The Girl with the Dragon Tattoo (2011)

Tijdens de film gehoopt op een spannende en goede ontknoping maar die bleef totaal uit..

Wie zag er niet aankomen dat Skarsgard de badguy is. Dat kon je al van mijlenver aan zien komen en haalde de spanning totaal uit de film. Ook blijft voor mij zijn motief weg, hij vermoord zo even meisjes? Waarom? Die reden werd me niet duidelijk.

Nog een minpunt, als de badguy eenmaalgepakt is. Waarom moet het gedoe dan nog zo lang doorkabbelen? Dat heeft geen enkele zin meer en ik vond dat Fincher de film 10 minuten korter kon maken, op zn minst.

Het spel is best redelijk, vooral Mara speelt leuk. Craig degelijk. De film bevat zoals we van Fincher gewend zijn wel een fijne sfeer. Maar dit is de eerste keer voor mij dat hij me qua plot totaal teleursteld.

Helaas.

Erg magere, bijna slechte remake. Een nipte 2* dankzij het correcte (maar ook niet meer dan dat) beeld- en camerawerk. De stijl van Fincher van de laatste tijd is duidelijk herkenbaar, met Gone Girl wist hij mij niet echt te overtuigen maar met deze helaas nog minder. Zijn twee laatste films stellen mij toch wel teleur. Deze vind ik zijn minste en aangezien het een remake is, is er vergelijkingsmateriaal beschikbaar waardoor de conclusie "had beter gekund" snel te trekken valt.

De opbouw in het origineel was stukken beter, zo ook de sfeer en het acteerwerk. Noomi Rapace laat Rooney Mara ver achter zich qua interpretatie van de personage van Lisbeth Salander, met als dieptepunt in Rooney's acteerwerk het moment dat ze vastgebonden aan het bed ligt, hoe nep wil je het hebben... Dat is in het origineel een schokkend moment die in deze remake compleet zijn uitwerking mist. Qua tempo laat het ook te wensen over. Beide films duren ongeveer even lang, echter vind ik de opbouw hier te gehaast en te slordig (terwijl het traag aanvoelt), en de tijd die Fincher daarmee weet te besparen wordt benut om andere delen uit te film onnodig uit te rekken, tot aan het saaie en langdradige toe. Niet best dus.

Gezien dit resultaat neem ik aan dat de vervolgen niet geremaked zullen worden. Het origineel, deel 2 en deel 3 zijn allen stukken beter dan deze remake.

Heb de film opnieuw bekeken en vind hem nog steeds ijzersterk. De tweede kijkbeurt betekent ook dat hij voor mij wat duidelijker is geworden. Vooral in het begin is het ff inkomen. Maar over de hele film gezien zit ik toch met weinig vraagtekens. Namen onthoud je meestal toch niet echt. Nog steeds vind ik de muziek erg sterk en de rol van Rooney Mara buitengewoon sterk. Oscar waardig!!!

Nog steeds heb ik het origineel niet gezien. Zie hem bij bol.com ook niet op dvd/blu ray. Jammer . Maar de serie zal beslist ook de moeite waard zijn. Dit soort films horen feitelijk dieper uitgewerkt te worden. Of een mini serie in tweeluik. Maar een dikke vier blijft voor mij overeind!!

Geen idee wat je gezien hebt, maar El Secreto de Sus Ojos is allesbehalve smerig, saai, of kotsmisselijkmakend. Het heeft ook de Oscar gewonnen dus het doet vast iets goed, al is het duidelijk aan je voorbijgegaan . Wat ik van die film vond en waarom kun je op die pagina zien! Het verband met deze film zie ik trouwens niet zo.

Het verband dat je deze saai vond. Terwijl die film pas echt saai is. Ik weet dat die film een buitenlandse Oscar heeft gewonnen. Dat zegt niet zoveel. Overigens ik vond die film behoorlijk smerig.

