een veel kundigere regisseur.

Leuk dat je mee gaat in die marketingpraatjes waarin ontkent wordt dat het remakes zijn (maar steeds gesproken wordt van upgrade, een nieuwe interpretatie, reboot, herverfilming van het boek, een heel eigen film of wat dan ook), maar als de Zweedse film een flop was geweest had deze film er niet gekomen. Hoe succesvol de boeken ook zijn. Daarvoor is Hollywood te schijterig. Ik vind die insteek, waar uitsluitend gekeken wordt naar veilige projecten waarvan het 'vast' staat dat ze hun geld opbrengen, verwerpelijk. Dat er dan toch zo nu en dan een goede film door heen sijpelt (hoewel eerst zien dan geloven), is leuk, maar ik zie liever eens wat meer unieke films uit Hollywood komen. Dat A regisseurs ook steeds meer hierin meegaan, vind ik alleen maar kwalijk en baart mij zorgen. Er moet een reden zijn voor een remake (het kan beter) of een sequel (er is nog meer te vertellen), in plaats van de enige reden (er is nog geld aan te verdienen). Ik vind dat je dat echt aan de films af kunt zien. Ik zie heel weinig sequels die mij de reden van het vervolg duidelijk maken, anders dan dat er nog meer geld aan te verdienen viel. Je ziet dat terug in de bedachte verhaallijnen. Ook met de remakes die ik zie ontgaat de noodzaak me meestal. Ik vind ze zelden iets toevoegen of beter. Ik hoop dat dit dus een uitzondering is. De enige reden om dat te denken is Fincher. Hoewel hij geniale films heeft gemaakt, heeft hij ook een paar mindere films gemaakt, dus het kan alle kanten op.

Ik vind trouwens je argumenten niet erg overtuigend. Je zegt in een paar algemeenheden eigenlijk 4x min of meer hetzelfde in je laatste alinea.

Alelen character development had volstaan ja .

Het script stond al in de steigers toen de tv reeks nog uit moest komen maar het succes kan de doorslag wel hebben gegeven om daadwerkelijk de film te maken. Allemaal vrij logisch dat winst maken het hoofduitgangspunt is, vind dat ook altijd maar een vreemd kritiekpunt. Hollywood is een multinational die maken geen films om een interessant concept of creatieve mumbo jumbo. het moet geld opbrengen. Ook was er allerlei reden tot een herkansing om Larsson's boek te verfilmen, het verschil tussen een tv film en een high end production uit Hollywood lijkt me al reden genoeg.

Op het eind van de dag gaat het om geld verdienen. Makkelijk. Wat dacht je even de aandeelhoudersvergadering instappen. Geachte aandeelhouders, we gaan nu even 120 miljoen in een film proppen en weet je wat, laten we eens gek doen, wat risico's nemen, iets creatiefs neerzetten maar wel een risico dat het mis gaat en dat gaan jullie flink merken in jullie dividend uitkering. Yep, that shit's gonna fly.

Je kan qua creativiteit niet te gek doen, dan moet je toch bij de films zijn met een relatief kleiner budget. Al vind ik er genoeg kwaliteitspul vandaan komen. Alleen met een al negatieve houding t.o.v. Hollywood wordt het wel veel lastiger. Je moet voor dat grote budget wel wat meer concessies naar de studio's doen, niet meer dan logisch.

Je hoeft me het mechanisme niet uit te leggen, ik snap het allemaal wel, maar dat betekent toch niet dat het niet zuigt? Ik zeg toch nergens dat er geen geld verdiend mag worden? Het is natuurlijk gewoon bull dat dit de enige (of zelfs maar beste) manier is. De gedachtengang die Hollywood groot heeft gemaakt dat men af komt op een goed verhaal in een film met sterke acteurs (om maar eens wat te noemen) is dood of zo? Mond-tot-Mond-Reclame anyone? Ze willen geld verdienen, daar wordt een concept of merknaam voor gebruikt en daar wordt dan weer een film omheen bedacht. Dat is toch de omgekeerde volgorde? Ondernemen is risico's nemen. Innovatief blijven een voorwaarde voor het bestaansrecht. Waarom geldt dat niet voor Hollywood? Ik ben er zelfs van overtuigd dat er meer geld voor ze te verdienen valt. In geval van deze film lopen ze wellicht geld mis omdat ze eenvoudig weg niet de eerste waren. Misschien ook niet, maar het is in elk geval laf.

Ja, dat was wat flauw.

Ik ben het met je eens, en creatief zijn en geld verdienen kan makkelijk samen gaan en Hollywood speelt wel vaak op safe en op zijn zachtst gezegd ook ongeïnspireerd. Dat was voorheen wel anders. Zeer legitiem kritiekpunt maar aan de andere kant vergroot de grootschalige piraterij van de laatste jaren dat risicogebied wel. Al deden ze dat al toen het nog niet zo het geval was.

alle Belgen zijn allesbehalve dom: ze winnen meestal met 10 voor taal ;

en ik ben geen Belg

Net gezien, en moet zeggen, een dijk van een film.

