The Shining (1980)

Ja hoewel iedereen zijn persoonlijke visie op de film heeft, vind ik het alsnog zeer nuttig/bruikbaar om er over te discussiëren. Zo zie ik bijv de WASP man nog niet helemaal zo, ik ben er wellicht niet van overtuigd wegens wat minder (geloofwaardige) argumenten. Waar zie je bijv zo in dat het om rollen binnen gezin vervullen gaat? (niemand klaagt over andersmans rol in het gezin, tevens is Jack niet echt typische kostwinnaar als schrijver).

Verder zie ik USA (samenleving,maatschappij) = hotel ook zeker in. Hou goed in het oog dat het hotel 'overlook' heet, het gaat voor mij dan ook om een samenleving die gesticht is waarbij de geschiedenis waarop het is gebouwd enigszins wordt overlooked. Er is dan ook sprake van ontkenning/denial/repressie van sommige onderwerpen. Als zulke dingen/onderwerpen aan bod komen (doordat Danny en Wendy ze zien, meemaken) dan moeten deze in de doofpot gestopt worden (maw ze dienen uitgeroeid te worden, deze opdracht krijgt Jack vrijwel letterlijk in de rode badkamer scene "you've got a very naughty boy", hij handelt niet/nauwelijks vanuit eigen opzicht). Op het gezinsniveau is er ook sprake van ontkenning (mishandeling enz dat ontkend wordt).

Ik weet nog goed dat toen ik een jaar of 9 was ik een stuk van deze film zag in Twister, dat maakte toen al een diepe indruk. Toch voor een paar weken terug pas voor het eerst gezien.

Vond de film tot ca. het laatste half uur erg goed. Over het laatste half uur is mij echt té veel onduidelijk. Bijv. hoe jack weer uit de voorraadkamer vrij komt. Daarom nog geen beoordeling, wellicht moet ik hem nog een keer bekijken.

Voor duidelijkheid en uitleg moet je niet bij The Shining of Kubrick zijn.

Ik zou ook niet weten hoe onduidelijkheid over hoe Nicholson uit de voorraadkast komt je score (negatief) zou kunnen beïnvloeden. Dat het onduidelijk blijft maakt het des te spannender en mysterieuzer.

Tuurlijk, uitwisseling van ideeen kan nooit verkeerd zijn. Maar ik weet alleen niet zeker of ik 'gelijk' heb. Dat is wat ik probeer te zeggen.
Ja ik vind Jack wel de gemiddelde gemene deler (WASP dus, USA en Nederland net als Engeland zijn WASP). Hij is helemaal geen kostwinner als schrijver, dat probeert hij wel te zijn overigens. Zijn gezin klaagt ook niet over zijn functioneren, maar hijzelf wel: 'all work and no play makes Jack a dull boy'. Zo gek is dit toch niet? Je hebt een man (die werkt) en een vrouw (verzorgt het gezin) en een overlook hotel (de maatsschappij). En de man zegt letterlijk: ik kap ermee!!

All work and no play makes Jack a dull boy - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Waarom Jack wordt gebruikt als gereedschap voor duistere zaken snap ik ook niet helemaal althans niet in die zin. Op dat moment switch ik gewoon naar horror: een psycho die spoken ziet en begint met het botte bijltje te hakken. Ik geloof niet dat machthebbers of USA mannen uitkiest om te moorden ten behoeve van het achterhouden, verduisteren van duistere zaken of andersoortig doofpotterij. Ik heb ook geen behoefte om alles gepast te krijgen. En dat hoeft ook helemaal niet, meen ik.
Ook dat hoeft niet letterlijk te zijn. Maar Jack is afwezig en merkt op dat tijdens zijn afwezigheid zijn zoontje gewond is geraakt en staat er maar wat dom naar te kijken. Ook dit zie ik als 'disfuctioneren' van het gezin.

Politieke discussie verwijderd.

Op zich werkt de gezinsinterpretatie natuurlijk wel redelijk, ik denk alleen dat dit een van de lagen is (en wellicht niet de belangrijkste laag, als we de film zo allegorisch moeten zijn). De belangrijkere 'lagen' vind ik denk ik die van geschiedenis en het doolhof en spiegelende aspect daarvan.