Amerikaanse remakes van mooie Europese producties zijn tegenwoordig dagelijkse kost. Bij de meeste bied het niet veel nieuws en verbeteren gebeurd nog veel minder. Integendeel, vaak word het te amerikaans gepolijst en boet het alleen maar aan kwaliteit in. Soms is het dan ook beter het origineel niet te kennen en dan lijkt de remake toch enigszins vermakelijk( bvb Loft).

Ook het origineel van deze boekverfilming heb ik niet gezien maar aan de cijfers is vooral te zien dat deze film niet zo veel moet onderdoen voor deze film en dat kan ik ook wel begrijpen. Als je de foutjes uit deze film eruit laat dan krijg je een meesterfilm want op zichzelf staand is deze remake een zeer vermakelijke thriller.

De man achter het roer is David Fincher. De laatste tijd veranderd die man al z'n scenario's in gouden films die zowel commercieel als minder commerciële doelgroepen kan vermaken. Die balans zit de laatste tijd bij hem zo goed (zoals Gone Girl) dat je nooit het gevoel krijgt dat je eigenlijk naar iets simpels zit te zien achter een mooie visuele laag.

Nu, de kracht van deze film is het scenario. Een film van meer dan 2u30 neerzetten zonder een moment van inzakken en steeds onderhouden en de spanning hoog houden is bijzonder. Het rare is dat de film daar zelfs niet veel voor moet doen, geen bombastische actiescènes, geen grote twists,... Nee, kleine dingen... Zoals de 2 hoofdrolspelers laten samenkomen, of een ambulance door de straten van het dorpje te laten rijden op weg naar het landgoed. Dat het scenario zo sterk is komt alleen maar ten goede voor de cast. Zowel Mara die als Lisbeth de show steelt als introverte, asociale en van de pot gerukte onderzoekster en Craig, die je na enkele minuten al doet vergeten dat die man Bond speelt. Het toont ook de veelzijdigheid van die man en dat geeft vertrouwen voor het post-bond tijdperk waarin hij volgens mij niet zo zal verdwalen als voorganger Brosnan. Ook de rest van de cast doet zijn ding en dat is ook te danken aan de dialogen. Want alles uitgezet is deze film niets meer dan een simpele thriller maar door de dialogen en achtergronden van de personages heb je constant het gevoel dat je naar iets meer zit te zien. De finale is dan ook een mooie mix van cliché en atypische thrillerfinales die eigenlijk de gehele film samenvat.

Toch bevat de film enkele domme fouten en daarvoor moet ik spoilers gebruiken.De film is toch nét iets te voorspelbaar en wat daar vooral aan toedraagt is dat het grote deel van de verdachten redelijk onbekend is, op 2 mensen na. Het is dan ook niet verwonderlijk dat net die 2 personages een sleutelrol spelen in de film en dat zijn toch zaken die je normaal in een matige tv-reeks te zien krijgt. Op zich zou dit allemaal geen ramp zijn maar het is het contrast met de ambitie van deze film en dan verwacht je toch iets meer. Het boet zeker niet in aan de visuele nagenoeg perfecte stijl, het opzich solide en sterk onderhoudende scenario en een uitstekende cast.

TGWTDT is éen van die remakes die op zichzelf staand zeker hoge toppen scheert. Een sterke cast en een strak scenario zorgen ervoor dat enkele makkelijk te vermeden fouten verdoezeld worden, al had het zonder die fouten écht een waanzinnige film geweest.

Het is dan ook jammer ondanks de prima opbrengst, dat we hoogstwaarschijnlijk de volgende 2 delen niet in een Amerikaanse versie zullen zien. Met al deze mensen aan boord had dat een toptrilogie kunnen opleveren.

Geslaagde remake van het Zweedse eerste Millenium-deel van Stig Larrson met dank aan oscarneigende topvertolkingen. Van Daniel Craig is dat niet echt een verrassing, des te meer van Rooney Mara die moedig een fantastische Lisbeth Salander neerzet in voor haar een echte kutrol vol geweld en sex. Fincher laat de 2 hoofdpersonages via aparte verhaallijnen doorheen de film kronkelen en wanneer ze samenkomen ontploft het verhaal. Mooie 3,5*

Ja hoor, weer een geniale Fincher film!