Die david fincher weet toch echt wel hoe ie een film moet neerzetten, na fight club verwachte ik ook weinig anders.

Orginele versies niet gezien, wel een klein stukje alleen dat zweeds stond me een beetje tegen.

Alle drie boeken gelezen (1797 blz. pffff...), vond ze niet slecht, maar om ze nu zo goed te noemen als in de media gaat me een beetje ver. Hadden de films er maar iets eerder geweest, maar ja kan niet alles hebben.

Fantastische film!

Hopelijk worden de andere delen ook snel verfilmd in het Engels. !

Goede film met sterke acteer prestaties van Daniel Craig en Rooney Mara, ze spelen beide zeer overtuigend hun rol. Verder gewoon een goed en spannend verhaal waar actie, liefde, verraad, geweld en spanning in zit.

Helemaal niet slecht deze productie. Maar wil je bij de kern blijven en deze trilogie echt beleven bespaar je dan de moeite en ga gewoon de originele versies kijken. Die raakt wat mij betreft precies de snaar zoals de auteur deze bedoeld moet hebben. Stig Larsson heeft het zelf niet meer mogen meemaken. Maar wat een grandioos succes heeft zijn levenswerk hem na zijn dood gebracht. Jammer dat hij het niet kan meemaken.

Origineel of remake....gaat hem zien en lees de boeken als je dit nog niet gedaan hebt. Als ze je eenmaal in je greep hebben laten ze niet meer los!

Erg goede film.

Ik vond hem beter dan het orgineel.

Bij het orgineel had ik veel moeit om me in te leven in het verhaal.

Bij deze had ik daar helemaal geen last van.

De film wist me gelijk te boeien en ondanks dat ik het orgineel had gezien was de film toch spannend.

Wat mede te danken was aan de prima akteerprestaties van beide hoofdrolspelers.

Ja prima film die me aangenaam wist te verrassen.

Aardige speurtocht naar het verleden waarin Daniel Craig het een en ander uit moet pluizen met behulp van een geheimzinnige collega. Heel erg bijzonder vond ik het helaas niet en ik moest met regelmaat denken aan een doorsnee CSI aflevering. Ja, leuke en boeiende zijtakjes zoals een verkrachting maar het mainpoint blijft toch het onderzoek naar de verdwijning van Harriet. Heel veel suprises heeft het niet in petto en van Fincher had ik stiekem wat meer verwacht maar we houden een fatsoenlijke prent over.

Waarschuwing: deze recensie vergelijkt de Amerikaanse The Girl With the Dragon Tattoo met zijn Zweedse tegenhanger! Verder lezen op eigen risico!

Want laten we eerlijk zijn, bij iedere film waarvan een remake (of herverfilming van het boek, of hoe je het ook noemt) bestaat wordt een vergelijking gemaakt. Dit is geen gebrek aan originaliteit van de schrijver van de recensie, maar een noodzaak. Het feit dat je het verhaal al eerder gezien hebt bepaald je verwachtingspatroon en de uiteindelijke kijkervaring. De Zweedse en Amerikaanse verfilming van Larssons boek vertellen beiden bijna geheel hetzelfde verhaal. Dan kan ik wel doen alsof ik bij deze tweede film niet wist wat er zou gebeuren of doen alsof ik niet zag aankomen hoe het af zou lopen, maar dat zou me te idioot worden.

Daarbij pakt de vergelijking niet slecht uit voor Finchers film. Integendeel, het knappe aan deze nieuwe versie is dat bijna alle scènes overgenomen zijn en dus precies hetzelfde verhaal verteld wordt en dat ik toch duidelijk kan zeggen dat ik deze herverfilming beter vind dan zijn voorganger. De Zweedse versie heeft slechts twee pluspunt ten opzichte van de nieuwe film. Ten eerste: hij is Zweeds gesproken. En dat is een heel klein pluspuntje, aangezien de Amerikaanse taal mij hier geen seconde gestoord heeft. Ten tweede: de onnodige toevoeging van de twist dat de vrouw in Londen de vermiste vrouw blijkt te zijn onder de identiteit van een oude, overleden vriendin. Dit is onverklaarbaar, tenzij het niemand anders op Aarde is opgevallen dat die vriendin overleden is. Ik snap ook niet waarom ze niet de simpelere oplossing hebben gepakt uit het origineel waarin de vermiste vrouw achteraf in Australië woont. Dat is minder vergezocht en eenvoudiger te verklaren.