Het is niet zo zeer dat USA mannen uitkiest (ofwel: zie presidenten). Maar toch vind ik Jack als "caretaker" (van de maatschappij) een zeer belangrijke clue hierbij. Maar denial/repressie is ook een van de belangrijke thema's wat we niet mogen onderschatten (wellicht niet zo'n doofpotterij maar toch). Denk hieraan bijv zeker aan Jack in de badkamer met die vrouw (die vervolgens een mishandelde-versie-gedaante aanneemt), waarvoor Jack vlucht, zichzelf de confrontatie uit de weg te gaan.

Ja maar hoe zie jij dan de rol van Jack als metafoor.. waarom is hij daar en wat is zijn motivatie? Bedoel je ook te zeggen dat Jack evrantwoordelijk zou kunnen zijn voor de conditie van de vrouw in de badkamer? Want ik dacht dat ze in een staat van ontbinding was.

Waarom Jack op het 'normale' niveau (aan de oppervlakte van de film als het ware) er is, legt ie volgensmij nog deels uit in de film, voor z'n werk en rust etc. Over een metaforische motivatie durf ik verder geen uitspraken te doen. Wel lijkt het me dat Kubrick hier met een ander geliefd thema van hem omgaat (namelijk macht). Dit is ook zeer duidelijk terug te zien in Eyes Wide Shut (denk bijv aan een shot van het bal in EWS, duidelijke referentie naar the ballroom in Shining). En wellicht suggereert hij dat er een macht is, waar 'wij' niet van weten (en dan wil ik 't niet hebben over complottheorie), maar dat er bepaalde machten zijn die aan de touwtjes trekken zonder dat wij weten wie dat doen (de uitleg van Ziegler maakt het ook niet erg duidelijker). Uiteindelijk weten we ook niet precies 'wat' Jack aanzet tot zijn acties/handelingen, maar wel duidelijk is dat hij een poppetje is, als caretaker, naar voren geschoven om de illusie te geven dat er iemand de macht heeft (volgensmij kunnen Baudrillard's teksten over macht en simulaties hier ook bij helpen). Hetzelfde geldt voor Bill Harford, hij denkt 'machtig' te zijn, met al zijn geld etcetera, maar werkelijk is hij ook maar een klein onwetend poppetje.

Ik wil inderdaad niet uitsluiten dat Kubrick wil impliceren dat Jack wellicht de vrouw mishandelt heeft (op een symbolische manier). Deze vrouw wordt ook erg gelinkt aan Danny (volgensmij wordt er gezegd dat hij 'abused' is door een vrouw in Room 237 aldus Wendy, dit versterkt ook tevens het idee dat de vrouw zelf 'abused' is).

Ik denk dat Jacks isolement hem gek maakt. Dat kan je letterlijk nemen omdat hij zich begeeft in een afgelegen hotel. Maar ook metaforisch, hij heeft duidelijk problemen maar kan er geen kant me op. Maar omdat hij te horen krijgt dat er meer is wanneer hij zijn best doet, wat niet waar is, raakt hij in nog grotere problemen terecht...

Over die dame in de badkamer.. ik denk dat het hotel probeert een wig te slaan tussen beide partijen in het gezin. Het hotel zorgt ervoor dat de man en de vrouw nog verder van elkaar verwijderd raken.

Kan je even toelichten wat je bedoelt met "dat er meer is wanneer hij zijn best doet ... grotere problemen terecht..."?

Ja maar waarom raken ze van elkaar verwijderd? Omdat Jack de horrors ontkent terwijl Wendy 'shinet' en er mee in aanraking komt. De horrors waarop het hotel gebouwd is....

Het hotel doet Jack toch geloven dat hij een cruciale rol heeft in het geheel maar dat hij nog wel wat werk heeft te verrichten? Want alleen op die manier blijft hij de king o'the castle. Wanneer hij daaraan toegeeft komt het gezin onder groote druk te staan en valt het gezin als 'harmonieus' geheel totaal uiteen. Het gezin was natuurlijk in den beginne al niet harmonieus

Dat kan je ook bekijken door de metaforische bril.