Ik had het boek nog niet gelezen en ook de originele Zweedse film niet gezien, dus ik begon hieraan met een schone lei. Het begin is direct 'anders' dan bij een gemiddelde film en de sfeer had me direct te pakken. Het sneeuwachtige Zweden is voor mij persoonlijk echt prachtig en een perfect decor voor zo'n film.

Craig speelt fantastisch. Begin langzamerhand wel een fan te worden van hem. De bijrollen van onder andere familie Vanger en natuurlijk Van Wageningen worden prima ingevuld.

En dan Lisbeth, oftewel Rooney Mara.. Vanaf het moment dat zij in beeld kwam was ik hooked. Een enorm interessant personage die veel sympathie bij mij wist op te brengen. Deze staat zeker in mijn top-5 interessante vrouwenpersonages, hoe dan ook. Haar stijl, uitstraling en karakter op een motor vond ik echt een kunstig hoogstandje.

De moordzaak had meerdere kippenvol momenten en werd mooi opgebouwd. Als ik dan een minpunt van deze film moet noemen is het dat Martin (Skarsgard) dan uiteindelijk toch de dader is van de moorden, behalve van Harriet natuurlijk. Vond het nogal makkelijk ingevuld, al is dit niemand rond de crew te verwijten aangezien het waarschijnlijk volgens het boek is. Hoe hij bloot wordt gesteld vond ik dan wel weer meer dan prima.

Het einde riep zo veel vragen op voor mij. Ik kan nu al niet meer wachten op een eventueel vervolg waarvan ik aanneem dat deze er komt met alle gaande geruchten. Misschien wel de film waar ik het meest naar uit kijk in dat geval.

Prachtige regie van (en sfeer door) Fincher en net zo prachtig is de soundtrack.

Nu een 4,5* maar ik durf nu al te zeggen dat dit een 5* word na ik al mijn 4,5* eens ga verdelen, hopelijk deze week. Dit betekent dat van de laatste 5 Fincher films ik de 4 die ik gezien heb allemaal een 4,5/5 geef, net als Se7en. Tijd voor The Curious Case of Benjamin Button

Minste Fincher die ik tot nu toe heb gezien. Niet echt iets voor mij, deze film.

Voor mij ook een van de mindere

Fincher doet met deze film wat hij eigenlijk altijd wel doet met zijn films, hij zet een ijzersterke sfeer neer met goede muziek, acteurs en interessante karakters. Het verhaal wordt precies goed opgediend en hij weet zich goed raad met de lompe scenes, die toch lastig te verfilmen zijn.

Craig speelt erg goed maar Mara steelt de show, wat een gedurfde maar ook mooie rol waarin je alles moet geven; wat ze ook zeker doet. Het boek heb ik niet gelezen en de Zweede film niet gezien, toch is het wat voorspelbaar richting de climax, Fincher geeft zoals vaker te veel hints, maar dat mag de pret niet drukken.

Ik weet dat de Zweedse film 3(?) delen heeft. Maar is dit het enige Amerikaanse deel dat er is? En dat is dus alleen van de 1ste Zweedse film? Worden er nog remakes gemaakt van de overige delen?

Samen met mijn vriendin gekeken en heb hem om de zoveel tijd op pauze gezet om elkaar te vertellen wie nou wie was. Gaat erg snel allemaal. Verder prima thriller zoals we Fincher kennen, zet een goede duistere sfeer neer. Alleen vond ik het subplotje met Lisbeth in het eerste uur vrijwel overbodig. Ook de laatste 20 minuten kun je onder overbodig scharen.

Geen topper van Fincher, wel aan te raden.

“Lisbeth, I want you to help me catch a killer of women.”