Dit zijn echter maar kleine puntjes. Aan de andere kant zijn de pluspunten van deze film ten opzichte van de Zweedse film ook zeer klein, maar een heleboel kleine pluspunten kunnen het verschil maken tussen een aardig wegkijkertje (het origineel) en een knappe thriller, zo blijkt. Het grootste probleem dat ik met de eerste verfilming had was dat het op mij niet overkwam als een aflevering van Baantjes of zo, een zielloze thriller met weinig urgentie en een mysterie dat eigenlijk van weinig belang lijkt. Het leek alsof regisseur Niels Arden Oplev zijn werk daar als een klus zag, waardoor het eindresultaat een ongeïnteresseerde indruk achterliet. Ik vond het niet spannend en alleen de vrouwelijke hoofdrol gespeeld door Noomi Rapace wist me in te pakken.

Daarom was ik ook zo blij dat Fincher achter de remake werd gezet. Bij bijna iedere andere regisseur zou ik het project eerlijk gezegd nauwelijks een blik waardig gekeurd hebben. Gewoon de zoveelste remake uit een ongeïnspireerd Hollywood. Ongeacht de reden waarom deze film gemaakt is kan denk ik niemand ontkennen dat Fincher de juiste man is voor dit werk. En dat zie je ook aan de film af. Hij heeft misschien wel eens meer bezeten films gemaakt, maar ik dank hem er toch voor dat ditmaal wel mijn interesse getrokken werd voor het mysterie (waarvan ik bijna alle details alweer vergeten was, zo relatief snel na het origineel). Dit is een regisseur die getrokken wordt door duister materiaal, door personages met afwijkende of verrotte persoonlijkheden. Als we te horen krijgen hoe al die vrouwen zijn vermoord zorgt hij ervoor dat de horror tot je binnen dringt, terwijl Oplev het nauwelijks meer laat lijken dan de zoveelste klus voor Blomkvist. Hoewel The Girl with the Dragon Tattoo zeker niet Finchers beste film is, is het misschien wel de meest geschikte om aan te tonen wat een sterke regisseur hij is. Hij weet met door middel van sfeerschepping een veel wanhopiger gevoel over te brengen dan Oplev ooit had lijken te kunnen bedenken. De grote glazen ramen van Martin Vangers huis worden hier bijvoorbeeld gebruikt om tijdens de climax het moeilijker te maken voor Blomkvist om zich onzichtbaar te maken en Fincher benadrukt die ramen. Daarbij weet Fincher wat obsessie is (sowieso een terugkerend motief in zijn films), wat ook wel fijn is als je een film maakt over karakters die zich vastbijten in een zaak. Er moet eveneens gezegd worden dat de score van Atticus Ross en Trent Reznor een enorme bijdrage levert aan de spanning. Niet te nadrukkelijk, maar toch duidelijk merkbaar voeren ze de intensiteit op. Waar ik bij de eerdere film totaal geen spanning heb gevoeld zat ik hier op het puntje van mijn stoel. En dat terwijl ik wist hoe het afliep! Een groter compliment bij een mysterythriller kun je nauwelijks bedenken.

Maar dan heb ik het nog niet eens over het grootste voordeel van deze versie gehad: personages die werkelijk kwetsbaar overkomen, iets wat uiteraard helpt om de spanning op te voeren. Niemand lijkt Daniel Craig echt te prijzen, maar hoewel het misschien niet de meest briljante acteerprestatie ooit is is zijn casting een miskende meesterzet. Dat het de huidige James Bond is die de duidelijk ironisch bedoelde rol speelt zorgt voor een extra laagje. Dit is een film over een sterke vrouw die de situatie oplost en uiteindelijk zwakkere, mannelijke man die de eigenlijk held zou moeten zijn redt. Wat past beter bij de toch zeker feministische bedoelingen van het verhaal van Larsson dan een vrij kleine vrouw die James Bond redt? En niet alleen dat, zij bepaald wanneer ze seks hebben (dat hij de seks wil uitstellen of onderbreken, maar zij gewoon doorgaat kan ik niet anders zien dan als een geslaagde grap), terwijl hij begint te piepen als zij zijn hoofdwond wil verzorgen. Craig weet precies dat stoffige te vangen van Blomkvist dat het verhaal nodig heeft, maar hij tevens van nature charismatisch genoeg om te overtuigende als doortastende journalist. Toegegeven, iedere acteur had Michael Nyqvist uit het origineel op dat gebied kunnen overtreffen aangezien dat waarschijnlijk de meest saaie acteur is die nou op de aardbol rondloopt.