Jack ontkent niets maar hij doorziet ook niet. Wendy komt daardoor in de problemen. Sterker nog Jack is het probleem. Pas op een later moment (wanneer Jack al lang van God los is) ziet Wendy pas de ware aard van het Hotel (=hell). En de totale gekte als geheel.

Althans zo herinner ik het me.

Niet alleen specifiek dat, een beetje mysterie is prima, maar als een hoop dingen (in mijn ogen) willekeurig gebeuren komt dat de score niet ten goede. Daarom nog geen stem, ik zal hem gewoon nog een keer bekijken.

Het verschil tussen de Amerikaanse en Europese release is duidelijk merkbaar. Niet alleen is de Amerikaanse versie langer, maar duidelijk ook beter, de spanningsboog werkt in die versie gewoon veel beter.

Hoe bedoel je dat het hotel Jack wat dingen laat geloven? (Wordt het letterlijk verteld door Ullman in de interview, beginscene, bedoel je dat? Of bedoel je wellicht door de metaforische Grady, caretaker etc?).

Klopt, eerst doorziet Jack niks, maar als hij er toch mee te maken krijgt, krabbelt hij terug en doet hij alsof er niks aan de hand is. (Met weer als goede voorbeeld de vrouw in Room 237).

Tevens spreek ik ook uit 'herinnering' (zeker tijd geleden dat ik hem voor het laatst heb gezien).

EDIT: @Testa-Rossa, wellicht komen sommige dingen als 'willekeurig' over in jou ervaring, het lijkt me niet dat Kubrick, die een aantal jaren met de film bezig was, 'willekeurig' scènes erin heeft gestopt.

Die originele Amerikaanse langere versie heb ik tot mijn grote spijt nooit gezien. Wat vreemd dat die hier niet op DVD/Blu-ray wordt uitgebracht. Het zou volgens mij een geweldig verkoopsucces zijn.

Dat denk ik ook niet... het zal aan mij liggen, daarom heb ik ook nog niet gestemd

Ik heb volgens mij wel eens een soort van 'special edition' versie zien liggen in de winkels.

Geloof me maar als ik zeg dat je die scènes een toegevoegde waarde gaat vinden, ik miste ze namelijk best wel.

Als ik de lange versie vind koop ik hem meteen,

vandeweek deze dvd weer eens in mijn dvd-speler gedaan na 5jaar. en toen wist ik weer waarom ik deze film 5* heb gegeven.

Heb er moeite mee deze film op te zetten omdat ik telkens het geoel heb dat die veel te langdradig is...maar dat is gewoon totaal niet zo.

aanrader voor echt iedere horror/thriller fan

Zelfs vandaag de dag nog een angstaanjagende film. Dit is psychologische horror op z'n best. Het acteerwerk van Jack Nicholson is indrukwekkend, je merkt hier z'n talent als acteur. De opbouw van de film is perfect, de film duurt best lang maar dat is hier geen probleem. Wat ook niet onbenoemd mag blijven is de muziek, die een uitstekende bijdrage levert aan de sfeer. De film houdt vandaag de dag nog steeds zich staande in het horror genre, wellicht ook omdat ik weinig horror films vandaag de dag de moeite vind.

Gisteren op Blu-Ray aangeschaft. Is te lang geleden dat ik em nog eens zag. Mijn oude VHS is allang versleten inmiddels. Toch een beetje jammer dat er in de Europese release geknipt is...

Vandaag herzien, inclusief het bonus materiaal dat op de schijf aanwezig was. Het blijft een ontzettend enge en indrukwekkende film waarbij alle betrokkenen, inclusief Danny Lloyd erg goed acteren. Je kan in alles zien dat Kubrick de tijd neemt, soms wel 80 takes om het juiste gevoel te krijgen en hoe hij Shelley Duvall bespeelde is ook meesterlijk (al is het wat wreed). Tel daarbij de prachtige decors, ijzingwekkende muziek en briljant gebruik van de steadycam op en je hebt gewoon een 5* film te pakken. Kubrick blijft een van mijn favoriete regisseurs en met deze film laat hij zien waarom: hij vindt het genre Horror opnieuw uit zonder zijn stijl te verloochenen.