Sterke verfilming van het eerste boek van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten). De film volgt redelijk getrouw het boek alhoewel sommige stukken in het boek worden weggelaten en het einde compleet anders is. David Fincher kan je wel om een boodschap sturen en ook hier heeft hij weer de juiste toon te pakken. Het is duister, ijzingwekkend en de onderhuidse spanning is de gehele film voelbaar. Dat komt ook door de schitterende muziek van Trent Reznor die lekker onheilspellend is.

De Amerikaanse en Britse acteurs hebben zich een raar soort accent eigen gemaakt en in het begin stoorde dat flink. Volgens mij moesten ook de acteurs aardig wennen en vooral Craig en Wright hebben zichtbaar moeite. Het belangrijkste karakter in het boek is natuurlijk de weergaloze Lisbeth Salander en Rooney Mara speelt haar op formidabele wijze. Mara is jong, klein en tenger en dat komt goed overeen met hoe Salander in de boeken wordt omschreven. Het ontrafelen van het mysterie rond de verdwijning van Harriet kan taaie kost zijn voor een film maar Fincher weet het met een straf tempo, visuele flair en een slimme montage boeiend te houden. Skarsgard speelt ook goed en mag vooral in het laatste gedeelte zijn acteerkunsten vertonen. Zoals ik al zei is het einde van de film heel anders dan het boek maar storen doet het geenszins. The Girl with the Dragon Tattoo is een boeiende verfilming en ondanks dat je weet hoe het afloopt verveelt het geen moment.

Redelijk sterk, hoewel hier en daar een tikje ongeloofwaardig. En het meest onwaarschijnlijk vond ik nog Craig en Mara als verliefd stel.

Aardige film die helaas niet de spanning en sfeer van het boek haalt. Toch behoorlijk prettig al is t soms wat sloom. .

Mijn ding niet. Het begint wel enigszins belovend met het verzoek om een oude misdaad op te lossen maar algauw verzuipt de film in clichés, sensatiezucht, ongeloofwaardige scènes, overbodigheid om er tenslotte een eind aan te breien als de pijn om wakker te blijven bijna ondraaglijk was geworden.

Aardig maar soms moelijk te volgen. Milenium vind ik veel sterker.

Aan de trailer te zien heeft Fincher de originele film bijna letterlijk nagemaakt.

Walgelijke remake. Echt alles is veel slechter dan het origineel. En dat omdat die chauvinistische amerikanen geen ondertiteling willen lezen. Ze weten niet hoeveel goede films er gemaakt worden met een andere taal dan engels.

Een beduidend mindere Fincher, maar alsnog redelijk geslaagd.

Zoals altijd is er op het audiovisuele niets aan te merken. Heerlijk sfeertje met bij vlagen mooie beelden. Het verhaal vond ik minder. Tot op zekere hoogte intrigerend, maar ik mistte het wow gevoel. Geen enkele scène zal blijven hangen, en dat is wel iets wat ik verwacht van Fincher. Lastig dat je deze film dan gaat vergelijken met zijn andere films, maar het voelde als weinig verheffend.

Kleine 3,5* voor nu.

Goede Fincher. De Zweedse Millenium films heb ik niet gezien dus kan de vergelijking niet maken. Stieg Larssons boeken waren een kleine tien jaar terug een hype en daarna ook de films. Fincher weet weer een sterke sfeer van onbehagen te scheppen ondersteund door sombere muzikale begeleiding en een afdaling in de afgronden van de menselijke geest. Salander is een sterk geschetst personage; eng, ziek en kwetsbaar terzelfdertijd. Ook Craig doet het aardig als de speurende journalist Blomqvist. De speurtocht naar de verdwijning van Harriet aan de hand van oude foto's en familiegetuigenissen vond ik spannend in elkaar steken en de ontknoping hield steek. Wat me minder deed was dat hele subplot rond die industrieel Wennerström, dat nogal overbodig aanvoelde. De hele afwikkeling hiervan op het einde deed me weinig tot niks. Maar toch, zonder voorkennis van de originele film vond ik dit een solide thriller met machtig acteerwerk. Niet teveel luisteren naar de negatieve kritiek, die in veel gevallen vooral uit ongenoegen voortkomt met ofwel het boek ofwel omdat het een remake is.