Waar iedereen het meest in geïnteresseerd was was echter wie de rol van Lisbeth Salander ging spelen, een op het eerste gezicht ondankbare taak aangezien Noomi Rapace de eerdere film redde door haar sterke spel. En toch ga ik zo ver om te zeggen dat ik Rooney Mara's invulling van het karakter interessanter en vooral ook pakkender vond. Misschien is het een slechte herinnering van mij, maar mijn geheugen zegt dat Rapace de rol met weinig kwetsbaarheid speelde, alsof ze toch vooral steeds keihard was. Mara heeft die hardheid ook en ze leek me soms zelfs gevaarlijker dan Rapace, maar tegelijkertijd kreeg ik bij haar het gevoel dat je haar pijn kon doen, misschien zelfs kon breken als je te ver ging. Het is deze fijne balans tussen sterke, gevaarlijke wraakengel en een kwetsbaar meisje dat Rooney Mara's interpretatie van de rol zo geweldig maakte en er voor zorgde dat de film zich werkelijk uittrok boven de gemiddelde thriller. Mara's Salander was ook wat wereldvreemder dan die van Rapace geloof ik, wat ook goed past.

De zwaktes van deze film zitten ook in de Zweedse versie waardoor ik aanneem dat ze uit Larssons boek komen. Het blijft namelijk wat afbreuk doen aan de spanning dat de twee hoofdpersonen zelf weinig persoonlijke betrokkenheid hebben bij het hoofdmysterie. Pas bij de kelderscène aan het eind staat er voor hun iets op het spel. Daarvoor is het toch vooral andermans probleem oplossen. Hun eigen levens worden geplaagd door zaken die dan weer buiten het hoofdplot staan en voor mij weet ook deze versie niet helemaal duidelijk te maken waarom die verhaallijn rond die politicus die Blomkvists leven zuur maakt erin zit en zo oneindig lang de tijd krijgt. Het zal vast iets te maken hebben met de vervolgen, maar het voelt er nog wat met de haren bijgesleept, al weet deze versie het iets strakker te vertellen, onder andere door Blomkvist niet naar de gevangenis te laten gaan. Het is vooral deze overbodige zijlijn die ervoor zorgen dat dit geen geheel strakke thriller is.

Niettemin is dit gewoon een bijzonder fijn werkje geworden. Spannend, sfeervol en fantastisch geacteerd. En met geweldige openingstitels. Hier kan ik wel vier kleine sterren aan kwijt.
Overigens hoop ik niet dat Fincher ook de vervolgen gaat doen. Hij lijkt me sowieso een regisseur die floreert bij afwisseling en daarbij is het gewoon altijd jammer als een interessante regisseur jaren van zijn leven besteed aan drie films die ongeveer hetzelfde zullen zijn.

Net het beest van een soundtrack helemaal doorgeluisterd. Superb luistervoer, zeer sfeervol. Perfect voor sfeervolle achtergrondmuziek tijdens werk dat je aandacht vergt of juist om helemaal in op te gaan tijdens lange autoritten.

Dat herinner je nog goed, en dat maakt deze er alleen nog maar interessanter op. Ze is fragieler, emotioneler, heeft veel meer sociale blokkades. Waar Rapace vooral een tough girl is die eigenlijk behoorlijk 'normaal' is. Fincher's interpretatie van Salander (en eigenlijk wat betreft alles) staat veel dichter op de Salander uit de boeken.

mooie recensie!

Topfilm. Een aanrader van begin tot eind!

kVond deze versie nét iets beter dan de Zweedse versie

Eerst de boeken gelezen, toen de Zweedse films gezien en een beetje sceptisch tov deze remake. Maar het is een goede remake van Män Som Hatar Kvinnor. Goede cast, wellicht is Daniel Craig een beetje te snel acteur voor de rol voor Mikael Blomkvist. Hij speelde echter wel goed en ik zie m graag spelen. En het verhaal blijft natuurlijk fabelachtig, mijn sceptische houding verdween als sneeuw voor de zon en het was weer genieten geblazen. Het blijft wrang dat de schepper Stieg Larsson niet heeft kunnen genieten van deze wereldwijde hit. Voor degene die de boeken niet hebben gelezen, doen! Die zijn nog 10 x zo goed!

Erg leuke film, ik heb er van genoten! Ik kijk uit naar de andere delen.

Goede film, goede acteurs, mooi gefilmt.

Vorigens heb ik de Zweedse versie niet gezien, en de boeken ook niet gelezen.

Alleen die verkrachtings scene vond ik erg extreem, maar verder.. Topper!

Erg sterke film weer van Fincher, waar een remake vaak zinloos lijkt weer Fincher er toch iets erg sterks uit te persen. Erg goede rollen van Rooney Mara en Daniel Craig. Heb van de zweedse trilogie alleen de 2e gezien. En dat zag er goed uit maar toch een beetje stoffig en saai uitgevoerd. Dit zat allemaal erg goed in elkaar behalve de anita/harriet switch vond ik wat apart..

Voor de rest kijkt het allemaal goed weg voor een 158 minuten lang durende film.