Met als gevolg dat Nicholson weigerde ooit nog een film met Kubrick te maken omdat o.a de kok die al op leeftijd was, constant zijn scenes overnieuw moest doen zonder dat hij de kracht er nog voor had. In de ogen van Nicholson was Kubrick ook een wreed man. Maar waar ik dat gehoord had ben ik even vergeten, vast op een bijgeleverde docu.

In de docu die ik zag sprak Nicholson juist heel erg lovend over de man, hij vond het wel fijn dat hij zelf niet hoefde na te denken over wat hij moest doen, hij liet dat aan Kubrick over. Bovendien roemde hij Kubrick's oog voor realisme, in de zin dat het geen geacteerd realisme is, maar iets wat echt is en interessant. Als je een scene de eerste keer speelt dan ben je vol energie, maar naarmate de takes vorderen gaat de acteur zich inhouden en na een breekpunt gaa je heel erg gekke dingen doen en dat is precies wat Kubrick zocht en uiteindelijk kreeg.

In diezelfde docu zat Sactman Crothers ook te huilen, maar zo zei hij, dat waren 'tears of joy' hij voelde zich werkelijk vereerd dat hij deel uit mocht maken van die film en vooral samen mocht werken met Danny Lloyd, die in tegenstelling tot hem take na take door kon gaan (niet gek eigenlijk, gezien het leeftijdsverschil), terwijl hij er allang genoeg van had.

Shelley Duvall zei dat ze in een jaartje Kubrick meer had geleerd over acteren en zichzelf dan in de rest van haar carriere en ook al was ze toen diep ongelukkig, ze was het er wel mee eens dat het het beste resultaat had opgeleverd.

Altijd nog beter dan de 'is wel goed zo' aanpak, of 'dat regelen we wel in post-production'. Kubrick had 5 jaar erover gedaan om het te bedenken, maanden erover gedaan om de sets te bouwen en dan vond hij het van belang om ook de tijd te nemen voor het daadwerkelijke schieten van de film. Al was het maar om zoveel mogelijk mogelijkheden te hebben bij editing. Want misschien is take 5 wel het beste, maar wie weet wat er in de takes daarna gebeurt?

Dat kan hoor.

De uitspraken van Nicholson was van 30 jaar terug natuurlijk. Misschien heeft hij nu een andere visie. Het stomme is dat ik de bron even niet weet. Anders was het wat makkelijker praten voor me. Maar ik denk de dvd van toen met een een of andere audiocommentaar.

Vergeet ook niet dat de extra's op de dvd ook de functie hebben van promotiemateriaal: natuurlijk wordt in dat geval lovend gesproken over de film en over Kubrick. Ook het feit dat de beste man inmiddels dood is en er over de doden niets dan goeds te vertellen is, speelt mee. Ik kan me goed voorstellen dat Nicholson Kubrick een wreed mens vond ten tijde van de opnames, waarschijnlijk nog terecht ook, al sluit dat natuurlijk niet uit dat hij inmiddels van mening is veranderd.

Wreed, misschien, maar een perfectionist zeker. Ruud van Hemert is op de set ook geen lievertje, en dat lieten acteurs ook graag blijken. Adam Baldwin is wat minder mild in het commentaar bij Full metal Jacket.

Robert Duvall: “To me Stanley Kubrick was an actor’s enemy. And I can point to movies that he’s done, that were the worst performances in movies. The Shining, …what’s the one about — A Clockwork Orange. Terrible performances, maybe great movies, but they’re terrible performances. How does he know the difference between the first take and the 70th take? I mean what is that about? Maybe it’s the new way of working, I don’t know.”

Man krijg nog steeds kippenvel van die verdomde Jack Nicholsen!!!Grandioos.

+ de hele sfeer van leegte woord uitgedrukt

+ de spanende kunstzinege scenes waarbij je haren op je rug overijnd gaan staan

+ het acteer werk

+ het epice gevoel

+ jack nickelson!!!!

- het onbrekende gevoel van plotgaten en onopgeloste einde

- af en toe gebeurt er niet zo veel

kijken als:

>je jack nikelson gek bent

>je van oude horror films houd