Waar ik iets meer dan 2 jaren geleden niets anders dan positief kon zeggen over deze film, viel het dit keer tegen moet ik zeggen. Aan alles merk je dat het een ijzersterke film is (lees: regie, Mara, soundtrack, sfeer) maar Finchers lijken puur bedoeld voor 1 kijkbeurt, ook vanwege het thriller-genre. Net als bij Se7en en Gone Girl doet het plot me weinig nu de verrassing er uit is. En dat is nogal een aspect, zeker in thrillers. Ik had het moeten weten en de Zweedse trilogie moeten kijken, maar helaas.

Persoonlijke klassiekers kijken blijft riskant, ik moet me er ook nog aan wagen.

Voila, alle Finchers zijn weggewerkt en de vaststelling leeft dat zijn oeuvre ups and downs kent waarbij goede films afgewisseld worden met iets minder goede zonder echt helemaal de mist in te gaan. Want een echt slechte film heeft Fincher nooit geproduceerd. Echte "meesterwerken" ook niet behoudens de erg goede Se7en en voor de fans Fight club.

Ik werd jammer genoeg onvoldoende meegezogen in het verhaal van The girl with the dragon tattoo. Ik vond het trouwens een vrij lange zit, maar kon daarentegen wel genieten van het vakmanschap van Fincher. Cinematografisch en stilistisch sterk, goede montage en regie, ... dingen die we als normaal beschouwen bij Fincher. Ook de uitstekende casting met Rooney Mara, Daniel Craig, Stellan Skarsgård, Robin Wright en Christopher Plummer tillen de film naar een hoger niveau.

De film begint met onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist die in diskrediet wordt gebracht door een corrupte zakenman. Zijn carrière neemt dan een andere wending doordat hij bij een oude moordzaak tracht op te lossen. Hierbij wordt hij geassisteerd door de opvallende hacker Lisbeth Salander. Salander is een gevoelig, maar stoer uiziende dame die haar uiterlijk (hanenkam, tatoeages, piercings) gebruikt als camouflage omwille van haar negatieve ontmoetingen met gewelddadige mannen.

Stieg Larsson heeft met Blomkvist en Salander twee personages gecreëerd waar Fincher super heeft op ingespeeld. Craig en Mara zijn een superduo. De sfeerschepping is ook uitstekend waarbij de grauwheid en de kilheid afdruipt. Ik kan geen vergelijking maken met de boekentrilogie, maar misschien moet ik dat toch even doen. Nipte 3,5*.

“Lisbeth. I want you to help me catch a killer of women.”

Sterke verfilming van het eerste boek van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten). De film volgt redelijk getrouw het boek, alhoewel sommige stukken in het boek worden weggelaten en het einde compleet anders is. David Fincher kun je wel om een boodschap sturen en ook hier heeft hij weer de juiste toon te pakken. Het is duister, ijzingwekkend en de onderhuidse spanning is de gehele film voelbaar. Dat komt ook door de onheilspellende muziek van Trent Reznor. Craig en Wright zijn goed, maar het belangrijkste karakter in het boek is natuurlijk Lisbeth Salander. En Rooney Mara speelt haar op formidabele wijze.

Mara is jong, klein en tenger, maar ze straalt ook kracht en vastberadenheid uit. En dat komt goed overeen met hoe Salander in de boeken wordt omschreven. Het ontrafelen van het mysterie rond de verdwijning van Harriet Vanger kan taaie kost zijn voor een film, maar Fincher weet het met een vlot tempo, visuele flair en een slimme montage boeiend te houden. Skarsgard speelt ook goed en mag vooral in het laatste gedeelte zijn acteerkunsten tonen. Zoals ik al zei is het einde van de film heel anders dan in het boek, maar storen doet het geenszins.